Ούτος ο Όσιος Ονούφριος ήτον από την Αίγυπτον, ευρισκόμενος πρότερον εις ένα κοινόβιον, κείμενον εν τη καλουμένη Ερμουπόλει των Θηβών. Ακούσας δε ύστερον την ήσυχον και ερημικήν ζωήν του Προφήτου Ηλιού, και Ιωάννου του Βαπτιστού, ευγήκεν από το κοινόβιον και εκατοίκησεν εις την έρημον, χρόνους εξήντα, χωρίς να ιδή άνθρωπον. Τούτον λοιπόν εύρεν ο Μοναχός Παφνούτιος, ο οποίος επροχώρησε μέσα εις τα ενδότερα μέρη της ερήμου, δια να εύρη άνδρας Οσίους, και να ευλογηθή από αυτούς. Περιπατήσας γαρ ούτος δεκαεπτά ημέρας, και φθάσας εις τον τόπον, εις τον οποίον ήτον ο Άγιος Ονούφριος, επλησίασε κοντά εις αυτόν, είτα παρεκάλεσε τον Άγιον να φανερώση το όνομά του, και να διηγηθή όλα τα της ζωής του.
Όθεν ταύτα μαθών ο Παφνούτιος από το ίδιον εκείνου στόμα, εφανέρωσεν ύστερον εις τους Μοναχούς, όχι μόνον δια τον Άγιον τούτον Ονούφριον, αλλά και δια άλλους ακόμη Οσίους, τους οποίους ευρήκεν εις την έρημον. Επειδή δε ο μέγας Ονούφριος εξεδήμησε προς Κύριον, όταν ήτον παρών ο Όσιος Παφνούτιος, δια τούτο επήρε το επανωφόρι του, και εμοίρασεν αυτό εις δύω, και το μεν ένα μέρος, το έβαλεν επάνω εις το λείψανον του Αγίου και το εσκέπασεν. Επειδή και ήτον γυμνόν, σκεπασμένον όμως από μόνας τας άσπρας τρίχας του. Το δε άλλο μέρος, το εκράτησε δια να σκεπασθή αυτός. Έθαψε λοιπόν ο Παφνούτιος το λείψανον του Ονουφρίου εις εκείνον τον ίδιον τόπον, και παρευθύς και η καλύβη του Αγίου έπεσε, και ο φοίνικας, οπού ήτον εκεί φυτευμένος, εξηράνθη, και το ύδωρ έλειψε και δεν έτρεχε. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον αγιώτατον αυτού Ναόν, τον ευρισκόμενον εν τω Μοναστηρίω του Αγίου Αλυπίου.Άγιος Νικόδημος
Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου