«πολιτική κηδεία» - Χρῆστος Γιανναρᾶς

«Εἶχε προηγηθεῖἡ «πολιτική κηδεία» κορυφαίου τῆς ἐπαγγελματικῆς πο λιτικῆς. Καί στήν τηλεόραση φίλος ὁμοϊδεάτης τοῦτεθνεῶτος ἐκθειάζει τήν προσωπικότητα καί τό ἔργο του, γιά νά καταλήξει στήν κοινότατη κορῶνα: «ἐκεῖπού εἶναι τώρα ὁ σύντροφος, θά κουβεντιάζει μέ τούς παλαιούς του συντρόφους, τόν (τάδε) καί τόν (τάδε), γιά τούς κοινούς τους ἀγῶνες καί γιά στόχους πού περιμένουν τήν πραγμάτωσή τους».

Ἐκφραστική ἀμηχανία, διολίσθηση στήν κοινοτοπία; Πάντως ἡ ρητορική εἰκόνα ἐπέτρεπε στόν τηλεθεατή τό ἐρώτημα. Ἄν εἶναι ἔτσι, τότε πρός τί ἡ«πολιτική κηδεία»;

Πρός τί ἡ ἄρνηση νά ἐκκλησιαστεῖ ἡ ἐξόδια μοναξιά, νά σπαρεῖ τό κορμί στήν κοινωνούμενη ἐλπίδα, ἐλπίδα γιά κάτι πού ἀγνοοῦμε κι ὅμως ἐμπιστευόμαστε τή ζεστασιά της;…».

Χρῆστος Γιανναρᾶς