ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ - π. π. Ἀναστασίου Ἀλεξίου

(πρὸς μέλλοντα ἱερέα)

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ

ἡ ἀδυναμία σου φαίνεται καθαρὰ χωρὶς περιθώριο να τὴν καλύψεις;

-Παιδί μου ἂν ὁ Θεὸς ἤθελε νὰ μᾶς ὀδηγήσει στὴν τελειότητα μέσα ἀπὸ τὴν ἀπουσία τῆς ἀποτυχίας, θὰ εἶχε φτιάξει ἕναν κόσμο ἀπὸ τέλειους ἀνθρώπους. Ἀλλὰ Ἐκεῖνος ἦρθε γιὰ ἀδύναμους, κουρασμένους, ἁμαρτωλούς. Καὶ γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία Τὸν δοξάζουμε στοὺς αἰῶνες, διότι Ἐκεῖνος κατοικεῖ μέσα στὴν ἀδυναμία μας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Ὁ δρόμος Του εἶναι αὐτὸς τῆς ταπείνωσης. Ὁ φόβος νὰ μὴ χάσουμε τὸ "κύρος" μας, νὰ μὴν εἴμαστε "παραδείγματα" εἶναι μέγας πειρασμός. Μπορεῖ εὔκολα νὰ σὲ παγιδέψει. Τὸ παράδειγμα ποὺ χρειάζονται οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶναι ἡ τελειότητα, ἀλλὰ ἡ μετάνοια. Νὰ βλέπουν ἄνθρωπο ποὺ δὲν προσποιεῖται ὅτι εἶναι σωστὸς κ τέλειος, ἀλλὰ ποὺ ἀφήνεται μὲ εἰλικρίνεια στὸ Θεό μὲ ὅλες τὶς ἀτέλειές του. Τὸ πραγματικό σου κῦρος Νικόλαε, δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ τὴν τελειότητά σου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀδυναμία σου... ὁ σκόλοπας τοῦ Παύλου δὲν ἦταν ἡ ντροπή του, ἀλλὰ τὸ χάρισμά του ποὺ τὸν κρατοῦσε ταπεινό. ...

Ἄρχισε λοιπὸν νὰ βλέπεις τὴν ἀδυναμία σου ὄχι φοβούμενος, ἀλλὰ ὡς χῶρο γιὰ φανεῖ Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος "ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται".

π. Ἀναστασίου Ἀλεξίου,

ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ, ἐκδ. Έαρ, πρβλ. σελ. 77, 78