Μνήμη των Αγίων και Θαυματουργών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού των Ρωμαίων 01 Ιουλίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι, ήτον κατά τους χρόνους Καρίνου και Νουμεριανού των αυταδέλφων βασιλέων εν έτει σπδ’ [284]. Εκατάγοντο δε από την μεγαλόπολιν Ρώμην. Αυτάδελφοι δε όντες, εμεταχειρίζοντο και οι δύω την αυτήν τέχνην της ιατρικής, και ιάτρευον, όχι μόνον τους ανθρώπους, αλλά και τα κτήνη και άλογα ζώα. Δια μισθόν δε της ιατρείας εζήτουν, το να πιστεύουν εις τον Χριστόν οι ιατρευόμενοι, χωρίς να πέρνουν από αυτούς άλλο τι πράγμα γήϊνον. Διαβαλθέντες λοιπόν εις τον βασιλέα Καρίνον, ότι κάμνουσι τας ιατρείας και θαύματα με μαγικήν τέχνην, τούτου χάριν δεν υπέφεραν να παραδοθούν άλλοι τινές αντί αυτών, αλλά αυτοί οι ίδιοι επήγαν αυτόκλητοι και παρέδωκαν τον εαυτόν τους εις τας χείρας του βασιλέως. Όθεν όχι μόνον αυτοί δεν επείσθησαν να αρνηθούν τον Χριστόν, αλλά και τον βασιλέα Καρίνον εκατάπεισαν να αρνηθή την ασέβειαν, με το να έτυχε και αυτός της παρά των Αγίων ιατρείας.

Όταν γαρ αυτός άρχισε να ερωτά τους Αγίους και να φοβερίζη αυτούς, ότι έχει να τους παιδεύση ανίσως δεν αρνηθούν τον Χριστόν, τότε ω θείας δίκης! ευγήκεν από τον τόπον της η θέσις του προσώπου του, και εγύρισεν οπίσω εις την ράχιν του. Ιατρεύθη δε υπό των Αγίων από την ασθένειαν ταύτην. Όθεν δια το θαύμα τούτο επίστευσαν εις τον Χριστόν, τόσον οι εκεί παρεστώτες, όσον και ο ιατρευθείς βασιλεύς με τους οικιακούς του, δια τούτο και με τιμήν απέστειλε τους Αγίους εις τους συγγενείς και οικείους των. Ύστερον δε ο της ιατρικής τέχνης των Αγίων διδάσκαλος, φθονήσας αυτούς δια την δόξαν και προκοπήν, οπού είχον, ανέβασεν αυτούς επάνω εις ένα βουνόν, με σκοπόν τάχα δια να μαζώξουν ιατρικά βότανα, εκεί δε σηκωθείς ο δόλιος επάνω εις τους Αγίους, εθανάτωσεν αυτούς με τας πέτρας. Τελείται δε η αυτών Σύναξις και εορτή εις τον αγιώτατον αυτών Ναόν, τον ευρισκόμενον εις τόπον καλούμενον του Παυλίνου.

Σημείωσαι, ότι ο μην ούτος ωνομάσθη Ιούλιος, διατί εγεννήθη εις αυτόν ο Καίσαρ Ιούλιος, όστις εφάνη εν τη Ρώμη πρώτος μονάρχης προ Χριστού έτη 47 ή 45 και εφονεύθη εις το δικαστικόν βήμα από τον Βρούτον και Κάσιον. Εις τιμήν γαρ του πρώτου μονάρχου τούτου, η γερουσία της Ρώμης ωνόμασεν Ιούλιον τον από Μαρτίου αριθμούμενον πέμπτον τούτον μήνα, εν ω εγεννήθη. (Όρα σελ. 89 του α’ τομ. του Μελετίου.) Ο μην δε ούτος ωνομάζετο παλαιά Καντήλιος.

Μην Ιούλιος έχων ημέρας λα’ (31)

Η ημέρα έχει ώρας ιδ’ (14), και η νυξ ώρας ι’ (10)

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης