Η Ιουδαϊκή εορτή του Πουρίμ (Purim) (2-3 Μαρτίου 2026) - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Ιουδαϊκή εορτή του Πουρίμ (Purim) (2-3 Μαρτίου 2026)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το Πουρίμ είναι Ιουδαϊκή εορτή που τελείται στις 14 και 15 του μήνα Αδάρ και συνδέεται με τα γεγονότα του Βιβλίου της Εσθήρ. Στο ιστορικό πλαίσιο της Περσικής βασιλείας, η αφήγηση παρουσιάζει έναν υπαρξιακό κίνδυνο για τους Εβραίους, ο οποίος τελικά αποτρέπεται, οδηγώντας σε ημέρες πανηγυρισμού και χαράς.

Η προέλευση του ονόματος «Purim»

Η λέξη Purim είναι πληθυντικός και παραπέμπει στους «κλήρους» που έριξε ο Αμάν, ισχυρός αξιωματούχος του βασιλιά Αχασβηρούς. Οι κλήροι χρησιμοποιήθηκαν ως μέσο επιλογής χρόνου: ο Αμάν επιδίωξε να καθορίσει μήνα και ημέρα για την πραγματοποίηση του σχεδίου του να σκοτώσει και να αφανίσει τους Ιουδαίους της Περσίας. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην Εσθήρ, «έβαλαν πούρ (δηλαδή κλήρο)» μπροστά στον Αμάν, ημέρα με την ημέρα και μήνα με τον μήνα, μέχρι να οριστεί ο μήνας Αδάρ (Εσθ. 3:7).

Ο κλήρος κατέληξε στην 13η Αδάρ. Ωστόσο, σύμφωνα με την βιβλική διήγηση, η εξέλιξη των πραγμάτων ανατράπηκε και οι Ιουδαίοι κατάφεραν να υπερισχύσουν απέναντι στους εχθρούς τους. Έτσι, η 14η Αδάρ εορτάσθηκε ως ημέρα χαράς, ενώ στη Σούσα (Shushan), όπου οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν για μία ακόμη ημέρα, η νίκη εορτάσθηκε στις 15 Αδάρ (το λεγόμενο Shushan Purim) (Εσθ. 9).

Ετυμολογία και ρίζα της λέξης

Το pur (פור) σημαίνει κυριολεκτικά «κλήρος/λαχνός»: ένα μικρό αντικείμενο (πέτρα, ξύλο ή άλλο υλικό) που ριχνόταν για να ληφθεί απόφαση. Η λέξη συνδέεται με τη ρίζα פ-ר-ר και χρησιμοποιείται ως αρσενικό ουσιαστικό. Η προέλευσή της θεωρείται πιθανό να σχετίζεται με ακκαδική λέξη, με ακόμη παλαιότερες διασυνδέσεις προς τη σουμεριακή.

Ενδιαφέρον είναι ότι στη σύγχρονη εβραϊκή γλώσσα η λέξη παραμένει ζωντανή και στην έκφραση «נפל הפור» (nafal hapur), που αποδίδεται ως «ο κύβος ερρίφθη»: μια φράση που θυμίζει την πραγματική πράξη ρίψης κλήρων ως “τελεσίδικη” επιλογή.

***

The Jewish Feast of Purim (2–3 March 2026)

Purim is a Jewish festival observed on the 14th and 15th of the month of Adar and is connected with the events narrated in the Book of Esther. Set within the historical context of the Persian monarchy, the story presents an existential threat to the Jews—one that is ultimately averted—leading to days of celebration and joy.

The origin of the name “Purim”

The word Purim is plural and refers to the “lots” cast by Haman, a powerful official of King Ahasuerus. The lots were used as a method of choosing the time: Haman sought to determine the month and the day on which he would carry out his plan to kill and annihilate the Jews of Persia. As the Book of Esther states, they “cast pur (that is, lots)” before Haman, day by day and month by month, until the month of Adar was selected (Esther 3:7).

The lot fell on the 13th of Adar. However, according to the biblical narrative, the course of events was reversed and the Jews prevailed over their enemies. Thus, the 14th of Adar was celebrated as a day of joy, while in Susa (Shushan)—where the conflicts continued for one more day—the victory was celebrated on the 15th of Adar (the so-called Shushan Purim) (Esther 9).

Etymology and word root

Pur (פור) literally means “lot”: a small object (a stone, a piece of wood, or another item) that was thrown in order to reach a decision. The word is connected with the root פ-ר-ר and is used as a masculine noun. Its origin is thought likely to be related to an Akkadian term, with even earlier links to Sumerian.

It is also interesting that in modern Hebrew the word remains alive in the expression “נפל הפור” (nafal hapur), rendered as “the die is cast”—a phrase that recalls the real act of casting lots as a final, decisive choice.