Δημόσια διαβούλευση της αύξησης μισθού στους Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Δημόσια διαβούλευση της αύξησης μισθού στους Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Με αφορμή την ανάρτηση στη δημόσια διαβούλευση της αύξησης μισθού στους Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος και τον θόρυβο που ακολούθησε, αισθάνομαι την ανάγκη να πω δυο λόγια — όχι από προσωπικό ενδιαφέρον αφού δεν ανήκω στην Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά από καθαρή… συναδελφική αλληλεγγύη….
Κατανοώ απολύτως τις αντιδράσεις λαϊκών και κληρικών. Αλλά, αδελφοί μου αγαπημένοι, εδώ μιλούν τα γεγονότα. Μιλά η Εκκλησιαστική Ιστορία…
Ήδη από την εποχή του Πάπα Γελασίου Α΄, στα τέλη του 5ου αιώνα, η Εκκλησία γνώριζε την περίφημη τετραμερή διανομή των εκκλησιαστικών εσόδων. Με απλά λόγια, τα έσοδα χωρίζονταν σε τέσσερα μέρη:
* ένα για τον Επίσκοπο,
* ένα για τους Πρεσβυτέρους και Διακόνους και τους κατώτερους κληρικούς,
* ένα για τις χήρες και τους φτωχούς,
* και ένα για τις ανάγκες της Εκκλησίας.
Με απλά λόγια: Ο Επίσκοπος λάμβανε μόνος του μερίδιο ισοδύναμο με αυτό που μοιραζόταν όλος ο υπόλοιπος κλήρος μαζί.
Κλάψτε άφοβα… θα μοιράσω χαρτομάντηλα made in China…
Βέβαια (για να πούμε και των διαμαρτυρομένων το δίκιο), ο Επίσκοπος δεν ήταν απλώς ο καλοπληρωμένος της υπόθεσης, αλλά και ο καλο-υποχρεωμένος:
* όφειλε να φιλοξενεί ξένους,
* να συντηρεί φτωχούς,
* να καλύπτει τις ανάγκες της τοπικής Εκκλησίας,
* να λειτουργεί ως οικονόμος, όχι ως μεγαλοϊδιοκτήτης.
Και, για να μην ξεχνιόμαστε, δεν μπορούσε:
* να ιδιοποιείται την εκκλησιαστική περιουσία,
* να την κληροδοτεί στους συγγενείς του,
* να τη διαχειρίζεται σαν προσωπικό του επενδυτικό χαρτοφυλάκιο.
Ήταν διαχειριστής, όχι κύριος.
Αυτά όμως είναι άλλη ιστορία… για άλλη ώρα…
Και αν δεν συμφωνείτε για τους δικούς σας λόγους με την (αν γίνει) αύξηση, τουλάχιστον ας παραδεχθείτε ότι η Εκκλησία είχε από παλιά εξαιρετικά αναπτυγμένη αίσθηση της… κατανομής…
Ο επίσκοπος ελάλησε…