Ούτος ο Άγιος Παγκράτιος ήτον κατά τους χρόνους του Κυρίου, και των Αγίων Αποστόλων, καταγόμενος από την Αντιόχειαν. Εδέχθη δε το Άγιον Βάπτισμα εις την Ιερουσαλήμ μαζί με τον πατέρα του, και με την μητέρα τον. Αφ’ ου δε απέθανον οι γονείς του, άφησεν ο Άγιος όλα του κόσμου τα πράγματα, και επήγεν εις τα όρια της Μαύρης Θαλάσσης. Εκεί δε εμβάς μέσα εις ένα σπήλαιον, ησύχαζε κατά μόνας, προσέχων εις μόνον τον εαυτόν του, και τον Θεόν. Όταν δε ο Απόστολος Πέτρος επεριπάτει εις τας πόλεις και εδίδασκε, τότε απάντησε τον Άγιον τούτον εις την Μαύρην Θάλασσαν, και πέρνωντας αυτόν, επήγεν εις την Αντιόχειαν, από την Αντιόχειαν δε επήγεν εις τα μέρη της Κιλικίας.
Εκεί
δε αντάμωσε και τον Απόστολον Παύλον. Όθεν μαζί με εκείνον εχειροτόνησεν ο
κορυφαίος, τον μεν Κρήσκεντα Επίσκοπον εις την Γαλατίαν, τον δε Μαρκιανόν, εις
τας Συρακούσας, και τον Άγιον τούτον Παγκράτιον, εις το εν Σικελία Ταυρομένιον.
Τότε λοιπόν εμβαίνωντας ο Παγκράτιος μέσα εις το πλοίον Λυκαονίδους και Ρωμύλου
των ναυκλήρων, επήγεν εις την Επισκοπήν του Ταυρομενίου. Επειδή δε εποίει πολλά
θαύματα, δια τούτο ετράβιζε πολλούς Έλληνας εις την πίστιν του Χριστού, από
τους οποίους πρώτοι ήτον οι ρηθέντες ναύκληροι. Εκρήμνισε δε ο Άγιος και τα
εκεί προσκυνούμενα είδωλα, του Φάλκωνος, λέγω, και Λύσσωνος, και των λοιπών
δαιμόνων. Βλέπωντας δε ο του τόπου ηγεμών Βονιφάτιος τα του Αγίου σημεία, και
υπερθαυμάσας, επίστευσεν εις τον Χριστόν. Όθεν σπουδάσας πολλά, έκτισε και
Εκκλησίαν ανάμεσα εις διάστημα τριάντα ημερών. Ο δε Άγιος Παγκράτιος
προβαίνωντας εις το έμπροσθεν, εθεράπευε κάθε νόσον πολυχρόνιον, και κάθε
μαλακίαν, ήγουν ασθένειαν ολιγοχρόνιον. Δια τούτο και καθ’ εκάστην ημέραν
επρόστρεχαν πλήθη πολλά των Ελλήνων και εβαπτίζοντο υπ’ αυτού. Μόνοι δε οι του
αιρετικού Μοντανού μαθηταί έμειναν εις την κακοδοξίαν, οι οποίοι με το να
εχθρεύοντο τον Άγιον, ευρήκαν καιρόν, και σηκωθέντες κατ’ αυτού με δολιότητα,
έχοντες μαζί των και στρατηγόν, κάποιον Αρτάγαλον, εθανάτωσαν τον του Χριστού
Ιεράρχην, και ούτως απέστειλαν αυτόν και μη θέλοντες, προς τον ποθούμενον Κύριον,
ίνα παρ’ εκείνου λάβη τους στεφάνους της αθλήσεως.
Άγιος Νικόδημος
Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου