Σήμερα, Κυριακή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, συνεορτάζουμε τους Αγίους Μάρκο επίσκοπο, Κύριλλο διάκονο και Μάρτυρες Ιωνά και Βαραχήσιο.
Ο Μάρκος διέπρεψε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. ως Επίσκοπος Αρεθουσίων (στα ανατολικά του Νομού Θεσσαλονίκης). Έλαβε μέρος στις Συνόδους Αντιόχειας και Φιλιππουπόλεως, καθώς και στην αντιπροσωπεία Επισκόπων, η οποία μετέβη στα Τρέβηρα της Γαλλίας. Αποδόμησε την ειδωλολατρία οδηγώντας πολλούς Εθνικούς στην Χριστιανική πίστη. Το μαρτύριο και τα βασανιστήρια, τα οποία υπέστη, χαρακτηρίζονται από τον Θεοδώρητο Κύρου ως πραγματική τραγωδία. Τα υπέμεινε όλα με καρτερία και ανεξικακία, αφού ήταν αφοσιωμένος στον Εσταυρωμένο Θεάνθρωπο Ιησού. Ο Άγιος Μάρκος δοξολογούσε αδιαλείπτως τον Τριαδικό Θεό.
Η Εκκλησία αφιέρωσε τη σημερινή Κυριακή στην Οσία Μαρία εκτός από την ημέρα μνήμη της την 1η Απριλίου, για να έχουν παράδειγμα οι αγωνιστές Χριστιανοί μέσω της ψυχοφελούς Τεσσαρακοστής.
Γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Νεαρή ακολούθησε τον δρόμο της ακολασίας. Όλα ανατράπηκαν, όταν βρέθηκε μαζί με άλλους προσκυνητές στα Ιεροσόλυμα. Επιθυμούσε να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό. Στην είσοδο της εκκλησίας, μια αόρατη δύναμη την εμπόδιζε. Ταπεινώθηκε τόσο πολύ, ώστε αποφάσισε ν’ αλλάξει ζωή. Υποσχέθηκε στην Παναγία ότι πλέον θα ζει συνετά.
Μεταμελημένη επέστρεψε στον ναό, συντετριμμένη προσκύνησε το Τίμιο ξύλο και συμμετέσχε στις αγιαστικές πράξεις. Αναχώρησε για την έρημο στον Ιορδάνη, ζώντας τα υπόλοιπα 47 χρόνια με μετάνοια και προσευχή.
Συνάντησε τον Αββά Ζωσιμά και του ζήτησε να μεταλάβει. Εκείνος, με δέος της μετέδωσε το Σώμα και Αίμα του Χριστού. Την ίδια πνευματική εμπειρία ήθελε τη Μεγάλη Πέμπτη, της επομένης χρονιάς. Τότε, ο Άγιος Ζωσιμάς, βρήκε νεκρή την Οσία και πλησίον της ένα σημείωμα, που έγραφε: «Αββά Ζωσιμά, Θάψον ώδε το σώμα της Αθλίας Μαρίας. Απέθανον την αυτήν ημέραν, καθ’ ην εκοινώνησα των αχράντων Μυστηρίων. Εύχου υπέρ εμού».
Η πορεία της Οσίας Μαρίας είναι τόσο επίκαιρη ανεξάρτητα των τεχνολογικών μεταβολών της μεταμοντέρνας εποχής. Ο άνθρωπος εντασσόμενος στην Εκκλησία έχει την ίδια αξία, με ελλειματικότητες και αναβολές. Μόνο το Έλεος του Θεού μπορεί να τον μεταστρέψουν προς την αγιότητα.
Αυτό το κάλλος της πνευματικής ζωής ακούγεται σήμερα:
«Οὐκ ἔστιν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ ἄσκησις, σὺν ἁγιασμῷ· ὅθεν οὐδὲ πλούσιοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ, ἀλλ’ ὅσοι τοὺς θησαυρούς αὐτῶν ἐν χερσὶ πενήτων ἀποτίθενται. Ταῦτα καὶ Δαυῒδ ὁ Προφήτης διδάσκει λέγων· Δίκαιος ἀνὴρ ὁ ἐλεῶν ὅλην τὴν ἡμέραν, ὁ κατατρυφῶν τοῦ Κυρίου καὶ τῷ φωτὶ περιπατῶν ὃς οὐ μὴ προσκόψῃ, ταῦτα δὲ πάντα, πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν γέγραπται ὅπως νηστεύοντες, χρηστότητα ποιήσωμεν, καὶ δῴη ἡμῖν Κύριος ἀντὶ τῶν ἐπιγείων τὰ ἐπουράνια».
Του
Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου