Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Ὅταν ἐκκλησιάζεσαι - Παρουσίαση ὑπὸ π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 

  Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ὅταν ἐκκλησιάζεσαι

Παρουσίαση ὑπὸ τοῦ Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Στην προηγούμενη ἀνάρτηση (anastasios 15 Σεμπτεμβρίου 2026) παρουσιάσαμε  τή ζημία πού προέρχεται στόν χριστιανό, ὅταν δέν ἐκκλησιάζεται. Τώρα παρουσιάζουμε τήν ὠφέλεια πού ἀποκομίζει, ὄταν ἐκκλησιάζεται.

Οἱ Ἰουδαῖοι προσέφεραν στόν Κύριο, στόν Ναό, τή «δεκάτη», δηλαδή τό ἕνα δέκατο τῶν εἰσοδημάτων τους (Μαλ. 3:8). Προκειμένου νά τούς παρακινήσει νά τήν προσφέρουν, ὁ Κύριος τούς ὑποσχόταν: «Θά σᾶς στείλω πολλή βροχή, ὥστε νά χορτάσει ἡ γῆ ἀπό νερό. Θά σᾶς στείλω τροφή καί θά προστατεύσω ὅλα τά προϊόντα σας. Τά ἀμπέλια σας δέν θά καταστραφοῦν. Θά ἔχετε τέτοια εὐφορία, ὥστε θά σᾶς μακαρίζουν ὅλα τά ἔθνη» (Μαλ. 3:10, 12). Τήν ἴδια εὐλογία, ἔλεγε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, θά ἔχουν καί οἱ πιστοί πού ἐκκλησιάζονται κάθε Κυριακή: «Δῶσε στόν Θεό δύο ὧρες καί θά φέρεις στήν οἰκογένειά σου κέρδη χιλιάδων ἡμερῶν» (Πρός τούς ἀπολιμπανομένους τῶν θείων συνάξεων καί εἰς τό ἅγιον Βάπτισμα τοῦ Σωτῆρος, PG 49: 364).

Παρουσίαζε τόν κόσμο σάν ἀγριεμένη θάλασσα καί τήν κυριακάτικη Θεία Λειτουργία σάν γαλήνιο λιμάνι: «Δέν ξέρετε ὅτι ὁ Θεός “στερέωσε” τίς ἐκκλησίες στόν κόσμο, ὅπως τά λιμάνια στά πελάγη; Ὅ,τι εἶναι τά λιμάνια γιά τά πλοῖα πού πλέουν στά πελάγη, εἶναι καί οἱ ἐκκλησίες γιά ἐμᾶς. Ξεφεύγουμε ἀπό τίς σκοτοῦρες καί τίς φασαρίες τῶν βιοτικῶν μεριμνῶν καί γεμίζει ἡ ψυχή μας ἀγαλλίαση. Ἐδῶ δέν κινδυνεύουμε οὔτε ἀπό τά κύματα, τά προβλήματα τοῦ βίου. Ὅλα αὐτά ἔχουν “δαμαστεῖ” μέ τήν ἀκρόαση τῶν Γραφῶν καί τῶν ἱερῶν ὕμνων. Ἡρεμοῦμε! Ἐξετάστε τόν ἑαυτό σας καί θά τό καταλάβετε. Πεῖτε μου: ὑπάρχει κάτι καλύτερο ἀπό αὐτό;» (Πρός τούς ἀπολιμπανομένους τῶν θείων συνάξεων καί εἰς τό ἅγιον Βάπτισμα τοῦ Σωτῆρος, PG 49: 363).

Τούς προέτρεπε νά κάνουν «κάτι» καί γιά ἐκείνους πού δέν ἐκκλησιάζονται: «Ἄν δέν πρέπει νά εἰσέρχεσαι στόν Ναό τοῦ Θεοῦ μέ ἄδεια χέρια (Ἔξ. 23:15), πόσο μᾶλλον στίς συνάξεις πού γίνονται στόν Ναό Του! Καί τό καλύτερο δῶρο πού μπορεῖς νά προσφέρεις στόν Ναό Του εἶναι νά φέρεις τόν πλησίον σου σέ αὐτόν. Οἱ δοῦλοι, ὅταν ἔχουν νά κάνουν κάτι ἀπό κοινοῦ, φωνάζουν ὁ ἕνας τόν ἄλλον. Ἐσεῖς, ὅμως, ὅταν πηγαίνετε στήν ἐκκλησία, παραμελεῖτε τούς ἀνθρώπους σας, κι ἐκεῖνοι ζημιώνονται! Γιατί, λοιπόν, δέν κάνετε κάτι γιά νά τούς ἀποτραβήξετε ἀπό τά κοσμικά;».…

«Θά πεῖτε: “Καί ἄν δέν θέλουν;” Πεῖτε τους, ξαναπεῖτε τους. Θά τούς πείσετε! … Δέν μοῦ λέτε; Πόσοι πατέρες εἶστε ἐδῶ μέσα; Ποῦ εἶναι, λοιπόν, τά παιδιά σας; Τό ὅτι πολλοί δέν ἐκκλησιάζονται δέν ὀφείλεται ἀποκλειστικά στή δική τους ραθυμία, ἀλλά καί στή δική σας ἀδιαφορία. Ἄν δέν τό κάνατε μέχρι τώρα, κάντε το ἀπό ἐδῶ καί πέρα. … Δέν θά πάψω νά σᾶς παρακαλῶ: φροντίστε, νοιαστεῖτε γιά τά ἀδέλφια σας!» (Πρός τούς μή ἀπαντήσαντες εἰς τήν σύναξιν, PG 51: 176).

Ἔχοντας ὑπόψη του ὅτι «μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ» (Α΄ Κορ. 5:6), τούς ἔλεγε: «Ὅταν βγεῖτε ἀπό τή “σύναξη” ἀλλαγμένοι καί προσεκτικοί στά πάντα, στά λόγια σας καί στό βάδισμά σας, ὅσοι δέν ἐκκλησιάζονται θά καταλάβουν ἀπό μόνοι τους πόσο ζημιώνονται ἀπό τήν ἀπουσία τους στίς συνάξεις,  καί θά τρέξουν, χωρίς νά χρειαστεῖ νά τούς πεῖτε λέξη. Ἄν ἡ ὀμορφιά τοῦ σώματος γοητεύει τόν θεατή, πόσο μᾶλλον ἡ ὀμορφιά τῆς ψυχῆς» (Πρός τούς μή ἀπαντήσαντες εἰς τήν σύναξιν, PG 51: 179).

Εἶπε καί τό ἑξῆς: «Τό παιδί πηγαίνει στό σχολεῖο γιά νά μάθει γράμματα. Διαφορετικά, γιατί νά πηγαίνει; Κάτι ἀνάλογο ἰσχύει καί γιά ἐμᾶς πού πηγαίνουμε στήν ἐκκλησία. Πηγαίνουμε γιά νά ὠφεληθοῦμε. Ἄν φεύγουμε χωρίς ὠφέλεια, εἴμαστε ἀξιοκατάκριτοι!» (Ὁμιλία Ε΄ Εἰς τούς Ἀνδριάντας, PG 49: 79).

Μίλησε μέ αὐστηρότητα καί γιά ὅσους συζητοῦν κατά τή διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας: «Θά πρέπει νά ἐκδιώκονται ὡς ἐπικίνδυνοι, ὡς διεφθαρμένοι καί ὡς αἴτιοι ἀναρίθμητων κακῶν» (Ὁμιλία ΚΔ΄ Εἰς τάς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, PG 60: 190).

Ὑπερβολή;

Καί πῶς θά πρέπει νά θεωροῦνται ὅσοι δέν σέβονται τόν πιό ἱερό χῶρο τῆς γῆς καί τό πιό φοβερό Μυστήριο πού τελεῖται μέσα σέ αὐτόν;