Για μια μελωδία της ευτυχίας
Ποτέ μα ποτέ δεν μπορώ να ακούσω το ξεκίνημα του β΄ μέρους της Συμφωνίας
από τον Νέο κόσμο του Ντβόρζακ χωρίς να γεμίσουνε τα μάτια μου. Εκείνη η γλυκιά
μελωδία του Άντονυ που δέθηκε άλυτα με τους στίχους «Στη σιγή της βραδιάς».
Εκείνης της βραδιάς που έμεινε να σιγοψυθιρίζεται στο υπόγειο της καρδιάς μας ανάμνηση μιας νιότης και ελπίδα μιας ζωής. Για να τη μουρμουρίζουμε μαζί. Όλοι! Όσοι την τραγουδήσαμε ορθόφωνα ή φάλτσα με κείνες τις εφηβικές φωνές που πάλευαν να κατέβουν μια οκτάβα και να αντρέψουν αφήνοντας πίσω τους την παιδικότητα.
Στη σιγή της βραδιάς. Με μια μελωδία ελπίδας κι ανάπαυσης που της αξίζει να παραμείνει στην αιωνιότητα.
https://youtu.be/KsctQjsiI5A?t=604
Αλεξανδρεύς
4 σχόλια:
Πολλά ήλθαν στην μνήμη μου από την κατασκήνωση. Όμορφες στιγμές!!!
Πήγαινε στο 2ο μέρος για να ακούσεις
Ακούσμα που ζωντανεύει την μνήμη στα χρόνια της νιότης
Για περισσότερο συναίσθημα, λυρισμό και Σλαβικό ηχόχρωμα δοκίμασε την εκτέλεση με τον Karel Ancerl καί την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Τσεχίας. Θεωρείται κορυφαία.
https://www.youtube.com/watch?v=Xbz9tCeh8Pw&list=RDXbz9tCeh8Pw&start_radio=1
Δημοσίευση σχολίου