Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Νυχτερινή περιπέτεια - Στάχυς



Νυχτερινή περιπέτεια


Βράδιασε…
Η βροχή συνεχίζει να πέφτει απαλά, μόλις π’ ακούγεται.
Στο σπίτι τα φώτα όλα σβηστά,
οι γκρίζες κουρτίνες τραβηγμένες,
πιο μαύρο το σκοτάδι χρωματίζουν.
Στο καντήλι η φλόγα τρεμοσβήνει.
Το σπίτι αυτό πεθαίνει.
Πνίγομαι.
Θέλω να βγω, να μυρίσω αέρα.

Ανοίγω την πόρτα
και πετάγομαι έξω τρέχοντας, με τα χέρια ανοικτά.
Βρέχομαι, μα δεν με νοιάζει.
Σε βλέπω, με κοιτάς με μάτια που κλαίνε συμπόνια.
«Που πάει ο τρελός», θα σκέφτεσαι.
Μια γειτόνισσα, στο ρημαγμένο μπαλκόνι της
μαλώνει με την ερημιά.
Γκρινιάζει για τους κλέφτες που δεν ήρθαν.
Κι ούτε θα’ ρθουν ποτέ.
Δεν της το λέω,
την αφήνω να ελπίζει.

Έχω γίνει μούσκεμα.
Ο νοτισμένος αέρας μου κάνει καλό,
σαν κάπως να συνήλθα.
Μια καμπάνα στο βάθος ακούγεται αμυδρά.
Σημαίνει τα χρόνια που περνούν,
συνοδεύοντας την μοναξιά.

Πήρε και ξημερώνει.
Στο σπίτι πίσω γυρνώ
με βρόχινο αέρα στα πνευμόνια μου.
Τις κουρτίνες στο πλάι τραβώ,
με φρέσκο λάδι το καντήλι γεμίζω.
Η φλόγα ζωηρεύει.
Το σπίτι αυτό δεν πέθανε ακόμα,
δεν είναι για νεκρούς.
Αυτοί αναπαύονται, προς το παρόν, αλλού.

Στάχυς

11 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τι να γράψω;
Είσαι φτασμένος!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Είσαι πραγματικά άπαιχτος!Και σε αυτό μου άρεσες παρα πολύ.

Ανώνυμος είπε...

Υπέροχες εικόνες.
Ελπιδοφόρο τέλος.
Αυτή την φορά μαζί με το ποίημα ζωγράφισες.

Ανώνυμος είπε...

Σε συγχαίρω από καρδιάς και γι' αυτό το ποίημά σου.
Η δύναμη της γραφής σου κυριολεκτικά "καθηλώνει"!

Ανώνυμος είπε...

Ειλικρινά, απ' αρχής μέχρι τέλους το κείμενο με καταπλήσσει και από αισθητικής και από νοηματικής άποψης!
Όσο περισσότερο διαβάζω το ποίημα, τόσο περισσότερο μου αρέσει και... αγγίζει την ψυχή μου...

Ανώνυμος είπε...

Είσαι παρα μα παρα πολύ καλός και σε αυτό το ποιήμα που είναι πιο ελευθερο.Πραγματικά με μάγεψε...Έκανα μαζί με τον ήρωά σου αυτή την υπέροχη βόλτα....Στάχυ, πραγματικά είσαι εξαιρετικός στον τρόπο γραφής σου!

Ανώνυμος είπε...

Δεν θα πω τίποτε άλλο, παρα μόνο.....υ π έ ρ ο χ ο!

Ανώνυμος είπε...

Χαίρομαι που ο ιστολόγος καθυστέρησε να βάλει τις επόμενες αναρτήσεις.Ένα τέτοιο ποιήμα χαίρεται κανείς να το διαβάζει πολλές φορές!Συγχαρητήρια Στάχυ, όποιος και αν είσαι(αν και θα ήθελα να γνωρίζω το πραγματικό σου όνομα).

Ανώνυμος είπε...

Δεν θα σταθώ στο τεχνικό μέρος του ποιήματος διότι δεν ξέρω από ποίηση. Ίσως ο Αλεξανρεύς θα μπορούσε να μας βοηθήσει καλύτερα στο θέμα αυτό.
Όμως δεν θα κρύψω πως διαβάζοντάς το πάλι και πάλι ανακάλυψα πως κάθε φορά αποκαλύπτονταν σε μένα νέα πράγματα, νέες σκέψεις, νέα συναισθήματα. Και μόνο για αυτό θα χαρακτήριζα το ποίημα αυτό του Στάχυ εξαιρετικό και τον ευχαριστώ πολύ.
Καλή συνέχεια στο γράψιμο και στον προσωπικό σας αγώνα.

Ανώνυμος είπε...

Ασυνήθιστη περιπέτεια. Βέβαια μερικές φορές φθάνω και εγώ στα άκρα μου. Μπορεί να βγω να με κάνει να ισορροπήσω. Μου άρεσε!!!!

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ. Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΟΥ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΜΑς ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙς.