Πέρα από τις θεολογικές, φιλοσοφικές, αισθητικές
παρατηρήσεις, στο τέλος της ημέρας ...γίνεται ταμείο!
α) Τα νεκροταφεία (κοιμητήρια στην εκκλησιαστική
γλώσσα) ανήκουν στις κοινότητες και τους Δήμους. Η αγορά, ενοικίαση ή δωρεάν
παραχώρηση (στις επαρχίες και τα χωριά είναι σύνηθες), καθώς και η επίβλεψη και
φροντίδα του χώρου ανήκει στις δημοτικές υπηρεσίες.
β) Η εξόδιος ακολουθία στο Ναό είναι ΔΩΡΕΆΝ, όπως κι όλες οι εκκλησιαστικές ακολουθίες και τα μυστήρια. Συνήθως, όλοι οι παρευρισκόμενοι ανάβουν ένα κεράκι και κάποιοι (στενοί συγγενείς και φίλοι) κάποιες φορές κάνουν δωρεές στη μνήμη του κεκοιμημένου. Συνήθως, οι δωρεές είναι για τις ανάγκες του Ναού ή για την πολύπλευρη προσφορά της ενορίας. Δεν είναι υποχρεωτικό και δεν γίνεται πάντα.
Τώρα, αν μού πείτε ότι στον τάδε ναό ο παπάς έχει ταρίφα και (κυνικά κι αθεολόγητα) ζητάει τόσα, θα γράψω αυτό που λέω χρόνια κι εδώ, και στις παρέες μου και στο σχολείο: αρνηθείτε το και βάλτε μπροστά τη θεολογία και την κατηγορηματική, συνοδική άρνηση και καταδίκη της σιμωνίας από τους Πατέρες της Εκκλησίας.
γ) Τι γίνεται όμως με την ιδιωτική επιχείρηση
"Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας";
Ζήτησα τη βοήθεια του Chatgpt.
Με βάση τα νούμερα παρακάτω, υπολογίστε πόσους
ανθρώπους πρέπει να καίει ετησίως ο επιχειρηματίας για να βγαίνουν μόνο τα
λειτουργικά έξοδα! Τώρα η αποτέφρωση κοστίζει 600 ευρώ (συν τα έξοδα του
γραφείου τελετών).
Έτσι εξηγούνται οι διαφημίσεις, οι προκλητικές
συνεντεύξεις του για να την πει στην Εκκλησία, που τού "κόβει"
πελάτες.
Εγώ κοιτάζω να ξεμπερδέψω με αυτόν που πέθανε και κάποιος άλλος (και λογικό είναι) κοιτάζει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης...
Παναγιώτης
Ασημακόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου