Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Διατηρούμε αυτή την σώζουσαν πίστιν - Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

«Ευγνωμονούμε τον Θεό των μας πατέρων μας διότι μας αξίωσε να γεννηθούμε μέσα σ’ αυτήν την Εκκλησία και να βαπτισθούμε μέσα στην κολυμβήθρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και διατηρούμε αυτή την σώζουσαν πίστιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας ακαινοτόμητον και ακατάτμητον. Πολλές φορές, όπως γνωρίζετε, υπάρχουν οι εντός εισαγωγικών «υπερΟρθόδοξοι», οι οποίοι κατηγορούν το Πατριαρχείο μας και τας άλλας Ορθοδόξους Εκκλησίας διότι διεξάγουν διαλόγους με τους μη Ορθοδόξους Αδελφούς μας, διότι έχουμε διαφόρους επικοινωνίας και ανταλλαγές επισκέψεων.
Και πως θα γινόταν διαφορετικά στον 21ο αιώνα, να μέναμε απομονωμένοι μέσα στο κέλυφος μας ο καθένας με αυτάρκειαν και αυταρέσκειαν, χωρίς να επικοινωνούμε, χωρίς να διαλεγόμεθα, χωρίς να δίδουμε μαρτυρία της Ορθοδόξου Πίστεως μας;
Τελευταίως αυτοί οι αδελφοί μας, οι οποίοι διαπνέονται από υπερβάλλοντα ζήλον, εκυκλοφόρησαν μιαν «Ομολογίαν Πίστεως» στην Ελλάδα, εις την οποίαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, λένε ότι αυτοί που δεν υπογράφουν αυτήν την Ομολογίαν, αυτοί που έχουν διαλόγους και επικοινωνίαν με τους ετεροδόξους, αυτομάτως θέτουν εαυτούς εκτός Εκκλησίας. Τους ευχαριστούμε πολύ διότι μας εξωεκκλησιάζουν. Προσεχώς θα πάρουν την δέουσαν απάντησιν από το Οικουμενικό Πατριαρχείον, διότι αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα.
Όταν όλη η Ορθόδοξος Εκκλησία και όχι μόνον το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, αλλά εν Πανορθοδόξω Συνόδω, αποφασίζει να διεξάγει θεολογικούς διαλόγους και να έχει επικοινωνία με τους ετεροδόξους για να βρούμε που συναντώμεθα και πως μπορούμε να επανέλθουμε εις την ενότητα της πίστεως της πρώτης χιλιετίας, όταν -λέγω- όλοι οι Ορθόδοξοι, οι επίσημες Εκκλησίες, εν Συνόδω αποφασίζουν υπέρ αυτών των διαλόγων, πως μπορεί ένα άτομο ή πλείονα άτομα να διαφοροποιούνται από τας αποφάσεις των Συνόδων των Εκκλησιών των και να επικρίνουν τας Συνόδους και τους Προκαθημένους ότι έχουν αποκλίνει από την Ορθόδοξον πίστιν;».

Αυτός εστιν η ειρήνη ημών.



Αυτός εστιν η ειρήνη ημών.

Ο ποιήσας τα αμφότερα εν
και το μεσότοιχον
του φραγμού λύσας

Εφεσ. β. 14

Εορτή Αγίου Ανθίμου εν Χίω στον Ναό Παναγίας Βοηθείας

Την προσεχή Πέμπτη, 3/9/2009, Ο Ιερός Ναός του Νοσοκομείου «ΠΑΝΑΓΙΑ Η BOΘΕIA», θα εορτάσει πανηγυρικά την επέτειο της ανακομιδής των ιερών λεtψάνων του Οσίου Ανθίμου του εν Χίω.
ΤΕΤΆΡΤΗ 2 Σεπτεμβρίου ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Πανηγυρικός Εσπερινός, Ώρα: 7:00.
ΠΕΜΠΤΗ. 3 Σεπτεμβρίου ΠΡΩΙ: Πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Ώρα: 6:30-9:15
ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Ιερά Παράκληση προς τον Όσιο Άνθιμο . Ώρα 7:00 ...

Ψήφισμα Συνεδρίου Κληρικών στην Κόνιτσα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μέσα στην αναστάτωση την οποία προκάλεσαν οι πρόσφατες πυρκαϊές, που κατέκαψαν την Ανατολική Αττική και άλλες περιοχές της Πατρίδος μας, οι Εφημέριοι της ακριτικής Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης επραγματοποίησαν το 15ο Ετήσιο Συνέδριό τους στην Ι. Μονή Ταξιαρχών («Γκούρας») κοντά στο Αηδονοχώρι Κονίτσης. Το Συνέδριο, που τελούσε υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ήταν πραγματικά ένα νησάκι γαλήνης, προσευχής, πνευματικής ανατάσεως και γόνιμου προβληματισμού, με σπουδαίες εισηγήσεις γύρω από τα θέματα και τις αλήθειες της Ορθοδοξίας απέναντι στον Μονοφυσιτισμό και τον Παπισμό.
Το Συνέδριο διήρκεσε δύο (2) ημέρες : Πέμπτη 27 και Παρασκευή 28 Αυγούστου. Το πρωϊ της Πέμπτης οι αιδεσιμώτατοι πατέρες συναντήθηκαν στην Ι. Μονή Μολυβδοσκέπαστης, όπου τελέσθηκε τρισάγιο επί του τάφου του αοιδίμου Μητροπολίτου κυρού ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ. Στην συνέχεια μετέβησαν στην Ι. Μονή Ταξιαρχών («Γκούρας»). Μετά την τέλεση του αγιασμού ακολούθησε η εισήγηση : «Τι είναι οι Μονοφυσίτες», ενώ το απόγευμα έγιναν άλλες δύο εισηγήσεις με θέμα η πρώτη «Το σχίσμα του 1054 μ.Χ.» και η δεύτερη «Η Σύνοδος Φεράρας Φλωρεντίας και ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός». Μετά από κάθε Εισήγηση ακολουθούσε συζήτηση, η οποία βοηθούσε σημαντικά στην βαθύτερη κατανόηση των θεμάτων.
Το Συνέδριο έκλεισε με την Θ. Λειτουργία και το μνημόσυνο των κεκοιμημένων (κατά το τελευταίο έτος) Εφημερίων, καθώς και με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες συζητήσεις γύρω από την πρακτική αντιμετώπιση ιερατικών θεμάτων, ενώ προσεφέρθη, ως ευλογία, από την Ιερά Μητρόπολη καλλιτεχνικό τεύχος και ωραία εικόνα του Νεομάρτυρος Αγίου Ιωάννου του εκ Κονίτσης. Στο τέλος, οι αιδεσιμώτατοι σύνεδροι ενέκριναν ομοφώνως το ακόλουθο

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α
« 1) Εκφράζουμε την οδύνη μας, αλλά και την συμπάθεια και συμπαράστασή μας προς τους κατοίκους των περιοχών, που επλήγησαν από τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαϊές.
2) Διαδηλώνουμε την εμμονή μας στα δόγματα και στην πίστη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, την οποία , με το έλεος του Θεού, διακονούμε.
3) Διακηρύσσουμε την απόλυτη αντίθεσή μας προς τις συμπροσευχές με τους ετεροδόξους, σύμφωνα με την επιταγή των Ιερών Κανόνων.
4) Αγωνιούμε για το μέλλον της Παιδείας μας, που ενώ έχει βγάλει από τα Σχολεία τους Πνευματικούς και τείνει να καταργήση το μάθημα των Θρησκευτικών, αντίθετα έχει αποφασίσει να εισαγάγη την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα παιδιά του δημοτικού σχολείου. Φοβούμαστε ότι το τελευταίο αυτό θα επιφέρη μεγάλη φθορά στα Ελληνόπουλα γιατί, εκτός των άλλων, είναι πρόβλημα τεράστιο και το ποιός θα διδάξη το «μάθημα» αυτό, για το οποίο πιστεύουμε ακράδαντα ότι είναι, αποκλειστικά, θέμα των γονέων.
5) Απευθύνουμε θερμοτάτη έκκληση προς τους αδελφούς Βορειοηπειρώτες να μείνουν ενωμένοι και μονοιασμένοι μπροστά στις δόλιες μεθοδεύσεις των Αλβανών και των «Τσάμηδων».
6) Χαιρετίζουμε τους Κυπρίους αδελφούς και τους διαβεβαιώνουμε ότι τους περιβάλλουμε με αμέριστη την αγάπη μας. Τέλος,
7) Υποβάλλουμε τα βαθύτατα σεβάσματά μας προς το σεπτό Οικουμενικό Πατριαρχείο, για το οποίο θερμά προσευχόμεθα, ώστε να δώση ο Θεός αίσια λύση στα πολλά και δυσεπίλυτα προβλήματά του».
(Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως).

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2009

Ευτυχία - Ι. Έσσεν

Η πορεία σου μέσα στον χριστιανισμό δεν είναι πορεία προς την ευτυχία αλλά πορεία μέσα στην ευτυχία. Και το ζήτημα είναι πως αφ’ ενός θα το καταλάβεις αυτό και αφ’ ετέρου πως θα απολαμβάνεις αυτή την ευτυχία..
Ι. Έσσεν

Την Ζώνην την σεπτήν

Την Ζώνην την σεπτήν,
του αχράντου σου σκήνους,
υμνούμεν οι πιστοί,
Παναγία Παρθένε,
εξ ης αρυόμεθα
νοσημάτων την ίασιν,
καί κραυγάζομεν·
Μήτερ Θεού του Υψίστου,
συ η λύτρωσις,
των σε τιμώντων υπάρχεις,
Μαρία Θεόκλητε.

Συμπεριφορά στους διπλανούς - Γκαίτε


Αν συμπεριφέρεστε στους διπλανούς σας έτσι όπως τους αξίζει, θα τους κάνετε χειρότερους. Αν όμως συμπεριφέρεστε σαν να είναι καλύτεροι απ' ό,τι είναι στην πραγματικότητα, τότε τους κάνετε καλύτερους.

Γκαίτε

Τον βλάκα μπορείς να τον γνωρίζεις - Πλάτων


Τον βλάκα μπορείς να τον γνωρίζεις από τις δυο ενδείξεις: μιλάει για πράματα που είναι για αυτόν άχρηστα και εκφράζει γνώμη για κάτι που κανένας δεν τον ρωτάει.

Πλάτων

Ο έχων τας εντολάς μου


«Ο έχων τας εντολάς μου

και τηρών αυτάς,

εκείνος εστιν ο αγαπών με»


Ιω. ιδ΄ 21

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

Σήμερα ο Ιωάννης ο Πρόδρομος - Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης

Σήμερα ο Ιωάννης ο Πρόδρομος κατέρχεται στον Άδη και οι νεκροί αφουγκράζονται (ευαγγελίζονται) την ανείπωτη χαρά της παρουσίας του Χριστού. Σήμερα οι ουρανοί με πανευφρόσυνη αγαλλίαση υποδέχονται τον αποκεφαλισθέντα για την δικαιοσύνη του Θεού Ιωάννη τον Πρόδρομο και οι άνθρωποι πάνω στη γη αναπέμπουν εόρτιους ύμνους. Και μου φαίνεται, πως μας παρακολουθεί από τους ουρανούς ο μέγας του Κυρίου Πρόδρομος και πως θα μας ανταμείψει σαν υμνωδούς του με θεία χαρίσματα.
Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης

Πνευματικές μορφές της πόλεως των Πατρών.

Ανδρέας Ανδριόπουλος και Σταύρος Σερέτης.
Πνευματικές μορφές της πόλεως των Πατρών.

Ταξιδεύοντας.. στην Παλιά πόλη της Ξάνθης






Η παλιά πόλn της Ξάνθης σε γοητεύει από τnν πρώτn στιγµή που θα βρεθείς στα δαιδαλώδn λιθόστρωτα σοκάκια τnς. Το βλέµµα σου πέφτει στα σπίτια, στα μαγαζιά, στους ανθρώπους και παρατηρείς τις λεπτοµέρειες µιάς άλλnς εποxής. Αυτό όµως δεν σε µελαγχολεί, καθώς γύρω σου είναι όλα ζωvιανά. Διακρίνεις αµέσως τη µεγαλοπρέπεια και την αρχοντιά που απoπvέουν όλα αυτά, µεταφέροντάς σε στην εποχή κατά την οποία n Ξάνθη ήταν ένα από τα µεγαλύτερα εµπορικά κέντρα των Βαλκανίων. Η παλιά πόλη της Ξάνθης, είναι ένας µοναδικός τόπος. Είναι ο ιστορικός και πολιτιστικός πυρήνας της σnµερινής πόλης και τnς ευρύτερnς περιοχής τnς Θράκnς. Το 1976 ανακnρύχθnκε σε προστατευόµενο οικισµό και σήµερα υπάρχουν 1.200 κτίσµατα, χαρακτnρισµένα διατnρnτέα. Την Ξάνθη την αγάπησα διότι σε αυτήν υπηρέτησα το μεγαλύτερο μέρος της στρατιωτικής μου θητείας.

«Nα γίνης κληρικός». - Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Κοτσώνης

Πρέπει να πω ότι όλοι οι τότε καθηγηταί μου διαφωνούσαν για το ότι έγινα «κληρικός». Σχεδόν όλοι είπαν «κρίμα ο Κοτσώνης έγινε κληρικός». Δεν ξέρω τι περίμεναν από εμέ ως πανεπιστημιακόν, αλλ’ εγώ ήθελα, αν θα γινόμουν, να γίνω καθηγητής, που να δίνη το παράδειγμα «να γίνης κληρικός». Να μην λέω στους φοιτητές «να γίνης κληρικός» κι’ εγώ να είμαι λαϊκός.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Κοτσώνης

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Ο αγαπών με ....



«Ο αγαπών με

αγαπηθήσεται
υπό του πατρός μου,
και εγώ αγαπήσω αυτόν
και εμφανίσω αυτώ εμαυτόν»

Ιωάν. ιδ΄ 21

Της μετανοίας ο κήρυξ, Ιωάννη Βαπτιστά

Της μετανοίας ο κήρυξ,
Ιωάννη Βαπτιστά,
εκτμηθείς σου την κάραν,
την γην ηγίασας
ότι τον νόμον του θεού
τοις πιστοίς ετράνωσας,
και παρανομίαν εξηφάνισας.
Ως παρεστηκώς τω θρόνω, τ
ου επουρανίου Βασιλέως Χριστού,
αυτόν ικέτευε,
ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.

Πείνα και δίψα για προσευχή - Άγιος Μακάριος

Εκείνος που αγαπά αληθινά τον Θεό έχει μεγάλη πείνα και δίψα για προσευχή, έχει αχόρταγο πόθο για τα μυστήρια της χάριτος και για κάθε κατάσταση αρετής νιώθει πληγωμένος από τον έρωτα του ουρανίου Πνεύματος, επιθυμώντας ν’ αξιωθεί να επιτύχει τελείως την μυστική ανέκφραστη κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, έχοντας καθαρό το πρόσωπο της ψυχής και στραμμένο το βλέμμα στον ουράνιο νυμφίο, πρόσωπο προς πρόσωπο, μέσα σε ανέκφραστο πνευματικό φως.
Άγιος Μακάριος

Η ομορφιά - Σωκράτης



Η ομορφιά

είναι μια βασίλισσα
που κυριαρχεί
όχι και πολύ καιρό.

Σωκράτης

Ψυχή και Χριστός - Άγιος Κοσμάς Αιτωλός

Τούτο σας λέγω και σας παραγγέλω· καν ο ουρανός να κατεβή κάτω, καν η γη να ανεβή επάνω, καν όλος ο κόσμος να χαλάση, σήμερον, αύριον, να μη σας μέλλη τι έχει να κάμη ο Θεός. Το κορμί σας ας το καύσουν, ας το τηγανίσουν· τα πράγματά σας ας σας τα πάρουν· μη σας μέλλει· δώσατέ τα· δεν είνε ιδικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται . Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέση, δεν ημπορεί να σας τα πάρη, εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας. Αυτά τα δύο να τα φυλάγετε, να μη τα χάσετε.
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Περί Α.Μ.Κ.Α. - π. Γεώργιος Καψάνης


Αδελφοί μοναχοί εξ Αγίου Όρους και λαϊκοί αδελφοί εκ του κόσμου μας ερωτούν τί πρέπει να κάνουν με τις νέες κάρτες ασφαλίσεως, οι οποίες φέρουν τον ΑΜΚΑ (Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφαλίσεως). Διερωτώνται αν πρέπει να τις παραλάβουν ή αν πρέπει να αρνηθούν την παραλαβή τους. Προβληματίζονται αν ο ΑΜΚΑ περιέχει τον αριθμό-σύμβολο του Αντιχρίστου, το 666, ή έστω αν με την παραλαβή του συμβάλλουν στην ολοκλήρωσι του «ηλεκτρονικού φακελλώματος» που θα διευκολύνη την μελλοντική επιβολή του Χαράγματος του Αντιχρίστου. Το ζήτημα έχει δύο όψεις, για κάθε μία από τις οποίες έχουν δοθή ικανοποιητικές απαντήσεις από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους κατά τα έτη 1987 και 1997, όταν είχε τεθή το ζήτημα εξ αφορμής του ΕΚΑΜ και της κυρώσεως της Συνθήκης Σένγκεν αντίστοιχα, και οι οποίες ισχύουν διαχρονικά. Η πρώτη όψις του ζητήματος είναι ότι με τον ΑΜΚΑ πραγματοποιείται μία μορφή «ηλεκτρονικού φακελλώματος». Κάθε φυσικό πρόσωπο συνδέεται με έναν αριθμό που λέγεται ότι θα τον συνοδεύει σε όλη του την ζωή, θα τον χαρακτηρίζει σε όλες τις συναλλαγές, τις δικαιοπραξίες και σε όλες τις σχέσεις του με τις κρατικές υπηρεσίες. Για αυτή την πλευρά του θέματος η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους είχε διακηρύξει: «Θεωρεί ακόμη η Ιερά Κοινότης εύλογο την ανησυχία πολλών για τις συνέπειες που μπορεί να έχη στην ελευθερία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου το ηλεκτρονικό φακέλλωμα» (Ανακοινωθέν ΕΔΙΣ Αυγούστου 1988). «Το ηλεκτρονικόν αρχείον, του οποίου η δημιουργία εσχάτως προωθείται και με την εξαγγελθείσαν “ενιαίαν κάρταν ασφαλιζομένου”, είναι βέβαιον ότι θα ανοίξη την είσοδον εις μίαν πράγματι ‘Νέαν’ και εφιαλτικήν εποχήν» (Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος, 5/18 Μαρτίου 1993). «Έχει γίνει πολύς λόγος για το δημοκρατικό έλλειμμα αυτής της σύμβασης [Συνθήκης Σένγκεν] … Με την Σύμβαση και το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν διευκολύνεται η παραβίαση του προσωπικού απορρήτου και πλήττεται ουσιαστικά το τεκμήριο της αθωότητος του πολίτη… Επίσης δίνεται η δυνατότητα στους οικονομικά ισχυρούς που θα έχουν νόμιμη πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα των εργαζομένων να τους εκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως» (Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος, 11/24 Φεβρουαρίου 1997). «Μία ενδεχομένη προσπάθεια εφαρμογής της Συμβάσεως του Σένγκεν στη χώρα μας, και μάλιστα με το αναγκαίο επακόλουθό της, την έκδοση ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και τη χρήση του Ενιαίου Κωδικού Αριθμού Μητρώου (Ε.Κ.Α.Μ.), θα έχη ως φυσική συνέπεια να εύρη η Πολιτεία όλους ανεξαιρέτως τους Αγιορείτες αντιμέτωπους ως “αντιρρησίες συνειδήσεως”» (Ανακοίνωση ΕΔΙΣ 20.5/2.6.1997). «Διακηρύττουμε άλλη μια φορά ότι το θεμελιώδες καθήκον της ομολογίας της πίστεως, αλλά και η πίστις στα όσα ο Παράκλητος παρέδωσε ως προφητεία στην Χριστιανική Εκκλησία, μας υποχρεώνουν να αρνηθούμε να παραλάβουμε κάθε είδος ηλεκτρονικού δελτίου με ΕΚΑΜ, ως προσβάλλοντος την ελευθερία του προσώπου και την χριστιανική μας συνείδησι» (Ανακοίνωσις ΕΔΙΣ 21.8/3.9.1997). Οι προδιαγραφές του ΕΚΑΜ είχαν αναγκάσει και καταξιωμένους Γέροντες, όπως ο π. Παΐσιος και ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, να αντιδράσουν με οξύτατο τρόπο. Ο π. Επιφάνιος μάλιστα έγραψε με πολλή αυστηρότητα για τις τότε υπό έκδοσιν νέες ταυτότητες: «ακόμη και αν έχουν μόνον τον ΕΚΑΜ, άνευ διασφαλίσεως των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτου, θα είπωμεν ΟΧΙ και πάλιν ΟΧΙ και μυριάκις ΟΧΙ εις τα νέα αυτά δελτία, οτιδήποτε και αν πρόκειται να αντιμετωπίσωμεν». Ο ΕΚΑΜ δεν δόθηκε ποτέ. Προέκυψαν όμως οι νέες κάρτες ασφαλίσεως, οι οποίες φέρουν τον ΑΜΚΑ και μας προβληματίζουν. Αναμφίβολα, αυτός καθεαυτόν ο αριθμός δεν είναι κακός. Κάθε πολιτεία χρησιμοποιεί όλα τα δυνατά μέσα για να υπηρετήση, τους πολίτες της και να τους προφυλάξη από επικίνδυνους κακοποιούς. Θα ήταν παράλογη η απαίτησις να μη χρησιμοποιούνται τα νεώτερα τεχνολογικά μέσα για καλό σκοπό. Εν τούτοις η σύγχρονη τεχνολογία, ενώ σε μία ευνομούμενη πολιτεία προσφέρει θαυμαστές δυνατότητες εξυπηρετήσεως και προστασίας των πολιτών της, σε τυραννικά καθεστώτα παρέχει τρομακτικές δυνατότητες ελέγχου, παρακολουθήσεως και δυ-ναστεύσεως των ανθρώπων. Υπό την έννοια αυτή το «ηλεκτρονικό αρχείο», ενώ μπορεί να γίνη ευλογημένο εργαλείο στα χέρια τιμίων ανθρώπων για να υπηρετήσουν έντιμους πολίτες, στα χέρια επίδοξων τυράννων ή σε μη ευνομούμενες πολιτείες μπορεί να λειτουργήση ως επικίνδυνο εργαλείο. Η εποχή μας δεν είναι η χειρότερη της Ιστορίας, αλλά οπωσδήποτε είναι μία από τις πιο δύσκολες. Τα κοινωνικά προβλήματα, όπως η ανεργία, η λαθρομετανάστευση, η διαφθορά, η αδιαφάνεια, η κατακόρυφη αύξησις της εγκληματικότητος, η παρανομία σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής κ.ά. δημιουργούν ανασφάλεια και αμηχανία. Οι έντιμοι πολίται διερωτώνται αν ο τόπος, στον οποίο μεγάλωσαν και ζουν, στήν Πατρίδα που με θυσίες μαρτύρων και ηρώων θεμελιώθηκαν οι πνευματικές και ηθικές αρχές του ευσεβούς λαού μας και η ελληνορθόδοξος παράδοσίς του, κυβερνάται ακόμη από τον νόμο του Θεού και το ευαγγελικό ήθος ή αν σκοτεινά κέντρα εξουσίας έχουν επιβάλει την επικυριαρχία τους σε όλες τις δομές του κοινωνικού, εθνικού και πνευματικού μας βίου και επαγγέλλωνται ένα αντιευαγγελικό ήθος, το ήθος της Νέας Εποχής του κοσμοκράτορος του σκότους του αιώνος τούτου. Καθημερινώς διαπιστώνουμε ότι γκρεμίζωνται και τα τελευταία πνευματικά και ηθικά ερείσματα, τα όποία η κοινωνία μας είχε θεμελιώσει με τον φόβο του Θεού και με πολύ πόνο και ήλπιζε ότι θα αποτελέσουν τα στηρίγματα των παιδιών της. Μέσα σε αυτό το κλίμα της αβεβαιότητος, της συγχύσεως και αμοραλισμού κάποιοι επαγγέλλονται και οικοδομούν τον «νέο άνθρωπο», τον άνθρωπο χωρίς πρόσωπο, χωρίς καρδιά, χωρίς ψυχή, χωρίς αγάπη, χωρίς αιώνια προοπτική, τον άνθρωπο που θα είναι ένας αριθμός ανάμεσα στά δισεκατομμύρια των αριθμών. Η αριθμοποίησις του ανθρωπίνου προσώπου, η απροσωποποίησίς του, είναι η ανομολόγητη αγωνία όσων διαθέτουν ακόμη μέσα τους πνευματικές αντιστάσεις. Η αριθμοποίησις στην κοινωνική ασφάλισι μπορεί να έχη απρόβλεπτες και οδυνηρές συνέπειες για την αξιοπρέπεια των ασθενών και εμπεριστάτων συνανθρώπων μας. Μπορεί να σημάνη το τέλος της χριστιανικής αγάπης, της κοινωνικής αλληλεγγύης, στο όνομα της άνετης και γρήγορης εξυπηρετήσεώς των. Η ιδιωτικοποίησις των κοινωνικών υπηρεσιών (π.χ. της υγείας) σε ένα περιβάλλον, όπως το διαμορφώνει η παγκοσμιοποίηση, καταργεί το κράτος-πρόνοια. Η φιλανθρωπία στον τομέα της υγείας καθίσταται αδύνατη, καθώς η (απρόσωπη και αριθμοποιημένη πλέον) κοινωνία δεν θα νομιμοποιήται ούτε θα έχη την δυνατότητα να σήκωση, τα έξοδα από τις ανάγκες νοσηλείας και περιθάλψεως αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας. Η υγεία άλλωστε είναι ευαίσθητο δεδομένο, το οποίο δεν πρέπει να παραχωρηθή στα αδιάκριτα μάτια τρίτων, και μάλιστα αγνώστων και απρόσωπων υπαλλήλων ενός απρόσωπου και ανάλγητου φορέως υγείας. Δικαίως λοιπόν ανησυχούν για μία τέτοια κατάχρησι του ΑΜΚΑ οι εν τω κόσμω αδελφοί και πρέπει να απαιτήσουν με κάθε δημοκρατικό και νόμιμο τρόπο την διασφάλισι των ατομικών δικαιωμάτων και του απορρήτου της προσωπικής τους ζωής, το οποίο ευθέως καταστρατηγείται με την αριθμοποίησι. Ο ΑΜΚΑ θα μπορούσε ενδεχομένως να επιβληθή από την Πολιτεία για τον έλεγχο εκείνων που παρανομούν. Η κοσμική εξουσία κατά τον Απόστολο Παύλο, «ου γαρ εική την μάχαιραν φορεί. Θεού γαρ διάκονος εστίν, έκδικος εις οργήν τω το κακόν πράσσοντι» (Ρωμ. ιγ’ 4). Ποτέ όμως δεν θα έπρεπε ο ΑΜΚΑ να χορηγηθή για μία γενικευμένη αριθμοποίησι όλων ανεξαιρέτως των πολιτών, και μάλιστα με την συγκατάθεσί τους. Η δεύτερη όψις του ζητήματος είναι η συσχέτισις του ΑΜΚΑ με τον αριθμό 666. Για αυτήν την πλευρά του ζητήματος η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους είχε εύστοχα διακηρύξει: «Συμμερίζεται η Ιερά Κοινότης την ευαισθησία των πιστών Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι επ’ ουδενί λόγω επιθυμούν να έχουν στην προσωπική τους ταυτότητα, που θα φέρουν πάντα μαζί τους, το σύμβολο-αριθμό του Αντιχρίστου, έστω και υπό την μορφή του γραμμικού συστήματος [...] Προειδοποιεί ακόμη η Ιερά Κοινότης ότι οι Αγιορείται Μοναχοί δεν θα δεχθούν να παραλάβουν τις νέες ταυτότητες, εφ’ όσον διαπιστωθή ότι φέρουν το 666» (Ανακοινωθέν ΕΔΙΣ Αυγούστου 1988). Στο πλαίσιο αυτής της σαφέστατης τοποθετήσεως της Ιεράς Κοινότητος παρατηρούμε τα ακόλουθα: Η διακήρυξις της Ιεράς Κοινότητος ισχύει και για τον ΑΜΚΑ. Εάν ο ΑΜΚΑ είχε τον αριθμό του Αντιχρίστου, δεν έπρεπε να τον δεχθή κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός. Ο ΑΜΚΑ όμως είναι ένας αριθμός πού τυπώνεται στην κάρτα ασφαλίσεως με τον γραμμωτό κωδικό CODE 39, ο οποίος δεν σχετίζεται με τον αριθμό 666 και πολύ περισσότερο δεν είναι ο δυσώνυμος αυτός αριθμός. Τουλάχιστον στο σημείο αυτό η Πολιτεία σεβάσθηκε την ευαισθησία του ορθοδόξου λαού μας και δεν περιέλαβε στον ΑΜΚΑ τις προδιαγραφές του ΕΚΑΜ. Εάν συσχετίζουμε τον ΑΜΚΑ με τον αριθμό 666 και δημιουργούμε πανικό, επειδή δήθεν κάθε μορφή γραμμωτού κωδικού εμπεριέχει τον αριθμό του Αντιχρίστου, υπερβάλλουμε και δεν οικοδομούμε κανένα. Από ποιμαντική πάντως άποψι θα ήταν άκαιρο να ζητήσουμε από τον καθέκαστα συνάνθρωπο μας, ο οποίος έχει λόγους να κινηθή μέσα στην σύγχρονη κοινωνία (θέματα υγείας, παιδείας, μετακινήσεως, δοσοληψιών κ.λπ.) χρησιμοποιώντας τον ΑΜΚΑ, να μη τον παράλαβη και να μπη σε δοκιμασίες. Η παραλαβή του ΑΜΚΑ εν τούτοις δεν καταργεί την καλή ανησυχία μας, την οποία είχαμε τόσα χρόνια και αγωνισθήκαμε κατά του ΕΚΑΜ. Η καλή ανησυχία και τότε και τώρα έχει ουσιαστικό νόημα. Βεβαιώνει ότι τοποθε-τούμεθα σωστά έναντι της ελεύσεως του Αντιχρίστου. Δεν πανικοβαλλόμεθα, αλλά ούτε απαξιώνουμε την προφητεία. Ανέκαθεν οι Χριστιανοί περίμεναν τον Αντίχριστο και συνεδύαζαν την έλευσί του με δύσκολες για την Εκκλησία καταστάσεις, όπως την παρουσία διωκτών του Χριστιανισμού (Νέρων), την έμ-φάνισι και δράσι νέων αιρέσεων (αρειανισμός κ.λπ.), την επέλασι και επικρά-τησι αντιχρίστων δυναστών και τυραννικών καθεστώτων (Ισλάμ, Σταλινικός αθεϊσμός). Αυτές ήσαν οι προδρομικές καταστάσεις, για τις οποίες ο ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει: «και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν. όθεν γινώσκομεν ότι εσχάτη ώρα εστίν» (Α’ Ιω. β’ 18). Ο Μέγας Βασίλειος, για να χρησιμοποιήσουμε ένα αυθεντικό παράδειγμα, ζώντας σε μία τέτοια δύσκολη περίοδο παροτρύνει τον εξόριστο Ορθόδοξο επίσκοπο Εδέσσης Βάρση, να υπομείνη καρτερικά την εξορία διότι θα περάση σύντομα, εκτός πια και αν είναι, συμπληρώνει, στα πρόθυρα ο καιρός του Αντιχρίστου, οπότε πρέπει να προσεύχεται να αποσόβηση ο Κύριος τις θλίψεις ή να τους διαφύλαξη άπταιστους εν μέσω των θλίψεων (Μεγ. Βασιλείου, Επιστολή 264). Η καλή ανησυχία και το ενδιαφέρον των Χριστιανών, καθ’ όλες τίς περιόδους της εκκλησιαστικής Ιστορίας, για το ότι ο «αντίχριστος έρχεται» (Α’ Ιω. β’ 18), ήσαν απόλυτα δικαιολογημένα και είχαν την θεμελίωσί τους στον λόγο του Κυρίου, ότι «εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον λή-ψεσθε» (Ιω. ε’ 43), και στην αποστολική παράδοσι (Ματθ. κδ’ 25, Μάρκ. ιγ’ 14, Β’ Θεσ. β’ 1-12, Α’ Ιω. β’ και δ’, Β’ Ιω. ε’, ζ’ 3). Η κατηχητική γραμματεία της αρχαίας Εκκλησίας μαρτυρεί ότι μεταξύ των βασικών διδασκαλιών προς τους νεοφώτιστους Χριστιανούς ήταν και η διδασκαλία περί της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου και περί της ελεύσεως του Αντιχρίστου (αγ. Κυρίλλου Ιεροσολύμων, Κατήχησις 15η). Συνέβησαν όμως ενίοτε παρανοήσεις των αγιογραφικών κειμένων, οι οποίες δημιούργησαν προβληματικές αντιδράσεις των πιστών. Καταστάσεις και γεγονότα πού θεωρήθηκαν σημεία παρουσίας του Αντιχρίστου έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, όπως το εξακισχιλιοοτό έτος από κτίσεως κόσμου (βλ. αγ. Ειρηναίου Λουγδούνου, Κατά Αιρέσεων, κεφ. 22 και 24) η πτώσις της Ρώμης, η κυριαρχία των Οθωμανών κ.λπ.) και ο Αντίχριστος δεν έχει κάνει ακόμη την εμφάνισί του. Γι’ αυτό, όπως γράφει ο άγιος Ιππόλυτος Ρώμης, «αναφανέντος γαρ αυτού δείξει ο καιρός το ζητούμενον» (Περί Χριστού και Αντιχρίστου, 49) και, όπως σημπληρώνει ο Ανδρέας Καισαρείας, «ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσι» (Ερμηνεία εις την Αποκόλυψιν, 38).
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι αν θα παραλάβουμε σε ένα δημόσιο έγγραφο έναν αριθμό, έστω μέσα σε ένα κλίμα ούτως ή άλλως προβληματικό και ενδεικτικό των «σημείων των καιρών», αλλά αν θα τον δεχθούμε ως σημείον προσκυνήσεως του Αντιχρίστου και ως Χάραγμά του, όταν αυτός ο ίδιος έλθη. Υπό την έννοια αυτή ο ΑΜΚΑ, ως αριθμός πού θα διευκόλυνε την Πολιτεία να επιτέλεση το καθήκον της έναντι των πολιτών, είναι ηθικώς και πνευματικώς ουδέτερη (έχουμε βεβαίως ήδη ειπεί ότι είναι προβληματική και επικίνδυνη η αριθμοποίησις στα χέρια τυραννικών καθεστώτων ή στο πλαίσιο της ηθικής ασυδοσίας της εποχής μας). Η παρουσία όμως του ΑΜΚΑ στην ζωή μας μας υπενθυμίζει το καθήκον μας και μπορεί να είναι το καλύτερο μήνυμα του Θεού σε όλους μας, να εντείνουμε την καθημερινή μας μετάνοια, να προσέχουμε τους εαυτούς μας «μήποτε βαρυνθώσιν ημών αι καρδίαι έν κραιπάλη και μέθη, και μερίμναις βιωτικαίς, και επιστή εφ’ ημάς αιφνίδιος η ημεέρα εκείνη, ως παγίς γαρ επελεύσεται επί πάντας τους καθήμενους επί πρόσωπον πάσης της γης» (πρβλ. Λουκ. κα’ 34-35). Εφ’ όσον έλάβαμε εντολή από τον Κύριο να προσέχουμε τα «σημεία των καιρών» (Ματθ. ιστ’ 3), και εφ’ όσον βλέπουμε ότι η παγκοσμιοποίηση σε πολιτικό, οικονομικό και θρησκευτικό επίπεδο προχωρεί, η αποστασία από το θέλημα του Θεού αυξάνει, και ο πολύς κόσμος ζη σε μία αδιαφορία για την πνευματική ζωή, μπορούμε να ιδούμε τις καταστάσεις αυτές ως «σημεία των καιρών» και να καλλιεργήσουμε την πίστι μας, την μετάνοια μας, την αγάπη μας προς τον Κύριο, και το μαρτυρικό μας φρόνημα. Έτσι θα μπορέσουμε να ετοιμασθούμε για να αντιμετωπίσουμε την πλάνη του Αντιχρίστου, αν πρόκειται να έλθη στις ήμερες μας «ίνα κατισχύσωμεν εκφυγείν ταύτα πάντα τα μέλλοντα γίνεσθαι [τον κατα-τρεγμό του εναντίον της Εκκλησίας], και σταθήναι έμπροσθεν του Υιού του ανθρώπου» (πρβλ. Λουκ. κα’ 36) με ελπίδα στην αιώνια ζωή μαζί Του στην Βασιλεία του Πατρός.
Αυτήν την στάσι, η οποία χαρακτηρίζεται από πίστι, ελπίδα και αγάπη, η οποία «έξω βάλλει τον φόβον» (Α’ Ιω. δ’ 18), είχε συστήσει και η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους με την ακόλουθη διακήρυξι: «Συμμεριζόμενοι την ανησυχία του ευσεβούς πληρώματος της Εκκλησίας συντασσόμεθα με το πνεύμα των προσφάτων ανακοινώσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης και πολλών Ιερών Μητροπόλεων και Ιερών Μονών [...]. Η εκπλήρωσις του θεμελιώδους καθήκοντος της ομολογίας της πίστεως μας προς τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν δεν μπορεί να συμβαδίζει με ένα πνεύμα ταραχής και πανικού, το οποίο, αν μή τι άλλο, προδίδει έλλειψι πίστεως και απουσία της βεβαιούσης χάριτος εκ της καρδίας. Η εμβάθυνσις στα σημεία των καιρών και η διαπίστωσις της εγγύτητος των εσχάτων δημιουργεί μια καλή ανησυχία, αποτέλεσμα της οποίας είναι η προσπάθεια για πληρέστερη μετάνοια, ο αποφασιστικώτερος αγών για την υπερνίκησι των θανατούντων ημάς παθών και η καλύτερη προετοιμασία για την είσοδό μας στην Βασιλεία του Εσφαγμένου Αρνίου» (Ανακοίνωσις ΕΔΙΣ 21.8/3.9.1997). Αυτή η στάσις μας είναι χρέος αγάπης απέναντι στους εν Αγίω Όρει και εν τω κόσμω αδελφούς μας, οι οποίοι μας ερωτούν για τον ΑΜΚΑ.
Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους
Αρχιμ. Γεώργιος και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί
Έν Αγίω Όρει τη 3η Αυγούστου 2009

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Τι με καλείτε Κύριε....


Τι με καλείτε,
Κύριε,
Κύριε,
και ου ποιείτε
α λέγω;

Λουκά στ΄ 46.

Κατά σάρκα φιλία - Άγιος Διάδοχος Φωτικής

Η κατά σάρκα φιλία πολύ εύκολα διαλύεται, όταν βρεθεί κάποια ασήμαντη αιτία, γιατί δεν είναι δεμένη με την πνευματική αίσθηση. Στον άνθρωπο όμως, που στην ψυχή ενεργεί ο Θεός κι αν συμβεί κάποιος ερεθισμός, δεν λύεται ο δεσμός της αγάπης. Γιατί με τη θερμότητα της αγάπης του Θεού η ψυχή ξαναθερμαίνει τον εαυτό της στο καλό και γρήγορα ξαναφέρνει μέσα της την αγάπη του πλησίον με πολλή χαρά ακόμη κι αν έχει υβρισθεί ή ζημιωθεί υπερβολικά από αυτόν. Έτσι με την γλυκύτατα του Θεού εξουδετερώνει την πικρία της φιλονικείας.
Άγιος Διάδοχος Φωτικής

Αγάπη προς Θεό και αδελφό - Άγιος Ιωάννης Κλίμακος


Εκείνος που λέει ότι αγαπά τον Θεόν και έπειτα μισεί τον αδελφό του και οργίζεται εναντίον του, ομοιάζει με εκείνον, που νομίζει ότι τρέχει στον ύπνο του. Και όπως εκείνος απατάται και δεν τρέχει, έτσι και αυτός, που νομίζει πως αγαπά τον Θεό, ενώ δεν αγαπά τον αδελφό του, απατάται οικτρώς και μόνο φαντάζεται ότι αγαπά τον Θεό, ενώ στην πραγματικότητα δεν τον αγαπά καθόλου.
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Αεροφωτογραφία Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος


Η πανέμορφη περιοχή της Εγλυκάδας Πατρών
με το υπέροχο στολίδι της
τον Ναό του Αγίου Ανδρέου.

Κινδύνευσαν σπίτια; - Αλεξανδρεύς


Κινδύνευσαν σπίτια;

Των οικιών ημών εμπιμπραμένων...

Η σταθερή ερώτηση των τηλεοπτικών αστέρων εξηγεί απλά, συστηματικά και με συνέπεια γιατί τα δάση μας καίγονταν, καίγονται και θα καίγονται (εννοείται μέχρι να τελειώσουν!).
Στα αποκαΐδια μιας πατρίδας είναι πικρό να μιλάς.
Μπαίνει ο καπνός στα μάτια και κλαίνε,
μπαίνει στη μύτη και δεν οσφραίνεται πια τη μπόχα της σήψης,
μπαίνει στο στόμα και πικραίνει τη γλώσσα.
Φέρνει βήχα, βήχα ασταμάτητο, σαν να θέλεις να ξεράσεις τα σωθικά σου.
Καίγονται όλα.
Όλα σταθερά, επαναληπτικά, σαν των Ψαρρών την ολόμαυρη ράχη,
μόνο που εδώ δεν έφερε την καταστροφή ο μισητός εχθρός,
τη φέρνει ο χαμογελαστός διπλανός, ο παμφάγος νομοθέτης,
τη φέρνουμε αδερφέ μου εσύ κι εγώ,
εμείς που καταδεχτήκαμε να κάνουμε το κράτος μας κράτος οπερέτα,
εμείς που αρνούμαστε να ανοίξουμε τα μάτια και να δούμε πώς καταντήσαμε.
Στη δικιά μας ολόμαυρη ράχη δεν περπατά η δόξα, γλεντοκοπά ο θάνατος.

Και δίπλα στα αποκαΐδια η αγράμματος νεαρά βεβαιώνει
(εν μέσω μυρίων σολοικισμών και βαρβαρισμών)
πως ευτυχώς δεν κινδύνευσαν σπίτια.

Μα φυσικά ποιος να της εξηγήσει
της δύσμοιρης υποεκπαιδευμένης, υποαμοιβόμενης νεαράς
που πουλά το μόνο που έχει γιατί της το δώσανε,
τα νιάτα και την λάμψη τους,
Ποιος να της εξηγήσει πως τα σπίτια μπορούν να ξαναγίνουν αμέσως αν έχεις λεφτά, ενώ τα δάση θέλουν στην καλύτερη περίπτωση δεκαετίες;
Ποιος να της πει ότι μακάρι να καίγονταν τα σπίτια που φυτρώνουν μέσα στα δάση;
Ποιος να κραυγάσει πως αυτά τα ατιμώρητα από το νόμο σπίτια είναι ο κύριος λόγος που θα μπουν φωτιές ξανά και ξανά
Ποιος να της εξηγήσει (πολύ ψιλά γράμματα τώρα) πως αν είχε πολιτισμό ο νεοέλληνας θα προτιμούσε να καεί το σπίτι του από ένα δάσος;
Ποιος να της αναλύσει πως οι φωτιές ξεκίναγαν στην επιχειρηματολογία του γιατί το μονοτονικό είναι καλύτερο;
Δεν θέλω να συνεχίσω άλλο.
Πονάω.
Για τις φωτιές που ήρθαν, που έρχονται και θα έρχονται.
Ώσπου το πυρ λυτρωτικό να μας προπέμψει όλους.
Αλεξανδρεύς

Υποκριτή αδερφέ μου… - Γιώργος Καραμπελιάς

Υποκριτή αδερφέ μου…


Κάηκε η Πάρνηθα και το Πήλιο. Και το πιο εμετικό είναι ο κλαυθμός εκείνων που τα έκαψαν. Εκείνων που έχουν μεταβάλει σε πρότυπο του Νεοέλληνα τα δύο εξοχικά, τα τρία αυτοκίνητα και την απαραίτητη –πλέον– πισίνα. Που, αφού πρώτα κατέστρεψαν την Αθήνα και την έκαναν αβίωτη, μετέβαλαν σε «ανάγκη» τα εξοχικά που πρέπει να καταφάνε το δάσος, να ανοίξουν νέους δρόμους για τα 4Χ4, να επεκτείνουν στο διηνεκές τα δίκτυα ηλεκτροδότησης, υδροδότησης, τηλεφωνίας και αποχέτευσης.
Έτσι, έχουν πολλαπλασιαστεί απεριόριστα οι εστίες κινδύνου και οι κατοικήσιμες περιοχές που θα πρέπει να προφυλαχθούν από τις πιθανές φωτιές. Παράλληλα, ο κάτοχος του εξοχικού είναι ένας αδιάφορος κάτοικος που αγνοεί την περιοχή στην οποία μένει, τη χλωρίδα και την πανίδα της. Εξ άλλου, καταφθάνει συνήθως τα Σαββατοκύριακα και δεν μπορεί ή δεν θέλει να πάρει μέτρα προστασίας. Δεν είναι ο παλιός αγρότης που ήξερε να προστατεύει το δάσος, γιατί ήταν ζωτικός του χώρος. Τα περιμένει όλα από το «κράτος». Και μόνο όταν απειλείται το «σπίτι» του, εκστρατεύει με μάνικες για να γλιτώσει την «περιουσία» του.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ο καταπατητής, ο εμπρηστής γιδοβοσκός, ή ο ξένος πράκτορας –γιατί κάποιες φορές οι φωτιές μοιάζουν με οργανωμένες πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ οι «Γκρίζοι Λύκοι», πρόσφατα, καυχήθηκαν ότι στο παρελθόν είχαν βάλει τις φωτιές στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου – έχουν εύκολο έργο. Εξ άλλου συνεπικουρούνται από τα όλο και πιο εκτεταμένα δίκτυα της ΔΕΗ. Είναι τόσο πολλές οι περιοχές και οι οικιστικές μονάδες που χρήζουν προστασίας ώστε η εκδήλωση και η επέκταση των πυρκαϊών είναι αναπόφευκτη. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του αρχηγού της πυροσβεστικής Κόη: «Επειδή η φωτιά πλησίαζε στις κατοικημένες περιοχές στην Αυλίδα, απόσυρα 3 αεροπλάνα από την Πάρνηθα για να σώσω τα σπίτια»! Το ίδιο και η δήλωση του Πολύδωρα: «Την πατήσαμε γιατί φοβηθήκαμε να ρίξουμε νερό στους πυλώνες της ΔΕΗ με τέτοια θερμοκρασία». Γιατί, βέβαια, οι πυλώνες υψηλής τάσης περνάνε μέσα από το δάσος. Και πράγματι, θα άντεχαν οι «Αθηναίοι» κάποια πιθανά εκτεταμένα μπλακ-άουτ;
Και όμως, οι τηλεοπτικοί και κομματικοί καραγκιόζηδες παρελαύνουν από τις τηλεοράσεις και τα ΜΜΕ, προσπαθώντας να μας πείσουν είτε για το ότι τίποτε δεν συνέβη εν τέλει –οι κυβερνητικοί– ή ότι όλα οφείλονται στην αβελτηρία των κυβερνώντων –οι αντιπολιτευόμενοι– και ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για την «Πάρνηθα». Ωστόσο, καμία σοβαρή συζήτηση δεν διεξάγεται σε ολόκληρη τη χώρα για τις βαθύτερες αιτίες ενός φαινομένου χωρίς τέλος. Διότι, αύριο, το ίδιο σενάριο θα επαναληφθεί.
Κάποιος «οικονομέτρης» αποτίμησε το τελικό κόστος της καταστροφής της Πάρνηθας σε 36 δις ευρώ, αν μπορεί να υπάρξει τέτοια μέτρηση! Επειδή όμως οι καπιταλιστές όλα τα μετρούν σε χρήμα, ακόμα και έτσι αν το μετρήσουμε, βλέπουμε πως πλέον αυτό το σύστημα είναι αδύνατον να διαχειριστεί τον εαυτό του. Οι δαπάνες απορρύπανσης αυξάνονται γεωμετρικά, το φαινόμενο του θερμοκηπίου επελαύνει (φέτος είχαμε τον χειρότερο καύσωνα στην ιστορία της Αθήνας από το 1897 που έχουν αρχίσει να καταγράφονται οι θερμοκρασίες.). Ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του εθνικού εισοδήματος κατευθύνεται –κατασπαταλιέται– στη διαχείριση των οικολογικών συνεπειών της «ανάπτυξης». Τα κόκκινα ελάφια της Πάρνηθας πεθαίνουν εξ αιτίας της. Όσο για τους «οικολόγους» στην υπηρεσία της Νέας Τάξης, βγάζουν το ψωμί τους με τη διαχείριση της απορρύπανσης, με ποικίλα προγράμματα, χωρίς πλέον να αμφισβητούν το ίδιο το μοντέλο της ψευδοανάπτυξης.
Και το χειρότερο είναι πως αυτά τα ζητήματα θεωρούνται τόσο απόμακρα από όλους μας, ώστε και στο ίδιο το Άρδην ένα αφιέρωμα για τις συνέπειες της ανάπτυξης και για την ανάγκη κάποιου νέου μοντέλου κοινωνικής οργάνωσης και διαχείρισης των πόρων, ενός μοντέλου αποανάπτυξης, συναντάει συνήθως την αδιαφορία μεγάλου μέρους των ίδιων των αναγνωστών! Φαίνεται πως για να ξυπνήσουμε χρειάζονται πολλά σοκ ακόμα.
Γι’ αυτό λοιπόν είμαστε άξιοι της τύχης μας. Εν τέλει, εμείς οι ίδιοι τη βάλαμε τη φωτιά, εμείς οι ίδιοι προωθήσαμε αυτό το δασοφάγο οικιστικό σύστημα και στο τέλος θα πνιγούμε από τις συνέπειες αυτής της «ανάπτυξης»: από τα εκατομμύρια τις εξατμίσεις, από τα εκατομμύρια εξοχικά, από τις δεκάδες χιλιάδες δρόμους που, καθημερινά, επεκτείνονται, ξαναφτιάχνονται, επιδιορθώνονται, για να φέρουν τ’ αυτοκίνητα όλο και πιο μακριά μέσα σε δάση, παραλίες, βουνά και λαγκάδια. Και, όπως μας πληροφορούν οι σωμόν σελίδες των εφημερίδων, το real estate βρίσκεται σε άνθηση. Αγαπητέ αναγνώστη, mon hypocrite lecteur, τα λοιπά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Βυθισμένος στην «ευρωστία της σαρκός», είσαι –είμαστε– καταδικασμένος να μετράς μιαν ακόμα καταστροφή, ανήμπορος να αντιδράσεις μέχρις ότου η ίδια η αδάμαστη φύση –η φύση του Χέλντερλιν και των Ναϊάδων– σαν ένα ακέριο ζώο οδηγηθεί σε τόσο ακραίες και βίαιες αντιδράσεις ώστε δεν θα έχεις άλλη διέξοδο από την ανατροπή αυτού του μοντέλου. Τότε όμως ίσως θα είναι πλέον αργά.
Γιώργος Καραμπελιάς
Περιοδικό “Άρδην” τ. 65, 2007

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2009

ΑΛΗΘΕΙΑ

Η αλήθεια όμως διαρκεί και είναι για πάντα ισχυρή. Ζει και εξουσιάζει αιώνια. Αυτή δεν λαμβάνει υπόψη πρόσωπα ή διαφορές, κάνει το σωστό και ποτέ το άδικο και το κακό. Όλοι είναι ευχαριστημένοι με τα έργα της και οι αποφάσεις της είναι πάντα δίκαιες. Η αλήθεια είναι δυνατή η μεγαλόπρεπη βασίλισσα, που εξουσιάζει στους αιώνες των αιώνων. Ας είναι δοξασμένος ο Θεός της αλήθειας!
Α΄ Έσδρας 4, 38-40.
Σε ευχαριστώ Θεέ μου

Για τον ήλιο που ανατέλλει κάθε αυγή και σηµαίνει την αρχή για µια νέα ηµέρα. γεµάτη όνειρα, ελπίδες και σχέδια που περιµένουν να πραγµατοποιηθούν.
Για τη ζεστή “Καληµέρα” που µου προσφέρουν άτοµα γνωστά και αγαπηµένα και µου υπενθυµίζουν ότι δεν είµαι µάνος στον κόσµο. Άραγε εγώ την ανταποδίδω όπως πρέπει;
Για τη δύναµη που µου δίνεις να σηκώνω κάθε βάρος και κάθε στενοχώρια της ηµέρας. χωρίς να λυγίζω υπό την πίεση του φόρτου της εργασίας µου.
Που είµαι σε θέση να µιλώ, να περπατώ, να κινούµαι ελεύθερα, να σκέυτοµαι και άρα να υπάρχω. Σ' ευχαριστώ που είµαι υγιής.
Για την ευκαιρία να βοηθήσω κάποιον στο δρόµο, όταν αυτός έχει ανάγκη.
Για τη δυνατότητα να έχω καθηµερινά εξασφαλισµένη στέγη, τροφή, ρούχα και ανθρώπους που νοιάζονται για εµένα.
Που ήσουν δίπλα µου. όταν µε παίδεψε ένα θέµα στο πανεπιστήµιο. όταν βρέθηκα σε αδιέξοδο µε το διάβασµα, τις σηµειώσεις και τα βιβλία µου.
Για την κάθε στιγµή απελπισίας που έδιωξες µακριά. για να φέρεις στη θέση της την αισιοδοξία. την ελπίδα και το χαµόγελο.
Γιατί µε στηρίζεις σε κάθε µου προσπάθεια και µε βοηθάς να βελτιώνοµαι και να προοδεύω.
Γιατί µπορώ να πιστεύω σ' Εσένα και έτσι να γίνοµαι καλύτερος άνθρωπος.
Γιατί µπορώ να αισθάνοµαι κάθε στιγµή ότι βρίσκοµαι στα χέρια Σου και ότι Εσύ είσαι το µοναδικό µου καταφύγιο!
Σ.Φ.

Συχνότητα - π. Παϊσιος Αγιορείτης


Σε επισκέπτη που είχε μαλώσει με τους γονείς του:
Οι γονείς σου σε αγαπάνε πολύ, αλλά που να συνεννοηθείτε! Εσύ έχεις το ραδιόφωνο στα ξένα, ο μπαμπάς σου στα λαϊκά, η μαμά σου στην κλασσική, η αδελφή σου άλλου...
Ό καθένας είχε τη δική του “συχνότητα”. Αν δε γυρίσετε όλοι σας το κουμπί στην Εκκλησία, δεν πρόκειται να συνεννοηθείτε...
π. Παϊσιος Αγιορείτης

Τέχνη - Κώστας Βάρναλης


Η τέχνη είναι κοινωνικό φαινόμενο. Όσο λοιπόν η κοινωνική πραγματικότητα αλλάζει, αλλάζει κι αυτή. Ούτε το περιεχόμενό της είναι απόλυτο ούτε και η μορφή της. Αν συμβαίνει ένα αριστούργημα να αρέσει σ’ όλες τις εποχές, η αιτία θα ζητηθεί στο ότι κατόρθωσε να δώσει στο ορισμένο του περιεχόμενο ορισμένη “απόλυτη” έκφραση τέλειας αλήθειας.

Κώστας Βάρναλης

Φίλοι


Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Εγώ πατήρ - Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

"Εγώ πατήρ, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος. Παν όπερ αν θέλης εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστής. Εγώ δουλεύσω. Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ. Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σε και αλήτης δια σε, επί σταυρού δια σε, επί τάφου δια σε, άνω υπέρ σού εντυγχάνω τω Πατρί. Κάτω υπέρ σού πρεσβευτής Παραγέγονα παρά του Πατρός. Πάντα μοι συ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος. Τι πλέον θέλεις;"
Άγιος Ιωάνης Χρυσόστομος

Όποιος αγαπάει το Θεό - Άγιος Μάξιμος Ομολογητής


Όποιος αγαπάει το Θεό, δεν είναι δυνατό να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του. Και όσους ακόμα είναι υπόδουλοι στα πάθη τους, κι αυτούς τους αγαπάει σαν τον εαυτό του, και χαίρεται με αμέτρητη και ανείπωτη χαρά, όταν τους βλέπει να διορθώνονται.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Άγιοι του Θεού - π. Ιουστίνος Πόποβιτς

Με την αγίαν ζωήν των και με τα άγια πρόσωπά των οι άγιοι του Θεού επιβεβαιώναν κατά τρόπον πειστικόν και αληθινόν και όλα τα δόγματα, όπως περί της Εκκλησίας, περί της Χάριτος, περί των Αγίων Μυστηρίων, περί των αγίων αρετών, περί του ανθρώπου, περί της αμαρτίας κ.λπ. Οι βίοι των Αγίων είναι η εμπειρική Δογματική, η βιωματική Δογματική…. Είναι ακόμη βιωματική και εφηρμοσμένη Ηθική…. Είναι η μοναδική Παιδαγωγική της Ορθοδοξίας…. Είναι μια ιδιόμορφος ορθόδοξος Εγκυκλοπαιδεία.
Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Πόποβιτς

Ιουστίνος Πόποβιτς - π. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος


Ο π. Ιουστίνος (Πόποβιτς) συνδιάζει πράγματι τρεις σπουδαίας ιδιότητας, αι οποίαι σπανίως συναντώνται παρ’ ημίν. Είναι Θεολόγος-Καθηγητής, είναι μάρτυς-ομολογητής, είναι μοναχός-ασκητής. Δια τούτο είναι εις θέσιν να γράφη Θεολογίαν, όχι απλώς με την πέννα του, αλλά με την μάχαιραν του Πνεύματος.


Αρχιμανδρίτης Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

Υιός ή δούλος; - ΓΔΜ

Υιός ή δούλος;

Τη ελευθερία ημάς Χριστός ηλευθέρωσεν
στήκετε ουν και μη πάλιν ζυγώ δουλείας ενέχεσθε

Όταν ξεκίνησα να γράψω το μικρό αρθράκι “Ψωμί αντί σεξ” δε φανταζόμουν όχι μόνο το μεγάλο αριθμό των σχολίων που θα προσείλκυε αλλά κυρίως το βάθος και το μέγεθος του πόνου που θα ξεσκεπάσει. Έμεινα εμβρόντητος από την αμεσότητα των σχολίων και από την ταχύτητα αντίδρασης. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι ως τώρα συμμετέσχον στον e-διάλογο (όπως ευφυώς τον χαρακτηρίζει κάποιος. Το βραδάκι το θυμάμαι, αδύνατον όμως να σε εντοπίσω!!!!) Κυρίως, να ευχαριστήσω τον Αριμαθαίο και τον π. Υάκινθο. Τον πρώτο για την πατερική του συνεισφορά (και πατρική αν συνάγω σωστά από τα διάφορα γραφόμενά του την ηλικία του!) τον δεύτερο γιατί ήταν ο μόνος ιερεύς (ελπίζω και πνευματικός) που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα έστω και υπό ψευδώνυμο (μήπως για να επιβεβαιώσει τα γραφόμενά μου όσον αφορά στους ιερείς που διαφωνούν με τους ταλιμπάν;) αλλά και διότι επανήλθε όποτε του ζητήθηκε.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω ότι εκείνο που με σκανδάλισε είναι οι ωμές απειλές κάποιου-ων πνευματικού-ών σε περίπτωση άρνησης των πνευματικών τέκνων να υπακούσουν. Λέξεις όπως: “πρόσεχε μη σε πάρει ο Θεός”, ή “πρόσεχε το αυτό μη σου βγει κανένας καρκίνος” ή τέλος η χρήση φωνών στο εξομολογητήριο (μας άκουσε όλο το τετράγωνο, μου είπε κάποιος φίλος, όταν τόλμησα να αμφισβητήσω την χρησιμότητα εμπλοκής του πνευματικού μου στο συγκεκριμένο θέμα) δεν συνάδουν κατά κανένα τρόπο με το λειτούργημα του πνευματικού.
Ο Κύριος έστηκε επί της θύρας και κρούει, κάποιοι πνευματικοί σκύβουν και κοιτούν από την κλειδαρότρυπα της κρεββατοκάμαρας. Αναγκαστικά λοιπόν τίθεται το μέγιστο θέμα της επιλογής πνευματικού ή της παραμονής σε αυτόν. (Παθών ο ίδιος, αναγκάστηκα να αλλάξω πνευματικό. Η αλλαγή ήταν δύσκολη. Η αναχώρησή μου συνοδεύτηκε όχι μόνο από την εσωτερική μου ανασφάλεια -παιδί 17 χρονών- αλλά και από τις λανθασμένες πιέσεις του πνευματικού. [Αν φύγεις όλο πνευματικούς θα αλλάζεις!!!] Αποδείχτηκε ότι στο θέμα που διαφωνούσαμε [θέμα μέγιστο] είχα δίκιο και είχε άδικο. Ας είναι πάντα καλά. Ωστόσο αναρωτιέμαι τι θα είχε γίνει αν είχα φοβηθεί.) Έθεσα στην αρχή της επιχειρηματολογίας μου το προσωπικό μου παράδειγμα για να προλάβω αντιρρήσεις ότι τάχα όποιος είναι έξω από το χορό…
Η σχέση μας με τον πνευματικό μας δεν είναι ούτε εύκολο θέμα. Δεν είμαι σε θέση να παραπέμψω εδώ σε πατερική θεμελίωση, πιστεύω ωστόσο πως αντανακλά την πραγματική ή και τη φαντασιακή σχέση μας με το Θεό. Δεν θα εμπλακώ καθόλου στο κομμάτι “πνευματικός”, είμαι αναρμόδιος. Ποιος δηλαδή είναι έτοιμος να γίνει πατέρας, ποιανού και πότε. Ποιος τον ελέγχει, ποιος έδωσε τη συγκατάθεσή του. Το θέμα προχωρεί τόσο βαθειά που θα χαθούμε στο δρόμο.
Ας περπατήσουμε λοιπόν στην από δω πλευρά του ποταμιού, στην πλευρά του πνευματικού τέκνου. Ας ξεκινήσουμε θέτοντας τα ερωτήματα:
Τι ζητά ένας πιστός από τον (πνευματικό) πατέρα του;
Πώς κατανοεί τη σχέση μαζί του;
Πώς κατανοεί το μυστήριο της εξομολογήσεως;
Γιατί μένει εκεί που βρίσκεται; Μπορεί να αποχωρήσει και πότε;
Έχει “δικαιώματα” ο πνευματικός επάνω του;
Τα παραπάνω και όσα άλλα προκύψουν περιμένουν τη δική σας συνεισφορά. Αυτή μπορεί να είναι μερική ή συνολική προσέγγιση, μπορεί να είναι παραπομπή σε κείμενο πατερικό ή σύγχρονο, μπορεί τέλος και κυρίως να είναι εμπειρία θετική ή αρνητική.
Όλα τα χρειαζόμαστε. Όλα μας ωφελούν. Κανείς ας μην θεωρήσει ότι περισσεύει σε αυτόν το διάλογο. Προσωπικά πιστεύω ότι θέματα όπως αυτό είναι η ζωή μας. Όχι η πνευματική ζωή μας, Η ΖΩΗ ΜΑΣ.
ΓΔΜ

"Συμπάσχουμε με τους αδελφούς μας" - Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

"Η σκέψη μας και η προσευχή μας είναι μαζί τους και ευχόμεθα να προστατεύσει ο Θεός τις άλλες περιοχές της Ελλάδος, να σταματήσει το κακό εις την Αττική και να προστατεύσει, να προφυλάξει τις άλλες περιοχές της Ελλάδος από ανάλογους κινδύνους και απειλές",
"Συμπάσχουμε με όλους τους αδελφούς μας, οι οποίοι χάνουν την περιουσία τους, χάνουν τα σπίτια τους, χάνουν το βίος τους και Θεός φυλάξοι, πολλές φορές, απειλείται και η ίδια τους η ζωή"
Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

"Σαν μια οικογένεια " - Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος


"Ανθρώπινες απροσεξίες και επιπολαιότητες ευθύνονται για τις πυρκαγιές. Πρέπει να προστατεύσουμε το πράσινο. Και σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές πρέπει να είμαστε ενωμένοι σαν μια οικογένεια".

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος

Όλος ο νόμος και η διδασκαλία - Άγιος Μάξιμος Ομολογητής


Η ανέκφραστη ειρήνη, που έχουν οι άγιοι άγγελοι, οφείλεται σ’ αυτά τα δύο: στην αγάπη προς το Θεό και στην αγάπη αναμεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τους αγίους όλων των αιώνων. Πολύ καλά λοιπόν έχει λεχθεί από το Σωτήρα μας, ότι σ’ αυτές τις δύο εντολές συνοψίζονται όλος ο νόμος και η διδασκαλία των προφητών. (Ματθ. 22, 40).
Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Αλήθεια, η αυτοζωή - Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης


H επιστήμη και η φιλοσοφία θέτουν στον εαυτό τους το ερώτημα "τι εστίν αλήθεια" ενώ η γνήσια χριστιανική συνείδηση αποτείνεται προς την αλήθεια ρωτώντας "τις"… Γιατί η αλήθεια δεν είναι ένας θεωρητικός τύπος ή μια αφηρημένη ιδέα, αλλά η αυτοζωή, το "εγώ ειμί"”.

'Αγιος Σιλουανός ο Aθωνίτης,

Ο π. Καλλίνικος Κακάντα στην Πάτρα



Στην Πάτρα ευρίσκεται αυτές τις μέρες ο πρεσβύτερος π. Καλλίνικος Κακάντα εφημέριος στον Ναό Αγίου Ανδρέου Κανάγκας Κονγκό. Ο π. Καλλίνικος είναι καθηγητής ελληνικής φιλολογίας στο σχολείο “Φως Εθνών” στην Κανάγκα εδώ παράλληλα διδάσκει και στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης. Αυτό το διάστημα σπουδάζει και στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Είναι έγγαμος και πατέρας δύο τέκνων.
Με τον π. Παναγιώτη Θωμά τους συνδέει φιλία από τα φοιτητικά τους χρόνια.

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

Αγάπησε τον Ένα - π. Αμφιλόχιος Μακρής


« Αγάπησε τον ‘Ενα για να σε αγαπήσουν όλοι . Θα σε αγαπούν όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και αυτά τα άλογα ζώα, γιατί η θεία χάρη όταν βγαίνει έξω, ηλεκτρίζει και μαγνητίζει ό,τι βρεί μπροστά της. Αλλά όχι μόνο θα σε αγαπούν, θα εικονίζεται το αγνό παρθενικό πρόσωπο Εκείνου, που θα αγαπάς και θα λατρεύεις».
Αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Μακρής

Χριστιανικά Σχολεία - Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Έχετε σχολείον εδώ εις την χώραν σας να διαβάζουν τα παιδιά;
-Δεν έχομεν, άγιε του Θεού.
-Να μαζευθήτε όλοι να κάμετε ένα σχολείον καλόν, να βάλετε και επιτρόπους να το κυβερνούν, να βάνουν διδάσκαλον να μανθάνουν όλα τα παιδιά γράμματα, πλούσια και πτωχά. Διότι από το σχολείον μανθάνομεν τι είνε Θεός, τι είνε Αγία Τριάς, τι είνε Άγγελοι, δαίμονες, παράδεισος, κόλασις, αρετή, κακία· τι είνε ψυχή, σώμα κ.λ.π. Διότι χωρίς το σχολείον περιπατούμεν εις το σκότος· από το σχολείον ανοίγει το μοναστήριον. Αν δεν ήτο το σχολείον, που ήθελα μάθει εγώ να σας διδάσκω;
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός