Η ζωή του Ευσεβίου Ματθοπούλου αποτελεί όντως
απίστευτον εξαίρεσιν του αιώνος μας και το έργον του μέγα εν τη εκτάσει του και
εν τη απόδοσει του είναι αντάξιον του ασπίλου ανδρός. Ο οποίος εξέλιπε από τινών
ημέρων. …
Γορτύνιος την
καταγωγήν, ανετράφη θρησκευτικώς από ευσεβείς γονείς, και αφιέρωσεν εαυτόν εις
την Εκκλησίαν εισελθών παιδιόθεν εις το Μέγα Σπήλαιον. …
Εμαθήτευσεν το πρώτον πλησίον των αφανών αλλ’ υπερόχων
μοναχών της εποχής εκείνης Λαμπροπούλου και Φλαμιάτου. Μετέπειτα εσπούδασεν εις
την Φιλοσοφικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου. …
Ανερχόμενος στον άμβωνα, έπαυε να είναι ο φιλάσθενος και καχεκτικός, προυξένει την εντύπωσιν ανθρώπου εύρωστου και υγιούς, η φωνή του ηχμαλώτιζε τας καρδίας και είχε την όψιν του θεοπνεύστου προφήτου, ο οποίος εστάλη άνωθεν με προορισμόν την περίσωσιν των ψυχών των ομοίων του από την επίγειον κόλασιν. Ομιλών συνεκλόνιζε και συνεκλονίζωτο, μετά δε την ομιλίαν του ήτο υποχρεωμένος ν’ αναπαυθή επί δίωρον. Εν τούτοις ήτο ακάματος και ουδέποτε έπαυσε κηρύττων. …
Σεμνός και μετριόφρων ουδέποτε εδέχθη αρχιερατικόν
αξίωμα, μονολότι είπερ τις και άλλος προωρίζετο δια τούτο. Μετά τον θάνατον του
Πατρών Ιεροθέου θείου του, υπεδείχθη πανταχόθεν ως διάδοχος του, ηρνήθη όμως
μετριοφρόνως, διότι εθεώρει ότι δεν ήτο ικανός να βαστάση το βάρος του
αξιώματος, καθ’ ην στιγμήν είναι ζήτημα αν υπήρχεν άλλος ιερωμένος, περισσότερον
ενδεδειγμένος δια το αξίωμα του Αρχιεπισκόπου. Προυτίμησε την οδόν της εις
πάσαν γωνίαν της Ελλάδος δράσεως και ουχί της εν της περιωρισμένω τόπω, και ενόμισεν
ότι το εξαγνιστικόν πυρ της ζωής του έπρεπε να το διαθέση μέχρι εξαντλήσεως.
Πέτρος Χ. Ματθόπουλος
Πηγή: Περιοδικό Ανάπλασις έτος 1929 σελ 202-103
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου