ΙΩΑΝΝΑ (Γιάννα) ΠΑΝΤΕΛΗ το γένος ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Στο σημερινό Ευαγγέλιο ακούσαμε: 

«καλῶς πάντα πεποίηκε· καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν καὶ τοὺς ἀλάλους λαλεῖν»

Σήμερα οδηγήθηκε, στην τελευταία επίγεια κατοικία της, 

η πολυαγαπημένη και σεβαστή δασκάλα των κωφών

ΙΩΑΝΝΑ  (Γιάννα) ΠΑΝΤΕΛΗ το γένος  ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ήταν αγαπητή σε όσους την γνώρισαν, υπήρξε ενεργό άτομο στην κοινωνία της Πάτρας, με ευγενική γλυκιά παρουσία,  από την νεότητά της υπήρξε αγωνίστρια χριστιανή ψυχή, λόγων και έργων. Ξεχώριζε για την αφοσίωσή της σε κοινωνικά ζητήματα, ειδικά στην κοινότητα των κωφών, τους οποίους υπηρέτησε με πάθος και ταπεινότητα. Ήταν γυναίκα γεμάτη φως, καλοσύνη και δημιουργικότητα, ευγενική, διακριτική, αβαρής, με ζεστό βλέμμα, πάντα με ένα χαμόγελο και μια λέξη αγάπης. Με τη γαλήνη του Χριστού στην καρδιά της, με τη λαχτάρα του καλού όλη η ζωή της!

Μια μάνα για τους κωφούς στο σχολείο, και στον Κύκλο ως Κυκλάρχισσα, αλλά και για τα έξι παιδιά της, που και με την φροντίδα του συζύγου της Αριστο,  έγιναν καλά παιδιά, άξια στην κοινωνία, καλόγνωμα. Μια καλή μάνα ήταν και για τα παιδιά της κατασκήνωσης, στην οποία πρόσφερε πολλά. Η κ. Κανελλοπούλου ήταν μια ζεστή, φιλόξενη καρδιά για όλους.

Στο καλό, κυρία Γιάννα. 

Να παρακαλάς τον Θεό για τα παιδιά, τα εγγόνια σου, και για μας, που σε γνωρίσαμε.  

Αιωνία σου η μνήμη.

Αναστάσιος Κωστόπουλος