Τι έχει πια αξία; - Γιώργος Σκόνδρας

Μετά από χρόνια -αφού απουσιάζω αρκετά- συνάντησα -λίγο προτού ξαναφύγω- στην πλατεία Βασιλίσσης Όλγας στην Πάτρα τον αγαπητό μου κ. Γεώργιο Σκόνδρα, Φιλόλογο και Δάσκαλο. Τον γνωρίζω από μικρό παιδί και χαίρομαι για την πρόοδό του. Χρόνια τώρα από μικρός, γράφει ποίηση, στίχους και μουσική, μέσα στα πολλά τάλαντα που ο Θεός του έχει χαρίσει, και τα έχει αξιοποιήσει. Του ανέφερα ότι τον παρακολουθώ στο youtube, τον θαυμάζω, και πολλά από τα τραγούδια του με αγγίζουν στην ψυχή, μου ανέφερε για το τελευταίο του αυτό τραγούδι, που δεν είχα ακούσει, και το παρουσιάζω -έστω και με καθυστέρηση εκ μέρους μου- και σε σας. Το έγραψε στο πλαίσιο της δράσης της τάξης του: Μεγαλώνοντας με Αξίες, και το παρουσιάζει με τους μαθητές του.

Δεν έχει ανάγκη από επαίνους ο αγαπητός μου Γιώργος, ο οποίος στην ζωή του είχε πάντα Αξίες.

Τι έχει πια αξία;

Τραγουδάει η Δ' Δημοτικού των  Εκπαιδευτηρίων "Αναγέννηση"

Στίχοι-Μουσική: Γιώργος Σκόνδρας
Ενορχήστρωση:   ‪@ΔιονύσηςΜπάστας-γ2η
Παραγωγή:  @NoiseBoxStudio  
 
Δεν ξέρεις πού ή πώς ξεκίνησα
Δεν ξέρεις καν τι θέλω, πού πηγαίνω
Δεν ξέρεις τι αγάπησα, τι μίσησα
Μα θέλω να στα πω, για να τα ξέρεις
 
Δεν ξέρω πού ή πώς γεννήθηκες
Δεν ξέρω αν και τι εσύ αντέχεις
Δεν ξέρω με τι κύματα μετρήθηκες
Μα ξέρω πως να μάθω εδώ σε θέλω
 
Και αν μου πεις, κι ας μη μου πεις
δεν έχεις σημασία
Κοίτα, άκου, μάθε ή θυμήσου
Τι έχει πια αξία
 
Τα δυο σου τα παπούτσια να φορέσω
Να κάνεις χώρο κι εγώ να χωρέσω
Και όποια αλήθεια τώρα μας χωρίζει
να σεβαστείς να σεβαστώ
 
Αυτό που αισθάνεσαι κι εγώ να νιώσω
Το χέρι μου στον πόνο να σου απλώσω
Και άσε την καρδιά να αποφασίζει
σαν να 'μαι ΕΣΥ, σαν να 'σαι ΕΓΩ
 
Δεν ξέρω πού ή πώς μεγάλωσες
Δεν ξέρω καν σε τι θεό πιστεύεις
Δεν ξέρω με τι βάσανα πελάγωσες
Μα ξέρω πως να μάθω σε γυρεύω
 
Δεν ξέρεις πού ή πώς μεγάλωσα
Δεν ξέρεις αν με λύπες μου παλεύω
Δεν ξέρεις τι χαμόγελά μου πάγωσα
Μα θέλω να στα πω να με ημερεύεις
 
Και αν σου πω, κι ας μη σου πω
δεν έχει σημασία
Κοίτα, άκου, μάθε ή θυμήσου
Τι έχει πια αξία
 
Τα δυο σου τα παπούτσια να φορέσω
Να κάνεις χώρο κι εγώ να χωρέσω
Και όποια αλήθεια τώρα μας χωρίζει
να σεβαστείς να σεβαστώ
 
Αυτό που αισθάνεσαι κι εγώ να νιώσω
Το χέρι μου στον πόνο να σου απλώσω
Και άσε την καρδιά να αποφασίζει
σαν να 'μαι ΕΣΥ, σαν να 'σαι ΕΓΩ