Μνήμη του Αγίου Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων (18 Μαρτίου)

 Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, ο οποίος καταγόταν από την Παλαιστίνη και έζησε στα Ιεροσόλυμα τον 4ο αιώνα. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και ακολούθως αναδείχθηκε Επίσκοπος σε διαδοχή του Μαξίμου του Γ’.
Με τις περίφημες Κατηχήσεις του, αναδείχθηκε υπερασπιστής των Αποφάσεων και του Όρου Πίστεως της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συγκροτήθηκε πριν 1700 έτη, το 325 στη Νίκαια της Βιθυνίας.
Εξορίσθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας όπου έγινε δεκτός από τον Επίσκοπο Σιλβανό. Επέστρεψε στην έδρα του, όπως και οι λοιποί εξόριστοι Επίσκοποι, το έτος 361 μ.Χ., επί Ιουλιανού του Παραβάτη, ο οποίος, θέλοντας να έχει κοντά του όλους τους εχθρούς του αυτοκράτορα Κωνστάντιου, ανακάλεσε τους εξόριστους Αρχιερείς. Ο Κύριλλος αισθανόταν την ανάγκη να επιδοθεί στη διαποίμανση του ποιμνίου του, εξαγοραζόμενος τον καιρόν, μη επηρεαζόμενος από τις πολιτικοκοινωνικές εναλλαγές, αφού ο παρόν βίος είναι ευμετάβλητα.
Εξορίσθηκε και πάλι επί Ουάλη (364 – 378 μ.Χ.) για ένδεκα έτη. Επανήλθε στα Ιεροσόλυμα μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα. Ο Άγιος Κύριλλος κοιμήθηκε ειρηνικά το έτος 387 μ.Χ.
Το κύριο συγγραφικό του έργο είναι οι 23 Κατηχήσεις, οι οποίες εκφωνήθηκαν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της Διακαινησίμου εβδομάδας. Στόχευαν στην εισαγωγή των Κατηχουμένων στις θεμελιώδεις πτυχές της διδασκαλίας της χριστιανικής πίστεως και τον ηθικό βίο των Χριστιανών, καθώς και στην ανάλυση των Μυστηρίων της Εκκλησίας στους νεοβαπτισθέντες.
Οι Κατηχήσεις αποτελούν έκτυπη αναπαράσταση αυτής της ίδιας της Αποστολικής Τελετουργικής Παραδόσεως.
Με τη σταυρική χαρμολύπη της Αγίας Τεσσαρακοστής, με προσευχή, νηστεία, ελεημοσύνη, μελέτη της Αγίας Γραφής συμμετέχουμε συνειδητά στις Ακολουθίες και κατεξοχήν στη συμμετοχή στη Μετάληψη των Αχράντων Μυστηρίων.
Τετάρτη της Δ΄ Εβδομάδας των Νηστειών, τελείται το πρωί η Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων και το εσπέρας το Μέγα Απόδειπνο.
Η ευχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, «Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας και αργολογίας μή μοι δως. …», περιλαμβάνει με ρεαλισμό την αποτίμηση της κατάστασης του ανθρώπου με τον Θεό και τον συνάνθρωπό μας.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου