Ὅπως γνωρίζετε δέν ἐπιθυμῶ νά ἑορτάζω τήν ἑορτή τοῦ ὀνόματός μου. Ἀγαπῶ καί τιμῶ τόν προστάτη μου Ἅγιο Νεκτάριο, χοροστατῶ καί ἱερουργῶ στήν πανήγυρή του, μέσα στήν περιφέρεια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας. Δέν ἀπουσιάζω, οὔτε ἀποφεύγω τήν κοινωνία μέ τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν λαό τοῦ Θεοῦ.
Ὅμως δέν μέ ἐκφράζουν οἱ δημόσιες σχέσεις, πού ἔχουν γίνει τυπικές καί πολλές φορές ὑποκριτικές, δέν εἶμαι φιλοτράπεζος καί δέν ἐπιθυμῶ νά προκαλῶ μέ τελετές, ἐκδηλώσεις καί λόγους, πού νά ἀναφέρονται στό πρόσωπό μου.
Οἱ ἔπαινοι, οἱ φιλοφρονήσεις, ἰδιαίτερα σέ ἕνα κληρικό, θεωρῶ ὅτι δέν προσφέρουν τίποτε, μπορεῖ νά ἀρέσουν, ὅμως δημιουργοῦν ψευδαισθήσεις αὐταρέσκειας καί φιλαρέσκειας, πού γίνονται παγίδες γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς μας καί προπάντων γιά τήν ποιότητα τοῦ ἔργου τῆς διακονίας μας.
Προσωπικά πιστεύω καί τό διακηρύσσω, μόνο ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία πρέπει νά τιμᾶται καί νά προβάλλεται, ὅλοι δέ ἐμεῖς οἱ τοῦ Ἱεροῦ Καταλόγου εἴμαστε ἀχρεῖοι δοῦλοι Κυρίου, πού διακονοῦμε, ἐλέει Αὐτοῦ, στό γεώργιό της. Τό Πανάχραντο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μας πρέπει νά κυριαρχεῖ στή ζωή, στή διακονία καί στά ἔργα μας. Ὁ Χριστός καί μόνον Αὐτός σώζει διά τῆς Ἐκκλησίας Του.
Στήν ποικίλη κρίση τῶν καιρῶν καί τῶν δίσεκτων χρόνων μας, μέ τίς πολλές καί τραγικές συνέπειες καί τά ἐπαπειλούμενα ἀδιέξοδα, τίς πτωχεύσεις, ἠθικές, πνευματικές καί ὑλικές, πού θά φέρουν πολλά δράματα, θεωρῶ ὄντως πρόκληση νά διοργανώνονται κοσμικές ἑορτές ὀνομάτων καί ἐπετείων, πού πολλές φορές ἐξυπηρετοῦν ἄλλους λόγους.