Βαρὺ Ὕδωρ
Στέλιου Θ. Μαφρέδα
οὗτοι ἀθλιώτατοι ἂν εἶεν, οἱ ἀμύητοι, καὶ
φοροῖεν
εἰς τὸν
τετρημένον πίθον ὕδωρ ἑτέρῳ τοιούτῳ
τετρημένῳ κοσκίνῳ
Πλάτων, Γοργίας ,493b
Πώς ξεδιψούν οι άνθρωποι;
να πεθαίνουν.
Πώς ξεδιψούν;
Στέρεψαν στο Άργος τα πηγάδια
μήτε πιθάρια οι Δαναΐδες στην αγκαλιά τους κουβαλούν
μήτε στους δρόμους περπατάνε.
Στο φρέαρ της Συχάρ
Με ιοβόλα όπλα βάλλεται από παντού
ύδωρ αλλόμενον δεν αναβλύζει,
Σκύβω στο βάθος του να δω, κελαρυσμό ν’ ακούσω
μα βγαίνει μόνο σιωπή.
Μέσα της ψάχνω της δίψας το ενδόσιμο
όχι να το εμπορευτώ
να ρέει χρήμα άφθονο από τα χέρια μου
λαμπρό το μέλλον της επένδυσής μου,
να μάθω αν κουβαλώ, αμύητος κι εγώ
με το κόσκινο νερό να ξεδιψάσω.
Πίνακες:


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου