Ἡ κυρία Ἐλέν Μαντρού, σοσιαλίστρια δήμαρχος τοῦ Μονπελιέ τῆς Γαλλίας στίς 29/5/2013 κατά τήν τελετή πολιτικοῦ «γάμου» δύο ὁμοφυλοφίλων γάλλων διεκήρυξε: «... ἡ δική σας ἱστορία συναντιέται σήμερα μέ τήν ἱστορία τῆς χώρας μας... ζοῦμε μιά ἱστορική στιγμή -ἱστορική γιά τή χώρα καί τήν δημοκρατία μας- ...». Ὁ πρόσφατα ψηφισμένος νόμος ἀπό τό σοσιαλιστικό κόμμα τοῦ προέδρου Ὀλάντ γιά τήν κατοχύρωση τοῦ «γάμου» μεταξύ ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου καί τήν παροχή δυνατότητος υἱοθεσίας στή Γαλλική Ἐθνοσυνέλευση πού κατά τίς δημοσκοπήσεις ἐπικροτεῖται ἀπό τό 53% τῶν Γάλλων πολιτῶν, παρουσιάζεται «ὡς ἔκφραση ἀποδοχῆς τῆς διαφορετικότητος, ὡς κατάκτηση τῆς δημοκρατίας καί ὡς σεβασμός τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί ἀσφαλῶς ὡς πρόοδος τῆς συγχρόνου κοινωνίας» πού ἔχει ὡς πρόταγμα «τήν αὐτοδιάθεση καί τόν αὐτοπροσδιορισμό σέ ὅλες τίς ἐκφάνσεις τοῦ βίου». Ἐνδεικτικό αὐτῆς τῆς ἀντιλήψεως εἶναι καί τά προτεινόμενα νομοσχέδια τῶν ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ καί τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ πού ἀποπειρῶνται νά θεσμοθετήσουν καί νά ἀποδεχθοῦν νομικά ἕτερο «σεξουαλικό προσανατολισμό» στό ἀνθρώπινο πρόσωπο ἐκτός τοῦ κατά φύσι συγκεκριμένου καί ὀντολογικά προσδιοριζομένου. Γιά λόγους ὅμως δικαιοσύνης ὀφείλουμε νά καταθέσουμε ὅτι ἡ πρόταση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ δέν ποινικοποιεῖ τήν γνώμη, τήν ἄποψη ἤ τήν πεποίθηση καί ἐκφεύγει τῆς ὑποτέλειας στό διεθνές Ἐβραϊκό λόμπυ.
Προσφάτως τό Γερμανικό κοινοβούλιο (Bundestag) συνεζήτησε σχέδιο νόμου γιά τήν ἀπαγόρευση τῆς κτηνοβασίας καί τήν ἀλλαγή τοῦ ἰσχύοντος νομοθετικοῦ πλαισίου πού τήν ἐπιτρέπει μέ ἀντιμέτωπη τήν ZETA τοῦ Μίχαελ Κίοκ, ὀργάνωση ὑπεράσπισης τῶν δικαιωμάτων τῶν κτηνοβατῶν, πού κατ’ αὐτήν ἀνέρχονται σέ 100.000 Γερμανούς πολίτες. Εἶναι σημαντικό ὅτι σέ ἄρθρο πού δημοσιεύθηκε στήν ἑλβετική ἐφημερίδα Le Matin ἡ ἐκπρόσωπος τοῦ παραρτήματος Βερολίνου τῆς Ὁμοσπονδίας ἐναντίον τοῦ βιασμοῦ τῶν ζώων BMT κ. Claudia Lotz ἀνέφερε ὅσο ἀπίστευτο καί κτηνῶδες εἶναι, ὅτι σέ ὅλα τά εἴδη ζώων ὑπάρχουν θύματα βιασμοῦ ἀπό ἀνθρώπους καί ὅτι στό καταφύγιο τῆς Βρέμης τήν «Κιβωτό τοῦ Νῶε» ἔχουν φιλοξενήσει καί περιθάλψει πολλά κακοποιημένα ζῶα.
Τό «προοδευτικό» καί «δημοκρατικό» αὐτό σύστημα συμπληρώνει μέ ἐκκωφαντικό τρόπο ἡ «δημοκρατική» λειτουργία τοῦ παιδοφιλικοῦ κόμματος στήν Ὀλλανδία PNVD, πού μέ ἀπόφαση τοῦ τοπικοῦ Δικαστηρίου τῆς Χάγης ἡ Ὀλλανδική Κυβέρνηση τό ἀνεγνώρισε ἐπίσημα καί βέβαια θεώρησε «συννόμους καί ἐντός συνταγματικοῦ τόξου» τούς βασικούς στόχους τοῦ συγκεκριμένου κόμματος πού εἶναι οἱ ἀκόλουθοι: «Νομιμοποίηση της σεξουαλικής επαφής μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων από 12 ετών. Νομιμοποίηση της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού για προσωπική χρήση. Κατάργηση κάθε νομοθεσίας που απαγορεύει την σεξουαλική επαφή μεταξύ ανθρώπων και ζώων».
Ἡ «πρόοδος» λοιπόν τῆς ἀνθρωπότητος συντελεῖται μέ τά παραπάνω γεγονότα ἀλλά διαφεύγουν ἀπό τούς «προοδευτικούς» τῶν ἡμερῶν μας ἡμεδαπούς καί ἀλλοδαπούς τά ἑξῆς:
Στό βιβλίο τῆς Γενέσεως (κεφ. 19,1-5) πού συνεγράφη τό 2.369 π.Χ. ἐξιστο-ρεῖται ἡ «προοδευτικότης» τῶν Σοδόμων καί Γομόρων μέ τά ἀκόλουθα: «Ἦλθον δὲ οἱ δύο ἄγγελοι εἰς Σόδομα ἑσπέρας· Λὼτ δὲ ἐκάθητο παρὰ τὴν πύλην Σοδόμων. ἰδὼν δὲ Λώτ, ἐξανέστη εἰς συνάντησιν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ ἐπὶ τὴν γῆν. 2 καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κύριοι, ἐκκλίνατε εἰς τὸν οἶκον τοῦ παιδὸς ὑμῶν καὶ καταλύσατε καὶ νίψασθε τοὺς πόδας ὑμῶν, καὶ ὀρθρίσαντες ἀπελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐχί, ἀλλ᾿ ἐν τῇ πλατείᾳ καταλύσομεν. 3 καὶ κατεβιάζετο αὐτούς, καὶ ἐξέκλιναν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς πότον, καὶ ἀζύμους ἔπεψεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον. 4 πρὸ τοῦ κοιμηθῆναι δέ, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως οἱ Σοδομῖται περικύκλωσαν τὴν οἰκίαν ἀπὸ νεανίσκου ἕως πρεσβυτέρου, ἅπας ὁ λαὸς ἅμα. 5 καὶ ἐξεκαλοῦντο τὸν Λὼτ καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν· ποῦ εἰσιν οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρὸς σὲ τὴν νύκτα; ἐξάγαγε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς, ἵνα συγγενώμεθα αὐτοῖς».
Στό βιβλίο τῆς Πεντατεύχου Λευϊτικόν στό 20ο κεφ. στό 15ο στίχο περιγράφεται τό κακούργημα τῆς κτηνοβασίας: «καὶ ὃς ἂν δῷ κοιτασίαν αὐτοῦ ἐν τετράποδι, θανάτῳ θανατούσθω, καὶ τὸ τετράπουν ἀποκτενεῖτε. 16 καὶ γυνή, ἥτις προσελεύσεται πρὸς πᾶν κτῆνος βιβασθῆναι αὐτὴν ὑπ᾿ αὐτοῦ, ἀποκτενεῖτε τὴν γυναῖκα καὶ τὸ κτῆνος· θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν».
Μία μικρή «λεπτομέρεια» διασώζεται ἀπό τόν Ρωμαῖο ἱστορικό Κάσσιο Δίονα (163 μ.Χ) στήν περίφημη Ρωμαϊκή Ἱστορία του, τῆς ὁποίας τήν ἀλήθεια ἐπιμαρτυροῦν καί οἱ συγχρόνοι τοῦ γεγονότος ἱστορικοί Τάκιτος καί Σουητώνιος, κατά τήν ὁποία ὁ φρενοβλαβής αὐτοκράτωρ τῆς Ρώμης Νέρων συνῆψε γάμο μέ δύο Ἕλληνες ἀπελεύθερους, τόν «εὔσωμο καί ἀνδρώδη» Πυθαγόρα, καί τόν «λεπτόσωμο καί γυναικώδη» Σπόρο, τόν ὁποῖο κατέστησε ἐκτομία καί μετωνόμαστε σέ Σαβίνα…»
Ὁ μεγαλειώδης Παῦλος στήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολή του (κεφ. ΣΤ΄, 9-10) πού συνεγράφη τό 54 μ.Χ. διαβεβαιώνει ἀπολύτως ὅτι: «... ἤ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι; μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται 10 οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι...»
Ὁ οἰκουμενικός Ἱεράρχης Μ. Βασίλειος τό 370 μ.Χ. μέ τάς κανονικάς του ἐπιστολάς καί τόν 7ο ἱερό του κανόνα ἐπικυρωθέντα ἀπό τόν 2ο κανόνα τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου διακηρύσσει: «Ἀρρενοφθόροι καὶ ζωοφθόροι καὶ φονεῖς καὶ φαρμακοὶ καὶ μοιχοὶ καὶ εἰδωλολάτραι τῆς αὐτῆς καταδίκης εἰσὶν ἠξιωμένοι, ὥστε ὅν ἔχεις ἐπὶ τῶν ἄλλων τύπον καὶ ἐπὶ τούτων φύλαξον...».
Ὁ αὐτάδελφός του Ἅγ. Γρηγόριος Νύσσης τό 378 μ.Χ. μέ τήν κανονική του ἐπιστολή πρός Λητόϊο ἐπίσκοπο Μελιτίνης μέ τόν 4ο κανόνα του ἐπικυρωθέντα ὡσαύτως ἀπό τόν 2ο κανόνα τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀποκαλεῖ τήν παιδεραστία καί τήν κτηνοβασία: «ἐπιβουλήν τε καί ἀδικίαν τοῦ ἀλοτρίου. Ἐν ταύτῃ δέ καί τήν ζωοφθορίαν καί παιδερασίαν εἶναι λογίζονται, διότι καί ταῦτα φύσεώς ἐστι μοιχεία εἰς γάρ τό ἀλλότριόν τε καί παρά φύσιν γίνεται ἡ ἀδικία».
Οἱ αὐτοκράτορες Κωνστάντιος καί Κώνστας στήν ἀπό τοῦ ἔτους 342 μ.Χ. διάταξίν των, πού περιελήφθη στό νόμο 30 (31) τοῦ Ἰουστινιανείου Κώδικος 9,9 ἀποφαίνονται διά τήν παιδεραστία: “cum vir nubit in feminam, femina viros proiectura quid cupiat? ubi sexus perdidit locum, ubi scelus est id quod non proficit scire, ubi Venus mutatur in alteram formam,ubi Amor quaeritur nec videtur” καί τό βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο ἀπειλεῖ διά τό κακούργημα τόν διά ξίφους θάνατο, Νόμος 6 Θεοδοσ. Κωδ. 9.7, Νεαρά ΟΖ΄Κεφ. Α΄, Νεαρά ΡΜΑ΄ κεφ. Α΄, Ἁρμενόπ. γ΄ΣΤ΄Δ΄.
Ἡ ἐν Ἀγκύρᾳ τῆς Γαλατίας τοπική Σύνοδος τοῦ 315 μ.Χ. τῆς ὁποίας οἱ κανόνες ἐπικυρώθηκαν ἀπό τόν 2ο κανόνα τῆς Στ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, μέ τούς ιστ΄καί ιζ΄ κανόνας της ἐξομοιώνει τούς «ἀλογευσαμένους» ἤ «ἀλογευομένους» (κτηνοβάτας) μέ τούς λεπρούς. Τό δέ ξ΄ βιβλίο τῶν Βασιλικῶν τίτλος 37 προστάζει ὅτι «τῶν ἀλογευομένων, ἤτοι τῶν κτηνοβατῶν νά κόπτεται ὁ καυλός». Τήν αὐτήν ποινή τῆς καυλοκοπίας ἐπέβαλε τό βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο μέ τίς διατάξεις: Ἐκλογ. ΙΞ΄, λθ΄, Βασιλικ. πε΄, Ξ΄, ΛΖ΄, Προχειρ. ΛΘ΄, οδ΄, Ἁρμενόπ. δ΄, ΣΤ΄ Δ΄, Ματθ. Βλάσταρ. Συντ. ΣΤ΄ σ. 79.
Ὁ αὐτοκράτωρ Ἰουστινιανός τόν 6ο αἰ. μέ τήν ΟΖ΄Νεαρά του κεφ. Α΄ἀποφαίνεται τήν παιδεραστίαν «διαβολικήν καί ἄτοπον ἀσέλγειαν», μέ τήν Νεαρά ΡΜΑ΄ κεφ. Α΄ «ἀσεβῆ καί ἀνοσίαν πράξιν, ἥν οὐδέ ἐν ἀλόγοις ἁμαρτανομένην ἐστί εὑρεῖν».
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω παρατιθεμένων ἐκ τοῦ τεραστίου ὑλικοῦ ἀναφορᾶς στάς κακουργίας τῆς παρά τήν φύσιν ἀνατροπῆς τῆς ἀνθρωπίνης ὀντολογίας καί φυσιολογίας ἀποδεικνύεται πασίδηλα ὅτι ἡ δῆθεν σχετική πρόοδος καί δημοκρατική εὐαισθησία, τά δῆθεν σχετικά ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἡ δῆθεν διαφορετικότης καί ὁ δῆθεν ἐλεύθερος αὐτοπροσδιορισμός καί προσανατο-λισμός περί τό γενετήσιο ἔνστικτο καί τήν ταυτότητα τοῦ φύλου δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ἡ καταβαράθρωσις καί ὁ καταποντισμός τῆς ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας καί ἀξιοπρεπείας καί ὁ πλήρης εὐτελισμός τῆς ἐννοίας ἄνθρωπος πού στήν ἑλληνική γλώσσα σύγκειται ἀπό τό ἐπίρρημα ἄνω καί τό ρῆμα θρώσκω πού σημαίνει ἄνω βλέπω, ἄνω φέρομαι.
Συμπέρασμα ὅλα τά ἀνωτέρω περιγραφέντα ἀνόσια καί φρικώδη γεγονότα τῆς Γαλλίας, Γερμανίας καί Ὀλλανδίας, τοῦ δῆθεν προηγμένου πολιτιστικῶς δυτικοῦ κόσμου ἀποτελοῦν τραγικωτάτη παλινδρόμηση τοῦ ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ σέ ἐρέβη εἰδεχθέστερα τοῦ 2.396 π.Χ., πού ἐπενδύονται μέ ψιμύθια φαιδρότητος καί ἀμαυρώνουν τήν ἀνθρώπινη ὀντότητα ὅπως θά συμβεῖ στήν αἱματοπότιστη ἀπό Ἁγίους, Μάρτυρες καί Ἥρωες γῆ τῆς Θεσσαλονίκης προσεχῶς.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
12 σχόλια:
Με το ελεεινό gay pride η ξετσιπωσιά περιφέρεται ανενόχλητη μολύνοντας το πνευματικό περιβάλλον της Πρωτεύουσας. Θα περίμενε κανείς, σύσσωμη η πνευματική ηγεσία της πόλης, με επικεφαλής τον πηδαλιούχο του τοπικού εκκλησιαστικού σκάφους, όχι μόνο να στηλιτεύσει την "παρέλαση" της αναισχυντίας ως δείγμα έσχατης ηθικής παρακμής, αλλά και να αξιώσει τη ματαίωσή της. Και στην περίπτωση της θρασείας επιμονής των διοργανωτών, και των ανεκδιήγητων πατρώνων τους τύπου Καμίνη, στην πραγματοποίηση του "παρδαλού καρνάβαλου" να οργανώσει ογκώδη εκδήλωση διαμαρτυρίας με επικεφαλής τους κληρικούς και μοναχούς του λεκανοπεδίου Αττικής και με τη συμμετοχή του πιστού λαού απ όλες τις ενορίες της αττικής γης προκειμένου να διατρανώσει τη σθεναρή της αντίδραση στη χυδαία διαφήμιση της ανομολόγητης σεξουαλικής διαστροφής. Αντ αυτού ο "αφωνότερος ιχθύος και απραγότερος βατράχου", κατά τον ιερό Χρυσόστομο, αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, κοιμάται τον...βαρούχειο! "Γνήσιος" ιδεολογικός επίγονος του αλήστου μνήμης Σεραφείμ Τίκα, του οποίου η καταστροφική εκκλησιαστική πολιτική του "yes man" έναντι της χριστιανομάχου και εκκλησιομάχου πολιτείας τυγχάνει γνωστή τοις πάσι, επέλεξε τη σιωπή σαν κεντρική κατευθυντήρια γραμμή της ποιμαντορίας του. Την ένοχη σιωπή που μεταφράζεται σε συμβιβασμό με το αμαρτωλό αντιεκκλησιαστικό, εθνομηδενιστικό και αποδομητικό των ηθικών αξιών, κατεστημένο. Στην περίπτωση του κατέχοντος τον αποστολικό θρόνο των Αθηνών ισχύουν κατ εξοχήν τα όσα κατέθεσε εμπόνως ο μακαριστός μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος στη συνεδρία της ΔΙΣ στις 6/9/1988 απευθυνόμενος προς τον τότε αρχιεπίσκοπο: "Ατάραχοι παίζομεν τον πλαγίαυλόν μας, ενώ θα έπρεπε σάλπιγγες να ηχήσουν ζωηρώς και σφενδόναι να χρησιμοποιηθούν καταλλήλως. Η Εκκλησία μας δυστυχώς παρουσιάζεται πνευματικώς νεκρά"!
Λ.Ν.
ΣΟΔΟΜΑ..ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ.
Ειλικρινά λυπάμαι για τον τρόπο που κάποιοι ψάχνουν ευκαίρως - ακαίρως για να κατακρίνουν συγκεκριμένους Ιεράρχες.
Ειλικρινά λυπάμαι για τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τον Αρχιεπίσκοπο.
Πρέπει να αντιληφθείτε, κ. Λ.Ν. ότι στη ζωή μας δεν υπάρχουν μόνο τα δύο άκρα ως αντίδραση, δηλ. είτε φωνάζω είτε η σιωπή μου είναι ένοχη.
Κατ' εμέ η επιλογή του Αρχιεπισκόπου να ακολουθήσει μια πορεία χωρίς λόγια αλλά με πασιφανέστατα έργα (απορώ γιατί τον αποκαλείτε "άπραγο"), είναι πέρα για πέρα πνευματική. Την προτιμώ από σχεδόν οποιαδήποτε έχω δει έως τώρα στα λίγα χρόνια της ζωής μου.
Το μόνο που μπορώ να του καταλογίσω, και όχι ως κατάκριση, είναι ότι δεν έχει καταφέρει ακόμα να ξεκαθαρίσει κάποια νοσηρά στοιχεία στο περιβάλλον της Αρχιεπισκοπής.
Και κάτι τελευταίο: θεωρείτε ότι τα σχόλια που κάνετε για τον Αρχιεπίσκοπο αλλά και για άλλους ευκαίρως-ακαίρως, έχουν "πνευματικό περιεχόμενο" και αν κανείς συνταχθεί με αυτά, γίνεται πνευματικότερος; Δεν μπορώ να κατανοήσω με τίποτα τη λογική της συνεχόμενης επίθεσης σε πρόσωπα. Με τίποτα.
Αγαπητέ αδελφέ των 10:45 π.μ. Η τοποθέτησή σας φανερώνει άνθρωπο με αγάπη για την Εκκλησία και την Ορθόδοξη Πνευματικότητα. θα μου επιτρέψετε όμως να διαφωνήσω μαζί σας αναφορικά με τις κρίσεις σας για την πολιτική του αρχιεπισκόπου Αθηνών. Θα θέσω υπόψιν σας κάποιες πραγματικότητες που κατά τη γνώμη μου δε δικαιώνουν την άποψη που έχετε σχηματίσει για τον προαναφερθέντα πρωθιεράρχη. Το θέμα κατ αρχήν του κατ ευφημισμόν αποκληθέντος αντιρατσιστικού νομοσχεδίου που ποινικοποιεί την ελευθερία της έκφρασης σε μια εποχή που οι πάντες κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έπρεπε κατά τη γνώμη σας, τόσο ο αρχιεπίσκοπος όσο και ο εκπρόσωπος τύπου του, παντελώς άκριτα και επιπόλαια, και υποκαθιστώντας τη σύνοδο της Ιεραρχίας να σπεύσουν να "αβαντάρουν" τους σχεδιασμούς των εκκλησιομάχων και των αθέων;
Προ μηνών, και εντός των χώρων της δικαιοδοσίας της αρχιεπισκοπής Αθηνών, υβριζόταν σκαιώς το Θεανδρικό Πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ποια η αντίδραση του επιχωρίου επισκόπου; Εάν σπίλωναν χυδαία την τιμή, την υπόληψη και τη μνήμη των γονέων του μακαριωτάτου, τι θα έπραττε ο τελευταίος;
"Τόνοι ηλεκρονικής μελάνης" έχουν χυθεί για τα φλέγοντα εκκλησιαστικά ζητήματα, είναι άσκοπο, κουραστικό και άχαρι να τα επαναλαμβάνουμε κάθε λίγο και λιγάκι, που "βαλτώνουν".
Ικανός αριθμός αρνητικών σχολίων έχουν δει το φως της έντυπης και ηλεκτρονικής δημοσιότητας για το γεγονός ότι ο ραδιοφωνικός σταθμός της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν εκπέμπει "ευωδία Χριστού" αλλά το κοσμικό άρωμα.
Αμφισβητείτε μήπως ότι ευνοούμενοι του νυν αρχιεπισκόπου που κατέλαβαν μητροπολιτικούς θώκους απασχόλησαν με τα "κατορθώματά" τους αρνητικά τις στήλες των εφημερίδων κατασκανδαλίζοντας πιστούς και απίστους; Παρωνυχίδα αποτελεί αδελφέ μου ο σκανδαλισμός;
Θα μπορούσα να παραθέσω πλειάδα επιχειρημάτων, που κατά τη γνώμη μου, τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς μου περί αφωνίας και, γιατί όχι, περί ανεπάρκειας του αρχιεπισκόπου. Αγαπητέ μου φίλε σας πληροφορώ ότι ικανός αριθμός μελών του εκκλησιαστικού πληρώματος έχει την ίδια με τον υποφαινόμενο γνώμη για την πολιτική που μετέρχεται ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας. Μία περιήγηση "ανά τας αγυιάς και ρύμας" του ιστολογίου πιστοποιεί του λόγου το αληθές. Επίσης και ικανός αριθμός επισκόπων, κληρικών, μοναχών και απλών μελών του εκκλησιαστικού σώματος.
Υ.Γ.Αναφορικά με την τελευταία σας αιτίαση περί της ελλείψεως πνευματικότητας κάποιων εκ των σχολίων μου θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι ως εκ της ελεγτικής φύσεώς τους κάποια σχόλια δίδουν την εντύπωση ότι δεν ποιούν "πνευματικότερους" τους αναγνώστες τους και ίσως και τους βλάπτουν. Πιθανώς να συμβαίνει κάτι τέτοιο και στην περίπτωσή μου.Αν συμβαίνει ζητώ συγγνώμη απ τους αναγνώστες. Από κει και πέρα το θέμα που θίγετε είναι σημαντικό και κάθε άλλο παρά υπάρχει ομοφωνία. Έχω τη γνώμη, προσωπική και υποκειμενική, ότι θα πρέπει να διατυπώνονται ελεγκτικά σχόλια υπό όρους όμως και προυποθέσεις.
Λ.Ν.
Χαίρετε κ. Λ.Ν.
Είμαι ο σχολιαστής στον οποίο απαντάτε-συγγνώμη που δεν έγραψα όνομα, λέγομαι Αλέξανδρος.
Ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σας.
Δεν τίθεται θέμα του αν πρέπει να γίνονται ελεγκτικές τοποθετήσεις ή όχι-προφανώς και πρέπει να γίνονται.
Εγώ όμως θα προτιμούσα οι τοποθετήσεις αυτές να γίνονται στο πνεύμα της απάντησής σας στο σχόλιό μου, δηλαδή, αν μου επιτρέπετε, πιο πολιτισμένα από το αρχικό σχόλιό σας και με αποφυγή των βαρύγδουπων και κάποιες φορές προσβλητικών χαρακτηρισμών. Στο δεύτερό σας σχόλιο μπορεί κανείς να διακρίνει τα επιχειρήματα που θέλετε να καταθέσετε και να συζητήσει επ' αυτών. Στο πρώτο όμως δεν γίνεται-ο αναγνώστης του περιχαρακώνεται αμέσως και αυτομάτως λαμβάνει είτε θέση τελείως υπέρ του είτε τελείως εναντίον του. Αυτό είναι που με στενοχωρεί πολύ αναφορικά με σχόλια που διαβάζω σε πολλά ορθόδοξα blogs: δυστυχώς, μας αναγκάζουν να λειτουργούμε κάπως "παραταξιακά".
Σε σχέση με το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου και τη στάση που θα έπρεπε να τηρεί τόσο αυτός όσο και ο καθένας μας στα διάφορα επιμέρους θέματα που εύστοχα έχετε θέσει, θα προσπαθήσω όταν έχω χρόνο, να καταθέσω κάποιες σκέψεις στα αντίστοιχα θέματα όμως, γιατί εδώ ίσως δεν είναι ο πιο "σχετικός" χώρος. :) Εδώ αφορά το θέμα μια ανακοίνωση του Σεβ. Πειραιώς.
Σας ευχαριστώ πολύ και θα επανέλθω κάποια στιγμή (δίνω και μάθημα στη σχολή μου το απόγευμα!)
Αλέξανδρος
Στη Θεσσαλονίκη ο Άνθιμος μίλησε με παρρησία. Επίσης 20000 πολίτες με υπογραφές διαμαρτυρήθηκαν. Στην Αθήνα πλήρης αφωνία.
Πού είσαι Χριστόδουλε!
Τον Χριστόδουλο τον έβλεπα πληθωρικό στα λόγια και τίποτα στα έργα.
Πρόσμενα την ανάδειξη του Ιερωνύμου και μετά την χαρά η θλίψη. Αυτός ούτε λόγια ούτε έργα. Είναι ένα συμπαθητικά γεροντάκι που θέλει την ηρεμία του.
Μου θυμίζει τον Ανδρέα Παπανδρέου μετά την εγχείρηση που κλείστηκε στην βίλα του και κυβερνούσαν εξ ονόματος του άλλοι.
Ο Δωδώνης Χρυσόστομος προ ετών τον στόλισε τον Ιερώνυμο κατάλληλα. Μετά από αυτό τον έβαλε υπεύθυνο τουρισμού. Ο Ιωαννίνων Θεόκλητος αποχώρισε όχι λόγω ασθενείας αλλά απογοητεύσεως.
Ο ιερώνυμος και οι περισσότεροι των δεσποτάδων είναι μόνο να περνούν οι μέρες και τίποτα περεταίρω.
Και τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους που δεν υπολογίζουν τους κανόνες. Στην Ελλάδα δεν είναι όλοι θρήσκοι. Θέλουν να ζήσουν μαζί. Ζουν και ικανοποιούν τα έσω τους με αυτή την συμπόρευση. Ας υπάρχει και κάτι που να τους κατοχύρωση.
Ούτε ανηθικότητα ούτε προοδευτικότατα.
Απλά πραγματικότητα.
Είναι πλέον συνηθισμένο το γεγονός.
Αν γινόταν αυτή η παρέλαση σε μια μουσουλμανική πρωτεύουσα θα είχε καεί το σύμπαν. Αλλά βλέπετε εμείς είμαστε προοδευτικοί και ανεχόμαστε όλες τις ανωμαλίες μη τυχόν και μας χαρακτηρίσουν οι ευρωπαίοι φίλοι μας καθηστερημένους!
Η παρακμή στα χρόνια του 21ου αιώνα ονομάζεται πρόοδος.
Ποιος περίμενε τέτοια κατάντια .... !
Δημοσίευση σχολίου