Ημέρα μνήμης του ήρωα της ΕΟΚΑ 1955-59 Γρηγόρη Αυξεντίου,

Ημέρα μνήμης του ήρωα της ΕΟΚΑ 1955-59 

Γρηγόρη Αυξεντίου,

του Σταυραετού του Μαχαιρά (3 Μαρτίου 1957)

«Αρκετά δίδαξα μέχρι τώρα στα παλληκάρια μου, πώς να κρατάνε τα όπλα και να πολεμούν. Καιρός είναι να τους δείξω και πώς να πεθαίνουν»!

3 Μαρτίου 1957, ημέρα μνήμης του Ήρωα της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου. Ημέρα, κατά την οποία, οι πάνοπλοι Άγγλοι στρατιώτες, περικύκλωσαν το κρησφύγετο του Υπαρχηγού της ΕΟΚΑ παρά την Μονή Μαχαιρά και έριξαν μέσα σε αυτό βενζίνη και χειροβομβίδα, με αποτέλεσμα να πέσει μόνος μαχόμενος ο Σταυραετός του Μαχαιρά. 

Ο Ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου τάφηκε την επομένη, 4 Μαρτίου, στις Κεντρικές Φυλακές, στα Φυλακισμένα Μνήματα.

Ο Κύριος της Δικαιοσύνης Χριστός, να δώσει, ώστε, η άγια και ευλογημένη ημέρα της εθνικής λυτρώσεως, της λυτρώσεως των εθνικών παθών του Κυπριακού Ελληνισμού, η ημέρα της ανεκλάλητης χαράς των κυπριακών ελευθερίων, να μην αργήσει.  

Στην ποταπή επίσημη ανακοίνωση τους οι Άγγλοι αποικιοκράτες, μετέδωσαν την είδηση του αποτρόπαιου εγκλήματος των βρετανικών στρατευμάτων με το παρακάτω ιταμό κείμενο:
«Δυνάμεις ασφαλείας, ενεργούσαι κατόπιν πληροφοριών, εφόνευσαν σήμερον την μεσημβρίαν εις περιοχήν παρά την Μονήν Μαχαιρά, τον επικηρυγμένον διά ποσού πέντε χιλιάδων λιρών, γνωστόν ως Υπαρχηγόν της ΕΟΚΑ και πρώην αξιωματικόν του Ελληνικού Στρατού, τρομοκράτην Γρηγόριον Αυξεντίου και συνέλαβαν τέσσαρας άλλους τρομοκράτας, οι οποίοι ευρίσκοντο μετ’ αυτού εντός ορεινού κρησφυγέτου.
Ο φονευθείς τρομοκράτης, εις μίαν εκδήλωσιν απελπισίας και απογνώσεως, ηρνήθη να εξέλθει του κρησφυγέτου του, και να παραδοθεί, προετίμησε δε αντάξιον της δειλίας και της ανανδρείας του θάνατον, όταν αι δυνάμεις ασφαλείας επετέθησαν κατά του οχυρού του, διά να τον συλλάβουν.
Η Αυτού Εξοχότης, ο κυβερνήτης, ενδέχεται να μεταβή (πήγε) εις την Μονήν Μαχαιρά, διά να συγχαρή αυτοπροσώπως τα στρατεύματα», λέγε τους αδίστακτους δολοφόνους.

Έχω την τιμή και την ευλογία πολλές φορές να πάω ως προσκυνητής στον ηρωικό αυτό τόπο, και αντηχούν μέσα μου αυτά που έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος στον «Αποχαιρετισμό» του, στον υποθετικό μονόλογο του με τον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου. «…Ποτέ δεν θα μπορούσα να πιστέψω πως η στενότητα μιας σπηλιάς μπορούσε να έχει τόση ευρυχωρία, μπορούσε να χωρέσει την πατρίδα με τις ελιές της, τ’ ακρογιάλια της, τα βάσανά της….».

Ας παραμείνει στον Ελληνισμό η  φλόγα του αγώνα, μέχρι την τελική δικαίωση της επανένωσης του Νησιού, ώστε να καταφέρουμε να αποδειχθούμε αντάξιοι της ιστορίας, αντάξιοι της θυσίας του Αυξεντίου και όλων των Αγωνιστών για την Ελευθερία της Κύπρου μας. 

Αιωνία η μνήμη του « […] πούμαθε στη Μεγάλη Σχολή του Αγώνα τόσα μόνο γράμματα όσα να φτιάχνουν τη λέξη Ελευθερία […]».

Ζήτω το Έθνος

Α.Κ.Κ.