Βιβλιολογία «Από τα χειμαδιά στα βουνά. Οι Αμπλιανίτες ποιμένες» του Γεωργίου Σαρρή υπό Χρήστου Τσούβαλη

Ο κ. Γεώργιος Αθαν. Σαρρής δημοσίευσε στην Πάτρα, το Δεκέμβριο του 2011, τη λαογραφική εργασία «Από τα χειμαδιά στα βουνά. Οι Αμπλιανίτες ποιμένες» με 80 σελίδες, πολλές φωτογραφίες και ένα χάρτη με «τα αρχαία Στράτα και τα Κονάκια των ποιμένων Αμπλιανιτών από τα χειμαδιά στα βουνά». Το βιβλίο του αυτό είναι το δεύτερο, μετά απ’ εκείνο, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2009, με τον τίτλο «Τα Μυλολίθια» με 173 σελίδες, ως μυθιστορηματική αυτοβιογραφία, με πολιτιστικά στοιχεία μιας άλλης εποχής που έσβησε.

Τον «Πρόλογο», του δεύτερου βιβλίου του κ. Σαρρή, γράφει ο συνάδελφος και λογοτέχνης κ. Σιμιτζής Γιώργος με το πλούσιο πεζοτράγουδο και λογοπλαστικό του ύφος (σ. 11-14).

Ακολουθεί  ο συγγραφέας, με το «Αντί πρόλογου» [ !], Άμπλιανη και Αμπλιανίτες», (σ. 15-18), όπου μας περιγράφει  την τοποθεσία της Άμπλιανης, που είναι σκαρφαλωμένη σε υψόμετρο 1220 με 1450 μέτρα και που πήρε το όνομά της από τους πολλούς «αμπλάδες», δηλαδή τις μικρές πηγές νερού. Επίσης μας περιγράφει τη ζωή των κατά πολύ κτηνοτρόφων και ελάχιστα γεωργών Αμπλιανιτών, που τους χειμερινούς μήνες παραχείμαζαν στους κάμπους του Μεσολογγίου και την άνοιξη μετακινούνταν στα πλούσια βοσκοτόπια των βουνών της Ευρυτανίας. Και δεν ήταν μόνο αυτοί αλλά και άλλοι από τους κάμπους του Αιτωτικού και της Λαμίας. Πάντως, όλοι αυτοί οι μετακινούμενοι κτηνοτρόφοι, «θεωρούσαν την Άμπλιανη ως ιδιαίτερη πατρίδα τους  και σ’ αυτήν είχαν τα νοικοκυριά τους στεγασμένα σε πέτρινα διώροφα σπίτια». Ο συγγραφέας θυμάται τα παιδικά του χρόνια μέσα σ’ αυτό το ποιμενικό μεταναστευτικό περιβάλλον. Γι’ αυτό και αφιερώνει το βιβλίο του, με τιμή και έπαινο «Στη μνήμη όλων των γενεών των ποιμένων Αμπλανιτών, που περπάτησαν στις στράτες, από τα χειμαδιά στα βουνά».

Η εορτή του Αγίου Λαζάρου στην Πάτρα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ

ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΛΕΞΙΩΤΙΣΣΗΣ

Το Σαββάτο 7 Απριλίου 2012 εορτάζει και πανηγυρίζει μετ’ αρτοκλασίας και πάσης εκκλησιαστικής λαμπρότητος το παρεκκλήσιον του ημετέρου Ιερού Ναού τιμώμενον επ’ ονόματι του Αγίου Δικαίου και Τετραημέρου Φίλου Του Χριστού Λαζάρου.

Παρασκευή 6/4: Ώρα 6:30 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας καί θείου κηρύγματος ύπό τοῦ Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ερμολάου Μασσαρά.

Σαββάτο 7/4: Ώρα 7:00–10:00 π.μ. Όρθρος και πανηγυρική Θεία Λειτουργία κατά την οποίαν θα λειτουργήσει και θα ομιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Ειρηναίος Σωτηρόπουλος.

Σαββάτο 7/4: Ώρα 6:00 μ.μ. Εσπερινός μετά Παρακλήσεως εις τον Άγιον Λάζαρον και εν συνεχεία Λιτάνευσις της Ιεράς εικόνος, εντός του κοιμητηρίου.

Κυριακή Βαΐων 8/4: Ώρα 7:00π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Ώρα 10:00 π.μ. Εις τον αύλιον χώρον του ιερού ναού θα τελεσθεί επιμνημόσυνος δέησις υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του Εθνομάρτυρος Ιερέως Γεωργίου ο οποίος, εσφαγιάσθη εντός του Ιερού Βήματος υπό των Αγαρηνών, την Κυριακή των Βαΐων του 1821 ενώ ετέλει την Θείαν Μυσταγωγίαν.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Στην Διακίδειο Σχολή Λαού Πατρών ο π. Δανιήλ Παπαδημητράκης

Στην Διακίδειο Σχολή Λαού Πατρών

(Κανάρη 58)

το Σαββάτο 7 Απριλίου 2012 

και ώρα 8 μ.μ. θα ομιλήσει

ο Αρχιμανδρίτης

π. Δανιήλ Παπαδημητράκης

με θέμα

«Προφητείες και προτυπώσεις για το πάθος του Σωτήρος»

Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδας Ιερού Ναού Αγίας Σκέπης Πατρών

Ιερός Ναός Αγίας Σκέπης Πατρών

Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΪΩΝ:Ακολουθία του Νυμφίου, απόγευμα ώρα 6:00

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ:Ακολουθία του Νυμφίου, απόγευμα ώρα 6:00.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ: Ακολουθία του Νυμφίου, απόγευμα ώρα 6:00.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Ακολουθία του Νιπτήρος,  απόγευμα ώρα 6:00.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ: Ακολουθία των Αγ. Παθών,  απόγευμα ώρα 6:00

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Α) Μεγάλες Ώρες, Εσπερινός, Αποκαθήλωση το πρωί  7:45

Β)   Ακολουθία του Επιταφίου, απόγευμα ώρα 6:00

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ : Την νύκτα ώρα 11:10 κτυπούν οι καμπάνες και στις 12:00 (Μεσάνυκτα) η τελετή της Αναστάσεως και στην συνέχεια η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!  Κυριακή Πάσχα

Εσπερινός της Αγάπης,  10:30 πρωί

Ἡ κρίση τοῦ ἀνθρωπισμοῦ - Νικόλαος Μπερντιάεφ

Ἡ κατάφαση τῆς ἀνθρώπινης ἀτομικότητας προϋποθέτει τήν συνείδηση τοῦ δεσμοῦ πού συνδέει τόν ἄνθρωπο μέ  μία ἀνώτερη θεϊκή ἀρχή. Καί ἀφοῦ τό πρόσωπο  δέν θέλει νά ἀναγνωρίσει τίποτε ἔξω ἀπό αὐτήν, κονιορτοποιεῖται κατά κάποιο τρόπο καί ὑποκύπτει στήν ὁρμητικότητα τῶν κατώτερων στοιχείων τῶν ὁποίων αὐτό ἔχει γίνει βορά. Ὁ ἄνθρωπος, λοιπόν, παύει νά αἰσθάνεται ὅτι ζεῖ, ἐφόσον δέν ἀναγνωρίζει τήν ὕπαρξη τοῦ μή-ἐγώ του καί ἀρνεῖται αὐτό πού εἶναι ἀναγκαῖο γιά νά παραμείνει μία ἀτομικότητα, τήν πραγματικότητα ὄχι μόνον τῶν ἄλλων προσώπων, ἀλλά καί τοῦ θεϊκοῦ ὄντος. Πράγματι ἡ αὐτοκατάφαση πού δέν γνωρίζει ὅρια καί δέν ἀποδέχεται τίποτε πάνω ἀπό τήν ἴδια καί ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἐμπόδιο στόν ἀνθρωπισμό, ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν καταστροφή, διότι αὐτός, ἀρνούμενος ὅλες τίς ἀρχές, παύει νά ἔχει αὐτογνωσία καί εἶναι ὑποχρεωμένος νά ὑποτάσσεται σέ ὑπάνθρωπες καί ὄχι ὑπεράνθρωπες ἀρχές. Σ’ αὐτό τό ἀποτέλεσμα ἔχουν φθάσει, ὕστερα ἀπό μία μακρά πορεία, ὁ ἀνθρωπισμός καί ἡ σύγχρονη ἱστορία. Ἕνας ἀτομικισμός, πού δέν γνωρίζει ὅρια καί πού δέν ὑποτάσσεται σε τίποτε, κλονίζει τήν ἀτομικότητα καί προξενεῖ τήν καταστροφή.

Ἡ πρόσφατη περίοδος τῆς σύγχρονης ἱστορίας παρουσιάζει τήν μυστηριώδη τραγωδία τῆς ἀνθρώπινης μοίρας. Ἀπό τήν μιά, βλέπουμε τήν ἐμφάνιση τῆς ἔννοιας τῆς ἀτομικότητας πού εἰσάγει στόν πολιτισμό τοῦ ἀνθρώπου ἕνα ἄγνωστο στοιχεῖο τῆς προηγούμενης ἐποχῆς ἀλλά, ἀπό τήν ἄλλη, διαπιστώνουμε ἕναν κλονισμό τῆς ἀτομικότητας σέ πρωτόγνωρο βαθμό. Αὐτό, λοιπόν, εἶναι τό πραγματικό ἀποτέλεσμα τοῦ ἀνθρωπιστικοῦ processus τῆς ἱστορίας· ὁ ἀνθρωπισμός μεταμορφώνεται σέ ἀντιανθρωπισμό.

Γιά νά δώσουμε μιά πιό συγκεκριμένη ἰδέα αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς θά μιλήσουμε γιά δύο διανοητές τοῦ 19^ου αἰ., ἀνθρώπους ἀντικρουόμενης ἰδιοφυΐας, ἐκπροσώπους δύο διαφορετικῶν πνευματικῶν ρευμάτων, σχεδόν ἐχθρικῶν, ἀλλά τῶν ὁποίων ἡ ἐπίδραση ἦταν μεγάλη στήν ἐξέλιξη τῆς μοίρας τῆς ἀνθρωπότητας. Ὁ πρῶτος ὑπερτόνισε τήν ἔννοια τῆς ἀτομικότητας στό πλαίσιο τοῦ πνευματικοῦ πολιτισμοῦ, ἐνῶ ὁ δεύτερος ἐπέδρασε στίς ἀνθρώπινες μάζες, στό κοινωνικό περιβάλλον. Ἀναφέρομαι στόν Fr. Nietzsche καί στόν K. Marx. Αὐτά τά δύο πνεύματα, πού δέν συναντήθηκαν ποτέ, δείχνουν τό πέρασμα στόν ἀντιανθρωπισμό. Καί στούς δύο ἡ ἀνθρώπινη αὐτοκατάφαση καθίσταται ἡ ἄρνηση τῆς εἰκόνας τοῦ ἀνθρώπου. Ὡστόσο, μεταξύ αὐτῶν τῶν δύο διαμετρικῶς ἀντίθετων ρευμάτων ὑπάρχει μία τυπική ὁμοιότητα: τό καθένα ἀντιπροσωπεύει τό τέλος μιᾶς περιόδου ἀνανεώσεως τῆς ἱστορίας. Ἔχουμε ἐνώπιόν μας δύο τρόπους μετασχηματισμοῦ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ σέ ἀντιανθρωπισμό, δύο μορφές αὐτοκαταστροφῆς τοῦ ἀνθρώπου.

Νικόλαος Μπερντιάεφ

(Η μετάφραση έγινε από τον Δημήτρη Μπαλτά και είχε δημοσιευθεί στην ''Ευθύνη'', τχ 421, 2007)

πηγή: Aντίφωνο

Ὁ Ἐξοχ. κ. Didier Reynders, Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τοῦ Βελγίου, εἰς τά Πατριαρχεῖα

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Ὁ Ἐξοχ. κ. Didier Reynders, Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τοῦ Βελγίου, εἰς τά Πατριαρχεῖα

Τήν Πέμπτην, 5^ην  Ἀπριλίου, ὁ Ἐξοχ. κ. Didier Reynders, Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τοῦ Βελγίου, ἐπεσκέφθη, ἐν τοῖς πλαισίοις  ἐπισκέψεώς του εἰς τήν Τουρκίαν, τήν Α. Θ. Παναγιότητα, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ. κ. Βαρθολομαῖον, συνοδευόμενος ὑπό συνεργατῶν αὐτοῦ, ὡς καί τοῦ Ἐξοχ. κ. Pol De Witte, Πρέσβεως τῆς Χώρας ἐν Ἀγκύρᾳ, καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Henri Vantieghem, Γεν. Προξένου ἐνταῦθα.

Κατά τήν ἐν ἐγκαρδίῳ κλίματι διεξαχθεῖσαν ἐπί μακρόν συνομιλίαν παρέστη καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σασίμων κ. Γεννάδιος.      

Τῇ Α. Ἐξοχότητι ἀπεδόθησαν αἱ ὑπό τοῦ Πατριαρχικοῦ Πρωτοκόλλου προβλεπόμεναι τιμαί κατά τήν τε προσέλευσιν καί τήν ἀναχώρησιν αὐτῆς ἐκ τῶν Πατριαρχείων.

* * *

          Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἱερολ. Ἀρχιδιακόνου κ. Ἰωάννου Χρυσαυγῆ, τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης, 5^ης Ἀπριλίου, μετέβη εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μουχλίου καί ηὐλόγησε τούς κατηχητόπαιδας ἀπευθύνας  πατρικούς λόγους καί εὐχηθείς αὐτοῖς εὐφρόσυνον Ἅγιον Πάσχα.  

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν:

          Τόν Ἐντιμ. κ. Scott Kilner, Γεν. Πρόξενον τῶν Η.Π.Α. ἐνταῦθα, μετά τῆς Εὐγεν. κ. Hannah Draper, ὑπευθύνου πολιτικῶν ὑποθέσεων, ἀναχωρούσης ὁριστικῶς ἐκ Τουρκίας κατόπιν μεταθέσεως εἰς Λιβύην.

          Ὁμίλους μαθητῶν ἐκ τοῦ 72^ου Γυμνασίου Ἀθηνῶν ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Ἐλλογ. κ.  Ἀνδρέου Νιγιάννη, Διευθυντοῦ, καί ἐκ τοῦ Λυκείου τοῦ Κολλεγίου Ψυχικοῦ, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Ἐλλογ. Δρος Νικολάου Μανταράκη, Διευθυντοῦ.  

          Τήν Εὐγεν. κ. Serap Tuncer, Διευθύντριαν τοῦ ἐν Βαλατᾶ ὑποκαταστήματος τῆς Tραπέζης Garanti, τόν Ἐντιμ. κ. Nafiz Karadere, συνεργάτην τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ, καί τόν Ἐντιμ. κ. Tamer Çürüksü, Διευθυντήν τοῦ Γ’ τμήματος αὐτῆς.  

          Τήν Εὐγεν. κ. Κυριακήν Κετέογλου, ἐξ Ἀθηνῶν.

* * *

          Ἐξεπροσωπήθη καταλλήλως κατά τήν ὑπό τοῦ Ζαππείου Λυκείου διοργανωθεῖσαν ἐκδήλωσιν εἰς μνήμην τῶν ἀειμνήστων εὐεργετῶν αὐτοῦ Εὐαγγέλου καί Κωνσταντίνου Ζάππα καί τοῦ ποιητοῦ Ὀδυσσέως Ἐλύτη, ἐν τῇ αἰθούση τελετῶν τοῦ σχολείου, τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης, 5^ης τ.μ. .

Η 6Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η 6Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Συμπληρώνονται φέτος 71 χρόνια από την 6η Απριλίου 1941 ,όταν έγινε η Εισβολή του Γερμανικού Στρατού στην Ελλάδα ,κάτι που επέφερε την 4ετή Κατοχή της Χώρας μας με τα συνακόλουθα δεινά . Ήταν Απρίλιος του 1941 ,όταν οι συνεχείς ήττες των Ιταλών εισβολέων στα βουνά της Βορείου Ηπείρου από τον Ελληνικό Στρατό (τον Μάρτιο είχε αποκρουσθεί η περίφημη Ιταλική Εαρινή επίθεση με την παρουσία του ιδίου του Μουσολίνι )έπεισαν τον Χίτλερ και το Επιτελείο του να οργανώσει και να εκτελέσει την δική του εισβολή .Πίστευε ότι έτσι θα έβγαζε τους Ιταλούς από την ήττα και την ταπείνωση.

Και όμως ο Ελληνικός Στρατός ,με τις λίγες παρατακτές του Δυνάμεις στα σύνορα με Βουλγαρία και Γιουγκοσλαβία ,μπόρεσε να δείξει τον δυναμισμό και τον ηρωισμό του ,κερδίζοντας τον θαυμασμό των Συμμάχων αλλά και των Γερμανών εισβολέων .Στα Οχυρά της «Γραμμής Μεταξά» (γνωστότερα αυτά του Ρούπελ, του Ιστίμπεη και της Μαλιάγκας ,το οποίο διοικούσε ο εκ Καλλιθέας Ολυμπίας Ταγματάρχης Ευστάθιος Θεοδωρόπουλος) γράφτηκαν νέες σελίδες Δόξας .Οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι είχαν να κάνουν με στρατιώτες που πολεμούσαν για την Πατρίδα τους με αυταπάρνηση.

Η τότε Ελληνική Ηγεσία (Βασιλεύς Γεώργιος Β’ ,Πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κοριζής ,Αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος) μαζί με τον Λαό έδειξαν αποφασιστικότητα στην νέα αυτή πρόκληση. Παρότι οι Γερμανοί εισήλθαν στο Ελληνικό έδαφος μέσω Γιουγκοσλαβίας και στις 9 Απριλίου έφτασαν στην Θεσσαλονίκη, οι Έλληνες απέδειξαν την φιλοπατρία και την πίστη τους στην Ελευθερία .Η Γερμανική εισβολή ολοκληρώθηκε με την Μάχη της Κρήτης στα τέλη του Μαΐου, ενώ στην Ηλεία έφτασαν στις 26 Απριλίου 1941 .Θα ξεκινούσε η σκληρή περίοδος της Κατοχής από Γερμανούς ,Ιταλούς και Βουλγάρους , που τόσα τραύματα άφησε ως τα σήμερα στον Ελληνισμό .

Σήμερα ,καθώς ζουν ανάμεσα μας ελάχιστοι από τους τότε Ηρωικούς μαχητές του Έπους του 1940-1941 ,η ανάμνηση τέτοιων ιστορικών αλλά και δραματικών στιγμών μας προσφέρει διδάγματα χρήσιμα ,σε μία φορτισμένη εποχή όπου η διάκριση εχθρών και φίλων είναι δύσκολη σε διεθνές επίπεδο .Τιμώντας τους Ήρωες του 2ου ΟΧΙ ,αυτού του Απριλίου του 1941 ,αναδεικνύουμε τις αμέτρητες θυσίες των Ελλήνων για Ελευθερία .Και έτσι υπενθυμίζουμε σε όλους (και στον εαυτό μας πρώτα από όλα )ότι τίποτε δεν μας χαρίζεται, αν δεν τρέχουμε εμείς πρώτοι στο κάλεσμα του χρέους και του καθήκοντος .

Σύνδεσμος Οπλιτών Νομού Ηλείας

Ο επίσκοπος, και ο λαός του Θεού - π. Κ. Νευροκοπλής

Επειδή είναι εσταυρωμένος ο (άγιος) Φιλάρετος μπορεί να βλέπει τη δόξα του Αγίου Πνεύματος στον μοναχό που εκάρη, στον λαϊκό που βαπτίστηκε, στον διάκονο και ιερέα που χειροτονήθηκαν. Αυτή είναι η δόξα της αρχιεροσύνης του. Σε όποιον ενεργεί το Άγιο Πνεύμα τον καθιστά ικανό να βλέπει στους άλλους μέσα σε Αυτό. Όποιος δε επίσκοπος περιφρονεί τα άλλα μέλη του σώματος του Χριστού και τα καταδυναστεύει, παραδίδεται σε εγκατάλειψη χάριτος. Κινείται μέσα στο Άγιο Πνεύμα που όμως δεν τον ξέρει, τον αγνοεί. Κινδυνεύει να λειτουργεί, να χειροτονεί, να εξομολογεί, να θεραπεύει, να θεολογεί, να ανασταίνει νεκρούς και παρ'όλα αυτά να ακούσει το λόγο του Θεού να του λέει: ``Δεν σε ξέρω``. Δεν συμβαίνει αυτό γιατί κάποιος κλέβει και βλασφημεί αποδίδοντας στον εαυτό του δόξα που δεν του ανήκει. Δεν συμβαίνει γιατί αντί να αποδώσει όλα τα ανωτέρω στην εξουσία του Αγίου Πνεύματος τα αποδίδει στον εαυτό του. Το Άγιο Πνεύμα δεν απειλείται από εμάς, ούτε λυπάται γιατί του παίρνουμε τα δικά Του. Αυτή η εγκατάλειψη συμβαίνει γιατί ο επίσκοπος διαιρεί μέσα του τη χάρη του Θεού από τον πόθο του λαού. Αλλά και ο πόθος αυτός κινείται από τη χάρη. Εάν όμως περιποιείται το λαό και δεν απελπίζεται γι' αυτόν, πώς η κεφαλή τον αποστρέφεται;

 Αυτό βέβαια ισχύει και για τον μοναχό, τον λαϊκό, και τον ιερέα που αδυνατούν να δουν τη δόξα του Αγίου Πνεύματος στη χάρη της αρχιεροσύνης που φέρει ο επίσκοπος ή ακόμα και την παρουσία Του μέσα στη ζωή των αλλοεθνών, των αλλοθρήσκων και ετεροδόξων (βλ. π.χ. το παράδειγμα των Εβραίων με τους εθνικούς), εν τέλει τη ζωοποιό δύναμή Του σε όλο τον κόσμο. Μόνο εάν αγνοήσουμε την επίγειο ``δόξα``, μας δίδεται από τον Παράκλητο η θέα της δόξας των αδελφών μας' και μόνον σε αυτή την θέα ενεργεί η δόξα του δικού μας χαρίσματος. Όταν ο επίσκοπος αναπαύεται στην καρδιά μας και εμείς στη δική του, τότε μετέχουμε στην Πεντηκοστή. Εάν όμως κάποιος λείπει, τότε εισερχόμαστε στην οδό της Γεθσημανή. Πίνουμε ως Εκκλησία ένα πικρό ποτήριο.

     (Απο τον βίο του Αγίου Φιλαρὲτου που γράφει ο π. Κ .Νευροκοπλής στο βιβλίο ``Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ`` `εκδόσεις Ίνδικτος,σελ.16-18)

    Υάκινθος

ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΠΟΔΟΧΗΣ & ΦΥΛΑΞΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ - Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος Β΄

Ποιά είναι η κατάσταση στη Θράκη σήμερα;

Το πρόβλημά μας μέχρι σήμερα, πλήν των εξωτερικών παρεμβάσεων που εκδηλώνονται με τον εσωτερικό αμφιλεγόμενο φορέα, είναι το δημογραφικό, όπως μάλιστα οξύνεται με την εσωτερική μετανάστευση του χριστιανικού πληθυσμού, σε αναζήτηση εργασίας και καλύτερης τύχης.

Εκείνο που χρειάζεται, είναι η όποιας μορφής ανάπτυξη, έστω επί ζημία του Κράτους, για να παραμείνει ο χριστιανικός πληθυσμός εδώ. Όποιοι χριστιανοί φεύγουν σήμερα, δεν θα επιστρέψουν πια. Η σύσταση θέσεων εργασίας στη Θράκη είναι εθνική υπόθεση και αδήριτη ανάγκη.

Ακόμα, χρειάζεται να προσκαλέσουμε και να εξασφαλίσουμε στο γεωγραφικό μας διαμέρισμα, ποικίλα οικονομικά και πολιτιστικά συμφέροντα ξένων Κρατών που θα είναι δεμένα με τον τόπο.

Χρειάζεται ηθική και οικονομική στήριξη των κατοίκων.

Εκείνο που οπωσδήποτε οφείλουμε να αποφύγουμε, είναι η εγκατάσταση στον τόπο μας ξένων, όταν συμβαίνει αυτοί να είναι μουσουλμάνοι.

Παρακαλώ, μην παρεξηγήσετε το λόγο μου. Η Εκκλησία και οι Επίσκοποι πιστεύουμε στο διάλογο με το Ισλάμ και τον καλλιεργούμε. Προσπαθούμε να βρούμε όποια κοινά στοιχεία προκειμένου να βοηθήσουμε στη σύγκλιση των πολιτισμών μας. Όμως, κάποιοι άλλοι μεταχειρίζονται τη διαφορά των θρησκειών μας για να διχάσουν.

Εμεις, όλοι οι Έλληνες και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, με πρώτους τους Επισκόπους, δεν θα επιτρέψουμε να βλαφτεί κανένας αλλόθρησκος στον τόπο μας. Συμπατριώτες μας είναι και οφείλουμε να τους προστατεύσουμε από κάποιους που προτάσσουν την διαφορετικότητα για να πολώσουν τους λαούς.

Όμως, να προσέξουμε, να μη εγκατασταθούν λαθρομετανάστες στον τόπο μας. Ήδη πληρώνουμε επαρκώς το φόρο στην μυωπία του Κράτους μας, εννοώ το "Δουβλίνο 2". Έχουμε στο Νομό Έβρου δύο Κέντρα Φύλαξης.

Αυτοί που σήμερα μας λένε: θα είναι μόνο Κέντρα Υποδοχής", αυτοί οι ίδιοι αύριο θα μας πουν μεσω ανθρωπιστικών οργανώσεων και της Ύπατης Αρμοστείας: "βγάλτε τους έξω, δεν τους λυπάσθε; Πως το ανέχεσθε, να είναι στοιβαγμένοι μαζύ, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ανεξαρτήτου ηλικίας!". Θα βρουν πρόθυμα εντόπια φερέφωνα που θα σιγοντάρουν από αφέλεια, τέτοιες εσκεμμένες ενέργειες.

Αυτό που σας λέω δεν είναι φανταστικό σενάριο. Το ξαναζήσαμε. Μας έλεγαν στον Έβρο· "βγάλτε τις νάρκες, είναι κρίμα να σκοτώνονται τόσοι αθώοι" και εμείς από ανθρωπιά τις βγάλαμε και διαπιστώσαμε αμέσως την πλημμυρίδα των ασιατών που καρτερούσε να περάσει στη Χώρα μας. Διαμαρτυρόμασταν τότε και οι Ευρωπαίοι μας έλεγαν "να μάθετε να ζείτε με τους διαφορετικούς ανθρώπους μέσα στην πολυπολιτισμικότητα". Πάλι βρέθηκαν ανόητα εντόπια φερέφωνα που παρίσταναν, οι γελοίοι, τους προοδευτικούς και μας κατηγορούσαν για "ξενοφοβία". Τώρα, όμως, κάτι άλλαξε! Πλημμύρισε το Κολωνάκι και οι Ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες και η πολιτική διαφοροποιήθηκε!

Όμως, Χώρα εισαγωγής των λαθρομεταναστών είναι η δική μας. Και στο Νομό Έβρου παραμένει ο Frontex να κάνει τί; κατασκοπεία κάνει και προκαλεί το δημόσιο αίσθημα με την πλούσια διαμονή τους και με τους παχυλούς μισθούς των 4 και 5 χιλ. ευρώ.

Θα μου πειτε: μήπως αυτά που μας λες, είναι φοβίες και συνωμοσιολογίες; Όχι, αγαπητοί μου, ούτε φοβάμαι ούτε σκιαμαχώ με φαντάσματα.

Απλώς, σας το ομολογώ, δεν έχω καμμιά εμπιστοσύνη σ´ αυτούς που κόπτονται σήμερα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και που επιχειρούν να μας διδάξουν ανθρωπιά και ελευθερία. Είναι οι ίδιοι που χθες έπνιξαν στο αίμα τα δικά μας εθνικά δίκαια στην Ανατολ. Θράκη και στην Ανατολ. Ρωμυλία, με την επαίσχυντη Συνθήκη της Λωζάνης.

Είναι αυτοί για τους οποίους ακούσαμε να λέει σήμερα στο Ευαγγέλιο ο Χριστός: "οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών".

...................Όμως, εμείς, σήμερα εδώ στη Δράμα, προσκαλεσμένοι του σεβ. Μητροπολίτου σας οι μητροπολίτες της Θράκης, με τα Θρακιακά Σωματεία σας, με τους Πολιτικούς μας, το Στρατό μας και τον ευσεβή λαό μας, θυμόμαστε την γενοκτονία του θρακικού Ελληνισμού. Κάποτε, στα 1932 ο Ελ. Βενιζέλος, είχε πει στον Κεμάλ Ατατούρκ: "τίποτε δεν θέλουμε να θυμόμαστε αλλά και τίποτε δεν μπορούμε να ξεχάσουμε".  

Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος Β΄

Η πραότης είναι μία αμετακίνητη κατάστασις του νου - Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης

Η πραότης είναι μία αμετακίνητη κατάστασις του νου, πού παραμένει η ίδια και στις τιμές και στις περιφρονήσεις. Πραότης σημαίνει, το να προσεύχεσαι ειλικρινώς για τον πλησίον σου, χωρίς να ενοχλήσαι καθόλου από τις ταραχές πού σου προξενεί. Η πραότης είναι βράχος επάνω από την αφρισμένη θάλασσα, πού εντελώς ακλόνητος διαλύει όλα τα κύματα, τα οποία τον κτυπούν.

Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης

Ασθενή μνήμη ή λήθη - Δημήτριος Καμπούρογλου

Παραπονούμεθα διά την ασθενή μνήμην μας, ενώ θα έπρεπε μάλλον να παραπονούμεθα διά την ασθενή λήθην μας.

Δημήτριος Καμπούρογλου

Ο π. Βασίλειος Θερμός στο ραδιόφωνο του Αντέννα

Την Κυριακή 8 Απριλίου 2012

το βράδυ 10-12,

ο πρωτοπρεσβύτερος
π. Βασίλειος Θερμός

θα βρίσκεται στο
ραδιόφωνο του Αντέννα

για να μιλήσει για τη

Μεγάλη Εβδομάδα
και τη σχέση της με το σήμερα.  

Επτά χρόνια στην Μητρόπολη Πατρών του Σεβασμιωτάτου κ. Χρυσοστόμου

Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας κ. Χρυσόστομε, επί τη 7η επετείω της ενθρονίσεώς Σας στην Αποστολική Μητρόπολη Πατρών, ευχόμεθα ο Θεός να Σας στηρίζει, η χάρι Του να σας επισκιάζει και οι πολλές και μεγάλες ευλογίες Του να επιβεβαιώνουν την παρουσία Του στην ζωή και την Αρχιερατική διακονία Σας. Η Μητρόπολη Πατρών ευχόμαστε να αποτελεί την πρώτην αγάπη Σας, την μεγάλη χαρά Σας, την πύλη του ουρανού για Σας και όλους μας μαζί Σας.

Ο Ιστολόγος

Στο «Μνημόνιο»… ενορία της Αρχιεπισκοπής

 Ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νίκου Παπαχρήστου

Μέτρα δραστικής περιστολής των δαπανών υιοθέτησε το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Ενορίας Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως προκειμένου αφενός να ανταπεξέλθει στις διογκούμενες οικονομικές υποχρεώσεις και αφετέρου να ανταποκριθεί στα συνεχώς αυξανόμενα αιτήματα των πιστών για βοήθεια καθώς και στη συντήρηση του βρεφονηπιακού Σταθμού που δημιούργησε. Σε μια κραυγή-αγωνίας κλήρος και λαός, χθες βράδυ, αποφάσισαν, μεταξύ άλλων,  να ζητήσουν από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο το «κούρεμα» των προβλεπόμενων εισφορών τους προς την Ιερά Αρχιεπισκοπή. Ενώ για πρώτη φορά θα ζητηθεί από το Μητροπολιτικό Συμβούλιο ο καθορισμός κατώτατου ποσού για την τέλεση μνημοσύνων και ενδεχομένως και άλλων Ιεροπραξιών.

Στο σκοτάδι οι Θ.Λειτουργίες χάριν οικονομίας…

«Τελούμε τις Θείες λειτουργίες στο σκοτάδι. Δεν χρειάζεται να έχουμε φως για να λειτουργούμε. Δεν χρειάζεται οι Ναοί μας να είναι «σαλόνια». Άλλωστε και πολύ παλαιά οι Ναοί μας φωτίζοντας από τα κεριά. Έτσι πήραμε την απόφαση να μην ανάβουμε φώτα στις Θείες Λειτουργίες. Παραταύτα το  κόστος είναι πολύ μεγάλο», είπε προς τους πιστούς, εμφανώς προβληματισμένος, ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού π.Σεραφείμ Δημητρίου. Ενημερώνοντας τους πιστούς για τα μέτρα που έχει υιοθετήσει ο Ναός ο π. Σεραφείμ εξήγησε ότι αυτά ήταν επιβεβλημένα από τη στιγμή που τα έσοδα από το παγκάρι έχουν «κατρακυλήσει» περισσότερο από 40% μέσα σε ένα χρόνο. «Δεν μπορούμε να σας ζητούμε περισσότερη βοήθεια.

Η Γλώσσα στην Λατρεία της Εκκλησίας μας - Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος συνομιλεί με το Θεολόγο Θεόδωρο Κυριακού για τη γλώσσα στη Λατρεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας στην εκπομπή του Τηλεοπτικού Σταθμού ΣΙΓΜΑ "Πρόσωπα και Γεγονότα"

Με διαδικασίες-εξπρές τα συναινετικά διαζύγια

Σε μια μόλις εβδομάδα - αντί σε ένα χρόνο - θα μπορεί πλέον να  εκδίδεται ένα συναινετικό διαζύγιο, σύμφωνα με τις νέες διατάξεις, που τέθηκαν σε εφαρμογή από τη Δευτέρα και επιφέρουν αλλαγές και στο καθεστώς κατάθεσης μηνύσεων.
Όπως αναφέρεται στα Νέα, προϋπόθεση για την έκδοση συναινετικού διαζυγίου είναι η εξάμηνη διάρκεια του γάμου, ενώ μέχρι σήμερα το διάστημα αυτό ήταν ένας χρόνος.
Με τον νέο νόμο το συναινετικό διαζύγιο εκδίδεται με απόφαση του προέδρου Μονομελούς Πρωτοδικείου.
Στην περίπτωση που το ζευγάρι έχει ανήλικα τέκνα, για να λυθεί ο γάμος πρέπει η έκδοση του διαζυγίου να συνοδεύεται από έγγραφη συμφωνία των συζύγων που θα ρυθμίζει  την επιμέλεια των παιδιών και την επικοινωνία  μαζί τους.
Αναλυτικά, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών προς τα μέλη του, η νέα διαδικασία έκδοσης των συναινετικών διαζυγίων έχει ως εξής:

Επιδίωξη τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ - Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

Εἶναι ἀδύνατο νά λάβει κανείς τό Πανάγιο Πνεῦμα μέ ἄλλο τρόπο, ἄν δέν ἀποξενωθεῖ ὁλότελα ἀπό τά πράγματα τοῦ κόσμου τούτου καί δέν ἀφιερωθεῖ στήν ἐπιδίωξη τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, γιά νά ἐλευθερωθεῖ ὁ νοῦς ἀπό ὅλες τίς μέριμνες τῆς ὕλης καί ἔτσι νά ἀξιωθεῖ νά γίνει ἕνα Πνεῦμα μέ τόν Κύριο, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος: "Ὅποιος ἑνώνεται μέ τόν Κύριο, θά γίνει ἕνα Πνεῦμα μαζί Του". (Α' Κορ. στ' 17).

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

Ο Χριστός πεινά για την σωτηρία μας - Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος

Πράγματι, πεινᾶ ὁ Χριστός καί διψᾶ τή σωτηρία τοῦ καθενός μας. Καί ἡ σωτηρία μας εἶναι ἡ ἀποχή ἀπό κάθε ἁμαρτία. Εἶναι ὅμως ἀδύνατον νά ἐπιτύχουμε τήν ἀποχή ἀπό κάθε ἁμαρτία χωρίς τήν ἄσκηση τῶν ἀρετῶν καί τήν ἐφαρμογή καί ἐκπλήρωση ὅλων τῶν ἐντολῶν. Δηλαδή μέ τήν ἐφαρμογή καί ἐκπλήρωση τῶν ἐντολῶν τρέφεται ἀπό μᾶς ὁ Δεσπότης μας Θεός καί Κύριος τοῦ παντός! Διότι οἱ ἅγιοι Πατέρες μᾶς λένε ὅτι ὅπως ἀκριβῶς οἱ δαίμονες τρέφονται ἀπό τίς πονηρές μας πράξεις καί παίρνουν δύναμη ἐναντίον μας -ὅταν ὅμως ἐμεῖς ἀπέχουμε ἀπό τήν ἁμαρτία ὑποφέρουν ἀπό ἀσιτία καί χάνουν τή δύναμή τους- ἔτσι σκέπτομαι ὅτι τρέφεται ἀπό μᾶς, ἤ καί τό ἀντίθετο, παραμελεῖται καί πεινᾶ καί Ἐκεῖνος πού «ἐπτώχευσε» (Β' Κορ. 8, 9) γιά τή σωτηρία μας.

Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος

Κάθε ἁμαρτία, γιά τήν ὁποία δέν ἔχεις μετανοήσει, εἶναι ὁ τάφος σου - Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

«Κύριε, πρίν εἰς τέλος ἀπόλωμαι, σῶσόν με». Αὐτή ἡ κραυγή μᾶς ἀφορᾶ ὅλους, ὅλους ὅσους ἔχουμε ἁμαρτίες. Ποιός δέν ἔχει ἁμαρτίες; Εἶναι ἀδύνατον νά κυττάξῃς τόν ἑαυτό σου νά μή εὕρῃς κάπου, σέ κάποια γωνία τῆς ψυχῆς σου, νά μή ἐντοπίσῃς σέ κάποια ἄκρη της μία ξεχασμένη ἴσως ἁμαρτία. Καί... κάθε ἁμαρτία, γιά τήν ὁποία δέν ἔχεις μετανοήσει, εἶναι ὁ τάφος σου, εἶναι ὁ θάνατός σου. Καί ἐσύ, γιά νά μπορέσῃς νά σωθῇς καί νά ἀναστήσῃς τόν ἑαυτό σου ἀπό τόν τάφο σου, κρᾶζε μέ τίς προσευχητικές θρηνητικές κραυγές τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς: «Κύριε, πρίν εἰς τέλος ἀπόλωμαι, σῶσόν με».

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος περί εκδηλώσων των "μαρτύρων του Ιεχωβά"

Μέσα στὴν ἱερὴ ἐκκλησιαστικὴ περίοδο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς ποὺ διανύουμε καὶ τὴν κατανυκτικὴ ἀτμόσφαιρά της, κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας καλλιεργεῖ τὴν μετάνοια, τὴν προσευχή, τὴν κατάνυξη, μὲ τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες, τὴν ὑμνολογία καὶ τὰ ἀναγνώσματά της, ποὺ σκοπὸ ἔχουν νὰ μᾶς κάνουν μετόχους τῆς Ἀναστάσιμης ἐμπειρίας της, ἀντιμετωπίζουμε τοὺς κινδύνους, τὶς ἐκτροπὲς καὶ τὶς προκλήσεις ὅσων σκόπιμα, μεθοδευμένα καὶ ἐπίμονα ἐπιχειροῦν νὰ μᾶς ἐκτρέψουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν προσπάθεια καὶ πορεία.

Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι καὶ οἱ αὐτοκαλούμενοι «Χριστιανοὶ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» ἢ «Χιλιαστές» ὅπως τοὺς ἀναγνωρίζει ὁ λαός μας.

Πρόκειται γιὰ τοὺς πιὸ ἐπικίνδυνους αἱρετικοὺς τῶν ἡμερῶν μας, ἀφοῦ ἀμετανόητα διαστρέφουν τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια, μὲ σκοπὸ νὰ νοθεύουν τὴν πίστη μας. Εἶναι δυνατὸν νὰ μιλοῦν γιὰ Χριστό, ὅταν ἀρνοῦνται τήν θεότητά Του; Ὅταν ἀπορρίπτουν τὸ πρόσωπο τῆς Μητρός Του ὡς Θεοτόκου; Ὅταν ὑβρίζουν τὸν τίμιο Σταυρό Του; ὅταν δὲν δέχονται τοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας Του, τὴν παράδοσή της καὶ τὰ ἅγια μυστήριά της;

Πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτὴν κινούμενοι, ἔχουν μεταξὺ ἄλλων διανείμει σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς Μητροπόλεώς μας φυλλάδια καὶ προσκλήσεις γιὰ συγνεντρώσεις, συναντήσεις καὶ ἐκδηλώσεις, μὲ ἀφορμὴ τὴν «ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ», ὅπως οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται.

Δραστηριοποιοῦνται ἐπισκεπτόμενοι τὶς οἰκογένειες τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Ἀποστέλλουν προσωπικὲς ἐπιστολές, διανέμουν τηλέφωνα ἐπικοινωνίας καὶ προκαλοῦν τεχνητὴ σύγχυση, δυσπιστία καὶ ἀδικαιολόγητες ἀμφισβητήσεις.

Ἡ ποιμαντική μας εὐθύνη ἐπιβάλλει νὰ ἀποκαλύπτουμε τὴν πλάνη τους καὶ παράλληλα νὰ διακηρύττουμε ἀνόθευτη τὴν αἰώνια ἀλήθεια. Ὅτι δηλαδὴ οἱ ἅγιοι μάρτυρες καὶ οἱ ὅσιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ εἶναι τὰ πρότυπά μας, δὲν ἑόρτασαν ποτὲ «ἐπέτειο θανάτου τοῦ Ἰησοῦ». Καὶ τοῦτο διότι ὁ θάνατος τοῦ Κυρίου δὲν περιορίζεται καὶ δὲν ἐντοπίζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὡς σύνηθες ἱστορικὸ γεγονός, ἀφοῦ εἶναι κένωση καὶ θυσία τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου γιὰ τὴν λύτρωση τοῦ κόσμου. Λύτρωση ἀπὸ τὸ θάνατο καὶ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴ φθορά. Ἑπομένως ὁ θάνατος καταργεῖται ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως.

Ἡ ἀληθινὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ Ἀναστημένη Ζωὴ τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀνέτειλε ἐκ τοῦ τάφου καὶ μάλιστα «ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος», δηλαδὴ πέρα καὶ πάνω ἀπὸ τὰ φυσικὰ ὅρια τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς.

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

Λίγες μόνο ἡμέρες πρὶν τὸν πανηγυρικὸ ἑορτασμὸ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ ὄχι πρὶν τὴν «ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ», σᾶς καλῶ ὅλους νὰ προστατεύσετε τὸν θησαυρὸ τῆς πίστεως ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς ποὺ μὲ πονηροὺς τρόπους καὶ δόλιες προσηλυτιστικὲς μεθοδεύσεις, προσπαθοῦν νὰ κλονίσουν τὴν πίστη, ποὺ σκορποῦν τὴ σύγχυση καὶ κηρύσσουν τὸ ψέμα ἀντὶ γιὰ τὴν ἀλήθεια.

Κανεὶς δὲν πρέπει νὰ πλησιάσει τὴ φωτιὰ τῆς πλάνης. Κανεὶς δὲν πρέπει νὰ ἀνοίξει τὴν πόρτα τῆς ψυχῆς του στὸν διάβολο καὶ τὸ ψέμα. Κανεὶς δὲν πρέπει νὰ συμμαχήσει μὲ τοὺς σταυρωτὲς τοῦ Κυρίου ποὺ μέχρι σήμερα συνεχίζουν νὰ ἐπιλέγουν τὸν θάνατο ἀντὶ γιὰ τὴ ζωή.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Μὲ θερμὲς εὐχὲς καὶ πατρικὴ ἀγάπη,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Ο π. Αναστάσιος Καντάνης στην Πάτρα

 Στο Κέντρο Ενοριακής Διακονίας του

Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πατρών

μίλησε τη Δευτέρα το απόγευμα

ο Αρχιμανδρίτης π. Αναστάσιος Καντάνης

Αρχιερατικός Επίτροπος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου

με θέμα «Ο εαυτός μας ενώπιον του Εσταυρωμένου Κυρίου». 

 Αρχιμανδίτης Αναστάσιος Καντάνης, Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Σταθούλιας, Πρεσβύτερος Μιλτιάδης Σχοινάς, Πρεσβύτερος Γεώργιος Σμεράιδος

 Αρχιμανδρίτης Θεοδόσιος Τσιτσιβός

 Χριστοφόρος Μοσχόβης, Αναστάσιος Κωστόπουλος

 Νικόλαος Καζανζής, Αναστάσιος Κωστόπουλος

 Ιωάννης Παναγιωτόπουλος,  Γεώργιος Καραγεωργόπουλος

 Αναστάσιος Κωστόπουλος, πρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Απλές σκέψεις εκκλησιολογικής συνέπειας … Αν ο Παπισμός ανήκει στην Εκκλησία του Χριστού, τότε … - π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Απλές σκέψεις εκκλησιολογικής  συνέπειας …

Αν ο Παπισμός ανήκει στην  Εκκλησία του Χριστού,   τότε …

Υποστηρίζεται στο χώρο της Οικουμενικής Κινήσεως ότι ο Παπισμός ανήκει στην  Εκκλησία του Χριστού, ότι είναι μία από τις Τοπικές Εκκλησίες που όλες μαζί συγκροτούν την Εκκλησία, τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού. Συνέπεια της αντιλήψεως αυτής είναι η πεποίθηση ότι ο Πάπας έχει πλήρη ιεροσύνη με αδιάκοπη Αποστολική Διαδοχή, είναι κανονικός Επίσκοπος,  διάδοχος του Απ. Πέτρου και τελεί απολύτως έγκυρα μυστήρια που προσφέρουν την αυτή σώζουσα Θ. Χάρη που παρέχεται και δια των Μυστηρίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Καρπός της αντιλήψεως αυτής είναι η περί «αδελφών Εκκλησιών» συζήτηση και η απόφαση της Ζ΄ Συνελεύσεως της Ολομελείας της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Ρ/Καθολικών στο Balamand την 17-24.6.1993, γνωστή ως ‘συμφωνία Balamand’ :  «Εκατέρωθεν αναγνωρίζεται ότι όσα ενεπιστεύθη ο Χριστός εις την Εκκλησίαν του – ομολογία της αποστολικής πίστεως, μετοχή εις τα αυτά μυστήρια, κυρίως εις την μίαν ιερωσύνην την τελούσαν την μίαν θυσίαν του Χριστού, αποστολική διαδοχή των επισκόπων – δεν δύνανται να θεωρηθούν ως αποκλειστική ιδιοκτησία μιας των ημετέρων Εκκλησιών. Είναι σαφές ότι εντός του πλαισίου τούτου αποκλείεται πας αναβαπτισμός».

Τι σημαίνει όμως «εκκλησία» ; Η λέξη είναι εξαιρετικά πολυσήμαντη. Αρχικά αναφερόταν στην απλή λαϊκή συνέλευση (πχ. «εκκλησία του δήμου»). Αργότερα περιορίστηκε και σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά σε θρησκευτικά πλαίσια προσδιορίζοντας κάποιες κοινότητες χριστιανικές (πχ. προτεσταντικές εκκλησίες) ή ακόμα και μη χριστιανικές (εκκλησία των Μορμόνων), ή τέλος και κοινότητες που χρησιμοποιούν τη θρησκευτικότητα ως προσωπείο (πχ. εκκλησία της Σαϋεντολογίας, εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά). Επίσης, υπό τον όρο «εκκλησία» πολλές φορές εννοείται ο κλήρος, ή το σύνολο των θεσμών που ανήκουν στην εκκλησιαστική ζωή, ή ακόμα και οι ίδιες οι ακολουθίες.

Όμως στην αμιγώς θεολογική γλώσσα, στην Ορθόδοξη εκκλησιολογία, με τον όρο «Εκκλησία» προσδιορίζεται αποκλειστικά και μόνο το ίδιο το Σώμα του Σαρκωθέντος Θεού Λόγου, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Ακριβώς την ίδια σημασία έχει η λέξη Εκκλησία όταν συνοδεύεται από το επίθετο ‘Τοπική’, για να προσδιορίσει την σε συγκεκριμένο τόπο φανέρωση της Μίας Εκκλησίας του Χριστού. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε την πλήρη και ουσιαστική ταύτιση της Τοπικής με την Καθολική Εκκλησία και ό,τι ισχύει για το μέρος (την Τοπική Εκκλησία), ισχύει και για το καθ’ όλον («την κατά την οικουμένην Εκκλησίαν») και το αντίστροφο.

Οδεύοντας προς την Ανάσταση - Μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Βρεσθένης κ. Θεόκλητου

από το intv.gr θέμα

«Οδεύοντας προς την Ανάσταση».

Μπορείς να την δεις εδώ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Συνωστισμένες στο Ζάλογγο:

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ

Συνωστισμένες στο Ζάλογγο:

Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας

ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012

Ώρα 19:30, Μέγαρο Λόγου και Τέχνης (πλ. Β. Γεωργίου)

ομιλητές:

Κ. Γιωτσόπουλος, φιλόλογος - ιστορικός

Γ. Καραμπελιάς, συγγραφέας

Ερ. Καψωμένος, ομ. καθηγητής Παν/μίου

Χρ. Τερέζης, καθ. Παν/μίου Πατρών

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις παρουσιάζουν στις 2 Απριλίου στην Πάτρα το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο: Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας. Στην μελέτη αυτή ο συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει τρία παραδειγματικά γεγονότα –ίσως τα πιο γνωστά στο ευρύτερο κοινό– της ιστορίας του Σουλίου. Πρόκειται για το Κούγκι και την πυρπόλησή του, για το Ζάλογγο και τον περιβόητο χορό του, καθώς και για την ανατίναξη του πύργου του Δημουλά από τη Δέσπω Μπότση. Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο μέσα στο οποίο εξελίσσονται, μελετώνται συνοπτικά τόσο η ιστορία του Σουλίου, όσο και εκείνη του μεγάλου αντιπάλου των Σουλιωτών, του πασά των Ιωαννίνων.

Αγαπημένα μου παιδιά, να γινήτε καλοί Χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι - Ανδρέας Παναγίδης

 "Λατρευτά μου παιδιά, σας αφήνω για πάντα, στην τόσο νεαρή μου ηλικία. Στα 22 μου χρόνια πεθαίνω για χάρη μιας μεγάλης ιδέας. Κάποτε η μάνα και ο θείος σας θα σας αναπτύξουν γιατί εκτελέστηκα. Σας εύχομαι, αγαπημένα μου παιδιά, να γινήτε καλοί Χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι. Ακολουθήστε πάντα τον δρόμο της αρετής. Να είσθε πάντα βέβαιοι ότι σας αγάπησα τόσο θερμά και με μια απέραντη πατρική αγάπη. Αλλά δυστυχώς σας αφήνω, χωρίς να σας δω να μεγαλώνετε, όπως το ονειρευόμουν…"

Ανδρέας Σ. Παναγίδης

Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιομέτοχο,
της επαρχίας Λευκωσίας,
στις 14 Νοεμβρίου 1934.
Στα 22 του χρόνια
απαγχονίστηκε
στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας
στις 21 Σεπτεμβρίου 1956.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!