Η βουτιά
Ορφέας
Κόντευε τα 80, μα ακόμα βουτούσε με το κεφάλι
χαρούμενος σαν παιδί.
Τον μάλωνε η
γυναίκα του, μα πού να ακούσει…
Δεν είναι η τόσο
η δροσιά, το περιβάλλον, η αλμύρα.
Είναι πάνω από
όλα μια φευγαλέα αίσθηση δευτερολέπτων πως οι νόμοι της φυσικής ανατρέπονται
και τα μολυβένια βαρίδια του καθενός μας δεν μας ακολουθούν στον παράλληλο
κόσμο του βυθού.
Για αυτό αγαπούμε τα καλοκαίρια.
Ξεχνάμε βέβαια
την πικρή αλήθεια πως όσες φορές και να βουτήξουμε, άπαξ βαπτιζόμαστε όλοι.
1 σχόλιο:
Έξυπνο με υπέροχο συμπέρασμα
Δημοσίευση σχολίου