Το τροπάριο της Κασσιανής είναι αριστουργηματικό
μεν, υψηλής ποιότητας ποίηση θα έλεγα.
Κατα την γνώμη μου όμως δεν φτάνει σε ποιητική αξία και ομορφιά τα Στιχηρά του Κοσμά και του Δαμασκηνού.
Ανοίξτε την μικρή και ταπεινή σας Σύνοψη, εμβαθύνετε και θα το διαπιστώσετε. Ή έστω είναι εφάμιλλον τους.
Βέβαια δεν μιλάμε για κοινή λογοτεχνία, αλλά για θεόπνευστη υμνογραφία, οπότε οι συγκρίσεις είναι αστοχες γιατι η ομορφιά είναι κοινή και δεδομένη και θεοπαράδοτη.
Οφείλω όμως μετα λυπης να πω ότι το τροπάριο της αγίας Κασσιανής έτυχε τόσης αναγνώρισης, λόγω του ρομαντικου μυθιστορήματος με τον Θεόφιλο και την Κασσιανή, που παίζανε κρυφτό ο ένας με την άλλη.
Ενώ για τα στιχηρά του Κοσμά και του Δαμασκηνού, που γραφτηκαν σε ένα ταπεινό μοναστηριακό κελάκι , κάπου στην έρημο, από δυο φτωχά γεροντάκια, χωρίς ερωτισμό και μελόδραμα, δεν καίγεται δυστυχώς κανείς.
Γιατί δεν μπορεί κανείς να με πείσει ότι με τετοια μετριότητα και κοινοτυπία τριγύρω μας , κάθε βραδυ Μεγάλης Τρίτης, μεταμορφώνονται ξαφνικά όλοι σε εστετ και φιλόμουσοι και αποκτούν κριτήριο και αισθητήριο από το πουθενά!
Και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να εκτιμήσει πως δύο αγνοί ασκητές με καμία γνώση και εμπειρία από την ζωή των ηδονών και της καλοπέρασης - ομοίως και η Κασσιανή βέβαια η οποία ηταν αγνή και όχι σαχλή- ταυτίστηκαν μέσα από την Ποίηση τους με την πολύπαθη και πολύπειρη πόρνη και το δράμα της και τους λογισμούς της .
Φτάσαμε στο σημείο να διαφημίζονται στο διαδίκτυο ' προτεινόμενοι ναοί που θα ψαλλούν απόψε πιο κατανυκτικά και ατμοσφαιρικά οι στίχοι της Κασσιανής' .
Αυτός ο νεοελληνικός φολκλορισμός είναι ο εχθρός κάθε επιβιώσασας στις μαύρες μέρες μας αυθεντικότητας.
Δηθενιά σε ολο της το μεγαλείο!
Κατα την γνώμη μου όμως δεν φτάνει σε ποιητική αξία και ομορφιά τα Στιχηρά του Κοσμά και του Δαμασκηνού.
Ανοίξτε την μικρή και ταπεινή σας Σύνοψη, εμβαθύνετε και θα το διαπιστώσετε. Ή έστω είναι εφάμιλλον τους.
Βέβαια δεν μιλάμε για κοινή λογοτεχνία, αλλά για θεόπνευστη υμνογραφία, οπότε οι συγκρίσεις είναι αστοχες γιατι η ομορφιά είναι κοινή και δεδομένη και θεοπαράδοτη.
Οφείλω όμως μετα λυπης να πω ότι το τροπάριο της αγίας Κασσιανής έτυχε τόσης αναγνώρισης, λόγω του ρομαντικου μυθιστορήματος με τον Θεόφιλο και την Κασσιανή, που παίζανε κρυφτό ο ένας με την άλλη.
Ενώ για τα στιχηρά του Κοσμά και του Δαμασκηνού, που γραφτηκαν σε ένα ταπεινό μοναστηριακό κελάκι , κάπου στην έρημο, από δυο φτωχά γεροντάκια, χωρίς ερωτισμό και μελόδραμα, δεν καίγεται δυστυχώς κανείς.
Γιατί δεν μπορεί κανείς να με πείσει ότι με τετοια μετριότητα και κοινοτυπία τριγύρω μας , κάθε βραδυ Μεγάλης Τρίτης, μεταμορφώνονται ξαφνικά όλοι σε εστετ και φιλόμουσοι και αποκτούν κριτήριο και αισθητήριο από το πουθενά!
Και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να εκτιμήσει πως δύο αγνοί ασκητές με καμία γνώση και εμπειρία από την ζωή των ηδονών και της καλοπέρασης - ομοίως και η Κασσιανή βέβαια η οποία ηταν αγνή και όχι σαχλή- ταυτίστηκαν μέσα από την Ποίηση τους με την πολύπαθη και πολύπειρη πόρνη και το δράμα της και τους λογισμούς της .
Φτάσαμε στο σημείο να διαφημίζονται στο διαδίκτυο ' προτεινόμενοι ναοί που θα ψαλλούν απόψε πιο κατανυκτικά και ατμοσφαιρικά οι στίχοι της Κασσιανής' .
Αυτός ο νεοελληνικός φολκλορισμός είναι ο εχθρός κάθε επιβιώσασας στις μαύρες μέρες μας αυθεντικότητας.
Δηθενιά σε ολο της το μεγαλείο!
π. Παντελεήμων
Κρούσκος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου