Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος
Νικόδημος Γκατζιρούλης
Ένα έτος από την κοίμησή του
Αιωνία σου η μνήμη σεβαστέ Γέροντα
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Νεαρός διάκονος, τότε, παραμονές τῆς χειροτονίας του σέ πρεσβύτερο (χειροτονήθηκε τό 1959), ὁ π. Νικόδημος Γκατζιρούλης συνέγραψε ἕνα σημαντικό θεολογικό κείμενο. «Ἡ ἀγωνία ἑνός ἱερέως» ἦταν ὁ τίτλος τοῦ βιβλίου, πού ἔδειχνε τή δική του ἀγωνία γιά νά ἀνταποκριθεῖ στό μέγιστο μυστήριο τῆς ἱερωσύνης. Ἕνα κείμενο μέ μεστό θεολογικό καί πατερικό λόγο, πού μέ ἁπλότητα καί αὐθορμητισμό περιγράφει πῶς ἐμπειρικά ἐκεῖνος ὀνειρευόταν καί ὁραματιζόταν τήν ἱερωσύνη. Μέσα στόν ὁραματισμό του αὐτόν ἦταν καί ἡ τελευταία του λειτουργία. Πενηντατέσσερα ὁλόκληρα χρόνια μετά τή χειροτονία του σέ πρεσβύτερο, μιά μέρα πρίν τήν κοίμησή του (31-03-2013), στό ἡσυχαστήριό του, πού ἦταν καί ὁ τόπος τῆς ἐξορίας του, κατεύθυνε μέ πολλή δυσκολία τά βήματά του στό ἅγιο θυσιαστήριο καί, γιά τελευταία φορά, τεμάχισε μέ τά τρεμάμενα χέρια του τόν ἀμνό καί κοινώνησε τό Ἅγιο Σῶμα τοῦ Κυρίου, τήν ὑπερούσια τροφή, πού μᾶς δόθηκε «εἰς ἐφόδιον ζωῆς αἰωνίου», καί πῆρε στά χέρια του τό Ποτήριο καί μετέλαβε τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου, πού μᾶς χαρίσθηκε «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον». Κι ἔτσι, μέ αὐτά τά ἐφόδια, μέ αὐτή τήν οὐράνια τροφή, τήν ἑπόμενη μέρα παρέδωσε τό πνεῦμα του καί εἰσῆλθε στήν οὐράνια βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μεταφέρουμε ἐδῶ τό τελευταῖο κεφάλαιο ἀπό τό βιβλίο του «Ἡ ἀγωνία ἑνός ἱερέως», πού ἔχει τίτλο:
«Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ».
Ἡ τελευταία μου λειτουργία.
Τό «ἀμήν» τῆς ζωῆς μου.
Θά ρθῇ ἡ στιγμή. Ἡ τροχιά, τήν ὁποία μοῦ ὥρισες νά περιπατήσω στή γῆ, θά βρίσκεται ὅλη πίσω μου. Μπροστά μου θ’ ἀντικρύζω τήν πύλη, πού κρύβει τήν αἰωνιότητα. Πρίν τή διαβῶ, θ’ ἀνεβῶ, γιά τελευταία φορά τ’ ἀγαπημένα σκαλοπάτια τοῦ ναοῦ σου, θά φορέσω τά ἄμφια, καί, μέ βῆμα ἀργό, κουρασμένο, θά πάω μπροστά στό ἅγιο Θυσιαστήριο, νά προσευχηθῶ, νά σέ λατρεύσω, νά βάλω στά χέρια σου τήν ψυχή μου. Οἱ λέξεις θά βγαίνουν μέ δυσκολία ἀπ’ τά χείλη μου. Τό χέρι μου θά ὑψωθῇ μέ κόπο, νά κάνῃ τό σχῆμα τῆς εὐλογίας. Τά χρόνια, πού θἄχουν περάσει, θά ἔχουν φορτώσει μέ βάρος δυσβάσταχτο τή ράχη μου. Ἡ καρδιά μου ὅμως θά χτυπάῃ, μέ νεανική δύναμι, καθώς θά προσφέρω τήν τελευταία ἀναίμακτη θυσία.
.jpg)
