Σκέψεις… ξεσπάσματα.

Σκέψεις…   ξεσπάσματα

 «Αλλοίμονο σε σας, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές· επειδή, μοιάζετε με ασβεστωμένους τάφους, που απέξω μεν φαίνονται ωραίοι, από μέσα όμως είναι γεμάτοι από νεκρά κόκαλα, και από κάθε ακαθαρσία.»  Ο Κύριος

 
Πάρα πολλά πράγματα με απογοήτευσαν και με έβλαψαν στην ψυχή μου, γι' αυτό αρχίζω να μην πιστεύω και να εμπιστεύομαι, κανέναν αυτονομαζόμενο στην ταυτότητα «χριστιανό» πια.
 
Ο αρχιεπίσκοπος των Αποστολικών οραματισμών, ο Αθηνών Ιερώνυμος Κοτσώνης, στο ομότιτλο βιβλίο του ρωτούσε «Είμαστε Χριστιανοί ?»
 
«Κάθε νεότερη χριστιανική γενιά, θα έπρεπε να ήταν πιο κοντά προς το υπόδειγμα της ζωής του Κυρίου. Θα έπρεπε να γινόμαστε όλο και πιο τέλειοι. «Επί την τελειότητα, φερώμεθα» (Εβρ. Στ΄1.) δηλαδή πρέπει να βαδίζουμε προς την τελειότητα, γραφεί ο Απόστολος. Αλλά είμαστε πραγματικά χριστιανοί;»
 
Πολλοί από αυτούς, με τους μακριούς σταυρούς, και το ευλαβικό ύφος το επίπλαστο, στην εξωτερική όψη, είναι του "Φαίνεστε" και απροσέγγιστοι στο "Είναι"...
 
Τα γεγονότα που σκέπασαν τις παρατυπίες τους, μαρτυρούν το ήθος το άηθες.
 
Σε φίλο που έλεγα τις σκέψεις για χριστιανικές παρατυπίες, μου απάντησε «αν το κάνεις θα σε μουτζώσουν». Πράγματι το πιστεύω, ως γνήσια τέκνα των φαρισαίων οι ψευτοχριστιανοί μουτζώνουν, και σε κάνουν αποσυνάγωγο. Γνωστή η πρακτική τους. Τηρούν διάφορες θρησκευτικές τελετές, όπως τις τακτικές συμμετοχές τους στις Θείες  Λειτουργίες, τον όρθρο, τη συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία, ιερά εξομολόγηση για να καταγγείλουν με πλάγιο τρόπο τους άλλους. Δηλαδή να ρουφιανέψουν. Μιλούν στους ανθρώπους σε κύκλους και κηρύγματα λέγοντάς τους να έχουν ταπεινότητα, υπομονή, ευσέβεια και αγάπη, αυτά για τους άλλους, οι ίδιοι δεν αγαπούν τον Θεό και τον άνθρωπο στις καρδιές τους και επιπλέον δεν υπακούν τον Θεό και δεν έχουν καθόλου μια καρδιά που έχει φόβο Θεού. Το έργο και το κήρυγμά τους εστιάζουν μόνο στην τήρηση και την επεξήγηση των γνώσεων της Αγίας Γραφής και των θεωριών, την παρερμηνεία η παρασιώπηση του Νόμου ή του Κανονισμού, για να καλύψουν τα λάθη τους, και να μην φανεί ο εγωιστικός ηγεμονισμός τους.
 
Και όπως γράφει και ο ποιητής:
 
«Μα αλίμονό σου.. ξόμεινες ηθικός
γιατί δεν ήσουν ικανός για ανήθικος..
Δε βάσταγες να κληθείς αποσυνάγωγος.»
 

 Ω Ιησού, αιώνιο Φως του κόσµου,

«σηµειωθήτω ἐφ᾽ἡµᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου Σου»

κι η λάµψη της θεότητός Σου ας καταυγάσει

το νου και την καρδιά και τη θέλησή µου.

Ενίσχυσε, Δυνατέ, την πίστη µου.

Χάρισέ µου το μεγάλο δώρο να νιώθω την παρουσία Σου

«Ἐπίφανον τό προσωπόν Σου ἐπί τόν δοῦλόν Σου».

Α. Κ. Κ.