Στην πνευματική ζωή «έτοιμο» δεν υπάρχει... - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην εποχή μας αρκετοί από εμάς τους χριστιανούς πάσχουμε και από την πνευματική ασθένεια του «έτοιμου»....

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τι εννοώ: Τα θέλουμε όλα έτοιμα, ιδίως στην πνευματική ζωή, και χωρίς να κουρασθούμε και να αγωνισθούμε εμείς. Το ζω πολύ έντονα στην Άπω Ανατολή όπου αρκετοί επισκέπτες χριστιανοί παραπονούνται διότι δεν βρίσκουν τα «έτοιμα».

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά.

Στην ενορία θέλουμε παπά δραστήριο, θαυματουργό και διορατικό... εμείς όμως στην οικογένεια θεωρούμε δυστύχημα ένα παιδί μας να ιερωθεί και βεβαίως ούτε κουβέντα να το οδηγήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση....

Θέλουμε Ψάλτες με αγγελική φωνή να σολάρουν και να σείεται ο τόπος... σιγά μην μπούμε στην διαδικασία να συμψάλλουμε... τσάμπα παράσταση...

Θέλουμε να επισκεπτόμασθε Μοναστήρια και να θαυμάζουμε τα έργα των μοναχών... ούτε λόγος όμως να γίνουμε εμείς μοναχοί ή να αφήσουμε κάποιο παιδί μας να ακολουθήσει την μοναχική πολιτεία... μακριά από εμάς...

«Ενθρονίζουμε» στους ναούς μας αντίγραφα θαυματουργών εικόνων... ετοιματζίδικο και δοκιμασμένο... γιατί να κουρασθούμε να προσευχηθούμε εμείς μπροστά στις υπάρχουσες εικόνες του ναού; Γιατί να τις βαπτίσουμε εμείς με τα δάκρυα της μετανοίας μας και να τις καθαγιάσουμε με την ως θυμίαμα αναπεμπομένη θερμή προσευχή μας; Αγωνίσθηκαν άλλοι... Γιατί να κουρασθούμε εμείς;

Καμαρώνουμε για την χριστιανική μας ιδιότητα... σε λειτουργίες όμως δεν πατάμε, μετάνοια δεν έχουμε, ακούμε για εξομολόγηση και ανατριχιάζουμε, νομίζουμε ότι ο Θεός μας το χρωστάει να μας βάλει στον παράδεισο και μάλιστα πρώτο τραπέζι πίστα...

Ξεχνάμε, όμως, ότι δίχως λίγο έστω κόπο, θέση κοντά στον Χριστό δεν έχουμε... Θυμηθείτε μετά την ανάσταση το περιστατικό όπου οι μαθητές βγήκαν στην στεριά μετά από μια νύχτα ψαρέματος και συνάντησαν στην παραλία τον Ιησού... Είχε φτιάξει μια ωραία θράκα με αναμμένα κάρβουνα και μόλις τους είδε τους είπε: φέρατε κανά ψαράκι να ψήσουμε; Οι μαθητές απάντησαν ότι δεν έπιασαν τίποτα. Τους ξαναέστειλε ο Ιησούς και τώρα οι μαθητές έπιασαν πλήθος ιχθύων. Βγαίνουν για δεύτερη φορά στην στεριά και βλέπουν στην θράκα ένα ψάρι να ψήνεται και ψωμί. Κι ο Ιησούς τους λέγει: Φέρτε και από τα ψάρια που πιάσατε, να τα ψήσουμε και να γευματίσουμε όλοι μαζί...

Συμπέρασμα: Στην πνευματική ζωή «έτοιμο» δεν υπάρχει...

***

In our time, quite a few of us Christians also suffer from the spiritual illness of “ready-made” things…

What do I mean? We want everything prepared for us—especially in spiritual life—without our getting tired and struggling ourselves. I experience this very strongly in the Far East, where many visiting Christians complain because they cannot find the “ready-made” things.

There are many examples.

In the parish we want an active priest—miracle-working and discerning… yet in our own families we consider it a misfortune if one of our children becomes a priest, and of course we do not even think of guiding him in that direction…

We want chanters with angelic voices to sing solos so that the whole place shakes… but as if we would enter the process of singing along ourselves… a free show…

We want to visit monasteries and admire the works of the monks… but no way would we become monks ourselves, or allow one of our children to follow the monastic life… far from us…

We “enthrone” in our churches copies of miracle-working icons… a ready-made and tried solution… Why should we bother to pray ourselves before the icons already present in the church? Why should we baptize them with our own tears of repentance and sanctify them with our warm prayer rising like incense? Others struggled… Why should we get tired?

We boast about being Christians… yet we do not set foot in the liturgy, we have no repentance, we hear about confession and shudder, we think God “owes” it to us to place us in paradise—front row, VIP…

But we forget that without at least a little effort, we have no place near Christ… Remember after the Resurrection the incident when the disciples came ashore after a night of fishing and met Jesus on the beach… He had made a nice fire with burning coals, and as soon as He saw them He said: “Did you bring any fish for us to grill?” The disciples answered that they had caught nothing. Jesus sent them out again, and this time the disciples caught a multitude of fish. They came ashore a second time and saw a fish grilling on the coals and bread. And Jesus said to them: “Bring some of the fish you caught, so we can grill them and all eat together…”

Conclusion: In spiritual life, there is no such thing as “ready-made”…