Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

«Εν παντί ευχαριστείτε…»


«Εν παντί ευχαριστείτε…»

Ευχαριστώ! Το χαμόγελο τnς ψυχής. Η ασθενική μου απόκριση στις δωρεές Σου.
Μια λέξn τόσο απλή, απέριττη, που απογειώνει την προσευχή,
που κάνει την ψυχή πιο δεκτική στην ευλογία ..
Ο πλούτος φτωχού και πλούσιου είναι επιτέλους κοινός!
Ευχαριστώ! Σε κάθε στιγμή, σε κάθε λεπτό. Κάθε ανάσα ένα «δόξα σοι».
Για όλα- για την υγεία, την οικογένεια, τους φίλους, την αλήθεια, την ευτυχία, τη σωτηρία. Για όλα όσα είχα ανάγκη και πάντοτε μου έδινες.
Εσύ· ο Θεός Εσύ· ο άνθρωπος που στέκεις δίπλα.
Ευχαριστώ! Κάθε φορά που το λέω, αντιλαμβάνομαι καλύτερα ότι
ο αίτιος της δωρεάς είναι έξω από 'μένα. Ψnλαφώ τnv αγάπn, νιώθω την πνοή Σου.
Παντού και πάντα.
Μου είπες μια ευχαριστία μου αρκεί για να κάνεις το ψωμί μου και το κρασί, Σώμα Σου και Αίμα.
Στην έδωσα χοϊκή, την έκανες Θεία.
Ένα ευχαριστώ μου για όλο Σου το Βασίλειο ..
Ευχαριστώ! Η ευγνωμοσύνη του «ήδη», n λαχτάρα του «όχι ακόμα».
Τάξε με τον λεπρό, τον ένα, που «υπέστρεψε δοξάζων», «ευχαριστών».
Όχι ψιθυριστό· «μετά φωνής μεγάλnς». Δόξα Σοι.

Από το περιοδικό "Παρεμβολή"

Μέγας Βασίλειος


Εις πάσαν την γήν εξήλθεν ο φθόγγος σου,
ως δεξαμένην τον λόγον σου
δι' ου θεοπρεπώς εδογμάτισας,
την φύσιν των όντων ετράνωσας,
τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησας,
Βασίλειον ιεράτευμα, Πάτερ όσιε,
Χριστόν τον Θεόν ικέτευε,
δωρήσθαι ημίν το μέγα έλεος.

Προσευχής καιρός - Μέγας Βασίλειος



«Προσευχής καιρός


έστω άπας ο βίος»

Μέγας Βασίλειος

Εκατόχρονα του περιοδικού "ΖΩΗ"


Τον νέο χρόνο

το περιοδικό «ΖΩΗ»

γιορτάζει τα

εκατόχρονά του.

Ευσέβιος Ματθόπουλος


Στον χρόνο που φεύγει
συμπληρώθηκαν 80 χρόνια
από την κοίμηση του
πατρός Ευσεβίου Ματθόπουλου,
ιδρυτή της
Αδελφότητος Θεολόγων «Ζωή».

Ισορροπία του κληρικού μεταξύ Εκκλησίας και οικογενείας - αίτημα όχι πραγματικότητα - π. Βασίλειος Θερμός


Δυο σημαντικά προβλήματα:
α. "Ψυχολογικός "Νεστοριανισμός". (Ο Νεστόριος αρνιόταν τη θεϊκή φύση του Χριστού). Εδώ, το ιερατικό ζεύγος παραμελεί τα πνευματικά. Οργανώνει τη ζωή του έτσι ώστε να εξασφαλισθή όσο γίνεται καλλίτερα η ανθρώπινη, κυρίως η οικονομική, πλευρά. Η πρόνοια για το μέλλον των παιδιών του μπορεί να οδηγήσει σε παραμέληση της ιερατικής αποστολής ή σε ψυχρή επαγγελματική διεκπαιρέωσή της. Ο κληρικός είναι απών από τις σημαντικές στιγμές της ποιμαντικής διακονίας προκειμένου να βολευτεί στο σπίτι του και να βολέψει το σπίτι του. Αν υπεραπασχολείται (και γίνεται αιτία να χάνεται η ισορροπία μεταξύ Εκκλησίας και οικογενείας), το κάνει μέσα στο πλαίσιο της κατάχρησης των ιεροπραξιών χτίζοντας το μέλλον του.
Στην περίπτωση αυτή, οι πρεσβυτέρες συνήθως δε διαμαρτύρονται για την απουσία του συζύγου και πατέρα, διότι απολαμβάνουν την οικονομική ευρωστία (καμμιά φορά την υποκινούν κιόλας)-ας μη λησμονούμε εδώ την ξεχωριστή θέση που κατέχει στην ψυχή των γυναικών το αίτημα για οικονομική ασφάλεια. Μόνο ορισμένες πρεσβυτέρες που θα επιθυμούσαν εντονότερη πνευματική ζωή αισθάνονται μέσα τους και γύρω τους την έλλειψη.
Στην περίπτωση που περιγράφω εδώ, ο κληρικός παγιδεύεται μέσα στην ίδια την οικογένειά του, η οποία αναπτύσσει μια συλλογική εγωκεντρικότητα. Δεν είναι σε θέση να κάμει την υπέρβαση που απαιτείται προκειμένου να προχωρήσει από το φυσικό γονεικό φίλτρο στην ευρύτητα του Σώματος του Χριστού. Είναι φανερό ότι δεν μπορούμε όμως να αναμένουμε εδώ ευλογημένη σχέση του ζεύγους στην καλλίτερη περίπτωση συναντούμε μια ειρηνική σχέση χωρίς μεγάλες συγκρούσεις, αλλά και χωρίς πνοή. Όμως τα περισσότερα προβλήματα προέρχονται από τα παιδιά τα οποία εντοπίζουν την υποκρισία και συχνά απομακρύνονται από την Εκκλησία και την πίστη.
β. Ψυχολογικός "μονοφυσιτισμός". (Σε θεολογικό επίπεδο δεν αποδεχόταν την ανθρώπινη φύση του Χριστού). Εδώ, αντίθετα, έχουμε παραμέληση της οικογένειας από υπερβολικό ζήλο για την Εκκλησία. Ο κληρικός δεν αξιολογεί ως σημαντική προτεραιότητα το να δώσει χρόνο για συναναστροφή με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Μερικές φορές, στην κατάσταση αυτή συναινεί και η πρεσβυτέρα, κυρίως όταν έχει εμπλακεί και η ίδια σε μεγάλο βαθμό σε ενοριακές δραστηριότητες.
Αυτό που πραγματικά συμβαίνει σε ψυχολογικό επίπεδο είναι υποσυνείδητες φαντασιώσεις παντοδυναμίας του κληρικού, που τον ωθούν να αισθάνεται άτρωτος από την κούραση και υπεράνω συναισθηματικών αναγκών, όπως π.χ. η συντροφικότητα. Ενδέχεται, ήδη από λαϊκός στον ψυχικό του κόσμο, να καταλάβαινε περισσότερο χώρο η προοπτική της ιερωσύνης, μπροστά στην οποία ο γάμος φαινόταν ως μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Και τούτο διότι σκεφτόμενος την ιερωσύνη, ένιωθε ότι θα προσέφερε ως δυνατός, ενώ αναλογιζόμενος την συζυγία θα αντιλαμβανόταν και τις αδυναμίες του.

Σ' αυτόν τον "αγώνα δρόμου" των συζύγων για παραμέληση των ανθρώπινων αναγκών, συχνά συναγωνίζεται άθελά του κι ο επίσκοπος. Πιεζόμενος από τα εφημεριακά κενά, αλλά και από τις πράγματι έντονες ποιμαντικές ανάγκες, μεταφέρει την πίεση προς το ιερατικό ζεύγος, είτε καλώντας για χειροτονία νωρίς, πριν το ζεύγος βρει τον κοινό του βηματισμό και εδραιώσει την συναισθηματική του σχέση, είτε αναθέτοντας στον κληρικό περισσότερες διακονίες από όσες μπορεί να σηκώσει. Και τού διότι ο ίδιος δεν έχει εμπειρία του ρυθμού της οικογενειακής ζωής.
Το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών είναι πως η σύζυγος και τα παιδιά πεινούν συναισθηματικά, ενίοτε μέχρι λιμοκτονίας. Η συναισθηματική πείνα της πρεσβυτέρας εκδηλώνεται όπως η συναισθηματική πείνα οποιουδήποτε ανθρώπου, είτε με κατάθλιψη είτε με διάφορες εξαρτητικές συμπεριφορές (φαγητό, τηλεόραση, προσκόλληση σε κάποιο παιδί της). Στην πραγματικότητα, πεινά συναισθηματικά και ο ίδιος ο κληρικός, αλλά έχει ανακαλύψει ή εφεύρει διάφορα παραδεκτά υποκατάστατα (όπως τα προηγούμενα ή άλλα πιο εξευγενισμένα στα πλαίσια της ενοριακής δράσης)' μέχρι την ώρα που για κάποιους τα υποκατάστατα θα πάψουν να ανήκουν στα παραδεκτά.

π. Βασίλειος Θερμός, "ΟΔΥΝΗ ΣΩΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ",σελ.155-158.
Υάκινθος.

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

Ο κόσμος σήμερα - Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης


Ο κόσμος σήμερα
δεν χρειάζεται ηθική,
αλλά ήθος.
Όχι έναν προγραμματισμό,
αλλά μία στάση και μία νοοτροπία.
Όχι μια νομοθεσία,
αλλά έναν πολιτισμό.

Μητροπολίτης Περγάμου
Ιωάννης Ζηζιούλας

ΙΚΕΣΙΑ και ΕΛΠΙΔΑ για την Θεολογική Σχολή της Χάλκης

Όλοι οι απόφοιτοι,
αλλά και όλοι οι μαθητές που φοίτησαν στη Σχολή,
ελπίζουμε και πιστεύουμε,
ότι μόνο με τη δύναμη
του τρισυποστάτου και αδιαιρέτου Τριαδικού Θεού
και τις πρεσβείες
της Γλυκοφιλούσας Παναγίας Θεοτόκου της Παυσολύπης,
θα γιορτάσουμε σύντομα,
μαζί με τη
Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία,

την επαναδραστηριοποίηση
της Τροφού Θεολογικής μας Σχολής.
Ο Κωνσταντινοπολίτης
Στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης εφοίτησαν 930 συνολικά ιεροσπουδαστές. Από αυτούς, 343 έγιναν Επίσκοποι, 12 ανήλθαν στον Οικουμενικό Θρόνο, ανά δύο στους Θρόνους των Αγιωτάτων Πρεσβυγενών Πατριαρχείων Αλεξανδρείας και Αντιοχείας, 4 στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο των Αθηνών και στον των Τιράνων. Μαζί με αυτούς, άλλοι 318 κληρικοί και οι υπόλοιποι ως λαϊκοί θεολόγοι προσέφεραν και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Εκκλησία και το Γένος.

Τα ορθόδοξα βιβλία και στους «μποναμάδες» της Πάτρας.

κ. Ηλίας Σκόνδρας: «Με αυτά μεγαλώσαμε»

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Η απωλεσθείσα συνοδικότητα - Σταύρος Ζουμπουλάκης


Σύμφωνα με την περί συνοδικότητος διδασκαλία ο επίσκοπος προΐσταται, επισκοπεί, του συνεδρίου των πρεσβυτέρων και ποιμαίνει την επισκοπή μαζί του. Σήμερα λοιπόν, στην Εκκλησία της Ελλάδος, σε ποια μητρόπολη λειτουργεί το συνέδριο των πρεσβυτέρων, το συνέδριο του επισκόπου, που ο επίσκοπος συζητά και συναποφασίζει μαζί με τους εφημερίους των ενοριών του; Πού ακούγεται θεσμικά ο λόγος των πρεσβυτέρων για τα κρίσιμα ζητήματα της τοπικής Εκκλησίας; Μη μου απαντήσετε στις ιερατικές συνάξεις, γιατί σε αυτές οι ιερείς καλούνται για να νουθετηθούν ή να ελεγχθούν. Το μυστικό είναι κοινό: οι εφημέριοι της τοπικής Εκκλησίας δεν συγκροτούν συνέδριο, είναι απλώς υπάλληλοι που καλούνται να εφαρμόσουν τις σοφές ή άσοφες αποφάσεις του δεσπότη.
Το γεγονός αυτό, ότι δηλ. δεν λειτουργεί πουθενά το κολέγιο των πρεσβυτέρων, έχει σοβαρές συνέπειες στη ζωή της Εκκλησίας. Θα απαριθμήσω μόνο τρεις:

Η Εκκλησία είναι ζωή - Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων

Η χθές προ πολλού παρήλθεν. Ούτε καν την σήμερον ζώμεν σήμερον. Μας προέλαβεν η μεθαύριον. Είναι απέλπιδα τα κτυπήματα εις την θύραν της Εκκλησίας ... Αν δεν κατηρχόμεθα προς την πραγματικότητα της εικόνος του Θεού, του ανθρώπου και του κόσμου του αυτής της στιγμής, δεν θα είμεθα Εκκλησία. Θα είμεθα μια ένδοξος, ίσως θαυμαστή, ιστορική πραγματικότης, αλλά παρελθοντολογία και μόνον. Ενώ η Εκκλησία είναι ζωή, είναι η πάντοτε σήμερον εν τη ατέρμονι εκτάσει της αιωνιότητας ... .

Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων

Καλός χριστιανός - π.Γεώργιος Φλωρόφσκυ



Όποιος μένει απαθής ενώπιον της ιστορίας, αυτός δεν μπορεί ποτέ να είναι καλός χριστιανός.


Πρωτοπρεσβύτερος
Γεώργιος Φλωρόφσκυ

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

Στον αστερισμό των γιορτών - Στάχυς

Στον αστερισμό των γιορτών

Στον αστερισμό των γιορτών
και στην ουσία των πραγμάτων,
των ονείρων και των οραμάτων,
το πρόβλημα του μέλλοντος
στην παρούσα στιγμή επιτακτικά αναδύεται.
Γιατί άραγε τώρα;
Τι ξεχωριστό έχει η στιγμή;
Ρωτώ παντού, μα απάντηση δεν παίρνω.
Στον έσω άνθρωπο και πάλι καταφεύγω.
Από τον λήθαργο του παρελθόντος,
στην αμεσότητα του τώρα τον ξυπνώ
και επιτακτική απάντηση άμεση ζητώ.
Νωχελικά, με εμφανή
της ενόχλησης τα σημάδια,
αργά-αργά, από τα μαξιλάρια
της τρυφής συνέρχεται.
Με μάτια θολά, ερωτηματικά
ίσια στα μάτια, με απορία με κοιτά.
Δεν με γνωρίζει.
Μα γιατί;
Ένας μόλις χρόνος πέρασε.
Τι άλλαξε από τότε;
Ποιός είσαι και τι θες;
Εγώ είμαι, με ένταση απ’ τους ώμους τον κουνώ.
Γιατί από τον ύπνο με ξυπνάς;
Γιατί στην επιφάνεια της λήθης
τις πέτρες του παρόντος μου πετάς
και την γυάλινη ηρεμία μου ταράζεις;
Εσένα ζητώ,
μ’ απόγνωση απαντώ, σχεδόν τρελός.
Χαιρέκακα, ένα γέλιο θλιβερό ακούστηκε.
Μα στο έχω ήδη πει.
Δεν έχω αυτό που ζητάς εδώ.
Ψάξε αλλού.
Μ’ έκπληξη τον κοιτώ.
Το μέλλον δεν ζητάς;
Αυτό να μάθεις δε ρωτάς;
Άκου λοιπόν∙
Κάθε χρόνο, ένας άγνωστος
μ’ αγωνία με ξυπνά
και για το μέλλον με ρωτά.
Τόσα χρόνια, η ίδια πάντα ερώτηση.
Τόσα χρόνια, την ίδια ακριβώς απάντηση του δίνω.
Μα κάθε φορά, με πρόσωπο κλαμένο φεύγει.
Δεν ξέρω πια τι να του πω.
Αυτή την απάντηση μόνο ξέρω.
Το μέλλον, ξεκινά απ’ το παρόν.
Άλλαξε το «τώρα»,
και στο πέλαγος του μέλλοντος
μ’ ελπίδα κι οράματα βούτα…
Την κάπα της ραστώνης πάλι έβαλε,
με την λήθη τα μάτια σφάλισε
και στο ετήσιο ύπνο του πάλι έπεσε.
Ο νέος χρόνος έχει αρχίσει ήδη να μετρά.

Στάχυς

Ο όρκος - Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Θέλεις, αδελφέ μου, να ειπής, μα τον Θεόν; Δεν λέγεις, μα την αλήθειαν; Εκεί οπού θα κάμης όρκον του αδελφού σου, πες του επ’ αληθείας, και αν δεν σου πιστεύση, τράβα το δρόμο σου. Να απέχωμεν, αδελφέ μου, να ορκιζώμεθα εις το όνομα του Θεού, η να κάμνωμεν όρκους και να ονομάζωμεν τούς Αγίους μας· η οπού ομνύουν κάποιοι άγνωστοι το όνομα της Αγίας Τριάδος. Αλλοίμονον εις εκείνους· φωτιά πύρινη τούς καίει και τούς φλογίζει.
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Γερμανός έγινε Ορθόδοξος στην Μονή Δοχειαρίου


Ο σαραντάχρονος Γερμανός γεωλόγος Doιninik Weiel έγινε ορθόδοξος, γνωρίζοντας την Ορθοδοξία μέσω, ασύρματης επικοινωνίας που είχε με το ραδιοερασιτέχνη αδελφό της Μονής Δοχειαρίου του Αγίου Όρους π. Απολλώ από το 1991. Ανάδοχος ήταν ο κ. Σταύρος Πωμάκης, αξιωματικός της Αεροπορίας Στρατού και επίσης ραδιοερασιτέχνης. Στον νεοφώτιστο δόθηκε το όνομα του αρχαγγέλου Μιχαήλ, προστάτου της Μονής Δοχειαρίου, όπου και έγινε η εισδοχή του στην Ορθοδοξία.
Πηγή: "Ανάπλασις"

ΒΟΗΘΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ Μία περιττή διακόσμησις - π. Διονύσιος Τάτσης


Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ ἀπόφαση τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆςἘκκλησίας μας, κατά τόν παρελθόντα Ὀκτώβριο, νά ἐκλέξει ἕξι νέους βοηθούς ἐπισκόπους γιά ἰσάριθμες Μητροπόλεις, δεν προκάλεσε χαρά καί ἐνθουσιασμό στό λαό τοῦ Θεοῦ. Ἴσως νά χάρηκαν οἱ γνωστοί καί οἱ φίλοι τῶν ἐκλεγέντων βοηθῶν ἐπισκόπων καί οἱ Μητροπολίτες πού τούς ζήτησαν. Ἀλλά αὐτό δέν εἶναι κάτι πού πρέπει νά μᾶς ὁδηγήσει σέ ἐσφαλμένα συμπεράσματα. Προσωπικά δέν γνωρίζω κανένα ἀπ᾽ αὐτά τά πρόσωπα καί ἄρα δέν ἐκφράζω καμιά κρίση γιά τό ἦθος τους καί τήν προσφορά τους στήν Ἐκκλησία.......
Ἴσως τό μόνο πού θά μποροῦσα νά τούς καταλογίσω εἶναι ἡ ἐπιθυμία τους νά γίνουν βοηθοί ἐπίσκοποι, δηλαδή ἐπίσκοποι χωρίς ποίμνιο. Ἡ φιλοδοξία τους νά ἀποκτήσουν τον τρίτο βαθμό τῆς ἱερωσύνης, γιά νά φοροῦν τήν πεποικιλμένη μίτρα καί νά κρατοῦν τήν ποιμαντική ράβδο, δέν μπορεῖ νά ἀποσπάσει τούς ἐπαίνους μου, ἀλλά καί πολλῶν ἄλλων, πού διακονοῦν στήν Ἐκκλησία χωρίς ἀνταλλάγματα.
Πρέπει ὅμως νά ἐκφράσω τήν ἐνόχλησή μου, γιατί ἡ Ἱεραρχία γιά μιά ἀκόμη φορά ἀσχολήθηκε μέ ἐντελῶς δευτερεύοντα θέματα, τά ὁποῖα ἐνδιαφέρουν μόνο μερικούς Μητροπολίτες καί ὄχι τό σύνολο τῆς Ἐκκλησίας.Ὁ θεσμός τῶν βοηθῶν ἐπισκόπων πρέπει νά καταργηθεῖ. Ἄν αὐτό δέν θέλουν νά τό κάνουν οἱ Μητροπολίτες, τουλάχιστον γιά λόγους δικαιοσύνης, ἄς καθιερώσουν ὅλοι οἱ πρωτοσύγκελλοι τῶν Μητροπόλεων νά εἶναι ἐπίσκοποι, για νά ἱκανοποιηθοῦν οἱ φιλοδοξίες πολλῶν ἀγάμων κληρικῶν, ἀλλά καί οἱ ἴδιοι νά τούς χρησιμοποιοῦν ὡς δεκανίκια, ὅταν τά γεράματα θά τούς περιορίσουν τίς σωματικές τους δυνάμεις καί θά εἶναι ἀδύναμοι νά ἐπιτελέσουν τά καθήκοντά τους.
Ἀλήθεια, ποιός Μητροπολίτης μπορεῖ νά ἰσχυρισθεῖ μέ εἰλικρίνεια, ὅτι ἕνας βοηθός ἐπίσκοπος μπορεῖ νά τοῦ συμπαρασταθεῖ καλύτερα καί ἀποτελεσματικότερα στό πολυσχιδές ποιμαντικό και φιλανθρωπικό του ἔργο ἀπ᾽ ὅ,τι ἕνας ἁπλός κληρικός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἱκανότητες καί ἐμπειρία; Τί μπορεῖ νά τοῦ προσφέρει παραπάνω ὁ βοηθός ἐπίσκοπος; Μόνο στό θέμα τῶν χειροτονιῶν μπορεῖ νά τόν βοηθήσει. Σέ τίποτα ἄλλο. Κι ἐνῶ ἡ οὐσιαστική βοήθεια θά εἶναι ἀνύπαρκτη, τά προβλήματα πού θά τοῦ δημιουργεῖ θα εἶναι πολλά. Ὁ βοηθός ἐπίσκοπος θά φιλοδοξεῖ νά τόν διαδεχθεῖ, μετά τήν κοίμησή του… Ἔτσι τά πράγματα θά περιπλέκονται και οἱ καταστάσεις θά γίνονται δυσάρεστες.
Οἱ Μητροπολίτες, ἐκλέγοντας βοηθούς ἐπισκόπους, μειώνουν τήν ἐλευθερία τους νά ἐκλέγουν νέους Μητροπολίτες, γιά τό λόγο ὅτι θά θεωρεῖται αὐτονόητο στή θέση τοῦ κοιμηθέντος Μητροπολίτη νά ἐκλεγεῖ ὁ μέχρι τότε βοηθός του. Ἀλλά καί στήν περίπτωση, πού θά ἐκλέγεται ἄλλος κληρικός, θά παρατηρεῖται τό
φαινόμενο, ὁ βοηθός ἐπίσκοπος νά εἶναι ὑπέργηρος καί ὁ νέος Μητροπολίτης θά γίνεται ὁ βοηθός τοῦ βοηθοῦ του!
Ὅλοι οἱἄνθρωποι–καί οἱ Μητροπολίτες φυσικά– κάποια στιγμή πρέπει αὐτοβούλως νά παραιτοῦνται.Ὅσο μάλιστα ὑψηλότερα καθήκοντα ἔχουν, τόσο πιό γρήγορα πρέπει νά ἀποσύρονται. Συγκεκριμένα οἱΜητροπολίτες πρέπει νά τό δεχτοῦν αὐτό.Ἄς θυμηθοῦν ἐκεῖνα, πού ἔλεγαν στούς ἐνθρονιστήριους λόγους τους, ὅτι δηλαδή ἀναλαμβάνουν καθήκοντα ὑψηλά καί οἱ ὦμοι τους εἶναι ἀσθενικοί, ὅτι οἱ ἴδιοι ποτέ δέν ἐπεδίωξαν τήν ἄνοδό τους στό ἐπισκοπικό ἀξίωμα κ.λπ., γιά νά αἰσθάνονται ὅτι ὄντως στή γεροντική τους ἡλικία δέν εἶναι δυνατόν νά ἀνταποκριθοῦν στά ὑψηλά καί βαριά τους καθήκοντα καί νά παραιτοῦνται ἐγκαίρως καί ἀξιοπρεπῶς.

Πρωτοπρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης
Από την εφημερίδα "Ορθόδοξος Τύπος"

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Ο Ων γίνεται, ο Άναρχος άρχεται - Μητροπολίτης πρώην Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέβτιτς


Το μέγα μυστήριο της πίστεως και της ευσεβείας μας, έγκειται στο ότι ο Αιώνιος και Άναρχος και Απρόσιτος και Ακατάληπτος, αλλά Φιλάνθρωπος Θεός, κατέβηκε στον κόσμο μας και έλαβε «σάρκα» και έγινε άνθρωπος, γεννήθηκε ως άνθρωπος με ψυχή και σώμα και νου και θέληση και ζωή ανθρώπινη. Μ’ αυτό το μεγάλο θαύμα, μ’ αυτό το μεγάλο και ασύλληπτο μυστήριο, δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε και αυτή η ίδια η δημιουργία του κόσμου από το Θεό εκ του μηδενός. Διότι ενώ μέχρι τότε ο Θεός δημιουργεί εκ του μηδενός, δηλαδή δημιουργεί ανύπαρκτα μέχρι τότε όντα και κτίσματα, τώρα Αυτός ο ίδιος γίνεται κτίσμα, γίνεται «δημιούργημα», γίνεται «άνθρωπος». Ο αει Ων, ο Άναρχος και Άκτιστος, τώρα ο Ίδιος γίνεται κτίσμα: «Ο Ων γίνεται, ο Άναρχος άρχεται, ο δημιουργός και ο Κτίστης γίνεται δημιούργημα και κτίσμα, ο Αόρατος οράται και ψηλαφείται, ο Ασώματος λαμβάνει σώμα» (στιχηρά των Χριστουγέννων).
Μητροπολίτης πρώην Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέβτιτς

Δόξα σε σένα Χριστέ - Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Δόξα σε σένα Χριστέ, Λόγε του Θεού και Σοφία και Δύναμη και Θεέ Παντοκράτορα. Τι να σου αντιδωρίσουμε εμείς οι άπραγοι για όλα όσα μας χάρισες; Όλα μας τα ’χεις δοσμένα εσύ και τίποτ’ άλλο δε ζητάς από μας παρά ν’ αποδεχτούμε τη σωτηρία που μας πρόσφερες, δίνοντάς μας ακόμα και τη δύναμη για να το κάνουμε.
Σ’ ευχαριστούμε, εσένα που μας έδωσες την ύπαρξη, μα και μας χάρισες την αιώνια ζωή, εσένα που κι όταν την χάσαμε και την αρνηθήκαμε, μας οδήγησες πίσω σ’ αυτήν με την ενανθρώπισή σου που καμιά γλώσσα δεν τολμά να ερμηνεύσει

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Η Ενσάρκωση του Θεού - Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ


Η Ενσάρκωση του Θεού ανοίγει το δρόμο για τη θέωση του ανθρώπου. Το να θεωθεί κανείς σημαίνει, με μεγαλύτερη σαφήνεια, να «χριστοποιηθεί». Η θεϊκή ομοιότητα που καλούμαστε να φτάσουμε είναι η ομοίωση του Χριστού. Μέσω του Ιησού που είναι Θεάνθρωπος εμείς οι άνθρωποι «θεούμεθα», θεοποιούμαστε, γινόμαστε «θείας κοινωνοί φύσεως» (Β΄ Πέτρου 1,4). Προσλαμβάνοντας την ανθρώπινή μας φύση ο Χριστός που είναι Γιός του Θεού από τη φύση του μας έχει κάνει γιούς του Θεού κατά χάρη. Εν αυτώ είμαστε “υιοθετημένοι” από τον Θεό Πατέρα, και γινόμαστε γιοί εν τω Υιώ.

Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ

Πνευματικές μορφές της πόλεως των Πατρών.

Χριστούγεννα 2009 με φίλους






Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

Αυτοκριτική και πνευματική ελευθερία - π. Αλέξανδρος Σμέμαν


Μια ορισμένη παραδοσιακότητα που δεν έχει σχέση με την παράδοση, έχει μετατρέψει στα μάτια των πολλών την αυτοκριτική και την πνευματική ελευθερία σε έγκλημα κατά της Εκκλησίας.

Πρωτοπρεσβύτερος Αλέξανδρος Σμέμαν

Ο δικός µας συγγεvής - Επίσκοπος Αγκύρας Θεόδοτος

Εvώ ήταv Θεός, ήρθε στοv κόσµο, όχι απλώς άλλάζοvτας τόπον, αλλά παίρvοvτας τηv ιδική µου φύσι και, όπως είπα, δέχθηκε vα γίvη ορατός αυτός που είvαι κατά τηv φύσι αόρατος. Έτσι δεv επείρε αρχή δια της αvθρωπίvης γεvvήσεως -διότι είvαι Θεός- αλλά έµφαvίσθηκε στους αvθρώπους. Επειδή, Θεός ων, προτίμησε vα γίvη άvθρωπος από φιλαvθρωπία, προς ηµάς, ώστε ηµεlς vα αγκαλιάσωµε τοv Κτίστη σαv συγγεvή µας και για vα έχωµε θάρρος εµείς που δεv έχουµε παρρησίαv από τα ιδικά µας κατορθώµατα. Έτσι, αv οδηγηθούµε σε κρίσι εµεlς που δεv έχουµε παρρησίαv από τις ιδικές µας αρετές, θα καρπωθούµε τηv παρρησία από τοv δικό µας συγγεvή.

Επίσκοπος Αγκύρας Θεόδοτος

Ιδού η Παρθένος, ως πάλαι φησίν...

Ιδού η Παρθένος,
ως πάλαι φησίν,
εν γαστρί συλλαβούσα εκύησε,
Θεόν ενανθρωπήσαντα,
και μένει Παρθένος·
δι ης καταλλαγέντες Θεώ
οι αμαρτωλοί,
Θεοτόκον κυρίως ούσαν,
εν πίστει ανυμνήσωμεν.

Και Μάγους σοι προσήνεγκεν


Και Μάγους
σοι προσήνεγκεν,
εν πίστει
προσκυνούντάς σε,
μεθ' ων ελέησον ημάς.

Χριστούγεννα στην ΤΑΪΒΑΝ 2009 - π. Ιωνάς


Με την χαρη του Θεου και τις προοσευχες σας εορτασαμε και φετος τα χριστουγεννα. οπως ξερετε εδω Δεν ειναι αργία, ειναι κανονικη εργασιμη μερα. καναμε πολυ πρωι τις ωρες και την λειτουργια του Μ Βασιλειου. το απογευμα κατα τις 7.30 αρχισαμε να τα διαβαζουμε ΟΛΑ στα αγγλικα και κινεζικα.( η εικονα αριστερα ειναι τυπικη κινεζικη απεικονηση της γεννησης. ισως να σας αρεση)

βεβαια δεν ειχαμε τις ωραιες ψαλμωδιες που εχουμε συνηθισει στην ελλαδα. ομως , το οτι τα διαβασαμε ολα, ολοι μαζι νομιζω ειναι κατι που αξιζει τον κοπο. δεν ξερω αν ολοι γνωριζεται τους υπεροχους υμνους των χριστουγεννων, που διαβαζοντας τους κανεις γεμιζει απο χαρα , απο βαθυτατες εννοιες και καταλαβαινει καπως το μυστηριο της ενανθρωπησεως του Λογου.

πολλοι που πρωτη φορα ειδαν το κειμενο , μου το ζητησαν να το παρουν σπιτι τους να το μελετησουν και φυσικα το εδωσα. ευχομαι και στην ελλαδα να μελεταμε σοβαρα τα κειμενα των εορτων , ειναι η αληθινη κατανοηση των χριστουγιεννων και των μεγαλων εορτων και βαθυτατη μελετη αγιας γραφης. αν δη κανεις πως συνδιαζουν την παλαια και την καινη διαθηκη οι μεγαλοι πατερες της εκκλησιας θα θαυμαση αλλα και θα αρχιση να κατανοη.

βεβαια δεν εχουμε καλαντα κτλ εδω. ισως και ναναι καλυτερα ετσι. τα εθιμα και οι αγιοβασιληδες νοθεουν πολλες φορες το νοημα της εορτης και το υποβιβαζουν σε τυπικες εκδηλωσεις.
σκεφτομαι ομως πως ο χριστος Δεν εχει γεννηθη ακομα για δισεκατομυρια ανθρωπων η καλυτερα , αγνοουν την γεννηση του.
σκεπτομαι , με κινδυνο να γινω μονοτονος και αντιπαθης στους ευσεβεις, οτι καρφι δεν μας καιγεται για το γεγονος αυτο. μενουμε στα ωραια μηνυματα των χριστουγεννων……
και ξεχναμε τον ιδιο τον χριστο. το οτι ο θεος εγινε ανθρωπος χωρις να του ζητηθη, ετσι απο αγαπη και μονο απο αγαπη, για να γινη οικογενεια μας. χρησιμοποιω ενα απλο ισως κακο παραδειγμα. αν εχεις ενα σκυλι και το αγαπας , το ταιζεις το χαιδευεις, τι παραπανω μπορεις να κανης γιαυτο? μονο αν γινης σκυλι μπορει να γινης οικογενεια του!!!! αυτη ειναι η αγαπη του θεου.
ειναι πολυ δυσκολο να εξηγησης σε αλλο πολιτισμο, σε αλλους λαους , με διαφορετικο τροπο σκεψης την σημασια της γεννησεως του χριστου. πολυ δυσκολοτερο γιατι εχουν ενσαρκωσεις και μετενσαρκωσεις θεων και ανθρωπων.
ευχεστε ομως καποτε η εκκλησια και οι θεολογοι μας να ενδιαφερθουν σοβαρα για την ιεραποστολη και την κατηχηση, διοτι μονο τοτε και οι ελληνες θα καταλαβουν την πιστη μας και θα γινουν αληθινοι χριστιανοι.
σας ευχαριστω και παλι για την αγαπη σας και την στηρηξη σας με καθε τροπο και κυριως με τις προσευχες σας για μας εδω.
τις εχουμε αναγκη και ειναι η συμμετοχη σας στην ιεραποστολη και εχοθν αποτολεσμα. χαρις σε σας υπαρχουμε ακομα.
καλα χριστουγεννα
——————————-
οπως ξερετε σε παλαιοτερο τευχος του περιοδικου μας ειχαμε γραψη (αναδημοσιευση) την εντυπωσιακη πληροφορια οτι οι κινεζοι αστρονομοι καταγραφουν ενα αστρο , μαλλον κομητη στο 5μχ (λαμβανομενου υπ οψην του λαθους το Διονυσιου του μικρου που καθορησε την εποχη της γεννησεως του χριστου νωριτερα. )
σας δινω μερικα και αν θελετε κοιταξτετα και μεταφραστε τα σχετικα κινεζικα και κορεατικα αρχεια.
ισως να ενδιαφερουν
http://www.astrosurf.com/comets/cometas/Star/Visibility_Star.htm
http://books.google.com/books?id=_ISv1gPQJV4C&pg=PA220&lpg=PA220&dq=chinese+astronomy+record+start+bethleem&source=bl&ots=WsfP05KEOP&sig=pQN64NEhvlzPabyVT8Z-Rx2hCf0&hl=en&ei=JK00S6WpCtCHkAWdx-XuCA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=10&ved=0CCMQ6AEwCQ#v=onepage&q=&f=false

http://www.sinorama.com.tw/en/show_issue.php?id=200199009006e.txt&table=2&h1=About%20Taiwan&h2=Slices%20of%20Life

Από το "Άρωμα Ασίας"

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

«Ο παλαιός των ημερών» γίνεται παιδί - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Αλλά τι να είπω και τι να λαλήσω; Με εκπλήσσει το θαύμα. «Ο παλαιός των ημερών» γίνεται παιδί, ο καθήμενος επί θρόνου υψηλού αποτίθεται στο παχνί. Ο άπιαστος και ασύνθετος και ασώματος τυλίγεται από ανθρώπινα χέρια. Αυτός που σπάζει τα δεσμά της αμαρτίας, φασκιώνεται με σπάργανα, επειδή το θέλει. Θέλει την ατιμία να την κάνει τιμή, την αδοξία να ενδύσει δόξα, την ύβρη και την περιφρόνηση του Θεού να την μεταποιήσει σε αρετή.
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Τι σοι προσενέγκωμεν Χριστέ

Τι σοι προσενέγκωμεν Χριστέ ότι ώφθης επί γης ως άνθρωπος δι' ημάς; Έκαστον γαρ των υπό σου γενομένων κτισμάτων την εύχαριστίαν σοι προσάγει· οι Άγγελοι τον ύμνον, οι ουρανοί τον αστέρα οι Μάγοι τα δώρα, οι Ποιμένες το θαύμα ή γη το σπήλαιον, ή έρημος την φάτνην ημείς δε Μητέραν Παρθένον. Ο προ αιώνων Θεός, έλέησον ημάς.

Χριστούγεννα στη Χάλκη

Πρωί Χριστουγέννων και έχει αρχίσει η λειτουργία στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Όλοι οι μαθητές είναι στα στασίδια τους. Μόλις έχω μπει στην εκκλησία και βλέπω στο κάθισμά του τον επιμελητή μας Γιώργο Μουχάλη, τον Σχολάρχη μας μητροπολίτη Σταυρουπόλεως Μάξιμο στο θρόνο, τον πατέρα Βαρθολομαίο και τον πατέρα Ιάκωβο στο Ιερό Βήμα και τους Κώστα Χατζηκωνσταντή, Γιάννη Χατζούδη πλαισιωμένους και με άλλους μαθητές στα αναλόγια να ψάλλουν το «Χριστός γεννάται».
Κατανυκτική η ατμόσφαιρα, το θυμίαμα ευωδιάζει και οι ψαλμοί δίνουν το αίσθημα της συμμετοχής του ανθρώπου στο θείο θαύμα που έχει τελεστεί στη φάτνη της Βηθλεέμ. Αυτή τη συμβολική φάτνη που είχαμε προετοιμάσει όλοι μαζί οι μαθητές την παραμονή στην αίθουσα τελετών της Σχολής και γύρω από αυτήν είχαμε ψάλει τροπάρια των Χριστουγέννων μπροστά στους καθηγητές και στο Σχολάρχη μας.
Η λειτουργία συνεχίζεται και οι χοροί ψάλλουν το «Μυστήριον ξένον», ενώ όλοι μας περιμένουμε τη στιγμή που θα προσέλθουμε να κοινωνήσουμε. Στη θέση του Κοινωνικού διαβάστηκε η Θεία Μετάληψη και τη στιγμή που ο Σχολάρχης μας ψάλλει «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε» όλοι κοινωνούμε των Αχράντων Μυστηρίων. Εχει τελειώσει η χριστουγεννιάτικη λειτουργία και κατευθυνόμαστε στους κοιτώνες μας, αφού προηγουμένως έχουμε ανταλλάξει «χρόνια πολλά» μεταξύ μας όλοι οι μαθητές της Σχολής.
Καθώς προχωρώ στους διαδρόμους της Σχολής, κάποια στιγμή ακούω δίπλα μου τη φωνή του ηγούμενου, μητροπολίτη Μοσχονησίων Απόστολου, που με επαναφέρει στην πραγματικότητα, να με ρωτά «Τι αναπολείς;».
Θυμάμαι την απάντηση που του έδωσα: «Αναπολώ τα Χριστούγεννα που κάναμε το 1969, αλλά ζω το σήμερα που είναι 2003».
Οκτώ άτομα...
Μόλις 8 άτομα συμμετείχαμε στη φετινή λειτουργία των Χριστουγέννων στη Σχολή μας και οι 5 ήταν μέλη της οικογένειάς μου, ενώ τα άλλα 3 ήταν γηγενείς Ρωμιοί κάτοικοι της Χάλκης. Η ατμόσφαιρα το ίδιο κατανυκτική, χωρίς όμως τον Σχολάρχη μας και τον επιμελητή μας που σήμερα βρίσκονται μαζί με όλους εκείνους που συνετέλεσαν να ιδρυθεί η Σχολή. Στο ιερό βήμα λειτούργησε ο ηγούμενος μαζί με έναν ιερέα, ενώ στο αναλόγιο μόνος βρισκόμουν εγώ, στη θέση των δεκάδων μαθητών που κάποτε έψαλλαν.
Στο τέλος, κοινωνήσαμε και αφού πήραμε το αντίδωρο και αλληλοευχηθήκαμε ο ένας τον άλλο, πήγαμε όλοι μαζί στο γραφείο του Μητροπολίτη Μοσχονησίων για να πιούμε το καθιερωμένο τσάι. Όταν στις 12.30 καθήσαμε στην τράπεζα για να φάμε, συνειδητοποιήσαμε ότι ήμαστε μόλις 11 άτομα σε αντίθεση με το 1969, που καθηγητές και μαθητές ξεπερνούσαμε τους 90. Ακολουθήσαμε πιστά το καθιερωμένο τυπικό της Σχολής μας. Ψάλλαμε το τροπάριο των Χριστουγέννων και καθίσαμε για να φάμε την πατροπαράδοτη σούπα και την «όρνιθα» με πατάτες που είχε ετοιμάσει ο Γιώργος, που είναι μάγειρας της Σχολής από το 1964. Ηταν όλα τόσο όμορφα, με τόση συναισθηματική φόρτιση που κάποιες στιγμές ή δεν μιλούσαμε ή συνομιλώντας με τον ηγούμενο θυμόμαστε τα μαθητικά μας χρόνια και τις στιγμές που ζήσαμε όλοι μαζί στη Σχολή. Θυμηθήκαμε τον Γιώργο Λαιμόπουλο, τον Λευτέρη Κερσένογλου, τον Βλάση Φάτσιο, τον Γιάννη Τσόρμαν, τον Δημήτριο Κομματά, τον Δημήτριο Καρά, τον Ειρηναίο Ιωαννίδη, τον Βασίλη Μυρτήρ, τον Πρόδρομο Πουσκιούλογλου, τον Βασίλη Καράμποντοζ, τον Μηνά Χριστίδη, τον Νίκο Χαρισιάδη και τόσους άλλους που σήμερα είναι αρχιερείς, επιστήμονες, επιχειρηματίες στην Πόλη, στην Ελλάδα και στα πέρατα της Οικουμένης.
Ήταν Χριστούγεννα του 2003. Όμορφα και απλά. Γεμάτα αναμνήσεις και συναισθήματα, αλλά και ευχές για ένα αύριο καλύτερο από το σήμερα. Όλοι μας αναμένουμε ότι η Τουρκία κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα και όχι μόνο θα εναρμονιστεί με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, αλλά θα συναισθανθεί την ανάγκη του εκδημοκρατισμού και θα επιτρέψει την επαναλειτουργία της Σχολής, που αντιδημοκρατικά και κατά παράβαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και άρθρων της Συνθήκης της Λωζάννης, συνεχίζει να απαγορεύει τη λειτουργία της.
ΣΥΜΕΩΝ ΣΟΛΤΑΡΙΔΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/12/2003

Μυστήριο ανέκφραστης οικονομίας - Άγιος Συμεών νέος θεολόγος


Επειδή ο Λόγος του Θεού μια φορά σαρκώθηκε από την Παρθένο και γεννήθηκε από αυτήν σωματικά, ανέκφραστα και υπέρ λόγον και δεν είναι δυνατόν να σαρκωθεί πάλι ή να γεννηθεί σωματικά από τον καθένα από μας, τι προνοεί; Μας μεταδίδει για τροφή εκείνη την άχραντη σάρκα που προσέλαβε από την πανάχραντη Θεοτόκο, κατά την σωματική του γέννηση. Αν την μεταλαμβάνουμε άξια, έχουμε μέσα μας όλον τον σαρκωθέντα Θεό και Κύριό μας Ιησού Χριστό, αυτόν τον Υιό του Θεού και Υιό της Παρθένου τον καθήμενο στα δεξιά του Θεού, ο οποίος λέει: «εκείνος που τρώγει την σάρκα μου και πίνει το αίμα μου μένει μέσα μου και εγώ μέσα του» (κατά Ιωάννη 6:56), χωρίς όμως να προέρχεται ή να γεννιέται σωματικά από εμάς, αλλά ούτε και να μας αποχωρίζεται ποτέ. Διότι εμείς δεν τον αισθανόμαστε σαν σάρκα, αν και βρίσκεται μέσα μας όπως ακριβώς ένα βρέφος, αλλά υπάρχει ασωμάτως σε σώμα, αναμιγνυόμενος ανέκφραστα με την φύση μας και την ουσία μας και θεοποιώντας μας, επειδή γίναμε σύσσωμοι και μ’ αυτόν δηλαδή σάρκα από την σάρκα του και οστούν από τα οστά του. Αυτό είναι το μεγαλύτερο και φρικτότερο μυστήριο της ανέκφραστης οικονομίας και συγκαταβάσεως του, που δίσταζα να το γράψω και έτρεμα να το επιχειρήσω.
Άγιος Συμεών νέος Θεολόγος

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Ο Θεός έγινε άνθρωπος - Μέγας Αθανάσιος



Ο Θεός

έγινε

άνθρωπος


για να κάνει

τον άνθρωπο

Θεό

Μέγας Αθανάσιος

Ευχές......

Ας προστρέξουμε με πίστη σ’ Εκείνον που ενανθρώπησε για να θεωθούμε, που έλαβε μορφή δούλου για να μας οδηγήσει στην αληθινή ελευθερία, που γεννήθηκε σε στενόχωρο και πτωχό σπήλαιο για να μας ανυψώσει στην ευρυχωρία και στον πλούτο της Θείας αγάπης.
Θερμές εγκάρδιες ευχές για πανευφρόσυνα Χριστούγεννα.

Εκ της Παρθένου ετέχθη ο Κύριος.


Επεσκέψατο ημάς, εξ ύψους ο Σωτήρ ημών, ανατολή ανατολών και οι εν σκότει και σκιά, εύρομεν την αλήθειαν και γαρ εκ της Παρθένου ετέχθη ο Κύριος.

Ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος - Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός


Ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, για να χαρίσει πάλι στον άνθρωπο εκείνο για το οποίο τον εδημιούργησε. Τον έπλασε σύμφωνα με την δική Του εικόνα και τον προόρισε να του μοιάσει, δηλαδή να είναι όπως και ο Δημιουργός Του, τελείως ενάρετος, όσο αυτό ήταν κατορθωτό στην ανθρώπινη φύση. Εδημιούργησε λοιπόν ο Θεός τον άνθρωπο σε πλήρη κοινωνία μαζί του.
Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Χριστούγεννα - Στέφανος Μπολέτσης


Χριστούγεννα! Στον ουρανό λάμπει τ' αστέρι,
απ' όλα τ' αστέρια πιο λαμπρό,
τ' άστρο που μια φορά κι έναν καιρό
σκόρπισε φως σ' όλη τη γη, κι όλα τα μέρη.
Γιορτή χαράς απόψε! Αντηχούνε
χρυσές καμπάνες μες στα χιόνια των καιρών,
γλυκά μηνύματα πατρίδων φωτερών...
ρόδα και κρίνα στις πιστές καρδιές ανθούνε.
Χριστούγεννα. Στον ουρανό λάμπει τ' αστέρι,
τ' άστρο των μάγων λάμπει στις ψυχές.
Θεέ μου, οι ψυχές, ας γίνουν φάτνες ταπεινές,
φως ο Χριστός κι αγάπη να μας φέρει.
Ας λάμπουν ήλιοι μέσα στους χειμώνες,
να διώξουνε τα νέφη του βοριά.
Κι ας έρθει Απρίλης μέσα στα χιόνια τα βαριά,
κήποι ν ανθήσουν κει που πέρασαν κυκλώνες.

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ - π. Βόρις Μπομπρίνσκου


Ο ερχομός του Ιησού, του Υιού του Θεού, στη γή έχει κάτι το μυστικό. Πραγματικά, ο Υιός διασχίζει τους ουρανούς που αποτελούν το σύμβολο της απεραντοσύνης, της υπερβατικότητας, της παντοδυναμίας, του μεγαλείου και του απροσίτου που έχει ο Θεός. Ο Θεός κατοικεί στους ουρανούς, κι εμείς προσευχόμαστε μαζί με τον Ιησού: "Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς...". Είναι όμως υπεράνω των ουρανών. Οι ουρανοί είναι σαν ένα εμπόδιο ανάμεσα στο Θεό και σε μας. Αυτό το εμπόδιο υπερβαίνεται σήμερα, μ΄ ένα τρόπο μυστικό. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται την κάθοδο του Θεού στη γη. Ούτε οι Άγγελοι, που πρώτοι μαθαίνουν και αινούν χαρμόσυνα το Θεό: "Δόξα εν υψίστοις Θεώ...".Γι΄αυτούς ο Θεός είναι στα ύψη του ουρανού, ψηλότερα απ΄ όσο μπορεί κανείς να φανταστεί, πέρα από κάθε λογική. Διασχίζει λοιπόν τους ουρανούς, διασχίζει τον κόσμο των αγγελικών δυνάμεων, χωρίς αυτές να το καταλάβουν, και φτάνει μέχρις εμάς, με μια μυστηριώδη γέννηση, που αγνοούν οι πάντες. Βρίσκεται στη γη μας και κανείς δεν το ξέρει, μέχρι τη στιγμή που οι άγγελοι το αναγγέλουν στους βοσκούς, μέχρι τη στιγμή που οι μάγοι έρχονται να Τον προσκυνήσουν. Ακόμη και η Μαρία και ο Ιωσήφ σιγά σιγά μαθαίνουν να γνωρίζουν το μυστικό της ταυτότητας του νεογέννητου.

Ο σκοπός της ενσάρκου οικονομίας - Άγιος Συμεών νέος Θεολόγος


Ποιος είναι ο σκοπός της ενσάρκου οικονομίας; Ποιος άλλος παρά να κάνει εμάς να μετέχουμε στα δικά Του, μετέχοντας πρώτος Εκείνος στα δικά μας. Ήταν Υιός του Θεού και έγινε Υιός του ανθρώπου, για να κάνει εμάς τους ανθρώπους υιούς του Θεού, υψώνοντας το γένος μας κατά χάριν σε εκείνο που είναι Εκείνος κατά φύσιν.

Άγιος Συμεών νέος Θεολόγος