ΡΩΜΑΙΟΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ
ἦταν καὶ ἐπαίνεσε τὴν πίστη του ὁ Χριστός. Εἰδωλολάτρης
ἦταν καὶ εἶχε ἐνεργούμενη τὴν ταπείνωση, αἰσθανόμενος ἀνάξιος μπροστὰ στὸν
Κύριο, ὁμολογώντας το δημόσια. Πίστευε πέρα ἀπὸ τὴ λογικὴ καὶ τοὺς νόμους τῆς
φύσης, καὶ αὐτὸ ἐπίσης τὸ διακήρυξε δημόσια.
Ἀλλὰ δημόσια καὶ ὁ Κύριος τὸν ἐπαίνεσε ἀπορώντας καὶ ἔψεξε ἀμέσως τὴν ἐλαττωματικὴ πίστη τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπο Του πρόβλεψε καὶ πολλοὺς θερμόαιμους τωρινοὺς Χριστιανούς, μὲ πίστη ἐλαττωματική. Δὲν φτάνει νὰ παραδέχεσαι τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ πεῖς ὅτι πιστεύεις. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄποψη οἱ δαίμονες ὑπερτεροῦν διότι ὑπῆρξαν κάποτε σὲ κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ὡς ἄγγελοι. Ἀλλὰ φρίττουν! Πιστεύω σημαίνει ἀγαπῶ.
Μήπως τελικὰ ἐμᾶς ἡ πίστη μας θυμίζει αὐτὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν,
ἐφόσον λόγῳ ἁμαρτωλότητας καὶ ἔλλειψης μετανοίας δὲν ἐφαρμόζουμε τὶς ἐντολές, ἀσχέτως
ἂν τὶς κηρύττουμε, ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἐγωισμοῦ ἐμποδίζουμε καὶ ἂλλους ἀπὸ τὸ δρόμο
τοῦ Θεοῦ; Μήπως αὐτοὶ οἱ ἄλλοι ποὺ ἴσως ἐξαιτίας μας ὀνομάζουν τὸν ἑαυτό τους
"ἄθεο", τελικὰ ἐπαινεθοῦν ἀπὸ τὸν Κύριο τὴν κατάλληλη στιγμή, ὅπως ἔγινε
μὲ τὸν Ἑκατόνταρχο; Τότε ἐμεῖς ποῦ θὰ φανοῦμε;
Πρόσχωμεν, λοιπόν. Ἂς προσέχουμε : Κύριε δὲν εἶμαι
ἄξιος νὰ μπεῖς στὸ σπίτι μου, ἀλλά ξέρω ὅτι μὲ ἀγαπᾶς χωρὶς νὰ τὸ ἀξίζω. Πράξε
ὅ,τι θέλεις.
π. Εφραὶμ
Τριανταφυλλόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου