Θέμα: «…νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί!» - Κ.Π.

Θέμα: «…νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί!»

Κ.Π.

Σὰν τρεμουλιασμένο σπουργιτάκι χωμένο στὴν ἀγκαλιὰ τῆς νοσηλεύτριας, ἔκλαιγε μὲ λυγμοὺς ἕνα δεκάχρονο ἀγοράκι. «Καλύτερα νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί, καλύτερα νὰ ἤμουνα σκυλί…» ἔλεγε καὶ ξαναέλεγε… Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὶς δεκάδες παιδιά, ἐκεῖνα τὰ κακοποιημένα, τὰ δυστυχισμένα, τὰ «ἀδέσποτα», τά… «παρκαρισμένα» στὰ Νοσοκομεῖα μας, γιὰ νὰ καταλήξει ἔπειτα σὲ κάποια Δομὴ καὶ ἀργότερα, ἂν εἶναι τυχερὸ, σὲ ἀνάδοχη ἢ κανονικὴ οἰκογένεια. Τί πονεμένο αὐτὸ τὸ ταξίδι του στὰ ἀθῶα, παιδικά του χρόνια. Πῶς τὸ κακομεταχειρίστηκαν οἱ ἴδιοι του οἱ γονεῖς, ἀλλά καί τὰ ξένα χέρια, καὶ βρίσκεται ἔρμο, χωρὶς οἰκογένεια, ἀραγμένο σὰν χαλασμένο αὐτοκίνητο σὲ ἀφιλόξενη μάντρα! Φρικτὴ ἡ εἰκόνα γιὰ πολλὰ παιδιὰ στὸν τόπο μας, ποὺ δυστυχῶς ἀφανίζεται ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος.

 Τὰ παιδιὰ μας ἀνελέητα κακοποιημένα ἀλλὰ τὰ σκυλιὰ μας ὑπερβολικὰ φροντισμένα. Γέμισαν τὰ σαλόνια μας, τὰ αὐτοκίνητά μας, οἱ ἀγκαλιές μας, οἱ βόλτες μέ… σκυλιά. Σύλλογοι ἐπὶ Συλλόγων, Νομοθεσίες γιὰ τὴν προστασία τῶν ζώων. Τί πολιτισμένος λαὸς εἴμαστε! Καὶ τροφές, φάρμακα, καλλυντικὰ γι αὐτά! Καὶ κτηνιατρεῖα καὶ ψυχολόγοι καὶ μπουτὶκ καὶ ξενοδοχεῖα καὶ υἱοθεσίες γιὰ τὰ ζῶα. Μεγάλη ἡ προβολὴ καὶ ἡ φροντίδα τους. Πολλὴ ἡ ἀγάπη, πού ξοδεύουμε γι αὐτά…! Εἶναι τῆς μόδας πιά, εὐχάριστη καὶ εὔκολη παρέα τὰ «ζωντανά». Ἔχουν εὐθύνες διατροφῆς μόνο, ὄχι δυσκολίες ἀνατροφῆς ὅπως τὰ παιδιά…!  

 Καὶ τὰ παιδιά μας, ποιὸς νοιάζεται, πῶς ἀντέχει ἡ καρδιά μας ἡ πολιτισμένη τὰ ἐγκαταλελειμμένα καὶ πικραμένα στὴ διαφθορὰ τῶν διαφθορέων τους, τὰ παιδιά μας; Πῶς ἀντέχει  τὰ κλαμμένα μάτια, τὶς τρομαγμένες ἀπὸ φόβο ψυχοῦλες τους, τὰ πεινασμένα ἀπὸ τροφὴ καὶ ἀγαθὰ καὶ ἀγκαλιὰ ἀγάπης, τὰ κακοποιημένα ἀπὸ τοὺς ἐφιάλτες τῆς κακοποίησης παιδιά μας, χωρὶς γονεῖς καὶ ἀδέλφια καὶ φίλους, χωρὶς οἰκογένεια καὶ ζεστό, φιλικὸ σπιτικό! Στὸν ἀδιέξοδο δρόμο καὶ στὸ ἀνείπωτο δράμα τὰ παιδιά μας. Λοιπόν… τί κρίμα πού τὰ βασανίζουν, μακριὰ ἀπὸ ἐμᾶς…! Δύστυχα Ἀγγελούδια, τὸ καμάρι τοῦ γονιοῦ καὶ τὸ μέλλον τοῦ τόπου, δύστυχα…!

 Καὶ ἡ Πολιτεία; Ὑπερηφανεύεται γιὰ τὰ κατορθώματά της! Καὶ ὄσοι τήν  κατηγοροῦν  ὅτι δὲν κάνει κάτι θετικό, ἄς τό κάνουν οἰ ἴδιοι. Ἄς τήν  παρακάμψουν, νὰ κινητοποιήσουν πλούσιους, νὰ δημιουργήσουν Δομὲς, ὥστε νὰ κουρνιάσουν καὶ νὰ ἀπαγκιάσουν τὰ παιδιά. Δὲν ἀκοῦνε τὶς κραυγές τους; Δὲν ἀντιλαμβάνονται τὸν πόνο, τοὺς πόνους τους; Καὶ ἐμεῖς; Ὁ εὐαισθητοποιημένος λαός,γιατί παραιτούμεθα καί ἀδρανοῦμε; Ἔλεος! Κάτι πρέπει νά γίνει…

 Παιδιά μας, δὲν μπορεῖ οὔτε νὰ σᾶς σκεφτεῖ οὔτε νὰ σᾶς βοηθήσει κανείς. Εἶστε μόνα καὶ ἀπροστάτευτα. Παιδιὰ μας, πιαστεῖτε ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ἴσως κάποτε μεγαλουργήσετε, ὅπως τόσα ἄλλα παιδιὰ, πρὶν ἀπὸ ἐσᾶς ποὺ ἀγωνίστηκαν με τη βοήθεια Του ! Παιδιὰ μας, μᾶς συγχωρεῖτε. Ἀδυνατοῦμε νὰ σᾶς προστατεύσουμε. Μᾶς συγχωρεῖτε.Εἶστε μάρτυρες τοῦ πολιτισμοῦ μας… Ἂν μποροῦσε νὰ γίνει ἕνα θαῦμα, ἄν μποροῦσε νά γίνει ἕνα μεγάλο θαῦμα, αὐτὸ θὰ ἦταν κυρίως στοὺς γονεῖς σας. Ἂς μὴν χάνουμε τὴν ἐλπίδα μας.    

Σᾶς εὐχαριστοῦμε   

«Κ.Π.»