Ούτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Ταράσιος εδογμάτισε την των αγίων εικόνων προσκύνησιν, η οποία εκινδύνευε να αθετηθή παντελώς και να σηκωθή από την του Χριστού Εκκλησίαν. Δια συνεργείας γαρ αυτού συνεκροτήθη η αγία και Οικουμενική Εβδόμη Σύνοδος εν έτει ψπγ’ [783], επί Κωνσταντίνου και Ειρήνης της μητρός αυτού. Δια μέσου δε πάλιν της Συνόδου ταύτης, εγύρισαν οι των Ρωμαίων βασιλείς εις τας σεπτάς παραδόσεις των Αγίων και πανευφήμων Αποστόλων, και των προτέρων αγίων και Οικουμενικών Συνόδων, και η αγία του Χριστού Εκκλησία ηνώθη με τα Πατριαρχεία. Ζήσας λοιπόν ούτος ευσεβώς, έγινε τίμιος και σεβάσμιος κοντά εις τους ανωτέρω βασιλείς. Έκτισε δε και ιερόν Μοναστήριον εις το πέραν μέρος του στενού της Κωνσταντινουπόλεως, και εσυνάθροισεν εις αυτό πλήθος Μοναχών. Ηλέησε δε και τους πτωχούς, και καλώς εκυβέρνησε την Εκκλησίαν του Θεού εικοσιδύω χρόνους, ή κατ’ άλλους εικοσιένα και μήνας δύω. Και ούτως εν ειρήνη εκοιμήθη, και ενταφιάσθη εις το ανωτέρω Μοναστήριον, οπού ο ίδιος έκτισε. Κατά δε τον χαρακτήρα του σώματος, ήτον όμοιος με τον Θεολόγον Γρηγόριον. Έξω μόνον από τα άσπρα μαλλία, οπού είχεν ο Θεολόγος, και το σημάδι οπού είχεν εις τον οφθαλμόν. Τελείται δε η αυτού Σύναξις εν τη αγιωτάτη Μεγάλη Εκκλησία.
Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου