Αναχώρησε για το Ουράνιο Θυσιαστήριο
ο π. Νικόλαος Ε. Μήτσος
που μας κρατούσε συντροφιά, και μας δίδασκε με τα
μηνύματα-στίχους, όπως το παρακάτω που διάλεξα ως αποχαιρετισμό
Η χαρά είναι υγεία,
Την χαρά αυτή και την ευτυχία, μετέφερε στην ζωή
του ο π. Νικόλαος ως τα γηρατειά του, ήταν απλός και συνάμα αρχοντικός στην
ψυχή και στην καρδιά. Άρχοντας ως άνθρωπος με εσωτερική ευγένεια, λεπτότητα και
αξιοπρέπεια που ενέπνεε σεβασμό.
Ένας ιερέας προσηνής, γλυκομίλητος, φιλικός, με μια έμφυτη ευγένεια, αγαπητός, πάντα κοντά στους αδύνατους. Αθόρυβος και πάντα σεμνός, χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν σε όλο του τον βίο, ασκούσε το ποιμαντικό έργο του ακατάπαυστα, μέχρι που αποσύρθηκε από τον ενεργό εκκλησιαστικό βίο, από το χωριό "Κτιστάδες" των Τζουμέρκων που είναι χτισμένο σε υψόμετρο 720 μ. του νομού Άρτας, πορευμένος στην Αθήνα κοντά στα παιδιά του, διότι τα προβλήματα υγείας τον είχαν κλονίσει.
Αξιόλογος άνθρωπος, εξαίρετος ιερέας, άριστος οικογενειάρχης!!!!!
Ας είναι αιωνία η μνήμη του, οι ευλογίες του να μας συντροφεύουν.
Στην Πρεσβυτέρα και τα παιδιά του εύχομαι την εξ ύψους δύναμη και παρηγοριά.
Αναστάσιος Κωστόπουλος
Αγαπημένε μου φίλε Στάθη, έχασες προσωρινά τον καλό και στοργικό σου πατέρα. Να σου δίνει ο Θεός δύναμη και κουράγιο και να σε παρηγορήσει όπως Αυτός μόνο ξέρει.. Να ζεις και να τον θυμάσαι. Α.Κ.Κ.
3 σχόλια:
Μια φωτογραφία να δούμε τον πάτερ.
Αιωνία η μνήμη του.
Να έχουμε όλοι την ευχή του.
Ένα αγιασμένο ράσο, φάρος φωτεινός, ελπίδα και στήριγμα, παρηγοριά κι ελπίδα στους δύσκολους καιρούς μας. Είθε να βρει συνεχιστές και μιμητες!
Ο παπά Νικόλας ήταν παπάς "παλιάς κοπής".
Από εκείνους που ήθελες να τους φιλήσεις το χέρι για να πάρεις χάρη! Από εκείνους που δεν έβγαιναν από το σπίτι χωρίς εξώρασο, που και στο καφενείο να πήγαινε θα τον έβλεπες με το καλυμμαύχι του, που έφευγε νύχτα και με βροχή για να λειτουργήσει στα εξωκκλήσια των Τζουμέρκων, που δεν φοβήθηκε κανέναν παρά μόνο τον Θεό, που αγάπησε τα χωριουδάκια που διακόνησε σαν παιδιά του, που τον έβλεπες να λειτουργεί σαν λαμπάδα, χωρίς να ακουμπά την αγία Τράπεζα την ώρα της Λατρείας για να στηριχτεί αλλά μόνο για να τελεί τα φρικτά μυστήρια, που ετοιμαζόταν χρόνια για την ώρα της αναχώρησης στον ουρανό, λες και θα πήγαινε σε πανηγύρι, που είχε ετοιμάσει από ετών την βαλίτσα με τα άμφια και τα ρούχα της αναχώρησής του για το μεγάλο ταξίδι στην ουράνια πατρίδα!
Κι όλα αυτά δεν τα έμαθε στα πανεπιστήμια του κόσμου, καθότι ολίγων γραμμάτων, μα τα έμαθε κοντά σε αγίους επισκόπους και παλαιούς παπάδες που αξιώθηκε να μαθητεύσει.
Τέτοιος παπάς ήταν!
Πόσους τέτοιους παπάδες έχουμε αδέρφια μου; Όλίγους; Ουδέ ολίγους...
Μην χάνουμε όμως την ελπίδα μας γιατί ευλογημένα παιδιά και άξια που μπαίνουν στο ράσο έχουμε πολλά! Αλλά που μαθητεύουν και τί μαθαίνουν...
Την ευχή του και τις πρεσβείες του να έχουμε όλοι μας και μάλιστα η παπαδιά του, τα παιδιά του, οι νύφες του και τα εγγόνια του!
Δημοσίευση σχολίου