Τα χρόνια στέκουνται. Εμείς περνούμε...

 -Το κατάλαβα παιδάκι μου, αλλά ο νους μου δε το χωρεί. Μπρε Άννα, πόσα χρόνια πάνε από τότες που τελευταία είχαμε πόλεμο;

-Εικοσιέξι χρόνια στρογγυλά, μανούλα μου.

-Τι λες μπρε παιδί μου, για πότε πέρασαν τα χρόνια!

-Τα χρόνια δεν πέρασαν, μάνα μου, τα χρόνια δεν περνούνε.

Απλώνει το χέρι της και της χαϊδεύει το ρυτιδωμένο μάγουλο, τα κάτασπρα μαλλιά.

-Τα χρόνια στέκουνται. Εμείς περνούμε...

Μαρία Ιορδανίδου