Άδωμεν και ψάλλομεν; Ε, όχι και όλοι!
Ξεπερνάει τα όρια του σουρεάλ το πώς ένα μεγάλο
μέρος της θρησκεύουσας κοινότητας, είτε δεν παίρνει μυρωδιά από το θεολογικό
μεγαλείο της Μεγάλης Εβδομάδας είτε απεμπολεί την οποιαδήποτε μυρωδιά πιο
γρήγορα κι από τη χώνεψη του αρνιού! Παρά το γεγονός ότι ξημεροβραδιάζεται στις
μεγαλοβδομαδιάτικες ακολουθίες!
Νέο κεφάλαιο θρησκεύουσας ανοησίας: “Μα είναι δυνατόν να έχουμε γυναίκες
ψάλτριες”;
Αν σε τόσους αιώνες εκκλησιαστικής ζωής και
θεολογικής προσφοράς στην οικουμένη, είχαμε την τόση δα διάθεση μαθητείας, αυτή
η ερώτηση θα ακουγόταν φυσιολογική μόνο από ένα 5χρονο που ρωτάει για να μάθει.
Κι όμως είναι ερώτηση αγανάκτησης από το μέρος αυτό της θρησκεύουσας
κοινότητας, που τοποθετεί αυτόκλητα (αν και ελαφρώς ...ταπεινόσχημα) τον εαυτό
του στους προστάτες της ηθικής καθαρότητας της Ορθοδοξίας, κατά του
Οικουμενισμού (μαϊντανός..., πάει με όλα), κατά της Νέας τάξης πραγμάτων κι
άλλα πολλά!
Μέχρι και τον Μητροπολίτη Μόρφου, που είπε τα αυτονόητα και τον οποίο ως τώρα είχαν ως παντιέρα Ορθοδοξίας, όρμησαν να φάνε οι “κρατάμε τις επάλξεις”!
Όχι με όρους φεμινισμού, ούτε ισότητας των φύλων,
ούτε καν προόδου ή προσαρμογής στη σύγχρονη εποχή, αλλά με καθαρά ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥΣ
όρους, άδωμεν και ψάλλομεν ΟΛΟΙ, χωρίς καμιά εξαίρεση!
Γιατί;
Επειδή αυτό, απλούστατα, είναι η Παράδοση της
Εκκλησίας μας και αυτό, απλούστατα, συνάγεται από κάθε ψήγμα θεολογίας, είτε
αυτό είναι Πατερικό είτε υμνογραφικό κείμενο (υμνήσωμεν, δοξολογήσωμεν, άσωμεν
...ΠΑΝΤΕΣ). Αυτό που είναι η καθημερινή ζωή της Εκκλησίας μας σε μοναστήρια και
ενορίες εδώ και 20 αιώνες!! Εδώ θα έπρεπε να σταματά κάθε ένσταση, κάθε
συζήτηση για μια ερώτηση – αγανάκτηση, που ανοήτως εκφέρεται!
“Στο τέλος θα ζητούν οι ψάλτριες να γίνουν
και ιέρειες”.
Δεν το ήξερες; Είναι ΗΔΗ ιέρειες, καθώς με το
Βάπτισμά τους μετέχουν στη γενική ιεροσύνη του Χριστού! Φαντάζομαι ότι
γνωρίζεις πως αν ένα ετοιμοθάνατο, αβάπτιστο μωράκι αεροβαπτιστεί (βάπτισμα
ανάγκης για πολύ σοβαρό λόγο υγείας) από ένα βαπτισμένο κοριτσάκι, κηδεύεται ως βαπτισμένο μέλος της
Εκκλησίας. Και ίσως γνωρίζεις ότι αν ο ιερέας πάει στην Εκκλησία και δεν
παρίσταται κανείς λαϊκός (άνδρας ή γυναίκα) ΔΕΝ μπορεί να τελέσει τη Θεία
Ευχαριστία.
Τώρα το γιατί οι γυναίκες δεν μετέχουν στην
ανδρική, ειδική
ιεροσύνη είναι θέμα
θεολογικής εξήγησης και όχι επειδή οι γυναίκες δεν έχουν την ίδια θέση στην
Εκκλησία με τους άνδρες, όπως μάλλον θα σού άρεσε να είναι. Βέβαια, για την
άγνοιά σου είναι αλήθεια ότι δεν φταις αποκλειστικά εσύ, αλλά όσοι, αντί να
κατηχούν το λαό του Θεού σε απλά θεολογικά ζητήματα της εκκλησιαστικής ζωής,
μεριμνούν και τυρβάζουν...
“Ο Απόστολος Παύλος λέει οι γυναίκες να
σιωπούν και να μην κηρύττουν στην Εκκλησία”.
Εδώ θα σάς χαρίσω αυτούσιο έναν πρόσφατο διάλογο
με έναν έξω φρενών “φρουρό της Ορθοδοξίας”.
- Μα λέει να μην κηρύττουν, όχι να μην ψάλλουν.
Από τη στιγμή μάλιστα που όλοι τότε έψαλλαν και δεν υπήρχαν ψαλτήρια με τη
σημερινή έννοια.
- Δεν έχει σημασία! Με το στόμα γίνονται και τα
δύο!
- Να αναπνέουν μπορούν; Ή το απαγορεύει κι
αυτό ο Απόστολος Παύλος;
Επειδή έφτασες ως εδώ την ανάγνωση του άρθρου και
για να πεις “έμαθα κάτι και σήμερα”, αυτά τα χωρία περί γυναικών του Αποστόλου
Παύλου, που του έχουν “χαρίσει” τον τίτλο του μισογύνη από τους ημιμαθείς της άλλης όχθης έχουν την εξήγησή τους. Όταν ο Απόστολος
Παύλος γράφει και στηρίζει τις τοπικές Εκκλησίες που ίδρυσε, είχαν ήδη
εμφανιστεί ενθουσιαστικά, δήθεν προφητικά κινήματα, που διαστρέβλωναν την πίστη
του Χριστού. Τα αιρετικά αυτά κινήματα βασίζονταν κυρίως στο κήρυγμα
“χαρισματικών” γυναικών, τις οποίες δήθεν επισκεπτόταν το Άγιο Πνεύμα και
έλεγαν νέες προφητείες. Ο Απόστολος θέλει να προφυλάξει την Εκκλησία από αυτές
τις αιρετικές ομάδες.
“Οι ύμνοι δεν είναι φτιαγμένοι για τις
γυναικείες φωνές”.
Λέω να σταματήσω εδώ το άρθρο, καθώς θυμήθηκα τον
κυρ Στέλιο, που κάθε φορά ξερόβηχε (κι όχι μόνο...) στο μικρόφωνο (που σχεδόν
είχε καταπιεί) της εξ ορισμού άθλιας μικροφωνικής της εκκλησίας, προκειμένου να
“πιάσει τον ήχο”!
Πάντως, (πέρασε για φέτος) του χρόνου τη Μεγάλη Παρασκευή, καλό είναι να μη θαυμάσεις και να μη συγκινηθείς με τη χορωδία της ενορίας σου για τα εγκώμια. Κατά 80% αποτελείται από κορίτσια και γυναίκες. Φαντάζεσαι κάποια από αυτές να γίνει ψάλτρια;; Κακό που θα μάς εύρει!!
Παναγιώτης
Ασημακόπουλος
Πηγή: theologosnaf
9 σχόλια:
Στην πρώτη Εκκλησία έψελναν από κοινού ολο το εκκλησίασμα δεν υπήρχαν ψάλτες και οι γυναίκες στέκονταν στον γυναικωνίτη οταν σταμάτησε να ψέλνει ολο το εκκλησίασμα τεισήχθη ο θεσμός των ιεροψαλτών αλλά μόνο από ἀνδρες....
Αδελφέ μου, συγχωράμε, αλλά τα όσα γράφεις είναι ξεκάρφωτα. Μπορείς να μας παραπέμψεις σε κάτι ανάλογο μέσα από την Αγία Γραφή ή την παράδοση της Εκκλησίας μας. Πέραν της εξ΄ανάγκης ψαλμωδίας μοναχών γυναικών, σε γυναικεία μοναστήρια; Μπορείς να μας αναφέρεις παρόμοιες περιπτώσεις τεκμηριωμένες από κάποιον άγιο της Εκκλησίας μας, όπου να φαίνεται να ψάλλουν γυναίκες εν ώρα λατρείας, ενώ υπάρχουν εντεταλμένοι ψάλτες για το σκοπό αυτό;
Συγγνώμην για την παρατήρηση, αλλά η ειρωνία περί αναπνοής στον λόγο του Αποστόλου Παύλου θα μπορούσε να λείπει.
Σας ευχαριστουμε πολυ κ. Ασημακοπουλε. Αυτα πρεπει να γραφονται, για τους απληροφορητους. Δεν εχει νοημα να πασχιζουμε να μεταπεισουμε τους φονταμενταλιστες διοτι ειναι φοβισμενοι και τυπολατρες. Ιδανικο τους ειναι η ακινησια και νοσταλγουν αλλες εποχες. Δυστυχως δεν εχουν ιδεα για το πραγματικο νοημα της θεολογιας και για την Εκκλησια ως ζωντανο οργανισμο. Καταντησαμε ομηρος τους, αντιθετα με την σταση των μεγαλων Πατερων. Εκεινοι παλεψαν με τον τοτε φονταμενταλισμο και τον νικησαν, επειδη ηταν ελευθεροι ανθρωποι.
Χριστος ανεστη! π. Βασιλειος Θερμος
Δεν τα λέει για τον Απόστολο Παύλο.
Για τον "φρουρό της Ορθοδοξίας" τα λέει...
«Ο Απόστολος θέλει να προφυλάξει την Εκκλησία από αυτές τις αιρετικές ομάδες.»
Ἀπό τό παραπάνω ἄρθρο τοῦ κ.Ἀσημακόπουλου, θά σταθῶ μόνο στό σημεῖο τῆς ἐπεξήγησης πού δίνει στό λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «γυναικὶ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω» (Α΄ Τιμ. Β΄12) καί θά τόν παραπέμψω στό Ὑπόμνημα τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου εἰς τήν πρός Τιμόθεον Α΄ Ἐπιστολή «ΟΜΙΛΙΑ Θ΄» ὅπου πουθενά δέν ἀναφέρονται αὐτά πού ἰσχυρίζεται περί «“χαρισματικών” γυναικών» καί «αιρετικών κινημάτων», ἀλλά τοὐναντίον ἀρχίζει μέ τά ἐξῆς:
« αʹ. Πολλὴν ἀπαιτεῖ τὴν αἰδὼ παρὰ τῶν γυναικῶν ὁ μακάριος Παῦλος, πολλὴν τὴν κοσμιότητα. ∆ιὰ τοῦτο οὐ μέχρι σχημάτων, οὐ μέχρι καταστολῆς πρόεισιν, ἀλλὰ καὶ μέχρι φωνῆς· καὶ τί φησι; Γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω.Τί ἐστι τοῦτο; Μηδὲ φθεγγέσθω, φησὶν, ἐν ἐκκλησίᾳ γυνή· ὅπερ καὶ ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολῇ γράφων ἔλεγεν· Αἰσχρὸν γάρ ἐστιν γυναιξὶν ἐν ἐκκλησίᾳ λαλεῖν. Τί δήποτε; Ὅτι ὁ νόμος αὐτὰς, φησὶν, ὑπέταξε. ...»
Μέ ἐκτίμηση
Θεόδωρος Σ.
Όλο κάτι βρίσκετε ορισμένοι για να ειρωνευεστε ο ένας τον άλλον και να τσακωνεστε. Πολύ χριστιανική στάση.
«Παρὰ ταῦτα, καίτοι ἀνεγνωρίσθη εἰς τὴν γυναῖκα ἐξ ἀρχῆς τὸ δικαίωμα νὰ συμμετέχῃ μετὰ τοῦ λοιποῦ πληρώματος ἐν τῇ ὑπηχήσει καὶ τῷ ὑποψάλματι, ἐν τούτοις οὐδέποτε ἐν τῇ ἀρχαίᾳ ἐκκλησίᾳ παρουσιάζεται περίπτωσις γυναικὸς ψαλτῳδοῦ, μόνης ἢ μετ' ἄλλων ὁμοφύλων ᾀδούσης ἐν τῇ ἐπισήμῳ λατρείᾳ.
[...]
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΡΕΜΠΕΛΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "Η ΓΥΝΗ ΕΝ ΤΗ ΨΑΛΜΩΔΙΑ"
Ἐξ ἄλλου ἔχομεν καὶ περίπτωσιν οὐ μόνον ἐμφανέστερον τὴν ἀρχαίαν πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας δεικνύουσαν, ἀλλὰ καὶ ῥητῶς τὸ πνεῦμα καὶ τὸ φρόνημα αὐτῆς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐκδηλοῦσαν. Ὅτε δηλαδὴ Παῦλος ὁ Σαμοσατεὺς (260μ.Χ.) κατεκρίθη ὑπὸ τῆς συνόδου τῶν Ἐπισκόπων, ἥτις συνῆλθεν, ἵνα κρίνῃ ἐπὶ τῶν κακοδοξιῶν αὐτοῦ, εἰς τὴν Σύνοδον ἐκείνην δὲν παρῆλθεν ἀπαρατήρητον, καὶ τὸ ὅτι ὁ Σαμοσατεὺς συνέστησε χορὸν ἐκ γυναικῶν, ἵνα ψάλλῃ ἐν τῷ ναῷ κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα. Καὶ εἶνε ἀξιοσημείωτοι αἱ φράσεις, διὰ τῶν ὁποίων ἡ Σύνοδος ἐχαρακτήρισε τὸ τόλμημα τοῦτο τοῦ Σαμοσατέως. Αἱ φράσεις αὗται ἐμπεριεχόμεναι εἰς τὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἡ σύνοδος ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Διονύσιον Ρώμης καὶ Μάξιμον τὸν Ἀλεξανδρείας, ἔχουσιν ὡς ἐξῆς: "Ψαλμοὺς δὲ τοὺς μὲν εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν παύσας ὡς δὴ νεωτέρους καὶ νεωτέρων ἀνδρῶν συγγράμματα, εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐν μέσῃ τῇ Ἐκκλησίᾳ τῇ μεγάλῃ τοῦ Πάσχα ἡμέρᾳ ψαλμωδεῖν γυναῖκας παρασκευάζων, ὧν καὶ ἀκούσας ἂν τις φρίξειεν".
Ἀλλὰ καὶ εἰς χρόνους μεταγενεστέρους πως, τοιούτους χοροὺς γυναικῶν καὶ ὡς φαίνεται ἀσκητριῶν, αἵτινες ἔψαλλον ἐν πόλει, ἔχων ὑπ' ὄψει καὶ ὁ Πηλουσιώτης Ἰσίδωρος γράφει ὡς ἐξῆς πρὸς Ἰσίδωρον τὸν Ἐπίσκοπον· "Τὰς ἐν ἐκκλησίαις φλυαρίας καταπαῦσαι βουλόμενοι οἱ τοῦ Κυρίου ἀπόστολοι καὶ τῆς ἡμῶν παιδευταὶ καταστάσεως ψάλλειν ἐν αὐταῖς τὰς γυναῖκας συνετῶς συνεχώρησαν. Ἀλλ' ὡς πάντα εἰς τοὐναντίον ἐτράπη τὰ θεοφόρα διδάγματα, καὶ τοῦτο εἰς ἔκλυσιν καὶ ἁμαρτίας ὑπόθεσιν τοῖς πλείοσι γέγονε. Καὶ κατάνυξιν μὲν ἐκ τῶν θείων ὕμνων οὐχ ὑπομένουσι· τῇ δὲ τοῦ μέλους ἡδύτητι εἰς ἐρεθισμὸν παθημάτων χρώμενοι, οὐδὲν αὐτὴν ἔχειν πλέον τῶν ἐπὶ σκηνῆς ᾀσμάτων λογίζονται. Χρὴ τοίνυν, εἰ μέλλοιμεν τὸ τῷ Θεῷ ἀρέσκον ζητεῖν καὶ τὸ κοινῇ συμφέρον ποιεῖν, παύειν ταύτας καὶ τῆς ἐν Ἐκκλησίᾳ ᾠδῆς καὶ τῆς ἐν τῇ πόλει μονῆς ὡς Χριστοκαπήλους καὶ τὸ θεῖον χάρισμα μισθὸν ἀπωλείας ἐργαζομένας".
Ἔχει ὑπ' ὄψει του ὁ Πηλουσιώτης προφανῶς τὸ δικαίωμα, ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἡ ἐκκλησία παρεχώρησεν εἰς τὰς γυναῖκας νὰ συμψάλλωσι μετὰ τοῦ λοιποῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος. Διότι μόνον οὕτω θὰ ἐδικαιολογεῖτο πλήρως ἡ αἰτιολογία, ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζει ὁ Πηλουσιώτης τὴν παραχώρησιν τοῦ δικαιώματος τούτου. "Τὰς ἐν ἐκκλησίαις φλυαρίας καταπαῦσαι βουλόμενοι οἱ ἀπόστολοι".
Ὄντως δὲ διὰ τῆς ἀπὸ κοινοῦ συνυπηχήσεως καὶ συμψαλμῳδίας ἀνακόπτεται ἡ σπουδὴ τῶν γυναικῶν, καὶ δὲν μένει εἰς αὐτὰς καιρὸς ἵνα καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς λατρείας συνδιαλέγωνται μετ' ἀλλήλων, ὅπως δυστυχῶς συμβαίνει καὶ σήμερον πολλαχοῦ.
Δὲν ἐννοεῖ ὁ Πηλουσιώτης, ὅτι οἱ ἀπόστολοι ἐπέτρεψαν εἰς τὴν γυναῖκα καὶ ὡς ψαλτῳδὸς μόνη ἢ καὶ μετ' ἄλλων ὁμοφύλων νὰ ἐμφανίζεται ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Διότι, ἂν ἐνόει τοῦτο, ἡ αἰτιολογία, τῆς ὁποίας ἐμνημονεύσαμεν, μένει ἄνευ βάσεως καὶ λόγου τινός. Ἁπλούστατα διότι καθ' ὅν χρόνον ἡ μία ἢ ὁ χορὸς τῶν γυναικῶν θὰ ἔψαλλε, τίποτε δὲν θὰ ἠμπόδιζε τὰς ἄλλας γυναῖκας, τὰς μὴ ψαλλούσας, ἀπὸ τοῦ νὰ φλυαρῶσιν.
Ὡσαύτως ὁ Πηλουσιώτης ἀναφέρεται, ὡς φαίνεται, οὐχὶ εἰς ἁπλᾶς γυναῖκας, ἀλλ' εἰς γυναῖκας, ἐφ' ὧν ὁ ἐπίσκοπος, πρὸς ὅν γράφει ὁ Πηλουσιώτης, εἴχε δικαιοδοσίαν καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἔπρεπε ν' ἀπαγορεύσῃ καὶ τὴν διαμονὴν ἐν πόλει. Ἄρα πρόκειται περὶ γυναικῶν μοναζουσῶν ἢ ἀσκητριῶν [...].
Ἐὰν εἰς μοναζούσας καὶ ἀσκητρίας δὲν ἐπέτρεψαν τοῦτο, πῶς θὰ ἠνείχοντο αὐτὸ προκειμένου περὶ γυναικῶν ἄλλων;
Δὲν πρέπει νὰ φανῇ παράδοξον, πῶς, ἐνῷ ἐπετράπη εἰς τὴν γυναῖκα τὸ μετὰ τοῦ λοιποῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος συμψάλλειν, ἀπηγορεύθη εἰς αὐτὴν ν' ἀναβῇ καὶ εἰς τὸν χορὸν τῶν ψαλτῶν καὶ νὰ ψάλλῃ ἐπ' ἐκκλησίας εἴτε μόνη, εἴτε ἐν χορῷ μεθ' ὁμοφύλων.
[...]
Δημοσίευση σχολίου