Δύση: Η αρχή της τελικής πτώσης - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δύση: Η αρχή της τελικής πτώσης

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ο γνωστός Γάλλος λόγιος Εμμανουέλ Τοντ, συγγραφέας και του βιβλίου «Η ήττα της Δύσης» που κυκλοφορεί και στα ελληνικά (Έκδοση «Πεδίο») σε συνέντευξή που είχε δώσει  στην γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» (13-14/1/2024, σελ. 18) μίλησε για την επερχόμενη τελική πτώση της Δύσης. Ως αιτία αυτής της εξέλιξης θεωρεί την κατάρρευση του προτεσταντισμού γενικώς και ειδικότερα, στις χώρες οι οποίες λόγω του κοσμικού πνεύματος και της «ηθικής» του αναπτύχθηκαν βιομηχανικά και οικονομικά, κάτι που περιγράφει ο Μαξ Βέμπερ στο βιβλίο του «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού». Υπενθυμίζεται ότι μεταξύ αυτών των χωρών είναι η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, και αυτές της Σκανδιναβίας.

Ο προτεσταντισμός, στους τύπους, λέγεται χριστιανικός. Στην ουσία του είναι ένα σύνολο διαφόρων κοσμικών «συλλόγων», του τύπου  ροταριανών, σοροπτιμιστριών κ.α., και είναι πλήρως αφομοιωμένος στη μετανεωτερικότητα και στην εγωιστική αντίληψη του κόσμου. Σημειώνεται ότι στο αναφερθέν βιβλίο του ο αγνωστικιστής Βέμπερ προέβλεψε ότι οι επιστήμονες  στη Δύση θα εξελιχθούν σε «επαγγελματίες δίχως συνείδηση, σε ηδονιστές χωρίς καρδιά και αυτά τα μηδενικά θα νομίζουν ότι είναι η πεμπτουσία της επιστήμης…».

            Για την κατάρρευση της προτεσταντικής αντίληψης στην οικονομία και στη βιομηχανία, καθώς και της λατινικής αντίληψης στην ηθική ο Τοντ θεωρεί υπεύθυνα τα πολιτικά πρόσωπα, που κατευθύνουν τις τύχες των λαών και τους ηγέτες των προτεσταντικών παραφυάδων και του ρωμαιοκαθολικισμού. Με ελάχιστη αντίδραση από τους θρησκευτικούς ηγέτες οι πολιτικές ηγεσίες μετέτρεψαν τις χώρες τους σε «κράτη ζόμπι» και τα εξελίσσουν σε «κράτη μηδέν». Πάντα κατά τον Τοντ, στα έναντι της Εκκλησίας «κράτη ζόμπι» της Δύσης η πίστη έχει εξοστρακιστεί, αλλά τα ήθη, οι αξίες και οι δυνατότητες ομαδικής υποστήριξης της πολιτισμικής κληρονομιάς επιβιώνουν, όπως επίσης ο ενταφιασμός των νεκρών. Με τις αρχές του 21^ου αιώνα, πάντα στη Δύση,  το «κράτος ζόμπι» μετατρέπεται σε «κράτος μηδέν» έναντι της χριστιανικής θρησκείας. Αυτό σημαίνει ότι προωθείται αντί του ενταφιασμού η γενίκευση της καύσης των νεκρών χωρίς οποιαδήποτε ιερότητα. Στην περίοδο του «κράτους ζόμπι» είχε επιβληθεί ο πολιτικός γάμος, αλλά είχε τα χαρακτηριστικά του θρησκευτικού, ετελείτο δηλαδή μεταξύ ανδρός και γυναικός. Στο «κράτος μηδέν» καθιερώνεται ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων και εισάγεται η θεωρία του φύλου, με βάση την οποία ένας άνδρας μπορεί να καταστεί γυναίκα – και το αντίστροφο, κάτι το βιολογικά και φυσιολογικά αδύνατο και με σοβαρές ψυχολογικές επιπτώσεις σε αυτόν – αυτήν, που το επιχειρεί. Και επιλέγει στη συνέντευξή του ο Τοντ: « Η ιδεολογία τρανς είναι λοιπόν. κατά την άποψή μου, ένα από τα λάβαρα αυτού του μηδενισμού, που προσδιορίζει από εδώ και πέρα τη Δύση, αυτή που την ωθεί στην καταστροφή, όχι μόνο των πραγμάτων και των ανθρώπων, αλλά της αλήθειας και της πραγματικότητας».

            Αυτά συμβαίνουν στη Δύση. Οι Έλληνες είμαστε πολίτες  με άλλη πολιτισμική παράδοση από αυτή των Άγγλων, των Γερμανών, των Γάλλων και των Ολλανδών. Οι πρόγονοί μας  δίδαξαν στους λαούς της Δύσης αυτό που λέγεται δυτικός πολιτισμός και χριστιανικός τρόπος ζωής και αυτοί το κακοποίησαν, το παραποίησαν με βάση τις δικές τους αντιλήψεις και μας το επιστρέφουν για να μας το επιβάλλουν... Η κουλτούρα μας δεν στηρίζεται στον εγωισμό, στην αυτονομία από τον Θεό, στην αλαζονεία. Στηρίζεται στην αγάπη, στην πίστη, στην κοινωνία με τον Θεό και τον άνθρωπο. Η παράδοσή μας ήταν μια ζωή σκληρή, λιτή, όχι  ηδονής και αφροσύνης. Όμως τα τελευταία χρόνια το κράτος μας ακολουθεί χωρίς αντιρρήσεις τις επιταγές του δυτικού ιδεολογικού κατεστημένου. Ξεπέρασε το «κράτος ζόμπι» και βρίσκεται ήδη στο «κράτος μηδέν» έναντι της Ορθοδοξίας. Επιβλήθηκε από την πολιτική ηγεσία στον κλήρο και στον λαό μας να ακολουθήσουν την μοίρα των άλλων λαών της Δύσης,  χωρίς να την αποδέχονται και, φυσικά, χωρίς να την έχουν ζητήσει. Βρισκόμαστε και εμείς στην περιδίνηση της καταστροφής της Δύσης επειδή η  Ελλαδική κρατική εξουσία  επιβάλλει το «κράτος μηδέν» και η εκκλησιαστική ηγεσία μας τυπικώς δεν το αποδέχεται, αλλά το ανέχεται, με μία ουδετερότητα, που στην ουσία της είναι θετική προς τη μηδενιστική και ηδονιστική ιδεολογία του,

            Στην καταστροφική αυτή, για τη Δύση και την Ελλάδα, ιδεολογία συμμετέχουν και επιστήμονες, οι οποίοι μεταφέρουν την άθεη μηδενιστική και ηδονιστική ιδεολογία τους σε επιστημονικές θεωρίες. Επιδιώκουν, οι άφρονες, δια της γνώσεως να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει Θεός και στη θέση του βάζουν τη φύση…Παράδειγμα είναι ο μαχητικός άθεος εβραιοαμερικανός θεωρητικός φυσικός Στίβεν Γουάϊνμπεργκ (1933-2021, βραβείο Νόμπελ 1979), ο οποίος από τα στοιχειώδη σωματίδια και με ένα διανοητικό άλμα επιχείρησε την άλογη υπέρβαση του νόμου των ορίων, εισήλθε στον κόσμο της  κοσμολογίας και «απεφάνθη» πως δεν υπάρχει Θεός... Ο Γιώργος Σαραντάρης, στο φιλοσοφικό του δοκίμιο «Η παρουσία του ανθρώπου» (1938), γράφει για όσους θεοποιούν τη γνώση:

            «Η γνώση είναι η στέρεη τροφή του ηδονιστή. Ένα άτομο που η μοίρα του δεν του επιτρέπει να πιστέψει μήτε στον Θεό, μήτε στον άνθρωπο, δε μπορεί να βρει άλλην πιθανότητα απόλυτου παρά στον έξω κόσμο, παρά στη φύση».

            Κατά τον Σαραντάρη μονάχα με τον στοχασμό του θανάτου μπορεί ο άπιστος να αντλήσει την απαραίτητη δύναμη τόσο για να φτάσει στην πίστη, όσο για να κάμει όποιο έργο διαρκείας, για να δημιουργήσει δηλαδή πολιτισμό. Πράγματι, με βάση τα όσα έχουν οι ίδιοι κοινοποιήσει, τόσο οι άθεοι επιστήμονες, όσο και οι πρακτικά υλιστές παράγοντες, που προωθούν το «κράτος μηδέν», επιχειρούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι δεν φοβούνται τον θάνατο, πως η ζωή είναι ανυπαρξία, ή πως το σύμπαν μαζί και η ζωή τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια τυχαία διακύμανση του τίποτα. Όμως και για τον κάθε άθεο παραμένει πρόβλημα ο θάνατος και δεν μπορεί να τον αγνοήσει. Ο άθεος Κυρίλοφ, στους «Δαιμονισμένους» του Ντοστογιέφσκι, θέλει να αυτοκτονήσει για να νικήσει τον φόβο του θανάτου και έτσι να αποδείξει ότι είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος  από τον Θεό και ο συνομιλητής του δεν καταλαβαίνει πώς θα είναι ελεύθερος εφόσον, κατ’ αυτόν, θα είναι πεθαμένος;

            Η Δύση (μαζί και η Ελλάδα που σύρεται από αυτήν) πολεμώντας η ίδια τον πολιτισμό της με τον μηδενισμό και τον ηδονισμό που επιβάλλει, πυροβολεί τον εαυτό της και έτσι καθίσταται όλο και πιο αδύναμη έναντι  άλλων κρατών, με διαφορετικούς πολιτισμούς.  Όταν αυτά θεωρήσουν κατάλληλη τη στιγμή θα επιχειρήσουν να της επιβληθούν και τότε  οι πολίτες της, που λόγω του καταναλωτικού, τρυφηλού και μαλθακού βίου τους οδεύουν ολοταχώς να μετατραπούν σε Συβαρίτες, δύσκολα θα τους αντιμετωπίσουν...-