ΨΗΛΑ - Ex Grege

 

 ΨΗΛΑ

Ex Grege

Κήρυγμα στὴν Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως 

 «καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν» (Ἰω. γ΄ 13-17)

Τὸ ἐπεισόδιο «Nosedive» (3η σεζόν) τῆς σειρᾶς τοῦ Netflix «Black Mirror» σκιαγραφεῖ μιὰ κοντινὴ δυστοπία ὅπου κάθε κοινωνικὴ ἀλληλεπίδραση βαθμολογεῖται ἄμεσα σὲ μιὰ κλίμακα ἀπὸ τὸ 1 ἕως τὸ 5. Ἡ κεντρικὴ ἡρωίδα, ἡ Λέισυ, ζεῖ παγιδευμένη σὲ ἕνα ἀσφυκτικὸ κυνήγι κοινωνικῆς ἀποδοχῆς, προσποιούμενη τὴν ἀπόλυτη εὐτυχία καὶ εὐγένεια γιὰ νὰ αὐξήσει τὸ σκορ της καὶ νὰ ἀποκτήσει πρόσβαση στὴν «ἐλίτ». Ὅταν μιὰ σειρὰ ἀπὸ ἀτυχῆ περιστατικὰ ὁδηγεῖ τὴν ἀξιολόγησή της σὲ ἐλεύθερη πτώση (nosedive), ἡ κοινωνία τὴν ἐξοστρακίζει βίαια. Στὸ τέλος, ἔκπτωτη καὶ φυλακισμένη, στερημένη ἀπὸ τὴν ψηφιακὴ ψευδαίσθηση τῶν ἀστεριῶν, βιώνει γιὰ πρώτη φορὰ τὴν πραγματικὴ ἐλευθερία τοῦ νὰ εἶναι ὁ ἑαυτός της, χωρὶς φίλτρα καὶ κοινωνικὰ προσωπεῖα.

Ἀγαπητοί μου. Ἢ μᾶλλον: ἀξιότιμοι χρήστες. Ἀγαπητοί μου ἀξιολογητές.

Χαμογελᾶστε. Ὄχι τόσο σφιγμένα. Πιὸ φυσικά. Ἂς δοῦμε τὸ προφίλ μας σήμερα. Φορέσαμε τὰ καλά μας. Βάλαμε τὸ ἄρωμά μας. Σιδερώσαμε τὶς ἀρετές μας. Στεκόμαστε στὰ στασίδια σὰν πορσελάνινα ἀγαλματίδια. Ὅλα παστέλ. Ὅλα φωτεινά. Ὅλα ἐλεγχόμενα.

Πόσα ἀστέρια δίνετε στὸ κήρυγμα μέχρι τώρα; Τέσσερα κόμμα ἑπτά; Ἢ μήπως ἤδη πέσαμε στὸ τρία;

Προσέξτε τὴν ἀναπνοή σας. Μὴ δείξετε δυσφορία. Ἕνας μορφασμὸς ἀρκεῖ. Ἕνα βλέμμα ἀποδοκιμασίας. Καὶ τὸ σκορ σας κατρακυλᾶ.

Γνωρίζετε τὴν ἱστορία τῆς Λέισυ; Ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ἐπεισόδιο τοῦ Black Mirror. Τὸ Nosedive. Ἡ κοπέλα μὲ τὸ ροζ ζακετάκι. Μὲ τὸ πλαστικὸ χαμόγελο. Μὲ τὸν καπουτσίνο καὶ τὸ μπισκότο. Ἔπρεπε νὰ φωτογραφίσει τὸ μπισκότο. Ἔπρεπε νὰ χαμογελάσει στὸν σερβιτόρο. Ἔπρεπε νὰ βαθμολογήσει τοὺς πάντες μὲ πέντε ἀστέρια. Γιὰ νὰ πάρει κι ἐκείνη πέντε ἀστέρια.

Ἕνας ὁλόκληρος κόσμος στὸ πόδι. Ἕνας κόσμος φοβισμένος. Τρομοκρατημένος ἀπὸ τὸ ἐνδεχόμενο ἑνὸς κακοῦ βαθμοῦ. Ἤθελε νὰ πιάσει τὸ τέσσερα κόμμα ὀκτώ. Γιὰ νὰ πάρει ἔκπτωση στὸ πολυτελὲς σπίτι. Γιὰ νὰ γίνει κουμπάρα στὸν γάμο τῆς παλιᾶς της φίλης. Ὅλα γιὰ τὴν ἀποδοχή. Ὅλα γιὰ τὸν ἀλγόριθμο. Ὅλα γιὰ τὴν εἰκόνα.

Καὶ μετὰ ἦρθε ἡ πτώση. Τὸ ἀπότομο γλίστρημα. Ἡ ἐλεύθερη βουτιά. Μιὰ παρεξήγηση στὸ ἀεροδρόμιο. Ἕνας καφὲς ποὺ χύθηκε. Μιὰ ἔκρηξη θυμοῦ. Καὶ ξαφνικά: 4.2. Μετὰ 3.1. Μετὰ 2.4. Καὶ στὸ τέλος; Ἕνα τεράστιο, ἀπόλυτο μηδέν.

Πόσο γελάσατε ὅταν τὸ εἴδατε; Πόσο ὑπεροπτικὰ κουνήσατε τὸ κεφάλι; «Μὰ τί δυστοπία! Τί παράνοια!»

Κοιτάξτε γύρω σας. Κοιτάξτε μέσα σας. Δὲν εἶναι δυστοπία. Εἶναι ἡ κοινωνία μας. Εἶναι ἡ ἴδια μας ἡ εὐσέβεια.

Ζοῦμε γιὰ τὴν ἀξιολόγηση. Ἔχουμε μετατρέψει τὴν πνευματικὴ ζωὴ σὲ ψηφιακὸ feed. Πόσοι μᾶς εἶδαν νὰ νηστεύουμε; Πόσοι πρόσεξαν ὅτι κάναμε μετάνοια; Πόσο καλοὶ χριστιανοὶ φαινόμαστε στὸ μάτι τοῦ γείτονα;

Ἀπαιτοῦμε ἕναν Θεὸ διαχειριστὴ βαθμολογιῶν. Ἕναν Θεὸ ποὺ θὰ μᾶς πατᾶ καρδοῦλες. Ποὺ θὰ ἐπιβραβεύει τὴν ἀτσαλάκωτη συμπεριφορά μας. Θέλουμε ἕναν χριστιανισμὸ σὲ ἀποχρώσεις τοῦ ροζ καὶ τοῦ μέντας. Καθαρὸν ἀπὸ ἱδρώτα. Καθαρὸν ἀπὸ αἷμα. Καθαρὸν ἀπὸ ἀλήθεια.

Καὶ σήμερα; Τί μᾶς λέει σήμερα τὸ Εὐαγγέλιο; Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως. Ἀκοῦστε λόγια: «Καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου».

Τί ὕψωσε ὁ Μωϋσῆς; Ἕνα ὄμορφο περιστέρι; Ἕνα χρυσὸ ἀρνάκι; Ὄχι. Ὕψωσε ἕνα φίδι. Ἕνα χάλκινο ἑρπετό. Τὸ σύμβολο τοῦ δηλητηρίου. Τὸ σύμβολο τοῦ θανάτου. Ὕψωσε τὴν ἀσχήμια κατὰ πρόσωπο τοῦ λαοῦ. Ὅποιος τὸ κοίταζε, γλυτωνε.

Καὶ τί ὑψώνει ὁ Θεός; Ἕναν ἐπιτυχημένο ἡγέτη; Ἕναν χαρισματικὸ ρήτορα μὲ ἑκατομμύρια ἀκολούθους; Ὕψωσε ἕναν κατάδικο. Ἕναν γυμνό, ματωμένο, φτυσμένο ἄνθρωπο. Πάνω σὲ δύο ξερὰ δοκάρια. Ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη. Ἐκεῖ ὅπου πετοῦσαν τὰ σκουπίδια.

Τί βαθμολογία θὰ ἔπαιρνε ὁ Χριστὸς στὸν Γολγοθᾶ;

Ἂν εἶχε κινητὸ ἡ Ἱερουσαλήμ, τί σκὸρ θὰ τοῦ ἔδινε; Μηδὲν ἀστέρια. Ἀπόλυτο unfriend. Ἀποκλεισμὸς ἀπὸ τὸ διαδίκτυο. Ὁ Ἄννας καὶ ὁ Καϊάφας πάτησαν ἕνα ἀστέρι. Οἱ Ρωμαῖοι πάτησαν ἕνα ἀστέρι. Ὁ ὄχλος φώναζε «ἆρον ἆρον» καὶ πάταγε ἀναφορὰ γιὰ παραβίαση ὅρων. Ἀκόμη καὶ οἱ μαθητές του; Τὸν ἔκαναν unfollow μέσα σὲ μιὰ νύχτα. Ἔτρεξαν νὰ κρυφτοῦν. Μὴ τυχὸν καὶ πέσει τὸ δικό τους σκορ.

Αὐτὴ εἶναι ἡ «Ὕψωση» τοῦ Θεοῦ. Ἕνα κολοσσιαῖο δημόσιο φιάσκο.

Ἐμεῖς, ὅμως, δὲν θέλουμε τέτοιο Σταυρό. Ἐμεῖς θέλουμε τὸν Σταυρὸ ἀπὸ πλατίνα. Στολισμένο μὲ διαμάντια. Νὰ ταιριάζει μὲ τὸ κολιέ. Νὰ ταιριάζει μὲ τὸ σαλόνι. Νὰ μὴν λερώνει.

Φοβόμαστε τὸ nosedive. Τρέμουμε τὴν πτώση. Τρέμουμε τὴν ἀπόρριψη. Τρέμουμε μήπως κάποιος μᾶς δεῖ χωρὶς τὸ ἠθικό μας μακιγιάζ. Μήπως καταλάβουν ὅτι πονᾶμε. Ὅτι θυμώνουμε. Ὅτι εἴμαστε ἀτελεῖς. Ὅτι εἴμαστε ἁμαρτωλοί.

Προτιμοῦμε νὰ πνιγοῦμε στὴν πλαστικὴ εὐγένεια. Νὰ ἀνταλλάσσουμε κούφιες φιλοφρονήσεις. Νὰ λέμε «εὐλογεῖτε» ἐνῷ μέσα μας καταριόμαστε. Νὰ δίνουμε πέντε ἀστέρια στὴν ὑποκρισία τοῦ ἄλλου, ὥστε νὰ μᾶς δώσει κι αὐτὸς τὰ δικά του. Ἕνα ἀτέρμονο ἐμπόριο ψευδο-ἁγιότητας.

Kαὶ πῶς τελειώνει τὸ ἐπεισόδιο;

Ἡ Λέισυ καταλήγει στὴ φυλακή. Ἡ πολυτελὴς τουαλέτα της ἔχει γίνει κουρέλια. Τὰ μαλλιά της εἶναι γεμάτα λάσπες. Τὸ πρόσωπό της πασαλειμμένο ἀπὸ τὸ δάκρυ καὶ τὴ μάσκαρα. Τῆς ἔχουν ἀφαιρέσει τὴν ὀφθαλμικὴ συσκευή. Δὲν βλέπει πιὰ ἀριθμοὺς πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τῶν ἀνθρώπων. Δὲν ὑπάρχουν ἀστέρια. Δὲν ὑπάρχει σκόρ.

Εἶναι κλειδωμένη σὲ ἕνα γκρίζο κελί. Ἀπέναντί της, ἕνας ἄλλος φυλακισμένος.

Καὶ τί κάνει;

Ἀρχίζει νὰ φωνάζει. Ἀρχίζει νὰ βρίζει. Ἀρχίζει νὰ γελάει. Ἀνταλλάσσουν προσβολές. Χωρὶς φίλτρο. Χωρὶς φόβο. Χωρὶς ἀλγόριθμο. Καὶ γιὰ πρώτη φορὰ στὴ ζωή της... ἀναπνέει. Γιὰ πρώτη φορὰ χαμογελᾶ πραγματικά. Εἶναι ἐπιτέλους ἐλεύθερη. Ἔπρεπε νὰ πέσει στὸ μηδέν, γιὰ νὰ βρεῖ τὴν ψυχή της.

Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο τοῦ Σταυροῦ.

Ὁ Σταυρὸς εἶναι ἐκεῖνο τὸ κελί. Ὁ Σταυρὸς εἶναι τὸ τέλος τῆς εἰκόνας μας. Εἶναι ἡ στιγμή ποὺ γκρεμίζεται ἡ κοινωνική μας βαθμολογία. Ἡ στιγμὴ ποὺ δὲν μᾶς νοιάζει πιὰ τί θὰ ποῦν οἱ συγγενεῖς. Τί θὰ πεῖ ὁ κόσμος.

Ὁ Χριστὸς δὲν ἦρθε γιὰ νὰ βελτιώσει τὸ προφίλ μας. Ἦρθε γιὰ νὰ μᾶς γκρεμίσει ἀπὸ τὸ βάθρο. Ἦρθε γιὰ νὰ μᾶς σώσει ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν πέντε ἀστεριῶν.

«Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον». Πῶς τὸν ἀγάπησε; Ὄχι μὲ ἔπαινο. Ὄχι μὲ ψηφιακὲς ἐπιβραβεύσεις. Ἀλλὰ δίνοντας τὸν Υἱό του στὸν πιὸ ἐξευτελιστικὸ θάνατο.

Αὔριο ὑψώνεται ὁ Τίμιος Σταυρός. Μὴν περιμένετε νὰ δεῖτε ἕνα τρόπαιο ἐπιτυχίας. Δὲν εἶναι βραβεῖο κοινοῦ. Εἶναι ἡ ἀπόλυτη χρεοκοπία τῆς ἀνθρώπινης ματαιοδοξίας.

Ἂν θέλετε νὰ τὸν ἀκολουθήσετε, ἑτοιμαστεῖτε γιὰ τὸ nosedive.

Ἀφῆστε τὶς πόζες.

Ξεχάστε τὰ παστὲλ κοστούμια τῆς ἠθικῆς σας.

Σταματῆστε νὰ βαθμολογεῖτε τὴν ἁμαρτία τοῦ διπλανοῦ σας.

Τολμῆστε νὰ φανεῖτε ἀνάξιοι, ἀποτυχημένοι, γυμνοὶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Μόνον ὅποιος πέφτει ἀπὸ τὸ ψεῦδος του μπορεῖ νὰ ἀνεβεῖ στὸν Σταυρό.

Καλὴ πτώση, λοιπόν.

Καὶ καλὴ Ἀνάσταση.

Ex Grege