ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
Σπεύδω -φίλε και αγαπητέ μου κ, Αναστάσιε- ως κατά
ένα τρόπο αναμειχθείς στο θέμα και στέλνω πρωτότυπο κείμενο, απλό σε
γενικές γραμμές, παρά ταύτα με ερμηνευτικές παρεμβολές. Από τα πιο παλιά, και
πολύ γνωστό Απόσπασμα
από την Α΄
Απολογία-65/67- του Αγίου Ιουστίνου του
φιλόσοφου και Μάρτυρα,
100-165 μΧ. όπου
φαίνεται καθαρά, από όσους
έχουν μάτια καθαρά,
αν και πώς
γινόταν η Κυριακάτικη Λειτουργία
παλιά, πολύ παλιά.
Αν, δηλαδή, ήταν περιορισμένος σε σιωπή ή μετείχε άμεσα
και εις επήκοον και ο λαός του Θεού- «Έπειτα ἀνιστάμεθα κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς
πέμπομεν», «Καὶ ὁ λαὸς ἐπευφημεῖ λέγων τὸ «᾿Αμήν».
«Καὶ τῇ
τοῦ ἡλίου λεγομένῃ
ἡμέρᾳ-Sunday-Αγγλικά,
Sonntag-Γερμανικά μέχρι σήμερα,
Κυριακή για μας-πάντων κατὰ
πόλεις ἢ ἀγροὺς μενόντων-όσοι
μένουν στις πόλεις
ή στα χωριά- ἐπὶ
τὸ αὐτὸ συνέλευσις γίνεται-Εκκλησιάζονται. Καὶ τὰ ἀπομνημονεύματα τῶν ἀποστόλων-Απόστολος-Ευαγγέλιο-ἢ τὰ
συγγράμματα τῶν προφητῶν ἀναγινώσκεται, μέχρις ἐγχωρεῖ-όσο
χρόνο χρειάζεται.
Εἶτα παυσαμένου τοῦ ἀναγινώσκοντος ὁ προεστὼς διὰ λόγου τὴν νουθεσίαν καὶ πρόκλησιν τῆς τῶν καλῶν τούτων μιμήσεως ποιεῖται-ο ιερέας κάνει κήρυγμα. Έπειτα ἀνιστάμεθα κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς πέμπομεν·-ο ιερέας και όλο το εκκλησίασμα προσεύχεται, δεν υπάρχουν ακόμα συγκροτημένοι ύμνοι.
Καί, ὡς προέφημεν,
παυσαμένων ἡμῶν τῆς εὐχῆς ἄρτος προσφέρεται καὶ οἶνος καὶ ὕδωρ, καὶ ὁ προεστὼς
εὐχὰς ὁμοίως καὶ εὐχαριστίας, ὅση δύναμις αὐτῷ αναπέμπει-και εδώ οι
ευχές του ιερέα είναι όποιες και όσες
μπορεί, αργότερα οι
επίσκοποι έθεσαν στη
διάθεσή τους κοινό κείμενο, και πάντα ταύτα τον 4ο και 5ο
αιώνα αντικαταστάσθηκαν από Λειτουργία Χρυσοστόμου, Βασιλείου, και άλλες π΄χ,
Αμβροσίου στη Δύση κλπ. Καὶ ὁ λαὸς ἐπευφημεῖ λέγων τὸ «᾿Αμήν»,-που
σημαίνει γένοιτο ή μακάρι να
γίνει, ήτοι σημειώνω
για τους μονολιθικούς και στενοκέφαλους στο πιο κρίσιμο σημείο, καθαγιασμός,
και η υπογραφή του από τον παρόντα λαό του Θεού.
Καὶ ἡ διάδοσις καὶ ἡ μετάληψις ἀπὸ τῶν εὐχαριστηθέντων
ἑκάστῳ γίνεται, καὶ τοῖς οὐ παροῦσι-απόντες- διὰ τῶν διακόνων πέμπεται-Θεία
Κοινωνία.
Πάμε
τώρα και στη Λειτουργία μετά
τη Λειτουργία, τη Λειτουργία- κοινωνία της Αγάπης. «Οἱ εὐποροῦντες δὲ καὶ βουλόμενοι κατὰ προαίρεσιν
ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ
ὃ βούλεται δίδωσι,
καὶ τὸ συλλεγόμενον παρὰ
τῷ προεστῶτι ἀποτίθεται-στον ιερέα-
καὶ αὐτὸς ἐπικουρεῖ ὀρφανοῖς τε
καὶ χήραις, καὶ τοῖς διὰ νόσον ἢ δι' ἄλλην αἰτίαν λειπομένοις, καὶ
τοῖς ἐν δεσμοῖς
οὖσι-φυλακισμένοι- καὶ τοῖς παρεπιδήμοις οὖσι ξένοις, καὶ ἁπλῶς πᾶσι
τοῖς ἐν χρείᾳ οὖσι κηδεμὼν- συμπαραστάτης-γίνεται.
Αθανάσιος Κοτταδάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου