Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

Η  ΤΡΑΓΩΔΙΑ  ΤΟΥ  ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ  ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

    Λίγα λόγια και απλά, και από όλους κατανοητά. Άνθρωποι αυτών των χρόνων, και ζούμε υπό την οπλική πυρηνική απειλή ανυπολόγιστων πολεμικών καταστροφικών συνεπειών έμψυχων και άψυχων τριών κατά κύριο λόγο Μεγάλων Δυνάμεων, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, και μερικών μικρών. Με τις δυο πρώτες, ΗΠΑ-Ρωσία, να τεστάρουν πειραματικά ως πού τους συμφέρει το πράγμα σε Ιράν και Ουκρανία αντίστοιχα. Για την ώρα με τα βαριά και ανυπολόγιστα καταστροφικά όπλα τους σε αυτοσυγκράτηση. Με δεδομένο όμως πως κι αυτά τα ως τώρα έχουν φέρει από κάποιο πάνω, κάτω τα της ζωής σε πάμπολλους αναίτιους κι αμέτοχους ανθρώπους …

     Τα μετρητά σε δις και τρις pecunia που έχουν γίνει ήδη «μπαρούτι και φωτιά», συν λοιπά ολέθρια, σε έμψυχα και άψυχα, είναι  αμέτρητα ! Θα άλλαζαν έστω το “primum vivere” απειράριθμων ανθρώπων, μα δεν το έκαναν ! 21^ος αιώνας, λοιπόν, και, γνώση, επιστήμη, φιλοσοφία, κοινωνικά συστήματα, τεχνολογία, Τεχνιτή Νοημοσύνη, η τελευταία λέξη, στο ζενίθ, σε αποθέωση, μα τίποτα ! Και όχι μόνο, αλλά και το αντίθετο, να υπηρετούν «μπαρούτι και φωτιά», και όλεθρο πιο έξυπνα, πιο «επιστημονικά», πιο αποτελεσματικά από όσο ως σήμερα !

      Και ο Χριστιανισμός επί του προκειμένου, η Εκκλησία, οι άνθρωποι, το  εκκλησιαστικό σώμα και πλήρωμα, δυο χιλιάδες χρόνια ως και σήμερα … Λόγια, λόγια, λόγια … Χάρις, Χάρις, Χάρις …  θεώσεις και τα τοιαύτα, και άλλα παράξενα, παράδοξα, άπιαστα … Φτάνει μια μερα μοναχά στο Site για παράδειγμα, να δεις, και όλα της ιστορίας  περιθώριο. Δεν είναι πρώτο χαρτί ο Χριστιανισμός σήμερα, η Εκκλησία πρώτο νόημα και νεύμα. «Σήμερα η χριστιανοσύνη δεν είναι πια ο ενεργός παράγων της ιστορίας, αλλά ο παθητικός θεατής των προβάσεων που ξεφεύγουν από την επιρροή της … Η Δυτική χριστιανοσύνη  εγκατέλειψε τη Βασιλεία του Θεού  χάρη μιας πολιτείας καλοβολεμένης μέσα στην ιστορία … Η Ανατολική Ορθοδοξία πάλι απολησμονήθηκε υπερβολικά μέσα στην κοινωνία των αγγέλων και τη λειτουργική «θεωρία» του ουρανού» !

    Τι να πει κανείς. Με τον αοίδιμο Πανεπιστημιακό Δάσκαλο Αμίλκα Αλιβιζάτο. «Του άξιζε κάτι καλύτερο του Χριστού»; Ή με Άγιο Γρηγόριο Ναζιανζηνό τον και Θεολόγο.  «Έρρει τα καλά, γυμνὰ τα κακά, ο πλους εν νυκτί, πυρσὸς ουδαμοῦ, καθεύδει ο Χριστὸς» ! Αν ναι ή όχι δεν το ξέρει κανείς, μη βιαστείτε, μόνο Εκείνος ! Μόνος Εκείνος που ξέρει καλά πότε και πώς θα κάνει παρέμβαση !

    Όσοι, λοιπόν, σας απόμεινε και του έχετε Πίστη -εμπιστοσύνη- συν Ελπίδα, και τη μείζονα των τριών Αγάπη πιο πολύ», κρατηθείτε καλά εκεί ! Αλλά και κινηθείτε και πράξτε κάτι τι, έξω από τις μικρό-μωρό-λογίες, κάτι έξω της Παρεμβολής !

Αθανάσιος Κοτταδάκης