Σήμερα, η Αγία μας Εκκλησία, 29 Οκτωβρίου, τιμά τη
μνήμη της Οσιομάρτυρος Αναστασίας της Ρωμαίας, του Οσίου Αβραμίου και της
ανεψιάς του Αγίας Μαρίας, την οποία διέσωσε από το παραστράτημα της οδού της
ακολασίας, της Οσίας Άννας από την Κωνσταντινούπολη και του Αγίου Σάββα του
Στρατηλάτη.
Η Οσιομάρτυς Αναστασία αποτελεί αξιομίμητο παράδειγμα ηρωισμού και αυταπάρνησης. Ιδιαίτερα για τους νέους γίνεται οδηγός, ως προς το τι πρέπει να ιεραρχείται στη ζωή ως σημαντικό και τι ως ασήμαντο.
Ζώντας στην εποχή του Διοκλητιανού, καταγόμενη από ευκατάστατη οικογένεια της Ρώμης και διακρινόμενη για τη μόρφωση αλλά και τη σωματική ομορφιά της, είχε όλες τις προϋποθέσεις για να απολαύσει μια αξιοζήλευτη τρυφηλή ζωή. Ωστόσο, προτίμησε ενσυνείδητα να μοιράσει τον πλούτο της στους φτωχούς και να αφιερωθεί στην άσκηση, σε μοναστήρι στη Ρώμη.
Η ψυχική γενναιότητα της οσιομάρτυρος Αναστασίας φανερώθηκε σε όλο της το μεγαλείο, όταν ο ηγεμόνας Πρόβος τη συνέλαβε και την πίεζε να αρνηθεί το Νυμφίο Χριστό, λέγοντάς της ότι έπρεπε να λυπηθεί τα νιάτα και την ομορφιά της και να ζήσει τριφηλή ζωή και κάθε είδους πρόσκαιρες ηδονές. Η απάντηση, που την οδήγησε σε φρικτά βασανιστήρια και τελικά στο μαρτύριο, ήταν η εξής: «Εγώ μια ωραιότητα και νεότητα γνωρίζω. Αυτή που δίνει ο Χριστός στις πιστές και γενναίες ψυχές». Δηλ. την αιώνια Βασιλεία των Ουρανών μέσα στη θεία μακαριότητα.
Τιμή και δόξα στις γενναίες ηρωίδες γυναίκες, οι οποίες μέσα από την οδό της τίμιας επιλογής στη ζωή, είτε του μοναχικού βίου είτε του έγγαμου βίου, σύζυγοι και μητέρες αγωνίζονται με αυταπάρνηση και προσφέρουν τον εαυτό τους στην διακονία του ανθρώπου μέσω του πολύπλευρου έργου της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερα οι μητέρες θυσιάζονται για την οικογένεια και τα παιδιά τους, έχοντας σταθερή συνείδηση της ιερής αποστολής τους για τον αγιασμό, το μέλλον της οικογένειάς τους και κατ΄επέκταση της πατρίδας μας.
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Η Οσιομάρτυς Αναστασία αποτελεί αξιομίμητο παράδειγμα ηρωισμού και αυταπάρνησης. Ιδιαίτερα για τους νέους γίνεται οδηγός, ως προς το τι πρέπει να ιεραρχείται στη ζωή ως σημαντικό και τι ως ασήμαντο.
Ζώντας στην εποχή του Διοκλητιανού, καταγόμενη από ευκατάστατη οικογένεια της Ρώμης και διακρινόμενη για τη μόρφωση αλλά και τη σωματική ομορφιά της, είχε όλες τις προϋποθέσεις για να απολαύσει μια αξιοζήλευτη τρυφηλή ζωή. Ωστόσο, προτίμησε ενσυνείδητα να μοιράσει τον πλούτο της στους φτωχούς και να αφιερωθεί στην άσκηση, σε μοναστήρι στη Ρώμη.
Η ψυχική γενναιότητα της οσιομάρτυρος Αναστασίας φανερώθηκε σε όλο της το μεγαλείο, όταν ο ηγεμόνας Πρόβος τη συνέλαβε και την πίεζε να αρνηθεί το Νυμφίο Χριστό, λέγοντάς της ότι έπρεπε να λυπηθεί τα νιάτα και την ομορφιά της και να ζήσει τριφηλή ζωή και κάθε είδους πρόσκαιρες ηδονές. Η απάντηση, που την οδήγησε σε φρικτά βασανιστήρια και τελικά στο μαρτύριο, ήταν η εξής: «Εγώ μια ωραιότητα και νεότητα γνωρίζω. Αυτή που δίνει ο Χριστός στις πιστές και γενναίες ψυχές». Δηλ. την αιώνια Βασιλεία των Ουρανών μέσα στη θεία μακαριότητα.
Τιμή και δόξα στις γενναίες ηρωίδες γυναίκες, οι οποίες μέσα από την οδό της τίμιας επιλογής στη ζωή, είτε του μοναχικού βίου είτε του έγγαμου βίου, σύζυγοι και μητέρες αγωνίζονται με αυταπάρνηση και προσφέρουν τον εαυτό τους στην διακονία του ανθρώπου μέσω του πολύπλευρου έργου της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερα οι μητέρες θυσιάζονται για την οικογένεια και τα παιδιά τους, έχοντας σταθερή συνείδηση της ιερής αποστολής τους για τον αγιασμό, το μέλλον της οικογένειάς τους και κατ΄επέκταση της πατρίδας μας.
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου