Κήρυγμα επί της τελευταίας κρίσης (Ματθαίον 25:31-46) - Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Κλεόπα Σουηδίας

Κήρυγμα επί της τελευταίας κρίσης (Ματθαίον 25:31-46)

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Κλεόπα Σουηδίας

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ,

Σήμερα, αναλογιζόμαστε ένα από τα πιο βαθιά χωρίσματα του Ιερού Ευαγγελίου, την παραβολή της τελευταίας κρίσης· ένα όραμα, όπου ο Χριστός, καθισμένος στον ένδοξο θρόνο Του, χωρίζει τους δίκαιους από τους αμαρτωλούς, καθώς ο ποιμένας χωρίζει τα πρόβατα από τα κατσίκια. Αυτή τη στιγμή, όλα τα έθνη θα συγκεντρωθούν ενώπιόν Του, και θα κρίνει τον καθένα σύμφωνα με τις πράξεις του.

Το αξιοσημείωτο σε αυτό το απόσπασμα είναι ότι η κρίση δεν βασίζεται σε θεολογικές γνώσεις, τελετουργικές πρακτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αντ' αυτού, ο Χριστός κρίνει τον καθένα ανάλογα με τις πράξεις του - τον τρόπο που φέρθηκε στους άλλους στη ζωή του.

Ο κατάλογος των πράξεων μας δείχνει τον δρόμο της χριστιανικής αγάπης και ελέους. Δεν είναι απλώς μια θεωρητική αγάπη, αλλά μια πρακτική, συγκεκριμένη και ριζωμένη στις ανάγκες των άλλων.

Πράξεις φιλανθρωπίας -η τροφή των πεινασμένων, η υποδοχή του ξένου, η φροντίδα των αρρώστων - είναι ουσιαστικές εκφράσεις της πίστης μας.

Σωτηρία είναι να γίνεις σαν τον Χριστό, που ήρθε στον κόσμο όχι για να υπηρετηθεί, αλλά για να υπηρετήσει.

Οι δίκαιοι, που ανταποκρίνονται στην πρόσκληση του Χριστού, είναι εκείνοι που, μέσω πράξεων ελέους, αποκαλύπτουν την αγάπη του Θεού στην καθημερινότητά τους.

Ο Χριστός λέει: «στο βαθμό που το έκανες σε ένα από τα λιγότερο από αυτά αδέλφια Μου, το έκανες σε Μένα». Εδώ, βλέπουμε ότι κάθε πράξη καλοσύνης, κάθε θυσία που γίνεται για τους άλλους, είναι μια συνάντηση με τον ίδιο τον Χριστό.

Υπάρχει και προειδοποίηση για όσους είναι αδιάφοροι. Η κρίση τους αντανακλά την αλήθεια μιας ζωής που έζησε χωρίς να βλέπει τον Χριστό στα πρόσωπα όσων έχουν ανάγκη.

Υπενθυμίζουμε ότι η εντολή του Χριστού είναι ξεκάθαρη: «Αγάπα τον πλησίον σου ως τον εαυτό σου. "

Το μήνυμα της Τελευταίας Κρίσης μας καλεί σε μια ζωή ενεργού ελέους. Μας προκαλεί να εξετάσουμε τις καρδιές μας και να ρωτήσουμε: Πώς ζούμε την πίστη μας; Υπηρετούμε τον Χριστό υπηρετώντας τους γύρω μας, ή κάνουμε τα στραβά μάτια στα δεινά τους;

Η σωτηρία δεν είναι μια παθητική διαδικασία, αλλά ένας ενεργός μετασχηματισμός. Καλούμαστε να μεγαλώσουμε μέσα στις αρετές, να κάνουμε τη ζωή μας μια αντανάκλαση της αγάπης του Χριστού.

Μέσα από την πρακτική της φιλοξενίας και της συμπόνιας μιμούμαστε τον Χριστό.

Η Τελευταία Κρίση δεν είναι απλώς ένα μελλοντικό γεγονός προς φόβο, αλλά μια συνεχής έκκληση για εμάς να ζούμε τις ζωές μας με αγάπη και υπηρεσία ο ένας στον άλλον.

Μακάρι να ζούμε την κάθε μέρα με έναν τρόπο που να αντανακλά την αγάπη του Θεού και να μας προετοιμάζει για την αιώνια χαρά της βασιλείας Του. Αμήν!