ΠΕΡΙ ΚΑΚΟΥ ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΠΕΡΙ ΚΑΚΟΥ ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ

 π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

1. ΟΤΑΝ ἔκτιζε τὸ μοναστήρι του ὁ Ὅσιος Βενέδικτος κάποιοι μοναχοί του "ζηλωτές", ἔσκαβαν κοντὰ στὰ νεόδμητα μαγειρεῖα. Βρῆκαν ἕνα εἰδώλιο μέσα στὰ χώματα καὶ τὸ πέταξαν πάρα πέρα. Ἀμέσως βλέπουν ὅλοι τους νὰ ἁρπάζει φωτιὰ τὸ μοναστήρι. Κατατρομαγμένοι τρέχουν στὸν Ὅσιο καὶ τοῦ λένε "ἁρπάξαμε φωτιά"! Καὶ τότε ὁ Ἅγιος, "συνειδητοποιώντας ὅτι ἡ φωτιὰ αὐτὴ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΜΑΤΙΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ, τοὺς εὐλόγησε καὶ ἔκανε νὰ ἔρθουν στὰ σύγκαλά τους καὶ τὰ μυαλά τους καὶ τὰ μάτια τους".

Ἔτσι κάπως προχωροῦν οἱ (ὁμαδικὲς) πλάνες σὲ φανατικοὺς καὶ "ζηλωτές", ὅσες συμβουλὲς καὶ νὰ δώσεις. Στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα, πάρε τὴν πόρτα καὶ φύγε.

2. Κάποτε ὁ Ἅγιος Πορφύριος μὲ συνοδό, πῆγε στὴ Λυρικὴ Σκηνὴ γιὰ νὰ ἀκούσει σπουδαῖο συμφωνικὸ μουσικὸ ἔργο, μᾶς διηγεῖται ὁ μακαριστὸς πατὴρ Ἀνανίας Κουστένης. Τὴν ὥρα ποὺ ἔπαιζε ἡ ὀρχήστρα, ὁ συνοδός του βλέπει τὸν Ἅγιο σὰν νὰ μίλαγε, σὰν νὰ ἐπικοινωνοῦσε μὲ κάποιον ψηλότερα, στὸν ἀέρα.

Τὸν ρωτάει : πάτερ μὲ ποιόν μιλᾶτε ; Ὁ Ἅγιος τοῦ γνέφει νὰ κάνει σιγότερα καὶ τοῦ λέει πὼς τὸ πνεῦμα τοῦ Μουσικοῦ τοῦ ὁποίου τὸ ἔργο ἐκτελεῖται ὀρχηστρικά, εἶναι φωτεινὸ καὶ γνέφει μακάριο μὲ τὴν ἐκτέλεση...

Ἕνας "ζηλωτὴς" θὰ γινόταν ἔξω φρενῶν διότι ὁ μουσικὸς δὲν ἦταν Ὀρθόδοξος καὶ πιθανὸν καὶ ὁ Ἅγιος Γέρων νὰ εἶχε "πλανηθεῖ" μὲ τέτοιου εἴδους πληροφορία. Καὶ ἔτσι θὰ ἔχανε τὴν οὐσία τοῦ πράγματος, ὅπως συνήθως.