«Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν» - Του Κωνσταντίνου Χασόγια

 

«Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν»

Του Κωνσταντίνου Χασόγια,

Θεολόγου Ε.Κ.Π.Α.

Στην ευαγγελική περικοπή του ευαγγελιστή Λουκά (5, 1-11) ο Ιησούς συναντά στη λίμνη Γεννησαρέτ τον Σίμωνα (Πέτρο) και τους συνεργάτες του να κάνουν το καθημερινό τους έργο. Είναι ψαράδες, άνθρωποι του μόχθου, που έχουν κοπιάσει όλη τη νύχτα χωρίς αποτέλεσμα και έπλεναν τα δίχτυα τους. Τα δίχτυα τους ήταν άδεια και η απογοήτευση ήταν μεγάλη. Τη στιγμή εκείνη, μέσα στην αποτυχία και την κούρασή τους, έρχεται ο Χριστός.

Ο Κύριος ζητά από τον Σίμωνα να ξαναρίξει τα δίχτυα στη λίμνη. Η ανθρώπινη λογική ίσως θα έλεγε πως δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσει. Ο Σίμων απήντησε ότι δεν έπιασαν τίποτα όλη τη νύχτα, αλλά αφού όμως το λες εσύ Δάσκαλε, θα σε εμπιστευτώ και θα το κάνω. Και τότε συνέβη το θαύμα. Τα δίχτυα γέμισαν με ψάρια τόσο πολύ, ώστε κινδυνεύουν να σκιστούν.

Μπροστά σε αυτή την αποκάλυψη της θείας παρουσίας, ο Σίμων αισθάνθηκε την ανθρώπινη μικρότητά του και λέγει στον Ιησού: «Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε». Ο Χριστός, όμως, δεν τον απορρίπτει. Αντίθετα, του απευθύνει έναν λόγο γεμάτο παρηγοριά λέγοντάς του: «Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν». Δηλαδή, μη φοβάσαι, από τώρα και στο εξής δεν θα αλιεύεις ψάρια, αλλά θα κερδίζεις ανθρώπους για τη Βασιλεία των Ουρανών.

Αυτή η φράση αποτελεί μία από τις πρώτες και αποφασιστικές κλήσεις του Χριστού όχι μόνο προς τον Σίμωνα αλλά και προς τον πεπτωκότα άνθρωπο. Ο Χριστός καλεί τον άνθρωπο να Τον εμπιστευθεί ελεύθερα και να ανταποκριθεί στην πρόσκληση της θείας Του χάριτος. Ο έμφυτος φόβος πολύ συχνά παραλύει τον άνθρωπο. Ο φόβος της αποτυχίας, της αμαρτίας, της απόρριψης, της ανεπάρκειας. Όμως, ο Χριστός, καλεί όλους τους ανθρώπους που αναγνωρίζουν τις αδυναμίες τους και είναι πρόθυμοι, να Τον εμπιστευθούν.

Η φράση προς τον Σίμωνα: «ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν» σημαίνει ότι θα γίνει «αλιέας ανθρώπων». Δηλαδή, άνθρωπος που θα οδηγεί τους συνανθρώπους του από το σκοτάδι στο φως του Χριστού, από την απελπισία στην ελπίδα και από την απομάκρυνση στη ζωντανή επικοινωνία με τον Θεό. Η σχέση αυτή θα βασίζεται στην αγάπη, την αλήθεια και στην εμπιστοσύνη.

Αυτό είναι και το βαθύτερο νόημα της χριστιανικής μαρτυρίας. Ο άνθρωπος του Θεού βοηθάει τον πλησίον του να συνδεθεί ουσιαστικά με τον Χριστό. Να έχει Εκείνον και τη διδασκαλία του κέντρο της ζωής του. Το μήνυμα της ευαγγελικής περικοπής του Λουκά (5,1-11) είναι διαχρονικό. Να ανταποκριθούμε στην πρόσκληση του Τριαδικού Θεού και να εμπιστευτούμε τη ζωή μας σε Αυτόν. Η πίστη στο Θεό, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να βιώσει το θαύμα και να οδηγηθεί στην εν Χριστώ σωτηρία και λύτρωση. Ο αληθινός «αλιέας ανθρώπων» είναι εκείνος που, με τη ζωή του, γίνεται γέφυρα για να συναντήσει ο ίδιος και ο πλησίον του τον Χριστό. Και αυτή η αποστολή δεν ανήκει μόνο στους Αποστόλους, αλλά είναι πρόσκληση προς κάθε βαπτισμένο χριστιανό, να γίνει μια ζωντανή μαρτυρία της παρουσίας του Θεού.

Πηγή: Βίβλος Ιστορία