Γίνε για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ

Γίνε για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ.

Δεν μας άγγιξε ο Punch επειδή είναι χαριτωμένος.

Μας άγγιξε γιατί δεν υπάρχει πιο δυνατό, πιο πρωτόγονο συναίσθημα από εκείνο που νιώθεις όταν είσαι μωρό και ψάχνεις την αγκαλιά της μαμάς σου. Όχι από συνήθεια. Από ανάγκη. Από επιβίωση.

Η αγκαλιά της μάνας δεν είναι ρομαντισμός. Είναι ρύθμιση του νευρικού συστήματος. Είναι «ο κόσμος είναι ασφαλής». Είναι «αν κλάψω, κάποιος θα έρθει». Είναι το πρώτο μάθημα αγάπης χωρίς όρους.

Και όταν αυτό λείπει, το σώμα δεν το ξεχνά ποτέ.

Μας άγγιξε γιατί ξέρουμε, ακόμη κι αν δεν το λέμε, ότι υπάρχουν μωρά που δεν ένιωσαν ποτέ αυτή τη ζεστασιά. Παιδιά που μεγάλωσαν με φόβο αντί για χάδι. Που κακοποιούνται. Που παραμελούνται. Που κοιμούνται χωρίς να τα σκεπάσει κανείς. Που έμαθαν από πολύ νωρίς ότι αν απλώσεις τα χέρια σου, μπορεί να μην έρθει κανείς.

Και τότε ένα λούτρινο γίνεται μαμά.

Μια κουβέρτα γίνεται παρηγοριά.

Ένα αντικείμενο γίνεται ολόκληρος κόσμος.

Δεν κρατούσε ένα παιχνίδι. Κρατούσε τη μοναδική του αίσθηση ασφάλειας.

Γι’ αυτό μας ταρακούνησε. Όχι επειδή είναι «γλυκό». Αλλά επειδή μας θύμισε πόσο ιερή είναι η πρώτη αγκαλιά.

Και πόσο τραύμα αφήνει η απουσία της.

Γιατί όλοι μας ήμασταν κάποτε μωρά που απλώναμε τα χέρια.

Και κάποιοι τα βρήκαμε. Και κάποιοι όχι.

Και κανένα παιδί κανένα δεν θα έπρεπε να μαθαίνει να παρηγορεί μόνο του τον εαυτό του πριν καν μάθει να μιλά. Αν έχεις παιδί, κράτα το λίγο παραπάνω σήμερα.

Αν ήσουν παιδί που δεν κρατήθηκε αρκετά, δεν έφταιγες εσύ.

Και αν μπορείς να γίνεις για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε, γίνε.

Alexandra Giota Karra

 

_________________

Σημείωση ιστολογίου

Ο Punch είναι ένας μικρός μακάκος που γεννήθηκε το περασμένο καλοκαίρι σε έναν ζωολογικό κήπο της Ιαπωνίας. Τα μωρά των μακάκων αγκαλιάζουν αμέσως το σώμα της μητέρας τους μετά τη γέννηση για να δυναμώσουν οι μύες τους και αισθάνονται ασφάλεια κρατώντας κάτι.

Η μητέρα του όμως, δεν τον αποδέχθηκε μετά τον τοκετό. Ίσως εξαιτίας της απειρίας της λέει η Alison Behie, ειδική στην πρωτευοντολογία στο Australian National University· ήταν η πρώτη φορά που γέννησε σε συνθήκες ακραίου στρες, εξαιτίας καύσωνα. Το ακόμα πιο δύσκολο ήταν πως ο Punch δέχθηκε επιθέσεις από μεγαλύτερα ζώα, στην προσπάθειά του να παίξει μαζί τους.

Οι φροντιστές του ζωολογικού κήπου βρήκαν μια ευρηματική και τρυφερή λύση για να απαλύνουν τη μοναξιά του Punch. Του χάρισαν ένα λούτρινο ουρακοτάγκο, τον οποίο ο μικρός μακάκος δεν αφήνει ποτέ.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο μικρός πίθηκος έγινε viral στα social media, προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση.

 

The Story of Punch: Rejected by His Mother, Finding “Love” in a Toy 🐒🥰