Στον βίο του Αγίου Προκοπίου διαβάζουμε για τη μητέρα του, τη Θεοδοσία, καθώς και για άλλες δώδεκα γυναίκες, συζύγους συγκλητικών. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στον βίο του Αγίου Προκοπίου διαβάζουμε για τη μητέρα του, τη Θεοδοσία, καθώς και για άλλες δώδεκα γυναίκες, συζύγους συγκλητικών.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αναφορές σε Ρωμαίους ιστορικούς, καθώς και σε ένα σκωπτικό κείμενο, για την ύπαρξη ενός άτυπου συλλόγου των γυναικών της τάξεως των συγκλητικών. Στις δημόσιες εμφανίσεις τους φορούσαν ενδύματα ενδεικτικά της κοινωνικής τους τάξεως, χωρίς όμως τα διάσημα που έφεραν οι άνδρες συγκλητικοί. Ο σύλλογος αυτός είναι γνωστός με την ονομασία Conventus Matronarum. Τα μέλη του ασχολούνταν με θρησκευτικά ζητήματα, όπως τελετές και θυσίες, αλλά και με θέματα ήσσονος πολιτικής σημασίας. Πολλές φορές μετέφεραν αιτήματα στον αυτοκράτορα, ενώ φρόντιζαν και για τις χήρες των συγκλητικών, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορούσε την περιουσία και τα προνόμιά τους.

Στον βίο του Αγίου Προκοπίου, η μητέρα του, χήρα συγκλητικού, είναι εκείνη που τον προτρέπει, μετά τη στρατιωτική του νίκη, να προσφέρει θυσίες στους θεούς και να τους ευχαριστήσει για τη βοήθειά τους. Εκείνη επίσης αποκαλύπτει στον αυτοκράτορα ότι ο γιος της είναι χριστιανός. Προφανώς, όλες αυτές οι ενέργειες έγιναν με τη συμβουλή των δώδεκα γυναικών, συζύγων συγκλητικών.

Αργότερα, κατά την ανάκριση και τα βασανιστήρια, οι δώδεκα αυτές γυναίκες είδαν τα θαύματα που επιτελούσε ο Προκόπιος και πίστεψαν στον Χριστό. Και η μητέρα του αγίου, όταν είδε τη μεταστροφή των φιλενάδων της, μετανόησε και ομολόγησε κι εκείνη την πίστη της στον Χριστό.

Τελικά, και οι δεκατρείς αρχόντισσες καταδικάστηκαν σε αποκεφαλισμό.

***

In the life of Saint Procopius, we read of his mother, Theodosia, as well as twelve other women, the wives of senators.

We know that there are references in Roman historians, as well as in a satirical text, to the existence of an informal association of women belonging to the senatorial class. In public appearances, they wore garments indicative of their social rank, though without the insignia borne by male senators. This association is known as the Conventus Matronarum. Its members dealt with religious matters, such as ceremonies and sacrifices, as well as issues of lesser political significance. On many occasions, they conveyed petitions to the emperor, and they also took care of the widows of senators, especially with regard to their property and privileges.

In the life of Saint Procopius, his mother, a senator’s widow, is the one who urges him, after his military victory, to offer sacrifices to the gods and thank them for their aid. She is also the one who reveals to the emperor that her son is a Christian. Clearly, all these actions were carried out with the advice of the twelve women, the wives of senators. Later, during the interrogation and the tortures, these twelve women witnessed the miracles wrought by Procopius and came to believe in Christ. And the saint’s mother, when she saw the conversion of her companions, repented and likewise confessed her faith in Christ.

In the end, all thirteen noble women were sentenced to beheading.