Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Λουκιλλιανού, και των συν αυτώ τεσσάρων νηπίων, Κλαυδίου, Υπατίου, Διονυσίου, Παύλου, και Παύλης της παρθένου και Μάρτυρος (3 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος Λουκιλλιανός ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σο’ [270]. Ιερεύς υπάρχων των ειδώλων, γέρωντας κατά την ηλικίαν, άσπρος κατά τας τρίχας, έχων την κατοικίαν όχι μακράν από την πόλιν της Νικομηδείας, της τουρκιστί λεγομένης Ισμίτ. Αφ’ ου δε μετεβάλθη εις την πίστιν του Χριστού, εφέρθη εις τον κόμητα Σιλβανόν. Και επειδή δεν επείσθη να αρνηθή τον Χριστόν, και να επιστραφή πάλιν εις την προτέραν θρησκείαν των ειδώλων, δια τούτο ετζάκισαν τα σιαγόνιά του, έδειραν αυτόν με ραβδία, και τον εκρέμασαν κατακέφαλα. Έπειτα έβαλαν αυτόν εις την φυλακήν, μέσα εις την οποίαν ήτον τέσσαρα παιδία κλεισμένα δια την πίστιν του Χριστού.

Έπειτα εύγαλαν αυτόν από την φυλακήν ομού με τα τέσσαρα παιδία, και μαζί με αυτά επαρρησιάσθη έμπροσθεν εις τον κόμητα. Επειδή δε επέμενεν εις την πίστιν του Χριστού, δια τούτο έβαλον αυτόν, ομού και τα ευλογημένα παιδία, μέσα εις αναμμένον καμίνι. Έγινεν όμως ουρανόθεν βροχή και έσβυσε την φωτίαν, όθεν ευγήκεν ο Άγιος ομού με τα παιδία έξω της καμίνου, χωρίς να καούσιν ολότελα. Ο δε κόμης επρόσταξε να υπάγουν εις το Βυζάντιον, και εκεί να θανατωθούν ο Άγιος και τα παιδία. Και τα μεν άγια παιδία, απεκεφαλίσθησαν. Ο δε Άγιος Λουκιλλιανός, εκρεμάσθη επάνω εις ένα σταυρόν, και εξεσχίσθη, είτα εκάρφωσαν εις τον σταυρόν τα αναγκαία μέλη του σώματός του, και ούτω παρέδωκεν ο μακάριος την ψυχήν του εις χείρας Θεού.

Η δε Αγία και παρθένος Παύλα ήτον μαζί με τους Αγίους εις τον δρόμον, και επιμελείτο τας πληγάς του Μάρτυρος Λουκιλλιανού. Όταν δε ετελειώθησαν και οι πέντε, εσύναξε τα άγια λείψανα αυτών. Ήτον γαρ Χριστιανή από τους προγόνους της, και τούτο είχεν έργον, το να εμβαίνη μέσα εις τας φυλακάς, και να ιατρεύη ομού και να τρέφη τους πάσχοντας Μάρτυρας δια τον Χριστόν. Όθεν δια την αιτίαν ταύτην πιασθείσα, εφέρθη εις τον κόμητα, και επειδή δεν επείσθη να θυσιάση εις τα είδωλα, πρώτον μεν εγυμνώθη, και εδάρθη με λουρία, έπειτα εδάρθη με ραβδία. Επειδή δε διελύθη το σώμα της από τον πολύν δαρμόν, τούτου χάριν ήλθεν Άγγελος Κυρίου, και εποίησεν αυτήν υγιή, και ου μόνον τούτο, αλλά και ενεδυνάμωσεν αυτήν εις το μαρτύριον. Όθεν πάλιν εφέρθη εις τον κόμητα, και ύβρισεν αυτόν, δια τούτο έδειραν αυτήν εις το στόμα, και την έβαλαν μέσα εις φυλακήν. Έπειτα εφέρθη πάλιν η Αγία εις τρίτην εξέτασιν, και βαλθείσα μέσα εις αναμμένον καμίνι, διεφυλάχθη αβλαβής υπό θείου Αγγέλου. Τελευταίον δε επρόσταξεν ο κόμης να την υπάγουν εις το Βυζάντιον, και εκεί να αποκεφαλίσουν αυτήν. Όθεν φθάσασα η Αγία εις τον τόπον, όπου εθανατώθη ο Άγιος Λουκιλλιανός με τα τέσσαρα παιδία, εκεί και αυτή απεκεφαλίσθη, και ούτως έλαβεν η μακαρία τον στέφανον της αθλήσεως. Τελείται δε η αυτών Σύναξις και εορτή εις τον άγιον αυτών Ναόν, τον ευρισκόμενον κοντά εις τον Αρχάγγελον Μιχαήλ, εν τόπω καλουμένω Οξεία.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης