Μνήμη του οσίου Αθανασίου του εν Άθω (5 Ιουλίου)

«Τὸ φαιδρὸν τῆς Ἀναστάσεως κήρυγμα,

ἐκ τοῦ Ἀγγέλου μαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι,

καὶ τὴν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀπορρίψασαι,

τοῖς Ἀποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον·

Ἐσκύλευται ὁ θάνατος, ἠγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός,

δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος».

Σήμερα, μέσω της αναστάσιμης υμνογραφίας, επισφραγίζεται ότι ο Χριστός «ηγέρθη εκ των νεκρών», ντροπιάζοντας τον Άδη δια της του θανάτου οικονομίας, δωρίζοντας στην ανθρωπότητα την αιωνιότητα.

Επίσης, τιμούμε τη μνήμη των Οσίων Αθανασίου του εν Άθω και Λαμπαδού του θαυματουργού, του Ιερομάρτυρος Στεφάνου Μητροπολίτη Ρηγίου Καλαβρίας, της Κάτω Ιταλίας.

Ο Τραπεζούντιος Αθανάσιος, από ευσεβή και εύπορη οικογένεια, ολοκλήρωσε τις σπουδές στις περίφημες σχολές της Κωνσταντινούπολης.

Εκεί, προετοιμάστηκε οικειοθελώς για την ακρώρεια της ασκητικής ζωής, φθάνοντας σε Μοναστήρι στο όρος Κυμινάς της Μικράς Ασίας.

Σε σύντομο διάστημα ο Αθανάσιος, δοκιμάστηκε και διακρίθηκε στην αρετή. Έφθασε σε υψηλά επίπεδα, τον τιμούσαν συμμοναστές και προσκυνητές. Για τον λόγο αυτό αποφάσισε να φύγει και έφθασε στον Άθωνα κοντά σε έμπειρο ασκητή, υπακούοντας ταπεινά.

Πορευόμενος στα ενδότερα της Αθωνικής ερήμου, μετά από κόπους και θυσίες, δημιούργησε την πρώτη Αγιορείτικη Μονή της Μεγίστης Λαύρας, με τη συνεισφορά του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά.

Ο Όσιος, αν και υπέργηρος, ανέβηκε για συντήρηση της οροφής, η οποία όμως κατέρρευσε και καταπλάκωσε τον ίδιο μαζί και άλλους μοναχούς της Μονής. Ο τρόπος εκδημίας του Οσίου Αθανασίου ήταν το επιστέγασμα των κόπων και των έργων του. Η προσφορά του, τόσο με την πνευματική άσκηση όσο και τη χειρωνακτική εργασία, παραμένει στην ιστορία του Μοναχισμού παράδειγμα ταπεινού, έντιμου και εργατικού μοναχού.

Ο υμνογράφος εκφράζει τη συνείδηση της Εκκλησίας στο ακόλουθο τροπάριο:

«Χαίροις τῶν Ἀσκητῶν ἀρχηγός, γεγενημένος, καὶ ἀήττητος πρόμαχος· παθῶν γὰρ τεμὼν τὰς ῥίζας, καὶ τῶν δαιμόνων ὁρμάς, ὑποστὰς ἀνδρείως, Ἀθανάσιε, αὐτῶν ἐθριάμβευσας, …» (Στιχηρὸν Προσόμοιον. Ἦχος πλ. α’ Χαίροις ἀσκητικῶν).

Ο μοναχός, από αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο, αναχωρεί από τον κόσμο, εγκαταλείποντας το κοσμικό φρόνημα. Ταυτόχρονα, παλεύει για την ένωση με τον Νυμφίο Χριστό και αποστασιοπιούμενος από τον Διάβολο, προσεύχεται προς τον Τριαδικό Θεό, για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το ίδιο έργο επιτελεί ο κάθε Χριστιανός, των αναλογιών τηρουμένων, όποια κι αν είναι η επιλογή πορείας του μέσα στον καθημερινό βίο.

Σήμερα τελούνται μνημόσυνα των Εθνομαρτύρων του Ιουλίου 1821, οι οποίοι απαγχονίστηκαν ή σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους στη Λευκωσία. Πρώτος ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου