ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Η ΖΩΗ» ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ  ΘΕΟΛΟΓΩΝ  «Η ΖΩΗ»

ΑΠΟ  ΠΡΩΤΟ  ΟΝΟΜΑ  ΚΑΙ  ΑΛΛΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

          Αυτό το μακαριστού π. Ηλία Μαστρογιαννόπουλου.  Αντιγράφω. «Το 1960 που ήμουν στη διοίκηση της Αδελφότητος ξεκινήσαμε το θεσμό των Θεολογικών Συνεδρίων «Έφεσος». Είχε προηγηθεί το ρήγμα στην Αδελφότητα και η αποχώρηση αρκετών νέων αδελφών. Άμα οι γονείς δεν τα πάνε καλά, τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι … Θεωρήσαμε ότι επειδή είχαν συμβεί τα γεγονότα της διάσπασης, και επειδή το ρήγμα είχε κλονίσει τις ψυχές μέσα και έξω από την Αδελφότητα, χρειαζόταν ένα είδος ανασυγκρότησης, όχι με γενικότητες ή με δεοντολογίες, αλλά με κάποιο θεολογικότερο θεμέλιο. Θεωρήσαμε αναγκαίο να υπάρξει μια ανασυγκρότηση με ισχυρές θεολογικές βάσεις. Όχι ότι δεν υπήρχε θεμέλιο, υπήρχε. Οι ιδρυτές χωρίς πολλά λόγια είχαν θεμελιώσει γερά. Τόσο ο π. Ευσέβιος-σ.δ. ο Μεγαλοσπηλιώτης υποτακτικός του Αρχιμανδρίτη Ιγνάτιου Λαμπρόπουλου, που ήταν,  ¨όλως εξέχουσα φυσιογνωμία του ελληνικού κλήρου¨, ως γράφουν ο Καθηγητής της Θεολογικής Αθηνών, και Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, και στον «Παππουλάκο» ο συγγραφέας Κωστής Μπαστιάς. ¨Όλοι τον λογάριαζαν για μεγάλο κήρυκα και μοναδικό ξαγορευτή σε όλο το Μοριά¨, -όσο και ο π. Σεραφείμ, αλλά και ο Τρεμπέλας, που ήταν αξιόλογος θεολόγος … Μπορεί να μην τονιζόταν πάρα πολύ, να μη γίνονταν ιδιαίτερες αναφορές στον όρο ¨θεολογία¨, όπως συνέβη κατόπιν για διαφόρους λόγους, που έγινε και λιγάκι για επίδειξη. Όμως οι παλαιοί είχαν γερή θεμελίωση … και συνέπεια στη ζωή τους …

Εκτιμήσαμε ότι πρέπει να γίνει ένα φρεσκάρισμα … από τα Θεολογικά Συνέδρια ¨ Έφεσος¨,  ένα ξεκίνημα με φωτεινό οδηγό το Απόστολο Ιωάννη, τον Ευαγγελιστή της Αγάπης ! Ξεκίνημα με θεμέλιο τη θεολογία της Αγάπης, της Αλήθειας Χριστός ο Θεός, «η οδός, η αλήθεια, ο μόνος οδηγός και δύναμη καρπών όντως ζωής…»-δες. Αθ. Κοττ. «Ο Τρίτος Κορυφαίος της «Ζωής»- Εκδόσεις ¨Ταώς¨, Πάτρα 2021 σελ. 107κε 

      Αυτά απλά, λιτά, καθαρά, και έγκυρα. Βέβαια το θέμα των «Χριστιανικών Οργανώσεων» επανέρχεται και θα επανέρχεται κάθε τόσο ως καρφί στο μάτι όλων των μετά ταύτα θεολογούντων φιλολογικά, «και λιγάκι για επίδειξη» για την πνευματική κυριαρχία της πάλαι ποτέ ενιαίας «Ζωής». Ήτοι των άσχετων με την καθημερινή χριστιανική πράξη και ζωή, και αυτή την ορθόδοξη.

     Καλό θα ήταν, λοιπόν, κάποτε κάποιοι να αποτολμήσουν και μια σύγκριση του ήθους ζωής της τότε ελληνικής κοινωνίας και αυτού της νυν, αυτής των εξήντα έξι πια χρόνων της περιβόητης στην Ορθοδοξία στροφής ! Και τι εδώ να πει κανείς, όταν η πάσης μορφής καθημερινή ειδησεογραφία, έντυπη, τηλεοπτική, διαδικτυακή επιμαρτυρεί και επιβεβαιώνει, πως παρόλα τα και σε υπεραφθονία ορθόδοξα αγαθά και καλά νυν. «Των οικιών αυτών εμπιμπραμένων αυτοί άδουσι» ! Το σπίτι μας καίγεται κι εμείς τραγουδούμε και ζούμε σαν στην τρελή χαρά !

Αθανάσιος Κοτταδάκης