Όταν η καταδίωξη εγκληματιών στέλνει στο αυτόφωρο... τους αστυνομικούς

Το πρωί της Τετάρτης (8/7), το Άργος μετατράπηκε σε σκηνικό ταινίας δράσης, αναδεικνύοντας για ακόμη μια φορά το θεσμικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται οι Έλληνες αστυνομικοί. Ένας οδηγός αρνείται τον έλεγχο, αναπτύσσει ιλιγγιώδη ταχύτητα, επιχειρεί να εμβολίσει πεζούς αστυνομικούς και υπηρεσιακά οχήματα, και μετατρέπει το αυτοκίνητό του σε φονικό όπλο.

Όταν τελικά εγκλωβίζεται, εγκαταλείπει το όχημα, προσπαθεί να διαφύγει και, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, στη διαδρομή του είχε πετάξει ένα αεροβόλο πιστόλι. Οι αστυνομικοί, αντιμετωπίζοντας έναν προφανώς επικίνδυνο και απρόβλεπτο ύποπτο, ανοίγουν πυρ, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του.

Και εδώ ξεκινάει το ελληνικό παράλογο.

Το παράδοξο του νόμου: Ποιος υπερασπίζεται τους υπερασπιστές μας;

Αντί η πολιτεία και η δικαιοσύνη να θωρακίσουν τους ανθρώπους που εκθέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για την ασφάλεια των πολιτών, το σύστημα στρέφεται αυτόματα εναντίον τους. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, οι δύο αστυνομικοί συνελήφθησαν με την αυτόφωρη διαδικασία και σχηματίζεται σε βάρος τους δικογραφία για βαριά σωματική βλάβη και παράβαση του νόμου περί όπλων, ενώ παράλληλα διατάχθηκε Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ).

Το ερώτημα που γεννάται αυθόρμητα σε κάθε πολίτη είναι αμείλικτο: Πώς θα μας προστατέψει η αστυνομία;

Το σύνδρομο του "δεύτερου σκέπτεσθαι": Όταν ένας αστυνομικός γνωρίζει ότι η χρήση του υπηρεσιακού του όπλου —ακόμα και σε συνθήκες ακραίας απειλής— θα τον οδηγήσει αυτόματα στο εδώλιο του κατηγορουμένου, στο αυτόφωρο και στην επαγγελματική εξόντωση, είναι βέβαιο ότι θα διστάσει. Και αυτό το δευτερόλεπτο του δισταγμού μπορεί να αποβεί μοιραίο, είτε για τον ίδιο είτε για έναν ανυποψίαστο πολίτη.

Ο νόμος που εξισώνει τον θύτη με τον διώκτη: Είναι αδιανόητο η αυτόφωρη διαδικασία να αντιμετωπίζει με την ίδια αυστηρότητα τον κακοποιό που εμβολίζει περιπολικά και τον αστυνομικό που προσπαθεί να τον ακινητοποιήσει. Η τυφλή εφαρμογή των διαδικασιών χωρίς άμεση συνεκτίμηση των συνθηκών της καταδίωξης στέλνει το χειρότερο μήνυμα στην κοινωνία: ότι η παρανομία έχει περισσότερα δικαιώματα από την έννομη τάξη.

Η ανάγκη για ένα σύγχρονο νομικό πλαίσιο

Δεν υποστηρίζει κανείς την ασυδοσία, ούτε η αστυνομία πρέπει να λειτουργεί εκτός νόμου. Ωστόσο, η τρέχουσα πραγματικότητα αφοπλίζει ψυχολογικά και επιχειρησιακά τα σώματα ασφαλείας.

Αν θέλουμε μια αστυνομία αποτελεσματική, που δεν θα φοβάται να παρέμβει στο έγκλημα, πρέπει το νομικό πλαίσιο να αλλάξει. Οι αστυνομικοί που χρησιμοποιούν βία ή όπλα κατά τη διάρκεια καταδίωξης επικίνδυνων υπόπτων δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ex officio (από κοινού) ως κοινοί ποινικοί εγκληματίες.

Όσο η πολιτεία συνεχίζει να στέλνει τους αστυνομικούς της στο αυτόφωρο επειδή έκαναν το καθήκον τους, τόσο θα αποδυναμώνεται η δημόσια ασφάλεια. Και στο τέλος, το τίμημα αυτής της υποκρισίας θα το πληρώνει πάντα ο απλός, νομοταγής πολίτης.

Πηγή