Η "αποστολική" φιλία σε καιρούς αφιλίας..... - π. Ιωάννου Γκιάφη

Η "αποστολική" φιλία σε καιρούς αφιλίας.....

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη

Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου

Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου 

«Πάντων κτημάτων κράτιστόν ἐστί φίλος σαφὴς κἀγαθός». Αιώνες πριν μια σημαντική διαπίστωση κάνει ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης: "Απ' όλα τα αποκτήματα το ωραιότερο είναι ο ειλικρινής και πιστός φίλος". Η φιλία στην ανθρώπινη ζωή είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός γιατί όχι μόνο προσδίδει χαρά, κουράγιο και ελπίδα στην κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την οδηγεί στην πνευματική της τελείωση. Όταν κάποιος γίνεται φίλος με κάποιον άλλον, μαθαίνει να μοιράζεται πράγματα και καταστάσεις και να μην κλείνεται στα όρια της ατομικότητάς του. Η φιλία επίσης ως αρετή συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του κοινού καλού και στην κοινωνική πρόοδο, αφού διαπλάθει χαρακτήρες και καλλιεργεί τα ανώτερα συναισθήματα της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας. Συνεπώς η γνήσια φιλία στοχεύει στο ηθικό καλό και προάγει το αγαθό.

Ίσως όμως γεννηθεί ο προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ της "φιλίας" και των δύο αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων του Χριστού, Πέτρου και Παύλου; Την απάντηση μας την δίνει το δοξαστικό των αποστίχων του εσπερινού της εορτής της 29ης Ιουνίου: "Χαῖρε, Πέτρε Ἀπόστολε, καὶ γνήσιε φίλε, τοῦ σοῦ διδασκάλου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χαῖρε Παῦλε παμφίλτατε, καὶ κήρυξ τῆς πίστεως, καὶ διδάσκαλε τῆς οἰκουμένης." Ο διαπρεπής υμνογράφος του Βυζαντίου Εφραίμ Καρίας εξυμνώντας τους δύο ενδόξους και πανεύφημους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, τους προβάλλει συν τοις άλλοις και ως παράδειγμα αληθινής φιλίας.

Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται πως ο Πέτρος και ο Παύλος είχαν μία έντονη διαφωνία. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται πως ο Πέτρος και ο Παύλος είχαν μία έντονη διαφωνία.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το περιστατικό καταγράφεται στην Προς Γαλάτας επιστολή του Παύλου (Γαλ. 2:11-14), όπου ο Παύλος περιγράφει πώς «αντέστη κατά πρόσωπον» στον Πέτρο στην Αντιόχεια, επειδή θεωρούσε ότι ο Πέτρος υποκρινόταν, αποσυρόμενος από την κοινωνία με τους Εθνικούς χριστιανούς όταν ήρθαν Ιουδαίοι χριστιανοί από τα Ιεροσόλυμα.

Όσον αφορά το αν οι δύο συναντήθηκαν ποτέ στη Ρώμη, τα στοιχεία είναι λιγότερο σαφή. Η Καινή Διαθήκη δεν αναφέρει ρητά συνάντηση του Πέτρου και του Παύλου στη Ρώμη. Ωστόσο, η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι και οι δύο Απόστολοι μαρτύρησαν στη Ρώμη κατά την περίοδο των διωγμών του Νέρωνα, γύρω στο 64-67 μ.Χ. Ο Ιερώνυμος γράφει ότι «ο Πέτρος και ο Παύλος ήταν θεμέλια της Εκκλησίας της Ρώμης».

Ἔχουν ὅρια, ὅλα τὰ πράγματα! - Δημήτριος Παναγόπουλος

 Πρὸ ἡμερῶν, ἕνας ἀνεξομολόγητος γιὰ 93 χρόνια, πέθανε καὶ ζητοῦσε ἐπίμονα παπᾶ τὴν τελευταία στιγμή γιὰ νὰ ἐξομολογηθεῖ, ἀλλὰ δὲν βρέθηκε...καὶ ἔφυγε ἀνεξομολόγητος...

Ποῦ νὰ βρεθεῖ παπᾶς τελευταία στιγμή, ἐφόσον δὲν βρέθηκε στὰ 93 χρόνια; Ἐφόσον γιὰ 93 χρόνια, ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ τὸν περίμενε, αὐτὸς τὴν ἔκλεινε ἔξω καὶ τὴν ἐμπορευόταν καὶ τὴν καπηλευόταν, θὰ τοῦ εἶχε ἡ Χάρη καὶ παπᾶ; Ἐκεῖνος γιὰ 93 χρόνια ἀδιαφοροῦσε καὶ ἀσυστόλως ἁμάρτανε, πῶς περίμενε τώρα, νὰ τοῦ φέρουν «ποῦπουλο», γιὰ νὰ τὸν σκουπίσουν; Ἔχουν ὅρια, ὅλα τὰ πράγματα!

Δημήτριος Παναγόπουλος

Ἕνα ἐρώτημα. - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἕνα ἐρώτημα.

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;» (Ματθ. 16,13)

Ἑορτάζει, ἀγαπητοί μου, ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τὴ μνήμη τῶν κορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου. Στὴν ὁμιλία αὐτὴ θὰ στρέψουμε τὴν προσοχή μας στὸν ἀπόστολο Πέτρο, τὸν ψαρᾶ τῆς Γαλιλαίας, τὸν υἱὸ τοῦ Ἰωνᾶ καὶ ἀδελφὸ τοῦ Ἀνδρέα ἀπὸ τὴ Βηθσαϊδά.

Ὁ ἀπόστολος Πέτρος, παρ ̓ ὅλο ὅτι ἦταν ἔγγαμος, αὐτὸ δὲν τὸν ἐμπόδισε ν ̓ ἀκολουθήσῃ τὸ Χριστό. Ἡ ἀγάπη του τὸν ἔκανε ν ̓ ἀψηφήσῃ θυσίες καὶ κινδύνους, νὰ κηρύξῃ τὸ εὐαγγέλιο σὲ Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς, καὶ τέλος νὰ μαρτυρήσῃ γιὰ τὸν Κύριο.

Εἶχε χαρακτῆρα θαρραλέο καὶ αὐθόρμητο. Ἦταν ὁμιλητικὸς καὶ ἐκφραστικὸς περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους μαθητάς. Γι ̓ αὐτὸ τὸν χαρακτήρισαν ὡς «τὸ στόμα τῶν ἀποστόλων». Διότι πράγματι μὲ τὰ λόγια του πολλὲς φορὲς ἐξέφραζε καὶ τοὺς ἄλλους μαθητάς. Αὐτὸ βλέπουμε καὶ στὴν περικοπὴ τοῦ εὐαγγελίου ποὺ διαβάζεται σήμερα (βλ. Ματθ. 16,13-19).

Σύγκριση Αποστόλων Πέτρου και Παύλου - Δημητρίου Τσαντήλα

Επίκαιρο κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

  

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

Ω Παράδεισε! Μπορούμε να σε κερδίσουμε αλλά δεν μπορούμε να σε καταλάβουμε.

Είναι δυνατόν, να τον κερδίσουμε; Ναι, η σωτηρία βρίσκεται στα χέρια μας.

Αλλά ακούστε: Έκανε ο Θεός τον Παράδεισο για τους Δίκαιους. Έκανε τον άδη για τους αμαρτωλούς. Έκλεισε και τον Παράδεισο, έκλεισε και τον άδη, αλλά τα κλειδιά του άδη τα κράτησε ο Ίδιος. Έτσι βλέπουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη: «και έχω τας κλεις του θανάτου και του άδου» (Αποκ. α’, 18). Τα κλειδιά του Παραδείσου, τα έδωκε στους Αποστόλους Του, στο πρόσωπο του Πέτρου: «και δώσω σοι τας κλεις της Βασιλείας των Ουρανών» (Ματθ. ις’, 19). Ενώ λοιπόν τα κλειδιά του άδη, βρίσκονται στα χέρια του Ίδιου του Θεού, τα κλειδιά του Παραδείσου, τα εμπιστεύτηκε στα χέρια των ανθρώπων…

Ω! φιλανθρωποτάτη οικονομία! Αμέτρητη Αγάπη του Κυρίου μας!

Μνήμη των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων και Κορυφαίων Πέτρου και Παύλου 29 Ιουνίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Εις τούτους τους Κορυφαίους Αποστόλους, ποίαν υπόθεσιν εγκωμίων ημπορή τινας να επινοήση μεγαλιτέραν, από την μαρτυρίαν και ανακήρυξιν, οπού ο Κύριος εις αυτούς εποίησε; Τον μεν γαρ Κορυφαίον Πέτρον εμακάρισε, και πέτραν αυτόν ωνόμασεν, επάνω εις την οποίαν απεφάσισεν, ότι θέλει οικοδομήσει την Εκκλησίαν του (Ματθ. ις’, 18). Τον δε Παύλον ο αυτός προείπεν, ότι θέλει γένη σκεύος εκλογής, δια να βαστάση το όνομά του έμπροσθεν εις βασιλείς και τυράννους (Πραξ. θ’, 15). Ήτον δε, ο μεν Άγιος Πέτρος, αδελφός Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, καταγόμενος από πόλιν ευτελή και ποταπήν, ήτοι από την Βηθσαϊδά, υιός Ιωνά, εκ της φυλής του Πατριάρχου Σιμεών, κατά τους χρόνους Υρκανού Αρχιερέως των Ιουδαίων, ζων με πενίαν εσχάτην, και με τα ίδιά του χέρια ποριζόμενος τα προς το ζην αναγκαία. Αφ’ ου δε ο πατήρ του Ιωνάς ετελεύτησε, τότε ο μεν Πέτρος, επήρεν εις γυναίκα την θυγατέρα Αριστοβούλου, αδελφού Βαρνάβα του Αποστόλου, και εγέννησε παιδία, ο δε Ανδρέας έμεινεν εν παρθενία.

Μνήμη των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου)

«Τοὺς Μαθητὰς τοῦ Χριστοῦ, καὶ θεμελίους τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς ἀληθεῖς στύλους καὶ βάσεις, καὶ σάλπιγγας ἐνθέους, τῶν τοῦ Χριστοῦ δογμάτων καὶ παθημάτων, τοὺς κορυφαίους Πέτρον καὶ Παῦλον, ἅπας ὁ κόσμος ὡς προστάτας εὐφημήσωμεν»
Σήμερα, τιμούμε τους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο.
Ο Πέτρος, από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, είχαν ως περιουσία τα αλιευτικά εργαλεία. Η αγνότητα, η ευθύτητα, η αποφασιστικότητα και η αφοσίωσή του στην πατρική πίστη ήταν οι προϋποθέσεις για να γίνει εκλεκτός Απόστολος. «Ευθέως», εγκατέλειψαν τα δίκτυα και τον πατέρα τους, για να ακολουθήσουν τον Χριστό (Ματθ. 4,20), γινόμενοι «αλιείς ανθρώπων».
Τολμά να περπατήσει πάνω στα κύματα. Εμποδίζει τους στρατιώτες που έρχονται να συλλάβουν τον Χριστό. Τον αρνείται τρις, αλλά μετανοεί  και κλαίει πικρά (Λουκ. 22,62). Όταν πληροφορείται την Ανάσταση, σπεύδει μαζί με τον Ιωάννη και εισέρχεται πρώτος στον τάφο. Κηρύττει στα πλήθη την ημέρα της Πεντηκοστής. Ξεκίνησε τη δράση από την Ιουδαία και επεκτάθηκε στην Αντιόχεια και ευρύτερα στην Ασία. Έγραψε δύο από τις επτά καθολικές επιστολές της Καινής Διαθήκης.

Κτηνολατρεία: Το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου - Παναγιώτης Λιάκος

Κτηνολατρεία: Το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου

Παναγιώτης Λιάκος

«Οταν ο Καίσαρας είδε κάποτε στη Ρώμη κάποιους πλούσιους ξένους να περιφέρουν στην αγκαλιά τους και να χαϊδεύουν μικρά σκυλάκια και μαϊμούδες, ρώτησε αν οι γυναίκες στη χώρα τους δεν γεννούν παιδιά. Τους νουθέτησε έτσι με τρόπο πολύ αρχοντικό, επειδή σπαταλούν στα ζώα την έμφυτη τάση μας για αγάπη και στοργή, η οποία οφείλεται στους ανθρώπους».

Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι, Περικλής, κεφ. 1, στ. 1-5

Το απόσπασμα από τον Περικλή του Πλουτάρχου είναι συγκλονιστικό. Στην ακμάζουσα Ρώμη της ύστερης Δημοκρατίας και των πρώτων αυτοκρατορικών χρόνων, η εισροή τεράστιου πλούτου από τις κατακτημένες επαρχίες συνδυάστηκε με μια σταδιακή αποδόμηση του πολιτικού ιστού. Ο πολίτης έπαυε να είναι ενεργό υποκείμενο της πόλεως, το οποίο αυτοθεσμίζεται και συμμετέχει στο κοινό γίγνεσθαι, και μετατρεπόταν σε ιδιώτη (idiot), σε έναν υπήκοο αποκομμένο από το κοινό αγαθό, παραδομένο στην καταναλωτική ευμάρεια και την ατομική εξασφάλιση.

Σ’ αυτό το πλαίσιο της υλικής αφθονίας και του υπαρξιακού κενού, εμφανίζονται οι «πλούσιοι ξένοι» που περιφέρουν επιδεικτικά σκυλάκια και πιθήκους. Ο Καίσαρας παρεμβαίνει με μια ερώτηση που συνιστά ηγεμονική νουθεσία. Η ερώτησή του, αν οι γυναίκες τους δεν γεννούν πλέον παιδιά, αναδεικνύει την τρομακτική μετάθεση του «φιλοστόργου» και του «φιλητικού» (όπως αναφέρει το αρχαίο κείμενο) προς τα άλογα όντα. Η στοργή και η αγάπη είναι δυνάμεις εγγενώς προορισμένες για την ανθρώπινη κοινωνία και την αναπαραγωγή του κοινού βίου και οφείλονται πρώτα στους ανθρώπους.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΠΕΡΙΒΟΛΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή Δ΄ Ματθαίου, 28 Ιουνίου 2026, τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, εν πληθούση εκκλησία, στον Ι.Ν. Αγίων Πάντων Περιβόλας Πατρών.Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος αναφέρθηκε στην ευγένεια, την πίστη, στο ψυχικό μεγαλείο και την ταπείνωση του εκατοντάρχου της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής.

Ο εκατόνταρχος έχει το γνώθι σαυτόν, γι' αυτό λέει στον Κύριο: «Δεν είμαι άξιος να έρθεις στο σπίτι μου, αλλά μπορείς και εξ αποστάσεως να θεραπεύσεις το παιδί μου». Μας διδάσκει ότι πρέπει να ασχολούμεθα με τα δικά μας σφάλματα και αμαρτήματα και όχι με τα λάθη των αδελφών μας. Με πολύ άνεση ασχολούμεθα με τα λάθη των αδελφών μας και δεν αναγνωρίζουμε τις δικές μας πτώσεις. Η επιείκεια στους αδελφούς μας είναι αρετή, στον εαυτό μας αδίκημα. Η αυτογνωσία οδηγεί στη μετάνοια, στη σωτηρία, στον Θεό.

Ο εκατόνταρχος έχει αγάπη για τον συνάνθρωπο. Αυτό αποδεικνύεται, ότι ζητά από τον Κύριο να θεραπεύσει τον δούλο του.Έτσι και εμείς καλούμεθα, στα πρόσωπα των αδελφών μας, να βλέπουμε τον ίδιο τον Χριστό. Ό,τι καλό κάνουμε, στον Χριστό το προσφέρουμε, καθώς και ό,τι κακό κάνουμε, στον Χριστό το κάνουμε. Ο Κύριος είπε: «ἐμοὶ ἐποιήσατε».

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΑΤΩ ΑΧΑΪΑΣ

Με λαμπρότητα εορτάσθη η εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου στον Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Κάτω Αχαΐας.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026, μετέβη στον Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Κάτω Αχαΐας και τέλεσε τον Μεθέορτο Εσπερινό επί τη εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Επίσης, προεξήρχε της Ιεράς Λιτανείας της Ιεράς Εικόνος στους δρόμους της ενορίας της πόλεως.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, είπε: "Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει σήμερα το Γενέσιον του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, που είναι ο πολιούχος και ο έφορος της ενορίας και της πόλεως της Κάτω Αχαΐας.

Οι γονείς του Τιμίου Προδρόμου ήταν ο ιερεύς Ζαχαρίας και η σύζυγός του Ελισάβετ. Ήσαν άτεκνοι και διά της προσευχής καταφεύγουν στον Πανάγιον Θεόν να τους λύσει την ατεκνία. Ενώ τα χρόνια είχαν περάσει και οι νόμοι της φύσεως δεν επέτρεπαν τεκνογονία, ο Κύριος λύνει την ατεκνία τους και τους εχάρισε υιόν, ο οποίος θα ετοιμάσει τον δρόμο του Κυρίου.

Ο Πατέρας μας τρέφει μοιχούς και πόρνους - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΖΙΤΖΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΥΓΚΑΝΤΑΣ κκ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ Θ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΤΖΙΤΖΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΥΓΚΑΝΤΑΣ κκ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΥ

Πέτρου και Παύλου ακολουθίες με ερμηνεία

 

Πέτρου και Παύλου ακολουθίες με ερμηνεία

https://www.ymnologia.gr/files/minologia/06-29.pdf

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης στο τραπέζι της συνάντησης Τραμπ-Ερντογάν - Γιώργος Νόκος

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης στο τραπέζι της συνάντησης Τραμπ-Ερντογάν

Γιώργος Νόκος

Η επαναφορά της δημόσιας συζήτησης για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης ταυτίζεται χρονικά με τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, με τον Ντόναλντ Τραμπ να αναμένεται στην τουρκική πρωτεύουσα και τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να προετοιμάζει το έδαφος για μια πιθανή διμερή συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο. 

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Χάλκη παύει να είναι αποκλειστικά ένα παλαιό εκκλησιαστικό αίτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και μετατρέπεται σε θέμα υψηλής διπλωματίας, σε σημείο επαφής ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ουάσιγκτον η οποία θεωρεί την επαναλειτουργία της Χάλκης ως μείζον θέμα θρησκευτικής ελευθερίας.

Το Reuters είχε μεταδώσει την αρχική είδηση ότι ο Ερντογάν έδωσε εντολή σε αξιωματούχους να συνεχίσουν τις συνομιλίες για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής, η οποία παραμένει κλειστή από το 1971. Το ίδιο ρεπορτάζ σημείωνε ότι το ζήτημα είχε τεθεί από τον Τραμπ και ότι ο Αμερικανός πρόεδρος αναμένεται στην Άγκυρα για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Αυτή η σύνδεση δίνει στην υπόθεση τη βασική της πολιτική διάσταση καθώς η Χάλκη δεν συζητείται μόνο ως θέμα θρησκευτικής ελευθερίας αλλά και ως μέρος της αμερικανοτουρκικής διαπραγμάτευσης. 

Η Συμβολή του Αποστόλου Παύλου στη διαμόρφωση του Ποινικού Δικαίου. - . Πέτρου Ρηγάτου,

Η Συμβολή του Αποστόλου Παύλου στη διαμόρφωση του Ποινικού Δικαίου.

Άρθρον υπό του κ. Πέτρου Ρηγάτου,

Δικηγόρου παρ΄ Αρείω Πάγω

Μ.Δ.Ε.

Νομικού Συμβούλου Ι. Μητροπόλεως Πατρών

      Ο Απόστολος Παύλος ήταν αδιαμφισβήτητα έγκριτος νομικός.Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτόν του «κατά νόμον Φαρισαίον» γεγονός που σημαίνει ότι ανήκε στην τάξη των διδασκάλων και  ερμηνευτών του νόμου, που ήταν οι Φαρισαίοι.Σπούδασε στο φημισμένο για την εποχή του Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, στο οποίο ξεχώριζε η προσωπικότητα του μεγάλου νομοδιδασκάλου Γαμαλιήλ.Αυτόν τον εγνωσμένου κύρους και υψηλής περιωπής διδάσκαλο είχε στο Δίκαιο ο Παύλος για τον οποίο διαβάζομε στις Πράξεις των Αποστόλων «Φαρισαίος ονόματι Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος τίμιος παντί τω λαώ».Η οικογένεια του Παύλου ήταν πολιτογραφημένη στην Ταρσό και είχε λάβει την Ρωμαϊκή ιθαγένεια.Ο Απόστολος Παύλος συνεπώς ήταν Ρωμαίος πολίτης.Ο πατέρας του Σαύλου ως Φαρισαίος, ήταν άνθρωπος των αυστηρών εθνικών και θρησκευτικών κατευθύνσεων και γι΄αυτό εμύησε τον υιό του στην γλώσσα του πρωτοτύπου της Βίβλου, την οποία στο σχολείο είχε γνωρίσει και από την μετάφραση των εβδομήκοντα.Οι Εβραίοι είχαν ένα αξιόλογο εκπαιδευτικό σύστημα.

    Ο Παύλος ησχολήθη επιστημονικά σε βάθος με πολλά και μεγάλα νομικά προβλήματα μέσα στα πλαίσια του σημαντικού Αποστολικού Του έργου.Στα πλαίσια φυσικά αυτού του μικρού άρθρου - αφιερώματος στην αγιασμένη μεγάλη Αποστολική μορφή του Παύλου επί τη επαιτείω της ετησίας μνήμης του δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν εκείνα για τα οποία απαιτείται κάλαμος γραμματέως οξυγράφου, προκειμένου να καταγράψει εις ικανούς βίβλους τας δυναστείας του μεγάλου Νομικού Παύλου.Ενδεικτικώς μόνον επιχειρούμε να αναφέρωμεν :

ΡΩΜΑΙΟΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΡΩΜΑΙΟΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ

ἦταν καὶ ἐπαίνεσε τὴν πίστη του ὁ Χριστός. Εἰδωλολάτρης ἦταν καὶ εἶχε ἐνεργούμενη τὴν ταπείνωση, αἰσθανόμενος ἀνάξιος μπροστὰ στὸν Κύριο, ὁμολογώντας το δημόσια. Πίστευε πέρα ἀπὸ τὴ λογικὴ καὶ τοὺς νόμους τῆς φύσης, καὶ αὐτὸ ἐπίσης τὸ διακήρυξε δημόσια.

Ἀλλὰ δημόσια καὶ ὁ Κύριος τὸν ἐπαίνεσε ἀπορώντας καὶ ἔψεξε ἀμέσως τὴν ἐλαττωματικὴ πίστη τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπο Του πρόβλεψε καὶ πολλοὺς θερμόαιμους τωρινοὺς Χριστιανούς, μὲ πίστη ἐλαττωματική. Δὲν φτάνει νὰ παραδέχεσαι τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ πεῖς ὅτι πιστεύεις. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄποψη οἱ δαίμονες ὑπερτεροῦν διότι ὑπῆρξαν κάποτε σὲ κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ὡς ἄγγελοι. Ἀλλὰ φρίττουν! Πιστεύω σημαίνει ἀγαπῶ.

Ο περσοναλισμός του Μ. Nédoncelle - Παντελή Αντ. Τομάζου

Ο περσοναλισμός του Μ. Nédoncelle

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

οι κληρονόμοι της βασιλείας θα πεταχτούν έξω στο σκοτάδι

 

 «Και σας λέω πως θα ’ρθουν πολλοί από ανατολή και δύση και θα καθίσουν μαζί με τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ στο τραπέζι της βασιλείας των ουρανών, ενώ οι κληρονόμοι της βασιλείας θα πεταχτούν έξω στο σκοτάδι· εκεί θα κλαίνε, και θα τρίζουν τα δόντια τους». 

Ματθαίου η΄, 11

Εύρεση των Λειψάνων των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου (28 Ιουνίου)

Σήμερα Κυριακή, μέσα στον αναστάσιμο χαρακτήρα της ημέρας, η Εκκλησία εορτάζει την εύρεση των λειψάνων των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου, που περιλαμβάνονται στη χορεία των είκοσι Ιατρών Αγίων, που με τη δύναμη του Θεού χάριζαν στους ανθρώπους τη σωματική και πνευματική θεραπεία κι έτσι ονομάστηκαν Ανάργυροι.
Ο Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και ο Ιωάννης από την Έδεσσα της Συρίας. Έζησαν περί τα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., επί Διοκλητιανού. Ασκούσαν το ανθρωπιστικό έργο του ιατρού, με επιστημοσύνη και φιλανθρωπία.
Δεν αρκούντο στη θεραπεία των σωματικών πόνων, αλλά αισθανόμενοι την αξία του ανθρώπου ως ψυχοσωματικής οντότητας, παρακινούσαν τους ασθενείς οικειοθελώς, με διάκριση και μέτρο, να πιστέψουν στον Χριστό και με συνείδηση να τον ομολογήσουν ως αληθινό Θεό. Για το έργο τους αυτό οι Άγιοι Ιατροί συνελήφθησαν και μετά από διάφορα βασανιστήρια, μαρτύρησαν με αποκεφαλισμό.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 28/6/26, Θεία Λειτουργία....

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ  
Ρωμαίους 6, 18-23

᾿Αδελφοί, ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ.	Αδελφοί, είστε, λοιπόν, ελεύθεροι πια από το ζυγό της αμαρτίας κι υπηρετείτε το καλό και το δίκαιο.
᾿Ανθρώπινον λέγω διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς ὑμῶν.	Χρησιμοποιώ την ανθρώπινη εικόνα της δουλείας, γιατί δεν μπορείτε αλλιώτικα να με καταλάβετε.
῞Ωσπερ γὰρ παρεστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ εἰς τὴν ἀνομίαν,	Παλιότερα είχατε υποδουλώσει όλο το είναι σας σε πάθη και πράξεις αντίθετες στο θεϊκό θέλημα, με αποτέλεσμα να ζείτε αντίθετα προς τις εντολές του Θεού.
οὕτω νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἁγιασμόν.	Έτσι πρέπει και τώρα να υποδουλώσετε όλο το είναι σας στο θεϊκό θέλημα, για να βρεθείτε κοντά στο Θεό.
῞Οτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ.	Μην ξεχνάτε πως, όσον καιρό ήσασταν υπόδουλοι στην αμαρτία, ήσασταν μακριά από το θέλημα του Θεού.

Τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου: Ματθαίος 8:5-13

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή του εκατοντάρχου (Ματθ. 8:5-13) φανερώνει δύο μεγάλες αλήθειες της πίστεως: την απεριόριστη δύναμη του Χριστού και την αληθινή ποιότητα της ανθρώπινης πίστης. Ο Κύριος εισέρχεται στην Καπερναούμ και εκεί Τον πλησιάζει ένας εκατόνταρχος, δηλαδή ένας ειδωλολάτρης αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού. Το γεγονός αυτό από μόνο του είναι εντυπωσιακό, διότι ένας άνθρωπος ξένος προς τον λαό της Διαθήκης πλησιάζει τον Χριστό με συντριβή, ευγένεια και βεβαιότητα ότι Εκείνος μπορεί να θεραπεύσει τον δούλο του.

Η πρώτη μεγάλη αρετή του εκατοντάρχου είναι η αγάπη. Δεν ζητεί για τον εαυτό του, αλλά για τον πάσχοντα δούλο του, ο οποίος βρίσκεται «δεινῶς βασανιζόμενος». Μέσα σε μια κοινωνία όπου ο δούλος συχνά θεωρούνταν απλό εργαλείο, ο εκατόνταρχος φανερώνει σπλάχνα ελέους και ενδιαφέρον προσωπικό. Η αγάπη του αυτή γίνεται ο δρόμος που τον οδηγεί στον Χριστό. Έτσι η περικοπή μάς διδάσκει ότι η αληθινή πίστη δεν είναι ατομική αυτάρκεια, αλλά καρπός καρδιάς που πονά για τον άλλον.

ΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΗΣ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο δούλος ενός Ρωμαίου εκατοντάρχου ασθένησε βαριά. Ο εκατόνταρχος, αν και ειδωλολάτρης, προσέφυγε στον Χριστό. Προσέκειτο ευνοϊκά προς τη θρησκεία των Ιουδαίων, ήταν μάλλον προσανατολισμένος προς την αναζήτηση του ενός αληθινού Θεού. Φαίνεται πως λόγω της κλίσης του αυτής παρακολουθούσε και γνώριζε τα σχετικά με τον Χριστό, πράγμα που δημιούργησε μέσα του τις προϋποθέσεις για μια αληθινή σχέση μαζί του. Και ο Χριστός ομολόγησε γι’ αυτόν εμμέσως ότι είναι μέτοχος και τέκνο της Βασιλείας του Θεού (Κυριακή Δ΄ Ματθαίου).

Η αληθινή σχέση με τον Θεό περνάει πάντα μέσα από τη σχέση προς τον συνάνθρωπο. Και ο εκατόνταρχος έδειξε ότι είχε φτάσει στη σωστή σχέση με τον συνάνθρωπο. Αγαπούσε τον δούλο του. Σε μια εποχή που οι δούλοι νομικά δεν είχαν ανθρώπινη υπόσταση, που συγκαταλέγονταν στα πράγματα, στα υπάρχοντα των αφεντικών τους, ο εκατόνταρχος έδωσε αξία στον δούλο του. Δεν τον θεωρούσε πράγμα, που μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει χωρίς να οφείλει λογαριασμό σε κανένα. Τον θεώρησε όμοιό του. Ήταν γι’ αυτόν αγαπητός, πολύτιμος άνθρωπος.

Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΤΕΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΤΕΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Ἀκούσας δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν· ᾿Αμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον» (Ματθ. 8,10)

῞Οταν τὸν ἄκουσε ὁ ᾿Ιησοῦς, θαύμασε καὶ εἶπε σ᾿ ὅσους τὸν ἀκολουθοῦσαν· «Σᾶς βεβαιώνω πὼς τόση πίστη οὔτε ἀνάμεσα στοὺς ᾿Ισραηλίτες δὲν βρῆκα». 

            Συχνά στο Ευαγγέλιο βρίσκουμε παραδείγματα πίστης από ανθρώπους που δεν φαίνονται υποδείγματα ηθικής, ούτε δείχνουν ότι η καρδιά τους νοσταλγεί τον Θεό. Γι’ αυτό και ο Χριστός, απευθυνόμενος προς τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, αλλά και όσους Ισραηλίτες θεωρούσαν τον εαυτό τους υπόδειγμα πίστης και ηθικής, αναφέρει: « οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού» (Ματθ. 21, 31). Αυτή τη διαπίστωση κάνει ο Κύριος, όταν Τον συναντά ένας εκατόνταρχος, ένας ειδωλολάτρης αξιωματικός, ο οποίος εκ της θέσεώς του ούτε ανθρωπιά απέναντι στους κατακτημένους επιτρεπόταν να δείξει, ενώ η πίστη του ήταν στα είδωλα, στους ψεύτικους θεούς της παράδοσής του. Κι όμως, η αγάπη του προς τους ανθρώπους που ήταν στην υπηρεσία του, τον κάνει να αναζητήσει στο πρόσωπο του Χριστού τον ιατρό, για έναν από αυτούς που είχε παραλύσει από κάποια φοβερή ασθένεια. Και στη συζήτηση με τον Χριστό, ο Κύριος διαπιστώνει ότι δεν βρήκε τόση πίστη όση είχε ο ειδωλολάτρης εκατόνταρχος ούτε ανάμεσα στους Ισραηλίτες.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ  Δ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...· καί λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ ἐλθών θεραπεύσω αὐτόν».

Ὁ Βασιλεύς τῶν οὐρανῶν, διά φιλανθρωπίας, ἐπί τῆς γῆς ὥφθη, καί συνανεστράφη τοῖς ἀνθρώποις· ἐκ Παρθένου  γάρ ἁγνῆς σάρκα προσλαβόμενος.

Ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρός Λόγος, ἀνῆλθε ἐπί Σταυροῦ· ἦλθεν ἡ ζωή ἡ ἀθάνατος πρός τούς πεσόντας, γιά νά θεραπεύσει τούς παραλυτικούς, βασανισμένους καί πονεμένους. Λαβών «δούλου μορφήν» ἦλθε στά ἴδια- στήν γῆ, ὄχι γιά νά ὀνειδίσει ἀλλά γιά νά ἀναγνωρίσουμε οἱ ἄνθρωποι τήν ἀσθένειά μας ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας, ὥστε διά τῆς πίστεως καί μετανοίας, νηφάλιοι, νά ἀναζητήσουμε τήν αἰτία καί νά ποθήσουμε τήν θεραπεία.

Τοιουτοτρόπως, σπεύδοντας διά τῶν ἀρετῶν τοῦ Χριστοῦ, ἔτσι νά ἀποκτήσουμε σοφία καί γνώση καί νά διαφυλάξουμε τήν δωρεά τοῦ Θεανθρώπου, ἐνῶ θά τήν προσφέρει μέ συνέπεια γιά νά μᾶς δυναμώνει, ἐν Χάριτι, ὅπως ἔπραξε σήμερα στόν δοῦλο τοῦ Ἑκατοντάρχου στήν Καπερναούμ. Διότι ὄχι μόνον τόν θεράπευσε διά τῆς πίστεως τοῦ Ἑκατοντάρχου, ἀλλά καί τοῦ χορήγησε δύναμη καί προοπτική νά σηκώνει τόν σταυρό τῆς ὁμολογίας  καί νά βαδίζει μέ ἐμπιστοσύνη στό ἐξῆς ἀπρόσκοπτα χωρίς πόνο, λύπη καί στεναγμό προσβλέποντας στό πρόσωπο τοῦ Μεσσίου Ἰησοῦ.

Ο θαυμασμός του Ιησού Χριστού - Δημήτριος Τσαντήλας

 

 Κυριακή 28 Ιουνίου 2026 , Δ΄ Ματθαίου.

Ομιλεί ο Δημήτριος Τσαντήλας , ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ (Ματθ. 8, 5-13)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στο Δρυόφυτο, στις 9/7/1995)

 

Η επίκληση του ονόματος του Κυρίου
 
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριος πήγε στην Καπερναούμ. Εκεί τον συνάντησε ένας Εκατόνταρχος. Σαν να λέμε ο Διευθυντής της Αστυνομίας της πόλεως. Του είπε: «Διδάσκαλε, έχω τον υπηρέτη μου, άρρωστο. Θέλω κάτι να κάνω γι’ αυτόν. Είναι πολύ καλός άνθρωπος και δεν θέλω να χαθεί».
Απαντά ο Χριστός: «Εγώ θα έρθω και θα τον θεραπεύσω».
Ας σταθούμε στα πρώτα λόγια του εκατοντάρχου: «Κύριε, έχω τον υπηρέτη μου άρρωστο».
Τι έκανε ο εκατόνταρχος; Πήγε και επικαλέστηκε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Εμείς, τι ήλθαμε να κάνουμε στην Εκκλησία;
Μας άρεσε η ορθοστασία για δυο συνεχείς ώρες; Όχι! Όλοι ήλθαμε να επικαλεστούμε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Είτε το έχουμε βαθιά στη συνείδησή μας ξεκάθαρη τοποθέτηση, είτε είναι υποσυνείδητο και δεν το συναισθανόμαστε τόσο βαθιά, οπωσδήποτε όμως, όλοι μικροί και μεγάλοι, ήρθαμε να κάνουμε τον Σταυρό μας, μπροστά στην άχραντη εικόνα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και να Τον επικαλεστούμε. Να πούμε ένα «Κύριε ελέησον». Να Τον παρακαλέσουμε να μας ελεήσει.

Ὁ Ἰατρὸς καὶ οἱ νέοι - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ὁ Ἰατρὸς καὶ οἱ νέοι

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Τὸ εὐαγγέλιο, ἀγαπητοί μου, σήμερα (βλ. Ματθ. 8,5-13) μᾶς διηγεῖται ἕνα θαῦμα, ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα θαύματα ποὺ ἔκανε, κάνει καὶ θὰ κάνῃ μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Ὁ ἄνθρωπος στὸν ὁποῖον ἔγινε τὸ σημερινὸ θαῦμα εἶνε νέος. Κ ̓ ἐφ ̓ ὅσον στὸ ἐκκλησίασμα θὰ ὑπάρχουν καὶ νέοι, τὸ θέμα ἀποκτᾷ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γι ̓ αὐτούς. Ἂς δοῦμε μὲ συντομία τί λέει τὸ εὐαγγέλιο.

Στὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ στὴν Καπερναοὺμ τῆς Παλαιστίνης, ἐκεῖ στὴν ὄχθη τῆς μεγάλης λίμνης Τιβεριάδος, ἦταν ἕνα ἀρχοντικό. Στὸ σπίτι αὐτὸ ὑπηρετοῦσε ὡς δοῦλος ἕνας νέος. Τὸ ἀφεντικό του ἦταν ἀξιωματικὸς τῶν ̔Ρωμαϊκῶν λεγεώνων μὲ τὸ βαθμὸ τοῦ ἑκατοντάρχου, λέει τὸ εὐαγγέλιο (ἔ.ἀ. 8,5)· ὁ βαθμὸς τοῦ ἑκατοντάρχου ἀντιστοιχεῖ μὲ τὸ σημερινὸ βαθμὸ τοῦ λοχαγοῦ. Ὁ νέος αὐτὸς ὑπηρετοῦσε ἐκεῖ μὲ προθυμία. Ἀλλὰ μιὰ μέρα ἔνιωσε αἴφνης νὰ μουδιάζῃ τὸ χέρι του. Σιγὰ σιγὰ τὸ μούδιασμα πῆγε στὸ ἄλλο χέρι κ ̓ ἐν συνεχείᾳ ἁπλώθηκε σὲ ὅλο τὸ κορμί του, τὸ ὁποῖο ἔτσι ἔγινε παράλυτο. Ὁ νέος δὲν μποροῦσε πιὰ νὰ σταθῇ καθόλου· ξάπλωσε στὸ κρεβάτι καὶ ἔμεινε κατάκοιτος.

Το βλέμμα της ανεμώνης - Νίκος Παλουμπιώτης

26 Ιουνίου, Ημέρα κατά των Ναρκωτικών
 

Το βλέμμα της ανεμώνης

Νίκος Παλουμπιώτης

Η νύχτα έσυρε στο κράσπεδο του δρόμου την απόγνωση
Το θρόισμα του Θέρους ζεστό
Τις κραυγές του κλάξον Σάββατο βράδυ ακούγοντας
Συνήθισες να σκέφτεσαι πως η μέρα δεν θα ‘ρθει
Τα παιδικά χρόνια τα έχασες, από φόβο αντικαταστάθηκαν
Όταν ήσουν μικρό αγόρι άλλα μικρά αγόρια σου μιλούσαν
Τώρα που μεγαλώσατε φοβούνται από αυτό που βλέπουν
Σου είχαν μάθει να είσαι κυνικός, αναλυτικός
Ήθελαν να νιώσουν ότι είσαι αποδεκτός, σεβαστός, ευπαρουσίαστος
Ένα λαχανικό, της συνομοταξίας των ανέραστων της βοτανολογίας
Των καθώς πρέπει της στυγνής πατριαρχίας
Και ύστερα μια πίκρα στην ψυχή σαν ήττα
Πάγος σαν ατσάλι, κοφτερό το ξερό ψωμί της μοναξιάς
Με τα όνειρα στα απολεσθέντα

Αυτοκτόνησε ο γιος του διάσημου ψυχοθεραπευτή Ίρβιν Γιάλομ

Σχεδόν απίστευτο...

Ο γιος του Ίρβιν Γιάλομ(*), ο Βίκτωρ, αυτοκτόνησε. 

[...] Ο Φρόυντ γράφει σε επιστολή του: Υπάρχει ένας ρόλος όπου όλοι μας λίγο πολύ έχουμε αποτύχει, ο ρόλος του γονέα.

Μάρω Βαμβουνάκη

(*) Σημείωση ιστολογίου

 Ο Ίρβιν Γιάλομ (Irvin David Yalom, Ουάσινγκτον, 1931-) είναι Αμερικανός ψυχοθεραπευτής, συγγραφέας και ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και συνεργάτης του Rollo May.

ΕΥΧΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

ΕΥΧΗ  ΠΡΟ  ΤΗΣ  ΘΕΙΑΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

(Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

 
Πῶς νὰ ἀνοίξω, Κύριε, τὸ ῤυπαρόν μου στόμα,
νὰ μεταλάβω τὸ σεπτὸν καὶ Ἅγιόν σου σῶμα ;
Ὁποῖον μέλλει νὰ δεχθῇ ἡ ταπεινὴ ψυχή μου ;
Τὸν Βασιλέα τοῦ παντὸς καὶ μόνον ποιητήν μου.
 
Ἡ καταδίκη τρομερὰ καὶ φοβερὰ ἡ κρίσις,
ὅταν ἀναξίως προσπαθῇς, ψυχή, νὰ κοινωνήσῃς.
Κλαῦσε, λοιπόν, καὶ θρήνησε διὰ τὰ ἐγκλήματά σου,
μὲ πόνον ἐξομολογοῦ τὰ ἁμαρτήματά σου.
Πρόσπεσον τοῦ Δεσπότου σου καὶ ζήτησον, ἀθλία,
ἔλεος καὶ συγχώρησιν καὶ φώτισιν ἁγία.

Η Μαδαγασκάρη γιορτάζει την ελευθερία της

 Eto ny tany nomena ahy, miandry vokatra amiko eto Andriamanitra.

Ho tahiana anie Madagasikara.

Σήμερα η Μαδαγασκάρη γιορτάζει την ελευθερία της.

Από τη μακρινή Νότια Μαδαγασκάρη, υψώνουμε προσευχή ώστε η ανεξαρτησία να συνοδεύεται πάντοτε από ειρήνη, ενότητα και ελπίδα για κάθε άνθρωπο.

Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή πορεύεται δίπλα σε αυτόν τον ευλογημένο λαό, όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα αγάπης με σχολεία, κλινικές, καθαρό νερό, τροφή, εκπαίδευση και ανοιχτές αγκαλιές για κάθε παιδί και κάθε οικογένεια.

Η αληθινή ελευθερία ανθίζει όταν η αγάπη γίνεται πράξη και η πίστη γεννά ελπίδα.

Δεν χρειάζεσαι περισσότερα σημάδια

 Μερικές φορές δεν χρειάζεσαι περισσότερα σημάδια.

Απλά αναρωτηθείτε:

αυτό μου δίνει ηρεμία

ή μου κλέβει την ηρεμία;.

Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Σαμψών του ξενοδόχου 27 Ιουνίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος εκατάγετο μεν, από την παλαιάν Ρώμην, ήτον δε, κατά τους χρόνους του μεγάλου Ιουστινιανού, εν έτει φμα’ [541]. Διασκορπίσας δε εις τους πτωχούς τον πλούτον, οπού έμεινεν εις αυτόν από τους γονείς του, επήγεν εις την Κωνσταντινούπολιν, και περιπατήσας εις όλους τους ιερούς Ναούς, απόλαυσε πνευματικώς την καλλονήν αυτών και ωραιότητα. Είτα καθίσας εις τόπον ήσυχον, ενετρύφα και κατεγίνετο εις την μελέτην των θείων Γραφών, προσέχωντας εις μόνον τον Θεόν. Όθεν έγινε φανερός και γνώριμος, εις τον τότε αγιώτατον Μηνάν, τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως, από αυτόν δε χειροτονηθείς Ιερεύς, έγινεν ένας από τους Κληρικούς.

Μνήμη του Aγίου Σαμψών του Ξενοδόχου (27 Ιουνίου)

 Τη μνήμη του Αγίου Σαμψών του Ξενοδόχου τιμά σήμερα η Εκκλησία και του Ιερομάρτυρος Πιερίου, ο οποίος έζησε στα μέσα του 3ου με αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. Ήταν πρεσβύτερος και υπεύθυνος της σχολής της Αλεξάνδρειας και μαρτύρησε δια πυρός.
Διακρίθηκε για την απλότητα, την πτωχεία και τη σοφία του. Είχε το χάρισμα μέσα από τις ομιλίες του να ερμηνεύει, σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας, σπουδαία θεολογικά ζητήματα αναγκαία για την πνευματική ωρίμαση και προοπτική τη σωτηρία του πιστού λαού.
Οι πατέρες της Εκκλησίας Επιφάνιος Κύπρου και Φώτιος Κωνσταντινουπόλεως μιλούν για την ύπαρξη Ναού στην Αλεξάνδρεια επ’ ονόματι του Αγίου Πιερίου.