«Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ συναίσθημα τῆς αὐτοκριτικῆς δὲν
εἶναι συναίσθημα πολυτελείας, ἀλλὰ βασικὸ ὄργανο τοῦ ψυχικοῦ ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖο
κάθε ἄνθρωπος ἔχει στὴ διάθεσή του καὶ ὀφείλει νὰ χρησιμοποιεῖ, ἂν πράγματι ἐπιθυμεῖ
τὴν ἐπιτυχία στὴ ζωή του… Μὲ αὐτὴ ἐλέγχει κατὰ πόσον ἀκολουθεῖ τὴ γραμμὴ τῆς ἰσορροπίας
στὴν πορεία του πρὸς τὸν ἀνώτερο σκοπὸ τὸν ὁποῖο θέτει στὴ ζωή του… Ἡ αὐτοκριτικὴ
καλεῖται νὰ δώσει τὴν ὀρθὴ γραμμὴ ὅσον ἀφορᾶ στὶς σχέσεις τοῦ ἀτόμου πρὸς τὸν ἑαυτό
του, τὸν πλησίον του, τὸν Θεό…»
Ἄρ. Ἀσπιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου